Religieus rechts gijzelt Republikeinen

Hoe kan het dat een politieke partij ernstige problemen op het gebied van de economie terzijde schuift, en zich in plaats daarvan richt op het demoniseren van abortusartsen en het moeilijk verkrijgbaar maken van voorbehoedsmiddelen? Het is zo’n opvallend beeld in de huidige Amerikaanse politiek, dat steeds  meer commentatoren de situatie analyseren. Daaruit komt een rode draad naar voren: religieus rechts houdt de Republikeinse partij in gijzeling. Deze groep wil de sociale omwentelingen van de afgelopen vijftig jaar terugdraaien, met name op het gebied van vrouwenrechten.

Bron: Miami Herald.

Vrouwen moeten vooral niet zelf kunnen beslissen wat ze met hun lichaam doen. Iedere vrouw die niet trouwt en kinderen krijgt, moet zich schamen. Dat is de laatste jaren het devies van de golf fundamentalistische Republikeinen die in land en regio zetels bezetten:

The progress women have made in achieving independence and equality is now under attack by a Republican campaign so retro that, as a friend of mine who lives in the U.S. puts it, “I just substitute the word “Taliban” for “tea party” or “right-wing base” and that says it all.”

Deze fanatici verzetten zich tegen wat zij zien als een verloederde cultuur, op gang gekomen sinds de seksuele revolutie en de komst van de pil. Want laten we niet vergeten hoe revolutionair de komst van betrouwbare anticonceptie was. Voor het eerst in de geschiedenis konden vrouwen zelf beslissen of en zo ja wanneer ze kinderen wilden krijgen. Dat sloeg aan, want veel mensen ervoeren betrouwbare voorbehoedsmiddelen als een bevrijding. Vrouwen hadden er baat bij, maar mannen ook:

Most men have a complex relationship to patriarchy. They do enjoy the benefits, but most of them pay a price, too, and having crappy sex because you’re worried about having another mouth to feed is just one part of that. That effective contraception tends to take off wherever it’s available suggests that in this way, men are just fine with the new order.

Helaas, niet iedereen was blij met de veranderingen. Want de bevrijding van je biologische lot gaf vrouwen tijd en ruimte om te studeren, te reizen, een onafhankelijk bestaan op te bouwen. De basis onder het ‘man als hoofd van het gezin’ model viel weg. Erger nog: vrouwen konden seks hebben, en dan onder een ongewenste zwangerschap uitkomen. Wat?!? Een minderheid, uit de religieus/conservatieve hoek, sloeg de angst om het hart. Ze begonnen zich te verweren tegen wat zij zagen als een aanval op hun wereldbeeld. Daarbij haalden ze alles uit de kast:

…conservatives, with the support of powerful right-wing foundations and think tanks, poured millions of dollars into research and propaganda promoting family values and demonizing reproductive freedom, including emotional television ads that ran for years on major media outlets. A relentless stigmatizing of abortion, along with campaigns of intimidation and outright violence against Planned Parenthood and other providers, had a chilling effect on politicians generally shy of social controversy.

Deze conservatieve kruistocht leidde tot een grote sociale druk, ook op politieke kandidaten. Steeds meer Republikeinen verlegden zodoende hun koers. Zo gaf de Republikeinse kandidaat Mitt Romney tien jaar geleden nog aan dat hij Planned Parenthood  (PP) van harte ondersteunde. In zijn huidige campagne wil hij deze Amerikaanse versie van de Rutgers Stichting juist zo snel mogelijk afschaffen. Veel kiezers hadden niet door dat politici hun prioriteiten verlegd hadden, signaleert Cecile Richards, directeur van PP:

After the 2010 elections we saw this total realignment of  Congress and legislatures, based on reproductive issues.  People had been elected on the basis of anger about this enormous economic dislocation. But what we saw was that the House of Representatives was then two-thirds anti-choice. This was not a topic at all in the election. Yet, as soon as they were sworn in, they didn’t focus on jobs, the economy or foreclosures, but the first legislation they introduced was about abortion and healthcare. One of the first bills the House passed was to completely eliminate Planned Parenthood funding.

Een bedankkaartje voor Republikeinen die zich vanaf dag 1 inzetten om de reproductieve rechten van vrouwen aan te pakken, in plaats van de economische crisis.

Een soort wolven-in-schaapskleren scenario dus, zo van ‘we hadden geen idee, ze wilden toch de economie redden, dus oeps, waar komen deze standpunten opeens vandaan?’ Andere commentatoren denken dat ongeloof een rol speelt. Wie goed had opgelet zou niet verrast zijn geweest, maar helaas:

the problem is that the vast majority of the people who don’t share the extremists’ view did not take them seriously, and did not view this assault on reproductive rights—including contraception—as a logical outgrowth of an extreme anti-choice and anti-feminist position, but instead dismissed it out of hand with smug ableism: They’re crazy. They’re wackos. They’re nutbags. They’re batshit nuts. They’re the lunatic fringe. Nope. They’re very rational, patient, determined, and methodical actors, who have been quietly waging war on reproductive rights in state legislatures for decades.

Dat klopt – onder Republikeinse vlag hebben rechtse fundamentalisten sinds 2010 een enorme waslijst aan maatregelen door de diverse politieke en juridische gremia kunnen loodsen. De meest recente overwinning is een uitspraak van een rechter dat apothekers vanwege hun religieuze overtuiging mogen weigeren om de morning after pil aan vrouwen te verstrekken. Daarmee kom je terecht bij vraagstukken van het type de weigerambtenaar. Met dit verschil dat het hier gaat om iemand die met zijn weigering zijn werk te doen, een vrouw kan veroordelen tot het gedwongen uitzitten van een zwangerschap, danwel de gestigmatiseerde keuze voor abortus. Want niet iedereen woont in steden met op iedere hoek van de straat een apotheek.

Ondanks dit soort overwinningen begint het er langzaam op te lijken dat er steeds meer georganiseerd verzet komt tegen de ver strekkende invloed van religieuze fundamentalisten binnen de Republikeinse partij. Mensen beginnen wakker te schrikken, en dat is zichtbaar in allerlei nederlagen voor Republikeinen. Mississippi, de meest conservatieve staat van het land, weigerde een zich delende eicel gelijk te stellen aan een volgroeid levend mens. In Virginia strandde een wetsvoorstel voor een echo met vaginale sonde, als verplicht vooronderzoek voor het al dan niet overgaan tot abortus. Komische televisieshows maken de absurde standpunten van Republikeinen met veel genoegen belachelijk. Waardoor ze imagoschade lijden, en in de politiek komt dat hard aan.

De Daily Show fileert de wetgevers in Virginia die vrouwen willen onderwerpen aan een vaginale penetratie met een sonde.

Zou dit alles helpen? Ms Magazine hoopt er het beste van, maar sluit een politieke analyse als volgt af:

Both sides may well summon the spirit and words of Barry Goldwater, who cautioned against allowing faith-based extremism to gain control of the Republican Party. “Politics and governing demand compromise,” he told John Dean, who reports on the conversation in his 2006 book, Conservatives Without Conscience. “But these Christians believe they are acting in the name of God, so they can’t and won’t compromise. I know. I’ve tried to deal with them.”

Dus wat er ook gebeurt in de V.S., één ding lijkt zeker: de gemoederen zullen nog lange tijd zeer verhit blijven, en er is voorlopig geen einde in zicht als het gaat om vrouwvijandige wetsvoorstellen en de mentaliteit waaruit dit soort plannen voortkomen.

TOEGIFT: wat science fiction ons kan vertellen over reproductieve rechten en de samenleving.

Indiaanse superheld redt de wereld

De Zesde Clan is een fan van het blad Bitch. Iedere keer opnieuw weet de redactie ons op het spoor te zetten van vrouwen die iets interessants doen. Wat dacht je bijvoorbeeld van de Amerikaanse striptekenares Arigon Starr. Zij creëerde een nieuwe Indiaanse superheld, in het gewone leven Hubert Logan. Dankzij door de overheid verstrekte voedselhulp van dubieuze kwaliteit krijgt hij speciale krachten en verandert in… Super Indian!

Starr maakt deel uit van de Kickapoo stam uit Oklahoma, maar woont tegenwoordig in Los Angeles. Naast strips tekenen maakt ze ook muziek. Haar eerste cd, Meet the Diva, won meteen prijzen. Bitch Magazine interviewde haar  en merkte dat ze naast veel plezier maken ook de beeldvorming over Indianen bij wil stellen:

Generally, Native folks are stuck in amber, always on horseback wearing leather and feathers. Often, we’re depicted as magical shamans or hyper-alert scouts. Even comics like “Scalped” have us looking like rejects from The Sopranos.We’re more than that. Super Indian is still pretty much in its infancy. I want to bring a more realistic view of contemporary Native people to the mainstream. We laugh a lot—that’s something you rarely see when Native people are depicted in a film, TV, stage, or comic book project.

Niet bij Super Indian. Die redt de wereld en deinst niet terug voor wat hardcore nerdcultuur. Citaatjes uit Star Trek vormen geen probleem voor de hoofdpersoon. Iets wat hij gemeen heeft met zijn schepper, want bij Starr thuis kwamen alle science fiction series voorbij:

My mother raised me with Star Trek and The Hobbit. My Dad was a huge fan of horror movies. My sister and I must have watched the Brian DePalma film Phantom of the Paradise hundreds of time. [...] I know I’m not the only Native American who’s attended a comic convention, watched every Battlestar Galactica episode, or debates the worthiness of the Chakotay character on Star Trek: Voyager. Geek culture is alive and well in Indian Country!

 

Oscars: de feiten spreken voor zich

Cultuur houdt vrouwen tegen

Zouden vrouwen uit Oost-Europa genetisch anders in elkaar zitten dan vrouwen uit West-Europa? Dat lijkt De Zesde Clan sterk. Als vrouwen in landen als Litouwen en Bulgarije bijna de helft van het aantal hoge functies kunnen bekleden, moet dat elders in Europa ook kunnen. De conclusie van een onderzoek naar topvrouwen is dan ook duidelijk: cultuur, en niet natuur, werpt obstakels op.

Met dit ideaalbeeld weet je zeker dat je onderaan bungelt bij ieder onderzoek naar het aantal vrouwen in topfuncties.

In Nederland praten we dan vooral over de deeltijdcultuur. Die is funest voor de doorstroom van vrouwen, signaleert Jurgen van den Brink van adviesbureau Mercer. Voor veel hoge functies geldt nog steeds dat ze niet in drie dagen te behappen zijn. En drie dagen betaald werken is het maximale waar een moeder zich van driekwart van de Nederlanders aan mag bezondigen. De sociale druk om aan die norm te voldoen is hoog.

Ook  landen zonder deeltijdcultuur komen soms niet verder dan een kwart topvrouwen. Mercer:

“De redenen daarvoor zijn cultureel en sociaal, maar soms is het discriminatie. Dit laatste gebeurt vaak onbewust; topmannen vinden het nu eenmaal fijn om mensen aan te nemen die op henzelf lijken. Dat patroon is erg moeilijk te doorbreken zonder helder beleid.”

Dat cultuur en discriminatie een grote rol spelen, blijkt ook uit de ontwikkelingen in Oost-Europese landen zoals Bulgarije  en Litouwen. Lange tijd heerste daar het politieke beleid vrouwen en mannen gelijk te behandelen. De ons kent ons cultuur verminderde en vrouwen konden doordringen tot hoge functies. Bulgarije kent nu 43% topvrouwen en Litouwen zelfs 44%. Rusland zit met 40% ook warmpjes in de topvrouwen.

De laatste jaren stagneert de vooruitgang echter. Niet omdat vrouwen er opeens achter komen dat ze al die jaren onnatuurlijk gedrag vertoonden, oeps, sorry, maar vanwege economische ontwikkelingen:

Vrouwen in de top van het bedrijfsleven in communistische landen werden destijds enorm gestimuleerd. Echter, nu de markt is opengebroken, blijkt het moeilijk daarmee door te gaan en wordt het verschil helaas weer groter. De buitenlandse bedrijven die de Oost-Europese markt betreden, stellen toch weer mannen aan op topposities.

Percentage topvrouwen in Europa. Nederland staat onderaan.

Als je inzoomt op bepaalde landen of gebieden komt de cultuur ook steeds terug als een factor die vrouwen tegenhoudt. Zo ontstond er enige ophef toen België erachter kwam dat het algemene ambtenarenkorps inmiddels voor de helft uit vrouwen bestaat, maar het houdt op zodra functies boven een bepaald niveau uitkomen. Het aantal vrouwelijke topambtenaren bij de federale overheid bleef steken op 14 procent.

Dat lag niet aan een gebrek aan ambitie bij vrouwen, signaleert De Morgen. De universiteit van Leuven constateerde in een onderzoek uit 2007 dat vrouwen toen 49% uitmaakten van de sollicitanten op topfuncties in de ambtenarij. Ze werden echter in veel mindere mate aangenomen dan mannen. De Morgen:

Wat vrouwen écht nodig hebben, zijn organisaties die niet vastgeroest zijn in een bepaalde manier van functioneren en selecteren, vaak in het voordeel van mannen. Een open geest van flexibiliteit en vertrouwen, verantwoordelijkheid geven en opnemen zullen meer talentvolle vrouwen doen doorstromen naar de top.

Zesde Clan neemt deel aan Globaliseringslezing

De Zesde Clan komt naar je toe! Op woensdag 7 maart spreekt een afgevaardigde bij de 35ste Globalizeringslezing, in Felix Meritis in Amsterdam. Hoofdspreker Gary Barker gaat in op mannen en feminisme, maar de organisatoren wilden de stem van vrouwen niet laten ontbreken. De Zesde Clan vindt het een eer dat wij, getrouw de naamgeving van dit weblog, een plek aan de tafel kunnen innemen. De lezing begint om 20.30 uur, toegang 13,50 euro.

Barker is al jaren actief op het gebied van mannen en feminisme. Hij is betrokken bij een centrum voor vrouwenstudies – waar ze ook onderzoek doen naar de emancipatie van mannen – en richtte de organisatie Men Engage op. De hoofdlezing met aansluitend discussie komt van Barker, maar de organisatoren van de Globaliseringslezing vroegen of de Zesde Clan een column uit wilde spreken over mannen, feminisme en de moeilijkheden die deze combinatie op kan leveren.

Daar weet De Zesde Clan wel raad mee. Net als de Amerikaanse feministe Bell Hooks geloven we dat mannen absoluut noodzakelijk zijn voor het feminisme, maar hun privileges kunnen we missen als kiespijn. Te vaak vergeten mannen even heeeeeel goed in de spiegel te kijken voordat ze zich opwerpen als de meest feministische onder de feministen. Als je daar wat van zegt, krijg je dit:

En niet te vergeten de mansplainers, die veel beter dan jij begrijpen in welke situatie vrouwen zich bevinden, en wat belangrijk is, o en by the way, geef mij die voorzittershamer maar even, want ik kan veel beter vergaderingen leiden dan jullie. Voordat je het weet bevindt je je als feministische vrouw in je eigen feministische beweging opnieuw in een ondergeschikte positie. Dat soort gedrag roept weerstand op, heren, en niet voor niets. Dus mannen, ja, mannelijk privilege en het gedrag wat daaruit voortvloeit, nee.

Enfin, wordt vast een interessante avond met veel discussie

Politiek is voor blanke mannen

Nauwelijks heeft PvdA partijleider Job Cohen zijn hielen gelicht, of de speculaties over zijn opvolger zwellen aan. Opvolger, inderdaad, niet opvolgster, want in woord en beeld tonen kranten en televisie waar het om draait in de politiek: blanke mannen. Je zou bijna denken dat de Tweede Kamer fractie van de PvdA geen vrouwen zou tellen. Terwijl die toch met z’n zestienen in de meerderheid zijn.

Gratis dagblad Spits opende de voorpagina met ‘Partijleider gezocht’. Er stond nog ‘m/v’ achter die woorden, maar de grote foto daar pal onder toonde slechts blanke mannen. Ook in de tekst noemde deze krant alleen namen van mannelijke PvdA-fractieleden. De krant citeert ook een blanke mannelijke deskundige, die geheel op eigen houtje een profielschets aanbiedt met woorden zoals ‘hij’  en ‘straatschoffie’ en ‘intellectueel’, termen die geheel toevallig beelden van mannen in het gemiddelde brein m/v oproepen:

Volgens politicoloog André Krouwel moet de nieuwe partijleider meerdere groepen in de samenleving kunnen aanspreken. ,,Hij moet een beetje een straatschoffie, maar ook een beetje een intellectueel zijn.” En, de economische crisis indachtig, zou het verstandig zijn als de nieuwe partijleider ook raad weet met de grote economische vraagstukken waar Nederland de komende jaren nog mee geconfronteerd gaat worden, meent Krouwel.

Het NOS Journaal en Een Vandaag deden daar deze avond 21 februari nog een schepje bovenop. Het Journaal vroeg zich af ‘ wie durft’ en meldde dat de PvdA een Verlosser zoekt. Vervolgens liet het programma Jeroen Dijsselbloem aan het woord, Martijn van Dam, Ronald Plassterk, en tot twee keer toe Diederik Samsom. EenVandaag liet vlak daarna zien hoe het nieuws tot stand kwam. In een shot zie je blanke mannelijke journalisten de wacht houden bij de kantoren van de PvdA op het Binnenhof. Deze blanke mannen interviewden de blanke mannen Diederik Samsom, Jan Ponk, en Jeroen Dijsselbloem.

De drie grote kwaliteitskranten van Nederland dan? Daar horen we zowaar hier en daar een vrouwennaam vallen. Alledrie lijden ze echter aan het Smurfin syndroom, want of je nou Trouw, NRC of Volkskrant pakt, het patroon is hetzelfde: man, man, man, man en 1 vrouw.

Het NRC citeert een eigen politiek redacteur, een blanke man genaamd Derk Stokmans. Die noemt naast allemaal blanke mannen alleen de naam van Mariëtte Hamer, zonder verdere toelichting. Trouw is iets scheutiger. Deze krant noemt ook Mariëtte Hamer, en geeft een toelichting bij haar naam. Die uitleg maakt duidelijk dat het dagblad haar kansen laag in schat:

Hamer heeft nadeel dat er veel overeenkomsten zijn te vinden tussen haar en de zojuist opgestapte Cohen. Ook zij kwam niet altijd even goed uit de verf in debatten met PVV-leider Geert Wilders. En ook zij kent de druk van slechte peilingen. Onder haar leiding stond de PvdA in oktober 2009 op slechts 13 zetels. Dat verleidde Diederik Samsom tot een e-mail op poten waarin hij zijn verontrusting uitsprak over de deplorabele staat van de partij. De e-mail lag, net als bij Cohen en Timmermans het geval was, al snel op straat.

Dus nee, laat maar. De Volkskrant dan? Blanke man, blanke man, blanke man, blanke man… Heeeej, Nebahat Albayrak. Natuurlijk is zij ook een mogelijke kandidate, schrijft deze krant:

De nummer 2 op de lijst kreeg heel veel voorkeursstemmen bij de afgelopen verkiezingen. Ze was eerder al staatssecretaris van Justitie.

Zou dat helpen? De PvdA heeft inmiddels laten weten dat de leden mogen kiezen en dat de fractie zich bij de keuze neer zal leggen. Deze leden hebben waarschijnlijk net als de Zesde Clan een gratis Spits opgepakt in trein, metro of bus. Of Volkskrant/NRC/Trouw gelezen. Of het journaal danwel EenVandaag gezien. Dan is de boodschap duidelijk: politiek = blanke man, een nieuwe leider = blanke man. En die Verlosser waar het zes uur journaal van sprak? Die komt bijna altijd ook in de vorm van een man. Er is geen ontkomen aan, lijkt het wel.

Hopelijk herinneren de leden zich na al dit mediageweld rondom blanke mannen dat er ook nog vrouwen in de fractie zitten. De Zesde Clan geeft hun namen even, zodat ze niet helemaal uit beeld verdwijnen: Nebahat Albayrak, Khadija Arib, Lea Bouwmeester, Sharon Dijksma, Sjoera Dikkers, Angelien Eijsink, Mariëtte Hamer, Lutz Jacobi, Tanja Jadnanansing, Jetta Klijnsma, Attje Kuiken, Pauline Smeets, Gerdi Verbeet, Roos Vermeij, Agnes Wolbert, Myrthe Hilkens. Zie je wel? Er zitten echt wel vrouwen in de fractie. Misschien moeten journalisten hen ook even vragen wat hun plannen zijn.

Amerikaanse modewereld toont bescheiden vooruitgang

‘Gekleurde’ modellen maken eindelijk iets meer dan twintig procent uit van de modellen die modeshows lopen tijdens de New York Fashion Week. Dat signaleert internetmagazine Jezebel. Bovendien beginnen modellen zich te roeren. Er komt steeds meer kritiek op de zwakke rechtspositie van vaak jonge vrouwen die ver van huis aan het werk gaan in de modewereld. Een gloednieuwe vakbond, Model Alliance, wil verandering brengen. Het zijn allemaal tekenen dat er een nieuwe wind waait, in ieder geval in de Amerikaanse mode industrie.

Jezebel houdt al acht jaar bij welke raciale achtergrond modellen hebben tijdens de New York Fashion Week. Het magazine doet dat in een reactie op het soms openlijk racistische klimaat in de modewereld. Daarbij is het nog heel gebruikelijk dat een organisator aangeeft ‘dit jaar geen zwarte modellen te doen‘ of af te zien van een boeking omdat ze al genoeg Aziatische vrouwen in de show hebben. Dat blank nog steeds de norm is, wijt Jezebel aan opvattingen over ideaalbeelden:

Calvin Klein, as usual, showed its collection on 32 white models, and one black model. [...] Lacoste had two, and no black models. Victoria Beckham had just two non-white models in her show. So did BCBG Max Azria, Derek Lam, and Diesel. What’s interesting is that most of these are multinational brands that seem very interested in taking the money not only of minority Americans, but of women in countries like Brazil, India, and China. But it seems that to a lot of fashion brands, white skin is still “aspirational.”

De norm begint echter af te zwakken. Voor het eerst in acht jaar maken niet-blanke modellen twintig procent uit van het totaal. De meeste mode ontwerpers hebben een voorkeur voor Aziatische vrouwen, op de voet gevolgd door zwarte vrouwen. Met name Diana van Furstenberg, Mara Hoffman, Betsey Johnson, Tracy Reese, en Tommy Hilfiger zorgden voor diversiteit in hun shows.

Diane von Furstenberg gaf het goede voorbeeld.

Deze vooruitgang, hoe bescheiden ook, vindt tegelijkertijd plaats met een andere ontwikkeling. Fotomodellen in de Verenigde Staten krijgen eindelijk hun eigen vakbond. Sara Ziff nam het initiatief, omdat ze tijdens haar loopbaan als model teveel misstanden tegen kwam. Met de Model Alliance wil ze de branche reguleren. De rechten van fotomodellen moeten op papier komen, en Model Alliance wil bereiken dat werknemers verzekerd worden tegen ziektekosten. Iets waar nu vaak geen sprake van is.

Ziff wil met haar vakbond de glamour van het beroep van een tegenwicht voorzien. Modellen worden betaald om er geweldig uit te zien, dus waar zou je verder over zeuren, is de standaard opmerking die ze vaak hoort. Als knappe jonge vrouw de hele wereld over reizen en met de beroemdste fotografen werken, en daarvoor een topsalaris krijgen, is toch geweldig? Tsja, merkte Ziff, dat geldt misschien voor de drie a vier supermodellen, maar de gewone doorsnee werkneemster kan daar alleen maar van dromen:

The modeling business today is unregulated and relies on a compliant labor force of children. Sexual abuse and systematic theft occur at the highest levels of the industry, and because models are considered to be “independent contractors”, the rule of law in terms of workplace standards does not exist.

Tot nu toe konden modellen alleen individueel iets proberen te regelen. Zo spanden drie modellen een rechtszaak aan tegen Next. Ze beschuldigden dit agentschap van diefstal en het achterhouden van salaris. Als je een vakbond achter je hebt staan, wordt het makkelijker om je te verweren tegen misstanden en je rechten op te eisen. Het wordt ook makkelijker om jezelf als groep te organiseren. En bijvoorbeeld meer werkgelegenheid voor zwarte vrouwen te eisen. Er valt genoeg te doen voor vakbond Model Alliance.

Vrouwelijke boksers houden keuze

Goed nieuws uit de sportwereld: vrouwelijke boksers mogen zelf kiezen of ze shorts of een rokje dragen. Dat maakte de internationale boksbond AIBA gisteren bekend:

AIBA president Ching-Kuo Wu of Taiwan told a world conference on women and sport in Los Angeles on Saturday that female fighters would not be forced to wear skirts. “Some women want to wear shorts and some want to wear skirts,” he said. “So the decision we have made is that we shall make it optional because many boxers are undecided.”

Eind vorig jaar ontstond ophef, omdat de boksbond toen met de gedachten speelde korte rokjes verplicht te stellen. Dit met als argument dat de sport zo aantrekkelijker wordt, de atleten er leuker uitzien, en kijkers de vrouwen van de mannen konden onderscheiden. Het plan kwam geheel toevallig net op tafel nu boksen voor vrouwen de primeur beleeft als Olympische sport.

Veel mensen reageerden met kritiek omdat dit nogal seksistische argumenten zijn. En in het geval van onderscheid kunnen maken tussen man en vrouw zelfs complete kul, want iedereen die wedstrijden kijkt weet of het een partij boksen bij de mannen of de vrouwen is. En anders helpen de sportcommentatoren je wel een handje, door namen te noemen en te spreken in termen van ‘zij’ en ‘haar’.

UPDATE: De Zesde Clan ondertekende een petitie om boksers vrij te laten in hun kledingkeuze. Wij waren niet de enige, bleek uit een bedankmailtje:

Wow. After hearing from the more than 55,000 people (including you!) who signed Eli Plank’s petition, the President of the Amateur International Boxing Association (AIBA) has publicly stated that female boxers will not be forced to wear skirts during the Olympic Games.

At the beginning of the year, the AIBA said this was an internal matter and they wouldn’t even share their decision until June. But thanks to your support, Eli’s campaign attracted the attention of international media including the BBC, CBC and News Track India and forced them to publicly announce last weekend that women will be able to choose what they wear in the ring.

After hearing the announcement Eli said “I sincerely thank every single person who signed, supported and shared the petition.  If I could, I would give each and every one of you an individual high-five.”

Thanks for taking action,

- Brie and the Change.org team

 

Regering houdt vast aan integrale gezondheidszorg voor vrouwen

Nederland wil vasthouden aan een integrale gezondheidszorg voor vrouwen. Seksuele voorlichting, makkelijke beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen, medisch correcte informatie en vrije keuze om een zwangerschap wel of niet voort te zetten, maken hier deel van uit. Deze bevestiging van staatssecretaris Knapen is zeer welkom, nu wereldwijd het aantal onveilige abortussen toeneemt, en conservatieven in bijvoorbeeld de V.S. pleiten voor het aloude aspirientje tussen de knieën bij wijze van anticonceptiemiddel.

De geruststelling komt in antwoord op vragen van D’66 over een recent rapport van de Wereld Gezondheidsorganisatie en het Guttmacher Instituut. Strenge wetten blijken niet van invloed op het aantal abortussen. Met andere woorden: vrouwen bijven ongewenste zwangerschappen afbreken. De ellende die daaruit volgde, zorgde ervoor dat Nederland abortus ruim veertig jaar geleden legaliseerde.

Wereldwijd is de trend juist omgekeerd. Steeds meer landen verbieden abortus geheel of gedeeltelijk. Tegelijkertijd doen landen minder moeite om anticonceptie bereikbaar te maken en te houden voor vrouwen. Samen zorgt dat ervoor dat het aantal abortussen de laatste jaren weer toeneemt. Het enige verschil is dat de ingreep steeds vaker plaats vindt onder onveilige omstandigheden. Dat leidt tot meer doden en verminkten. Jaarlijks sterven zeker 50.000 vrouwen. Nog eens 8,5 miljoen vrouwen raken verminkt.

Knapen heeft kennis genomen van deze onderzoeksresultaten, en verzekert D’66 lid Hachchi dat hij zich gesterkt voelt in de juistheid van het Nederlandse beleid:

Deze cijfers zijn schokkend. Ze zijn des te schrijnender omdat, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) het omschrijft, «sterfte en blijvende schade als gevolg van onveilige abortus voorkomen kunnen worden». [...] Deze studie bevestigt onze visie dat wet- en regelgeving die toegang tot veilige abortus verbiedt of bemoeilijkt, niet de weg is om gezondheid van vrouwen en moeders te verbeteren en hun reproductieve rechten te beschermen en te vervullen. [...] Ik deel de visie dat inzet op anticonceptie en seksuele voorlichting de te bewandelen weg is, en niet strenge en restrictieve abortuswetgeving.

Knapen komt in april 2012 met nieuwe plannen om de reproductieve zorg aan en voor vrouwen voort te zetten en waar nodig uit te breiden. Dit laatste in samenwerking met private partijen, zoals zorgverzekeraars. De Zesde Clan hoopt dat Nederland met de nieuwe plannen een voorbeeldfunctie kan behouden. Want in veel andere landen vragen mensen zich af: wat doen zij goed wat wij niet doen? Misschien moeten we maar eens het voorbeeld van Nederland volgen. Bij alle ophef over meldpunten voor Polen kunnen we die positieve internationale p.r. goed gebruiken!

UPDATE: wil je reproductieve rechten van vrouwen in Europa beschermen? Kom in actie en verzamel op 24 maart vanaf 14.00 uur op het Place Poelaert Plein in Brussel voor een betoging. Je kunt ook een petitie ondertekenen om de boodschap Baas in Eigen Buik kracht bij te zetten. Rechts bovenaan deze pagina kun je als individuele burger je handtekening zetten.

Oscarnominaties 2012 zakken voor Bechdeltest

Dat zegt de Zesde Clan niet, dat tonen de genomineerde films zelf aan. Kijk en huiver:

Moeite met het gesproken woord? De Engelse tekst staat hier volledig uitgeschreven. Zoals gewoonlijk komt Anita Sarkeesian, het genie achter dit feministische videokanaal, met goeie aanvullingen. De Bechdeltest kan uitgebreid worden: de twee met name genoemde vrouwen praten over iets anders dan een man, gedurende tenminste 60 seconden (verdeeld over de hele film). Dan heb je geen problemen meer met films die alleen op technische gronden slagen omdat twee vrouwen ieder 1 zinnetje uitspreken. Je kunt de test ook uitbreiden naar huidskleur: twee met name genoemde personages die over iets anders dan een blank persoon praten. Dan zie je pas goed hoe zeldzaam dat is. Werk aan de winkel, Hollywood!