Monthly Archives: februari 2012

Vrouwen en de pil? Vraag het de experts!

Hahahahahaha, deze video kun je maar beter niet bekijken als je net koffie drinkt of zo. Allerlei bekende Amerikaanse acteurs, zoals Leland Palmer, Ray Wise en Nick Offerman, verzamelden zich om een bijtend satirisch filmpje te maken over de huidige situatie in de Verenigde Staten. Daar rollen partijen vechtend over tafel om te bepalen wie de meeste zeggenschap krijgt over vrouwen, hun lijven en hun reproductieve rechten. Of ze organiseren een panel voor een debat over voorbehoedsmiddelen – met bijna alleen maar mannelijke deelnemers. Want inderdaad. Wil je iets weten of beslissen op het gebied van medische zorg aan vrouwen? Vraag het de experts – vraag het mannen!

Advertenties

Nederland stuurt vrouwelijke kandidaten naar huis

Laten we eens een paar zinnen proberen. De eerste, geparafraseerd: Tsja, weet je, binnen de PvdA bestaat er een traditie dat mannen op mannen stemmen. Dus dan heeft Diederik Samsom wel een winstkans. Maar dat gebeurt dus puur op het uiterlijk, niet op de inhoud. Pardon? Wat is dit? Of deze: ”Diederik, ga toch naar huis. Dacht je nou echt dat je voorzitter wordt? Daar ben je tè man en tè autochtoon voor.”Huh? Wat staat hier?

Nou, dit zijn uitspraken die Nebahat Albayrak te horen krijgt nu  ze zich kandidaat heeft gesteld voor het partijleiderschap van de PvdA. Alleen heeft de Zesde Clan alle aanduidingen voor vrouw vervangen door man, en van vrouw en allochtoon man en autochtoon gemaakt. De eerste uitspraak komt van ‘mediastrateeg’ Kay van de Linde, die op EenVandaag de kandidatuur van onder andere Albayrak beoordeelde. De andere is van een columniste van gratis krantje Spits.

Het ergste is nog dat dit soort seksistische praat zonder met de ogen te knipperen de samenleving in gaat. EenVandaag liet bijvoorbeeld die mediastrateeg aan het woord, samen met nog een paar andere mensen, toevallig allemaal blanke mannen van zekere leeftijd. Niemand die even aan Van de Linde doorvroeg van pardon, waar baseert u dit op? En wat bedoelt u eigenlijk? Dat vrouwelijke leden van de PvdA puur op basis van anatomie op iemand stemmen? Of dat Albayrak geen inhoud zou hebben? Heeft u haar cv wel eens bekeken?

Nog bonter maakten Pauw en Witteman het. Zij ontvingen Albayrak als gast en wilden het maar over twee dingen hebben: haar vrouwzijn en haar Turkse afkomst. Stel dat Samsom daar had gezeten. Zouden Pauw en Witteman zoiets bij een man flikken? Zeg Diederik, fijn dat je er bent, maar we gaan het niet over je plannen hebben. Hoe is dat nou voor jou, dat je een man bent en een autochtoon? Volslagen absurd. Albayrak overkomt het echter, en als ze er wat van zegt krijgt ze van Pauw te horen dat ze vervelend doet.

Albayrak is niet de enige vrouwelijke gast die een bijzonder onaangename en seksistische behandeling krijgt van Pauw en Witteman. Het duo kampt al lange tijd met een vrouwenprobleem. En zij niet alleen. Taalgebruik en symboliek in het mediacircus rondom het partijleiderschap van de PvdA zijn doordrenkt van de man als norm.

Wat krijgt een vrouwelijke kandidaat impliciet en expliciet te horen? Nederland laat haar weten dat ze niet past in het beeld van een partijleider. We vertellen haar op de landelijke televisie, dat we haar plannen onbelangrijk vinden en dat ze alleen stemmen krijgt op basis van uiterlijkheden. Sterker nog, ze kan maar beter naar huis gaan. En dan nog vragen waar de vrouwen blijven? Ze zijn er wel, maar wij sturen ze weer weg. Daar zouden we eens wat aan moeten doen.

Duitsland redt archief Alice Schwarzer

Kristina Schröder, de Duitse minister van Gezinszaken, gaat een archief van Alice Schwarzer redden. Schwarzer, de Duitse Joke Smit, legde het archief aan om de geschiedenis van de vrouwenbeweging in Duitsland te bewaren voor het nageslacht. Het archief dreigde echter wegens bezuinigingen te verdwijnen.

Emma, hét feministische tijdschrift van Duitsland.

Schrörder voorkomt dat door jaarlijks 150.000 euro te steken in het behoud van een slordige 15.000 boeken en 25.500 tijdschriften. Ze grijpt daarmee in bij de politiek van de deelregering van Nordrein-Westfalen. Die voerde namelijk de bezuinigingen door die het archief in gevaar brachten. Met de jaarlijkse subsidie van de nationale regering is het voortbestaan van het archief verzekerd. De minister:

“Ich mache das aus Freude und Überzeugung, bei der Förderung von Projekten geht es nicht um die Übereinstimmung in jeder Tonlage oder Argumentationsweise, sondern um den Grundkonsens.”

Vrouwen voelen pijn Engelse bezuinigingen

Diverse politieke oppositiepartijen en maatschappelijke organisaties waarschuwden er al voor: de pijn van de bezuinigingen in Engeland komt meer bij de vrouwen terecht dan bij de mannen. Allerlei harde cijfers die nu naar buiten beginnen te sijpelen, geven hun gelijk aan. De werkloosheid onder vrouwen stijgt veel sneller, vooral vrouwen lijden onder het wegvallen van voorzieningen, en bezuinigingen op opvangcentra brengen zelfs hun veiligheid in gevaar.

De werkloosheid onder vrouwen stijgt zo snel, dat kranten inmiddels beginnen te spreken van een crisis. Aan de ene kant vreemd genoeg een vorm van positief nieuws, zeggen deskundigen, want vrouwen verrichten veel vaker dan vroeger betaald werk. Er zijn tegenwoordig meer vrouwen om te ontslaan dan pakweg dertig jaar geleden. Maar de grote ontslaggolf is ook een direct gevolg van de bezuinigingen. De overheid moet inkrimpen, met in de praktijk een verlies van zo’n 710.000 banen. Omdat er veel vrouwen bij de overheid werken, zijn de meeste mensen wiens baan nu op de tocht staat van het vrouwelijke geslacht.

De bezuinigingen treffen vrouwen daarnaast indirect, door het wegvallen van sociale voorzieningen:

“Women are being asked to take on the role of shock absorbers for the cuts,” says Anna Bird, acting chief executive of the Fawcett Society. “As well as the job losses, they’re also facing cuts to their income as a result of cuts to benefits and services they rely on to support their lives. We’re really concerned that cuts to childcare support combined with the rising cost of living make it difficult for women to put in place support that allows them to go out to work. We’re also concerned that working tax credits that allow parents to go back to work are being cut and that makes it hard for single parents to balance their work and family life.”

Naast deze dreiging komen vrouwen nog eens extra in de knel als ze verstrikt zijn geraakt in een relatie met een foute man. Een eerste inventarisatie wijst uit dat lokale overheden scherper dan gemiddeld snijden in subsidies voor vrouwenopvang / blijf van mijn lijf huizen. Het definitieve overzicht komt rond Internationale Vrouwendag. Een direct betrokkene zegt echter:

Combined with cuts to legal aid and concerns about reductions in police officers and street lighting, a worrying picture for women’s safety, as well as women’s employment and economic prospects was beginning to emerge. […] The result is that women’s support services face an increasingly precarious future. Many organisations are concerned that the coalition is already consulting on plans to change the way housing benefit is paid to refuges, and on channelling funding for rape crisis centres through new police and crime commissioners, who may not see these services as a priority in austere times.

Dit komt bovenop incidenten in de landelijke politiek. Zoals een inmiddels afgeschoten wetsvoorstel om mannen die van verkrachting beschuldigd worden, anonimiteit te geven, en een staatssecretaris die met droge ogen beweert dat verkrachting alleen echt verkrachting is als de vrouw de dader niet kent. Dat soort incidenten maken duidelijk dat er binnen de regering mensen zijn die weinig snappen van seksueel geweld tegen vrouwen.

De protesten tegen de oneerlijke verdeling van de pijn van de bezuinigingen beginnen op gang te komen. Naast formele protesten, bijvoorbeeld vanuit de vakbonden, komen ook individuele personen en non profit organisaties in actie. Zo gebruikte acteur Patrick Stewart zijn invloed als Hollywoodster om te pleiten voor meer steun aan blijf van mijn lijf huizen. In Leeds verzamelde een aantal bezorgde burgers zich om te protesteren. De Fawcett Society riep de regering eind vorig jaar op vrouwen een reddingsboei toe te werpen. Ook de studenten roeren zich. Het land staat een hete zomer te wachten….

Religieus rechts gijzelt Republikeinen

Hoe kan het dat een politieke partij ernstige problemen op het gebied van de economie terzijde schuift, en zich in plaats daarvan richt op het demoniseren van abortusartsen en het moeilijk verkrijgbaar maken van voorbehoedsmiddelen? Het is zo’n opvallend beeld in de huidige Amerikaanse politiek, dat steeds  meer commentatoren de situatie analyseren. Daaruit komt een rode draad naar voren: religieus rechts houdt de Republikeinse partij in gijzeling. Deze groep wil de sociale omwentelingen van de afgelopen vijftig jaar terugdraaien, met name op het gebied van vrouwenrechten.

Bron: Miami Herald.

Vrouwen moeten vooral niet zelf kunnen beslissen wat ze met hun lichaam doen. Iedere vrouw die niet trouwt en kinderen krijgt, moet zich schamen. Dat is de laatste jaren het devies van de golf fundamentalistische Republikeinen die in land en regio zetels bezetten:

The progress women have made in achieving independence and equality is now under attack by a Republican campaign so retro that, as a friend of mine who lives in the U.S. puts it, “I just substitute the word “Taliban” for “tea party” or “right-wing base” and that says it all.”

Deze fanatici verzetten zich tegen wat zij zien als een verloederde cultuur, op gang gekomen sinds de seksuele revolutie en de komst van de pil. Want laten we niet vergeten hoe revolutionair de komst van betrouwbare anticonceptie was. Voor het eerst in de geschiedenis konden vrouwen zelf beslissen of en zo ja wanneer ze kinderen wilden krijgen. Dat sloeg aan, want veel mensen ervoeren betrouwbare voorbehoedsmiddelen als een bevrijding. Vrouwen hadden er baat bij, maar mannen ook:

Most men have a complex relationship to patriarchy. They do enjoy the benefits, but most of them pay a price, too, and having crappy sex because you’re worried about having another mouth to feed is just one part of that. That effective contraception tends to take off wherever it’s available suggests that in this way, men are just fine with the new order.

Helaas, niet iedereen was blij met de veranderingen. Want de bevrijding van je biologische lot gaf vrouwen tijd en ruimte om te studeren, te reizen, een onafhankelijk bestaan op te bouwen. De basis onder het ‘man als hoofd van het gezin’ model viel weg. Erger nog: vrouwen konden seks hebben, en dan onder een ongewenste zwangerschap uitkomen. Wat?!? Een minderheid, uit de religieus/conservatieve hoek, sloeg de angst om het hart. Ze begonnen zich te verweren tegen wat zij zagen als een aanval op hun wereldbeeld. Daarbij haalden ze alles uit de kast:

…conservatives, with the support of powerful right-wing foundations and think tanks, poured millions of dollars into research and propaganda promoting family values and demonizing reproductive freedom, including emotional television ads that ran for years on major media outlets. A relentless stigmatizing of abortion, along with campaigns of intimidation and outright violence against Planned Parenthood and other providers, had a chilling effect on politicians generally shy of social controversy.

Deze conservatieve kruistocht leidde tot een grote sociale druk, ook op politieke kandidaten. Steeds meer Republikeinen verlegden zodoende hun koers. Zo gaf de Republikeinse kandidaat Mitt Romney tien jaar geleden nog aan dat hij Planned Parenthood  (PP) van harte ondersteunde. In zijn huidige campagne wil hij deze Amerikaanse versie van de Rutgers Stichting juist zo snel mogelijk afschaffen. Veel kiezers hadden niet door dat politici hun prioriteiten verlegd hadden, signaleert Cecile Richards, directeur van PP:

After the 2010 elections we saw this total realignment of  Congress and legislatures, based on reproductive issues.  People had been elected on the basis of anger about this enormous economic dislocation. But what we saw was that the House of Representatives was then two-thirds anti-choice. This was not a topic at all in the election. Yet, as soon as they were sworn in, they didn’t focus on jobs, the economy or foreclosures, but the first legislation they introduced was about abortion and healthcare. One of the first bills the House passed was to completely eliminate Planned Parenthood funding.

Een bedankkaartje voor Republikeinen die zich vanaf dag 1 inzetten om de reproductieve rechten van vrouwen aan te pakken, in plaats van de economische crisis.

Een soort wolven-in-schaapskleren scenario dus, zo van ‘we hadden geen idee, ze wilden toch de economie redden, dus oeps, waar komen deze standpunten opeens vandaan?’ Andere commentatoren denken dat ongeloof een rol speelt. Wie goed had opgelet zou niet verrast zijn geweest, maar helaas:

the problem is that the vast majority of the people who don’t share the extremists’ view did not take them seriously, and did not view this assault on reproductive rights—including contraception—as a logical outgrowth of an extreme anti-choice and anti-feminist position, but instead dismissed it out of hand with smug ableism: They’re crazy. They’re wackos. They’re nutbags. They’re batshit nuts. They’re the lunatic fringe. Nope. They’re very rational, patient, determined, and methodical actors, who have been quietly waging war on reproductive rights in state legislatures for decades.

Dat klopt – onder Republikeinse vlag hebben rechtse fundamentalisten sinds 2010 een enorme waslijst aan maatregelen door de diverse politieke en juridische gremia kunnen loodsen. De meest recente overwinning is een uitspraak van een rechter dat apothekers vanwege hun religieuze overtuiging mogen weigeren om de morning after pil aan vrouwen te verstrekken. Daarmee kom je terecht bij vraagstukken van het type de weigerambtenaar. Met dit verschil dat het hier gaat om iemand die met zijn weigering zijn werk te doen, een vrouw kan veroordelen tot het gedwongen uitzitten van een zwangerschap, danwel de gestigmatiseerde keuze voor abortus. Want niet iedereen woont in steden met op iedere hoek van de straat een apotheek.

Ondanks dit soort overwinningen begint het er langzaam op te lijken dat er steeds meer georganiseerd verzet komt tegen de ver strekkende invloed van religieuze fundamentalisten binnen de Republikeinse partij. Mensen beginnen wakker te schrikken, en dat is zichtbaar in allerlei nederlagen voor Republikeinen. Mississippi, de meest conservatieve staat van het land, weigerde een zich delende eicel gelijk te stellen aan een volgroeid levend mens. In Virginia strandde een wetsvoorstel voor een echo met vaginale sonde, als verplicht vooronderzoek voor het al dan niet overgaan tot abortus. Komische televisieshows maken de absurde standpunten van Republikeinen met veel genoegen belachelijk. Waardoor ze imagoschade lijden, en in de politiek komt dat hard aan.

De Daily Show fileert de wetgevers in Virginia die vrouwen willen onderwerpen aan een vaginale penetratie met een sonde.

Zou dit alles helpen? Ms Magazine hoopt er het beste van, maar sluit een politieke analyse als volgt af:

Both sides may well summon the spirit and words of Barry Goldwater, who cautioned against allowing faith-based extremism to gain control of the Republican Party. “Politics and governing demand compromise,” he told John Dean, who reports on the conversation in his 2006 book, Conservatives Without Conscience. “But these Christians believe they are acting in the name of God, so they can’t and won’t compromise. I know. I’ve tried to deal with them.”

Dus wat er ook gebeurt in de V.S., één ding lijkt zeker: de gemoederen zullen nog lange tijd zeer verhit blijven, en er is voorlopig geen einde in zicht als het gaat om vrouwvijandige wetsvoorstellen en de mentaliteit waaruit dit soort plannen voortkomen.

TOEGIFT: wat science fiction ons kan vertellen over reproductieve rechten en de samenleving.

Indiaanse superheld redt de wereld

De Zesde Clan is een fan van het blad Bitch. Iedere keer opnieuw weet de redactie ons op het spoor te zetten van vrouwen die iets interessants doen. Wat dacht je bijvoorbeeld van de Amerikaanse striptekenares Arigon Starr. Zij creëerde een nieuwe Indiaanse superheld, in het gewone leven Hubert Logan. Dankzij door de overheid verstrekte voedselhulp van dubieuze kwaliteit krijgt hij speciale krachten en verandert in… Super Indian!

Starr maakt deel uit van de Kickapoo stam uit Oklahoma, maar woont tegenwoordig in Los Angeles. Naast strips tekenen maakt ze ook muziek. Haar eerste cd, Meet the Diva, won meteen prijzen. Bitch Magazine interviewde haar  en merkte dat ze naast veel plezier maken ook de beeldvorming over Indianen bij wil stellen:

Generally, Native folks are stuck in amber, always on horseback wearing leather and feathers. Often, we’re depicted as magical shamans or hyper-alert scouts. Even comics like “Scalped” have us looking like rejects from The Sopranos.We’re more than that. Super Indian is still pretty much in its infancy. I want to bring a more realistic view of contemporary Native people to the mainstream. We laugh a lot—that’s something you rarely see when Native people are depicted in a film, TV, stage, or comic book project.

Niet bij Super Indian. Die redt de wereld en deinst niet terug voor wat hardcore nerdcultuur. Citaatjes uit Star Trek vormen geen probleem voor de hoofdpersoon. Iets wat hij gemeen heeft met zijn schepper, want bij Starr thuis kwamen alle science fiction series voorbij:

My mother raised me with Star Trek and The Hobbit. My Dad was a huge fan of horror movies. My sister and I must have watched the Brian DePalma film Phantom of the Paradise hundreds of time. […] I know I’m not the only Native American who’s attended a comic convention, watched every Battlestar Galactica episode, or debates the worthiness of the Chakotay character on Star Trek: Voyager. Geek culture is alive and well in Indian Country!

 

Oscars: de feiten spreken voor zich

Korte aanvulling en samenvatting van de situatie anno 2012:

None — zero — of the films in the best picture, best director, best adapted or original screenplay, best lead or supporting actor, and best supporting actress categories were directed by women. In the major categories, 98 percent of nominations went to movies directed by men, 84 percent went to movies written by men, and 70 percent went to movies starring men. The only female-centered movies that appear outside the best actress categories are “The Help” and “Bridesmaids.” In the best picture category, there are as many movies about women as there are movies about horses.

Cultuur houdt vrouwen tegen

Zouden vrouwen uit Oost-Europa genetisch anders in elkaar zitten dan vrouwen uit West-Europa? Dat lijkt De Zesde Clan sterk. Als vrouwen in landen als Litouwen en Bulgarije bijna de helft van het aantal hoge functies kunnen bekleden, moet dat elders in Europa ook kunnen. De conclusie van een onderzoek naar topvrouwen is dan ook duidelijk: cultuur, en niet natuur, werpt obstakels op.

Met dit ideaalbeeld weet je zeker dat je onderaan bungelt bij ieder onderzoek naar het aantal vrouwen in topfuncties.

In Nederland praten we dan vooral over de deeltijdcultuur. Die is funest voor de doorstroom van vrouwen, signaleert Jurgen van den Brink van adviesbureau Mercer. Voor veel hoge functies geldt nog steeds dat ze niet in drie dagen te behappen zijn. En drie dagen betaald werken is het maximale waar een moeder zich van driekwart van de Nederlanders aan mag bezondigen. De sociale druk om aan die norm te voldoen is hoog.

Ook  landen zonder deeltijdcultuur komen soms niet verder dan een kwart topvrouwen. Mercer:

“De redenen daarvoor zijn cultureel en sociaal, maar soms is het discriminatie. Dit laatste gebeurt vaak onbewust; topmannen vinden het nu eenmaal fijn om mensen aan te nemen die op henzelf lijken. Dat patroon is erg moeilijk te doorbreken zonder helder beleid.”

Dat cultuur en discriminatie een grote rol spelen, blijkt ook uit de ontwikkelingen in Oost-Europese landen zoals Bulgarije  en Litouwen. Lange tijd heerste daar het politieke beleid vrouwen en mannen gelijk te behandelen. De ons kent ons cultuur verminderde en vrouwen konden doordringen tot hoge functies. Bulgarije kent nu 43% topvrouwen en Litouwen zelfs 44%. Rusland zit met 40% ook warmpjes in de topvrouwen.

De laatste jaren stagneert de vooruitgang echter. Niet omdat vrouwen er opeens achter komen dat ze al die jaren onnatuurlijk gedrag vertoonden, oeps, sorry, maar vanwege economische ontwikkelingen:

Vrouwen in de top van het bedrijfsleven in communistische landen werden destijds enorm gestimuleerd. Echter, nu de markt is opengebroken, blijkt het moeilijk daarmee door te gaan en wordt het verschil helaas weer groter. De buitenlandse bedrijven die de Oost-Europese markt betreden, stellen toch weer mannen aan op topposities.

Percentage topvrouwen in Europa. Nederland staat onderaan.

Als je inzoomt op bepaalde landen of gebieden komt de cultuur ook steeds terug als een factor die vrouwen tegenhoudt. Zo ontstond er enige ophef toen België erachter kwam dat het algemene ambtenarenkorps inmiddels voor de helft uit vrouwen bestaat, maar het houdt op zodra functies boven een bepaald niveau uitkomen. Het aantal vrouwelijke topambtenaren bij de federale overheid bleef steken op 14 procent.

Dat lag niet aan een gebrek aan ambitie bij vrouwen, signaleert De Morgen. De universiteit van Leuven constateerde in een onderzoek uit 2007 dat vrouwen toen 49% uitmaakten van de sollicitanten op topfuncties in de ambtenarij. Ze werden echter in veel mindere mate aangenomen dan mannen. De Morgen:

Wat vrouwen écht nodig hebben, zijn organisaties die niet vastgeroest zijn in een bepaalde manier van functioneren en selecteren, vaak in het voordeel van mannen. Een open geest van flexibiliteit en vertrouwen, verantwoordelijkheid geven en opnemen zullen meer talentvolle vrouwen doen doorstromen naar de top.

Zesde Clan neemt deel aan Globaliseringslezing

De Zesde Clan komt naar je toe! Op woensdag 7 maart spreekt een afgevaardigde bij de 35ste Globalizeringslezing, in Felix Meritis in Amsterdam. Hoofdspreker Gary Barker gaat in op mannen en feminisme, maar de organisatoren wilden de stem van vrouwen niet laten ontbreken. De Zesde Clan vindt het een eer dat wij, getrouw de naamgeving van dit weblog, een plek aan de tafel kunnen innemen. De lezing begint om 20.30 uur, toegang 13,50 euro.

Barker is al jaren actief op het gebied van mannen en feminisme. Hij is betrokken bij een centrum voor vrouwenstudies – waar ze ook onderzoek doen naar de emancipatie van mannen – en richtte de organisatie Men Engage op. De hoofdlezing met aansluitend discussie komt van Barker, maar de organisatoren van de Globaliseringslezing vroegen of de Zesde Clan een column uit wilde spreken over mannen, feminisme en de moeilijkheden die deze combinatie op kan leveren.

Daar weet De Zesde Clan wel raad mee. Net als de Amerikaanse feministe Bell Hooks geloven we dat mannen absoluut noodzakelijk zijn voor het feminisme, maar hun privileges kunnen we missen als kiespijn. Te vaak vergeten mannen even heeeeeel goed in de spiegel te kijken voordat ze zich opwerpen als de meest feministische onder de feministen. Als je daar wat van zegt, krijg je dit:

En niet te vergeten de mansplainers, die veel beter dan jij begrijpen in welke situatie vrouwen zich bevinden, en wat belangrijk is, o en by the way, geef mij die voorzittershamer maar even, want ik kan veel beter vergaderingen leiden dan jullie. Voordat je het weet bevindt je je als feministische vrouw in je eigen feministische beweging opnieuw in een ondergeschikte positie. Dat soort gedrag roept weerstand op, heren, en niet voor niets. Dus mannen, ja, mannelijk privilege en het gedrag wat daaruit voortvloeit, nee.

Enfin, wordt vast een interessante avond met veel discussie 😉

Politiek is voor blanke mannen

Nauwelijks heeft PvdA partijleider Job Cohen zijn hielen gelicht, of de speculaties over zijn opvolger zwellen aan. Opvolger, inderdaad, niet opvolgster, want in woord en beeld tonen kranten en televisie waar het om draait in de politiek: blanke mannen. Je zou bijna denken dat de Tweede Kamer fractie van de PvdA geen vrouwen zou tellen. Terwijl die toch met z’n zestienen in de meerderheid zijn.

Gratis dagblad Spits opende de voorpagina met ‘Partijleider gezocht’. Er stond nog ‘m/v’ achter die woorden, maar de grote foto daar pal onder toonde slechts blanke mannen. Ook in de tekst noemde deze krant alleen namen van mannelijke PvdA-fractieleden. De krant citeert ook een blanke mannelijke deskundige, die geheel op eigen houtje een profielschets aanbiedt met woorden zoals ‘hij’  en ‘straatschoffie’ en ‘intellectueel’, termen die geheel toevallig beelden van mannen in het gemiddelde brein m/v oproepen:

Volgens politicoloog André Krouwel moet de nieuwe partijleider meerdere groepen in de samenleving kunnen aanspreken. ,,Hij moet een beetje een straatschoffie, maar ook een beetje een intellectueel zijn.” En, de economische crisis indachtig, zou het verstandig zijn als de nieuwe partijleider ook raad weet met de grote economische vraagstukken waar Nederland de komende jaren nog mee geconfronteerd gaat worden, meent Krouwel.

Het NOS Journaal en Een Vandaag deden daar deze avond 21 februari nog een schepje bovenop. Het Journaal vroeg zich af ‘ wie durft’ en meldde dat de PvdA een Verlosser zoekt. Vervolgens liet het programma Jeroen Dijsselbloem aan het woord, Martijn van Dam, Ronald Plassterk, en tot twee keer toe Diederik Samsom. EenVandaag liet vlak daarna zien hoe het nieuws tot stand kwam. In een shot zie je blanke mannelijke journalisten de wacht houden bij de kantoren van de PvdA op het Binnenhof. Deze blanke mannen interviewden de blanke mannen Diederik Samsom, Jan Ponk, en Jeroen Dijsselbloem.

De drie grote kwaliteitskranten van Nederland dan? Daar horen we zowaar hier en daar een vrouwennaam vallen. Alledrie lijden ze echter aan het Smurfin syndroom, want of je nou Trouw, NRC of Volkskrant pakt, het patroon is hetzelfde: man, man, man, man en 1 vrouw.

Het NRC citeert een eigen politiek redacteur, een blanke man genaamd Derk Stokmans. Die noemt naast allemaal blanke mannen alleen de naam van Mariëtte Hamer, zonder verdere toelichting. Trouw is iets scheutiger. Deze krant noemt ook Mariëtte Hamer, en geeft een toelichting bij haar naam. Die uitleg maakt duidelijk dat het dagblad haar kansen laag in schat:

Hamer heeft nadeel dat er veel overeenkomsten zijn te vinden tussen haar en de zojuist opgestapte Cohen. Ook zij kwam niet altijd even goed uit de verf in debatten met PVV-leider Geert Wilders. En ook zij kent de druk van slechte peilingen. Onder haar leiding stond de PvdA in oktober 2009 op slechts 13 zetels. Dat verleidde Diederik Samsom tot een e-mail op poten waarin hij zijn verontrusting uitsprak over de deplorabele staat van de partij. De e-mail lag, net als bij Cohen en Timmermans het geval was, al snel op straat.

Dus nee, laat maar. De Volkskrant dan? Blanke man, blanke man, blanke man, blanke man… Heeeej, Nebahat Albayrak. Natuurlijk is zij ook een mogelijke kandidate, schrijft deze krant:

De nummer 2 op de lijst kreeg heel veel voorkeursstemmen bij de afgelopen verkiezingen. Ze was eerder al staatssecretaris van Justitie.

Zou dat helpen? De PvdA heeft inmiddels laten weten dat de leden mogen kiezen en dat de fractie zich bij de keuze neer zal leggen. Deze leden hebben waarschijnlijk net als de Zesde Clan een gratis Spits opgepakt in trein, metro of bus. Of Volkskrant/NRC/Trouw gelezen. Of het journaal danwel EenVandaag gezien. Dan is de boodschap duidelijk: politiek = blanke man, een nieuwe leider = blanke man. En die Verlosser waar het zes uur journaal van sprak? Die komt bijna altijd ook in de vorm van een man. Er is geen ontkomen aan, lijkt het wel.

Hopelijk herinneren de leden zich na al dit mediageweld rondom blanke mannen dat er ook nog vrouwen in de fractie zitten. De Zesde Clan geeft hun namen even, zodat ze niet helemaal uit beeld verdwijnen: Nebahat Albayrak, Khadija Arib, Lea Bouwmeester, Sharon Dijksma, Sjoera Dikkers, Angelien Eijsink, Mariëtte Hamer, Lutz Jacobi, Tanja Jadnanansing, Jetta Klijnsma, Attje Kuiken, Pauline Smeets, Gerdi Verbeet, Roos Vermeij, Agnes Wolbert, Myrthe Hilkens. Zie je wel? Er zitten echt wel vrouwen in de fractie. Misschien moeten journalisten hen ook even vragen wat hun plannen zijn.

UPDATE: Albayrak heeft zich kandidaat gesteld. Zij was de enige mogelijke kanshebber die met een korte positieve toelichting in de eerste nieuwsberichten voor kwam. Ook een Volkskrant panel (2 mannen, 1 vrouw) beoordeelt haar als een sterke kandidaat.

Amerikaanse modewereld toont bescheiden vooruitgang

‘Gekleurde’ modellen maken eindelijk iets meer dan twintig procent uit van de modellen die modeshows lopen tijdens de New York Fashion Week. Dat signaleert internetmagazine Jezebel. Bovendien beginnen modellen zich te roeren. Er komt steeds meer kritiek op de zwakke rechtspositie van vaak jonge vrouwen die ver van huis aan het werk gaan in de modewereld. Een gloednieuwe vakbond, Model Alliance, wil verandering brengen. Het zijn allemaal tekenen dat er een nieuwe wind waait, in ieder geval in de Amerikaanse mode industrie.

Jezebel houdt al acht jaar bij welke raciale achtergrond modellen hebben tijdens de New York Fashion Week. Het magazine doet dat in een reactie op het soms openlijk racistische klimaat in de modewereld. Daarbij is het nog heel gebruikelijk dat een organisator aangeeft ‘dit jaar geen zwarte modellen te doen‘ of af te zien van een boeking omdat ze al genoeg Aziatische vrouwen in de show hebben. Dat blank nog steeds de norm is, wijt Jezebel aan opvattingen over ideaalbeelden:

Calvin Klein, as usual, showed its collection on 32 white models, and one black model. […] Lacoste had two, and no black models. Victoria Beckham had just two non-white models in her show. So did BCBG Max Azria, Derek Lam, and Diesel. What’s interesting is that most of these are multinational brands that seem very interested in taking the money not only of minority Americans, but of women in countries like Brazil, India, and China. But it seems that to a lot of fashion brands, white skin is still “aspirational.”

De norm begint echter af te zwakken. Voor het eerst in acht jaar maken niet-blanke modellen twintig procent uit van het totaal. De meeste mode ontwerpers hebben een voorkeur voor Aziatische vrouwen, op de voet gevolgd door zwarte vrouwen. Met name Diana van Furstenberg, Mara Hoffman, Betsey Johnson, Tracy Reese, en Tommy Hilfiger zorgden voor diversiteit in hun shows.

Diane von Furstenberg gaf het goede voorbeeld.

Deze vooruitgang, hoe bescheiden ook, vindt tegelijkertijd plaats met een andere ontwikkeling. Fotomodellen in de Verenigde Staten krijgen eindelijk hun eigen vakbond. Sara Ziff nam het initiatief, omdat ze tijdens haar loopbaan als model teveel misstanden tegen kwam. Met de Model Alliance wil ze de branche reguleren. De rechten van fotomodellen moeten op papier komen, en Model Alliance wil bereiken dat werknemers verzekerd worden tegen ziektekosten. Iets waar nu vaak geen sprake van is.

Ziff wil met haar vakbond de glamour van het beroep van een tegenwicht voorzien. Modellen worden betaald om er geweldig uit te zien, dus waar zou je verder over zeuren, is de standaard opmerking die ze vaak hoort. Als knappe jonge vrouw de hele wereld over reizen en met de beroemdste fotografen werken, en daarvoor een topsalaris krijgen, is toch geweldig? Tsja, merkte Ziff, dat geldt misschien voor de drie a vier supermodellen, maar de gewone doorsnee werkneemster kan daar alleen maar van dromen:

The modeling business today is unregulated and relies on a compliant labor force of children. Sexual abuse and systematic theft occur at the highest levels of the industry, and because models are considered to be “independent contractors”, the rule of law in terms of workplace standards does not exist.

Tot nu toe konden modellen alleen individueel iets proberen te regelen. Zo spanden drie modellen een rechtszaak aan tegen Next. Ze beschuldigden dit agentschap van diefstal en het achterhouden van salaris. Als je een vakbond achter je hebt staan, wordt het makkelijker om je te verweren tegen misstanden en je rechten op te eisen. Het wordt ook makkelijker om jezelf als groep te organiseren. En bijvoorbeeld meer werkgelegenheid voor zwarte vrouwen te eisen. Er valt genoeg te doen voor vakbond Model Alliance.

Vrouwelijke boksers houden keuze

Goed nieuws uit de sportwereld: vrouwelijke boksers mogen zelf kiezen of ze shorts of een rokje dragen. Dat maakte de internationale boksbond AIBA gisteren bekend:

AIBA president Ching-Kuo Wu of Taiwan told a world conference on women and sport in Los Angeles on Saturday that female fighters would not be forced to wear skirts. “Some women want to wear shorts and some want to wear skirts,” he said. “So the decision we have made is that we shall make it optional because many boxers are undecided.”

Eind vorig jaar ontstond ophef, omdat de boksbond toen met de gedachten speelde korte rokjes verplicht te stellen. Dit met als argument dat de sport zo aantrekkelijker wordt, de atleten er leuker uitzien, en kijkers de vrouwen van de mannen konden onderscheiden. Het plan kwam geheel toevallig net op tafel nu boksen voor vrouwen de primeur beleeft als Olympische sport.

Veel mensen reageerden met kritiek omdat dit nogal seksistische argumenten zijn. En in het geval van onderscheid kunnen maken tussen man en vrouw zelfs complete kul, want iedereen die wedstrijden kijkt weet of het een partij boksen bij de mannen of de vrouwen is. En anders helpen de sportcommentatoren je wel een handje, door namen te noemen en te spreken in termen van ‘zij’ en ‘haar’.

UPDATE: De Zesde Clan ondertekende een petitie om boksers vrij te laten in hun kledingkeuze. Wij waren niet de enige, bleek uit een bedankmailtje:

Wow. After hearing from the more than 55,000 people (including you!) who signed Eli Plank’s petition, the President of the Amateur International Boxing Association (AIBA) has publicly stated that female boxers will not be forced to wear skirts during the Olympic Games.

At the beginning of the year, the AIBA said this was an internal matter and they wouldn’t even share their decision until June. But thanks to your support, Eli’s campaign attracted the attention of international media including the BBCCBC and News Track India and forced them to publicly announce last weekend that women will be able to choose what they wear in the ring.

After hearing the announcement Eli said “I sincerely thank every single person who signed, supported and shared the petition.  If I could, I would give each and every one of you an individual high-five.”

Thanks for taking action,

– Brie and the Change.org team

 

Regering houdt vast aan integrale gezondheidszorg voor vrouwen

Nederland wil vasthouden aan een integrale gezondheidszorg voor vrouwen. Seksuele voorlichting, makkelijke beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen, medisch correcte informatie en vrije keuze om een zwangerschap wel of niet voort te zetten, maken hier deel van uit. Deze bevestiging van staatssecretaris Knapen is zeer welkom, nu wereldwijd het aantal onveilige abortussen toeneemt, en conservatieven in bijvoorbeeld de V.S. pleiten voor het aloude aspirientje tussen de knieën bij wijze van anticonceptiemiddel.

De geruststelling komt in antwoord op vragen van D’66 over een recent rapport van de Wereld Gezondheidsorganisatie en het Guttmacher Instituut. Strenge wetten blijken niet van invloed op het aantal abortussen. Met andere woorden: vrouwen bijven ongewenste zwangerschappen afbreken. De ellende die daaruit volgde, zorgde ervoor dat Nederland abortus ruim veertig jaar geleden legaliseerde.

Wereldwijd is de trend juist omgekeerd. Steeds meer landen verbieden abortus geheel of gedeeltelijk. Tegelijkertijd doen landen minder moeite om anticonceptie bereikbaar te maken en te houden voor vrouwen. Samen zorgt dat ervoor dat het aantal abortussen de laatste jaren weer toeneemt. Het enige verschil is dat de ingreep steeds vaker plaats vindt onder onveilige omstandigheden. Dat leidt tot meer doden en verminkten. Jaarlijks sterven zeker 50.000 vrouwen. Nog eens 8,5 miljoen vrouwen raken verminkt.

Knapen heeft kennis genomen van deze onderzoeksresultaten, en verzekert D’66 lid Hachchi dat hij zich gesterkt voelt in de juistheid van het Nederlandse beleid:

Deze cijfers zijn schokkend. Ze zijn des te schrijnender omdat, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) het omschrijft, «sterfte en blijvende schade als gevolg van onveilige abortus voorkomen kunnen worden». […] Deze studie bevestigt onze visie dat wet- en regelgeving die toegang tot veilige abortus verbiedt of bemoeilijkt, niet de weg is om gezondheid van vrouwen en moeders te verbeteren en hun reproductieve rechten te beschermen en te vervullen. […] Ik deel de visie dat inzet op anticonceptie en seksuele voorlichting de te bewandelen weg is, en niet strenge en restrictieve abortuswetgeving.

Knapen komt in april 2012 met nieuwe plannen om de reproductieve zorg aan en voor vrouwen voort te zetten en waar nodig uit te breiden. Dit laatste in samenwerking met private partijen, zoals zorgverzekeraars. De Zesde Clan hoopt dat Nederland met de nieuwe plannen een voorbeeldfunctie kan behouden. Want in veel andere landen vragen mensen zich af: wat doen zij goed wat wij niet doen? Misschien moeten we maar eens het voorbeeld van Nederland volgen. Bij alle ophef over meldpunten voor Polen kunnen we die positieve internationale p.r. goed gebruiken!

UPDATE: wil je reproductieve rechten van vrouwen in Europa beschermen? Kom in actie en verzamel op 24 maart vanaf 14.00 uur op het Place Poelaert Plein in Brussel voor een betoging. Je kunt ook een petitie ondertekenen om de boodschap Baas in Eigen Buik kracht bij te zetten. Rechts bovenaan deze pagina kun je als individuele burger je handtekening zetten.

Oscarnominaties 2012 zakken voor Bechdeltest

Dat zegt de Zesde Clan niet, dat tonen de genomineerde films zelf aan. Kijk en huiver:

Moeite met het gesproken woord? De Engelse tekst staat hier volledig uitgeschreven. Zoals gewoonlijk komt Anita Sarkeesian, het genie achter dit feministische videokanaal, met goeie aanvullingen. De Bechdeltest kan uitgebreid worden: de twee met name genoemde vrouwen praten over iets anders dan een man, gedurende tenminste 60 seconden (verdeeld over de hele film). Dan heb je geen problemen meer met films die alleen op technische gronden slagen omdat twee vrouwen ieder 1 zinnetje uitspreken. Je kunt de test ook uitbreiden naar huidskleur: twee met name genoemde personages die over iets anders dan een blank persoon praten. Dan zie je pas goed hoe zeldzaam dat is. Werk aan de winkel, Hollywood!

Filmfestival Assen stelt vrouwen centraal

Sasha Polak. Luc Besson. Sylvie Verheyde. Film- en documentairemakers die als vrouw een film gemaakt hebben, of vrouwen centraal stellen in hun werk. Allemaal maken ze hun opwachting voor de 32ste editie van Film Festival Assen. Primeur: de organisatie kan voor het eerst gebruik maken van De Nieuwe Kolk. In dit gloednieuwe cultuurcentrum komen de films en documentaires nog beter tot hun recht.

De Nieuwe Kolk, net op tijd af voor de 32ste editie van het filmfestival van Assen.

De programmering gaat van zeer bekend naar tamelijk obscuur maar daarom niet minder de moeite waard. Onder de grote films bevinden zich We Need to Talk About Kevin, met een prijswinnende rol van actrice Tilda Swinton. The Help, over zwarte bedienden in het racistische Zuiden van de V.S. in de jaren vijftig wisselen af met kleine documentaires. The Lady van Luc Besson, over de Burmese oppostieleidster Aung San Suu Kyi. Daarnaast staan films en documentaires uit China, Colombia, Hong Kong, Argentinië en Frankrijk op het programma, naast werk van Nederlandse en Belgische regisseurs.

Voor de 32ste editie nodigde de organisatie gastprogrammeur Elles Tournent uit, van het Gentse festival Dames Draaien. Zij maakte een keuze uit het beste van wat zij zag. Onder andere ‘Eigen Volk’ van Neske Bes, ‘Noir Ocean’ van Marion Hänsel, en ‘We are still Standing, Stories of women in Black’, van de Amerikaanse Ellie Bernstein. Al met al een veelzijdig en afwisselend aanbod, twee dagen lang in vijf mooie filmzalen. Met tussendoor uiteraard alle gelegenheid om een hapje te eten en naar live muziek te luisteren. Mis dit festival niet!

Nederland maakt kennis met Caitlin Moran

Eindelijk kan Nederland kennis maken met Caitlin Moran. Deze feministische auteur veroverde Engeland vorig jaar met haar meest recente boek, How to be a Woman’.  De Arbeiderspers brengt ‘Vrouw zijn, hoe doe je dat’ vanaf 21 februari op de markt voor Nederlandstalige lezers. Moran maakt, net zoals andere feministen voor haar, veel gebruik van humor. Dat valt op….

How to be a woman

Hier en daar kregen recensenten al een exemplaar. Ze zijn net als hun Engelse collega’s zeer lovend:

In dit boek beschrijft ze hoe ze van een onzekere, onwetende tiener evolueerde naar een ‘militante feministe’. Ze doet dat op een hilarische manier, maar slaat tegelijk spijkers met koppen. […]  Vrouw zijn, hoe doe je dat? is een grappig en herkenbaar boek – ik zat bij het lezen vaak hardop te lachen. Maar het is ook een slim boek waarin een flinke dosis verontwaardiging schuilt. Moran noemt een koe een koe, en ze heeft de verdienste dat ze van feminisme een tastbaar, concreet begrip maakt, iets wat ons allemaal aangaat, vrouwen en mannen.

How to be a Woman, de oorspronkelijke Engelse titel van haar nieuwste boek, gaat minder in op problemen zoals de loonkloof, om des te meer te kunnen zeggen over de cultuur waarin vrouwen zich bewegen en aan de kaak te stellen wat de invloed daarvan is op lijf en leven. Juist omdat feministen zo vaak neergesabeld worden met het verwijt dat ze humorloos zouden zijn, zorgt Moran ervoor dat er veel te lachen valt in haar boek. Tussen alle grappen door levert ze echter wel degelijk een scherpe boodschap:

Moran has provided you with a short, sharp, feminist manifesto. It’s not academic: she doesn’t present a research paper into gender differences in pay or interview women who have suffered domestic abuse. Instead, she uses her own life to examine the everyday niggles of everyday womanhood – hair removal, getting fat, tiny pants, expensive handbags – as well as the big stuff such as work, marriage and kids. She pins each topic out like a live, wriggling, sexist frog, ready for dissection. But, instead of scalpelling it into little bits, as, say, Germaine Greer would, Moran tickles it so hard that the frog has to beg for mercy and hop off.

Die tactiek zorgt ervoor dat de scherpe analyses beter verteerbaar worden voor lezers. Ze is daar absoluut niet de enige of de eerste mee. Virginia Woolf nam haar toevlucht al tot ironie, satire en lichtvoetige observaties, terwijl ze eigenlijk op een messcherpe manier allerlei misstanden aan de kaak stelde:

Virginia Woolf found herself in a conundrum over anger. She was angry at feeling oppressed in a male-dominated world; and although the emotion fueled her creativity and art, she knew an angry female writer was not taken seriously. […]

In het geval van Woolf leidde dat tot misverstanden over haar werk:

Her methods of deflecting and recasting anger have been greatly misunderstood. While early critics considered her style playfully light or humorous, they overlooked her biting use of satire and irony, which suggests an angrier and more serious message than what appears on the surface. Later feminist critics called her use of irony, satire, and humor defense mechanisms behind which she hid. Perhaps she is not hiding but respecting her readers, expecting them to discern her dangerous, more radical meanings beneath the surface.

Het is een teken van vooruitgang dat die misverstanden niet optreden bij Moran. Recensenten hebben heel goed door dat Moran tussen alle grappen door eigenlijk een scherp feministisch pamflet schreef. Bovendien blijft humor nuttig, omdat het een tweede functie heeft.  Zoals feministie Laury Penny zei in een reactie op How to be a Woman: ,,Like all the best feminist writing, it laughs in the face of power.” Dan is humor geen bescherming meer, of een strategie om acceptabel te blijven, maar wordt het een wapen…..

Debat V.S. over voorbehoedsmiddelen krijgt absurde trekjes

Kijk uit! Planned Parenthood, de Rutgers Stichting van Amerika, is helemaal geen verantwoordelijke instantie die onder strenge controle staat. Neeeeee, die perverselingen zetten onschuldige jongeren aan tot masturbatie en seks, om daarna geld uit ze te persen voor anticonceptiemiddelen en abortus. Planned Parenthood is gewoon een commerciële seks en moordfabriek!!! Dit beweert een conservatieve organisatie in een serieuze voorlichtingsfilm die op dit moment duizenden mensen trekt op Youtube. Kijk zelf:

De video is afkomstig van de American Life League, een zeer conservatieve organisatie. Progressieve media ontvingen het filmpje vol ongeloof en verbazing:

It’s truly hard to digest how hilarious this video is from the American Life League on Planned Parenthood and their “agenda” to lure your children into sex addiction with candy penis pops and vagina fruit roll-ups so they can sell them abortions and birth control. The gateway drug? Masturbation. I repeat, folks — this is not a parody video.

De timing van het filmpje is niet toevallig. De laatste maanden speelt er een enorme discussie rondom voorbehoedsmiddelen. Fanatieke Republikeinen vinden dat sowieso lastig – de pil verandert vrouwen in hoeren die ongestraft seks kunnen hebben – maar onlangs kwam er nog een complicatie bij. De V.S. kennen veel religieuze instellingen waar ook anders- en niet-gelovige werken, zoals Katholieke ziekenhuizen. Mag je een katholieke organisatie dwingen voorbehoedsmiddelen in de ziektekostenverzekering op te nemen als het gaat om werknemers die een ander of geen geloof aanhangen?

Dat werd een hele politieke strijd. Een strijd die bovendien vooral door mannen gevoerd wordt – en dat is al een tijdje zo. Op dit moment vindt er bijvoorbeeld een hoorzitting plaats over anticonceptie die de sfeer van het debat goed weergeeft. Het zijn allemaal mannen, en geen enkele vrouw mag haar zegje doen. Om tegen deze uitsluiting van vrouwen te protesteren, schreef de ene man een brief aan een andere man om te pleiten dat tenminste één vrouw iets mag zeggen over dit onderwerp, want het gaat vrouwen ook wel een beetje aan, eigenlijk, als je er even goed over nadenkt. De gang van zaken is absurd.

Ook de media laten voornamelijk mannen aan het woord bij de verslaggeving over het politieke gevecht rondom voorbehoedsmiddelen:

Think Progress released research last week showing that the major cable networks invited nearly twice as many men as women to discuss the fight for contraceptive coverage. When women aren’t called upon to discuss the realities of our lives, we are left with men discussing the contents of our medicine cabinets as if they were “culture wars” or “assaults on religious freedom.” (For the record: Women’s bodies are not cultural commodities, and any meaningful freedom of religion requires freedom from an imposed religion.)

Dat heeft grote gevolgen voor het debat. Niet alleen schilderen mannen Planned Parenthood af als een verwilderde perversiteitenmachine, maar op de een of andere manier blijft ook onderbelicht dat bijna alle vrouwen voorbehoedsmiddelen gebruiken, dat anticonceptie behoort tot basale gezondheidszorg voor vrouwen, dat het geld kost, dat vrouwen niet altijd in staat zijn zelf voorbehoedsmiddelen te betalen, en dat het voor de gezondheid en het welzijn van vrouwen cruciaal is als ze vrije toegang kunnen krijgen tot anticonceptie.

Tot slot: veel commentatoren wijzen erop dat hele debat enorm seksistisch is, want de ondertoon is meestal dat vrouwen die voorbehoedsmiddelen gebruiken dat alleen doen om erop los te kunnen seksen met iedere man die ze tegen komen. Als ze weer gewoon zoals vroeger het risico lopen om zwanger te worden, zullen ze zich netjes onthouden van seks en een trouwe echtgenote worden, en dan is de wereld weer zoals die moet zijn.

Je zou gezien die ondertoon van haat zelfs kunnen stellen dat de pogingen om Planned Parenthood af te knijpen,  voorbehoedsmiddelen moeilijk verkrijgbaar te maken en abortus alleen mogelijk te maken als je arts eerst onder dwang een sonde in je vagina schuift, allemaal vallen onder het kopje geweld tegen vrouwen:

But abortion and emergency contraception are strictly, 100 percent sexed. This makes the withholding of reproductive medical services the most explicit form of violence against women that exists today in the United States. And it is incredibly violent. As Crane pointed out in his column, withholding these services from women is to force them to potentially (in the case of emergency contraception) or certainly (in the case of abortion) endure pregnancy and produce biological offspring. It is forced pregnancy. Like other forms of violence against women, forced pregnancy has no rational, secular argument to support it.

Stof tot nadenken!

Arbeidsinspectie laat loonkloof zitten

De minister van Sociale Zaken wil de Arbeidsinspectie minder inzetten als het gaat om de loonkloof tussen mannen en vrouwen. SP kamerlid Jasper van Dijk bracht dit punt onlangs aan de orde tijdens een vergadering met minister Spies. De ommezwaai komt nu de Arbeidsinspectie samen gaat met twee andere inspecties en zich vooral bezig moet houden met repressief handhaven. Een kwestie die miljoenen vrouwen raakt, wordt binnen de nieuwe prioriteiten opzij geschoven alsof het gaat om een nicheprobleempje van een exotisch minderheidsgroepje.

Deze gang van zaken is schadelijk voor miljoenen werkende vrouwen, die structureel het nakijken hebben op de arbeidsmarkt. Het is alleen wat minder zichtbaar, want vrouwen zitten in de regel niet driehoog achter met z’n tienen op een kamertje om vervolgens zwart te werken in de kassen. En het gaat niet om louche uitzendbureau’s, maar om gewone bedrijven met professionele P&O afdelingen, waar mensen werken die oprecht geloven dat ze neutraal zijn.

Helaas brengen analyses van grote aantallen cijfers genadeloos verborgen vooroordelen aan het licht. Door allerlei mechanismen belanden vrouwen nog altijd in het ghetto van de herintreedsters en ondergewaardeerde ‘vrouwenberoepen’, waardoor de ongecorrigeerde loonverschillen met mannen oplopen tot rond de 25 procent. Zelfs gecorrigeerd voor zaken als zwangerschapsverlof en het verschil tussen mannen- en vrouwenberoepen, blijft er een onverklaarbaar verschil over van rond de negen procent. Dat tikt aan als je tot je 67ste werkt.

De harde feiten spreken voor zich. De Universiteit van Amsterdam publiceerde in december vorig jaar een studie naar twintig studies over loonverschillen tussen mannen en vrouwen. Deze meta-analyse leverde de volgende patronen op:

  • het aantal dienstjaren heeft een groter effect op het netto uurloon van vrouwen dan van mannen
  • Ongecorrigeerd voor zaken als zwangerschapsverlof verdienen mannen in de zorgsector 25-30% meer, bij financiële instellingen 30% meer. Dit patroon is tussen 1995 en 2005 nauwelijks veranderd.
  • Het toepassing van vaste salarisschalen is voor vrouwen goed nieuws, ze krijgen dan eindelijk een gepaste beloning. Voor mannen heeft het een loondrukkende werking. Zodra er sprake is van ‘extra looncomponenten’ buiten de vaste schalen om, krijgen mannen die veel vakertoegekend dan vrouwen.
  • De invoering van een functiewaarderingssysteem in het verleden verkleinde de loonkloof binnen hetzelfde beroep in dezelfde sector. Kijk je echter naar vergelijkbare functies binnen verschillende sectoren, dan zie je opnieuw verschillen in het nadeel van vrouwen. Zo maakten wetenschappers in 2002 een paarsgewijze loonvergelijking van gelijksoortige banen bij een productiebedrijf, gemeente en uitvaartbedrijf. In een kwart van de gevallen bleken vrouwen in het nadeel. De loonkloof kon oplopen tot  13,4 procent.
  • Voor vrouwen loont het letterlijk niet om een leidinggevende functie aan te nemen. De loonkloof is het hoogst aan de top (en in de onderste regionen van een bedrijf/organisatie). Dat duidt op een glazen plafond (en een plakkerige vloer).
  • Hoog opgeleide vrouwen hebben gemiddeld twee tot drie keer zoveel kans als een hoog opgeleide man om op een laag functieniveau terecht te komen, en een ruim drie maal zo kleine kans om een leidinggevende baan te veroveren.
 
Bestaat er dús een complot tegen vrouwen? Nee, maar ondertussen is er wel van alles aan de hand. Als de overheid dit niet serieus neemt blijft alleen nog de weg over van als individu proberen het systeem in je uppie aan te pakken. Deskundigen op het gebied van werk en inkomen gaven in 2010 al het volgende advies: ”Vrouwen moeten zich realiseren dat die loonkloof bestaat en naar de CGB stappen als ze minder verdienen dan hun mannelijke collega’s.”
Zodoende kreeg de Commissie Gelijke Behandeling zoveel klachten over een loonkloof in ziekenhuizen, dat de CGB de middelen vrij kon maken om de situatie te onderzoeken. Hieruit kwam opnieuw naar voren dat vrouwen twee keer zo vaak benadeeld worden als mannen, vooral in situaties waarin geen harde regels op papier staan.
 
 
De commissie lanceerde eind dit jaar dan ook een campagne om discriminatie van vrouwen op het werk tegen te gaan. Die campagne betreft niet alleen de loonkloof, maar gaat ook in op zaken zoals zwanger worden en dan opeens geen verlenging van je arbeidscontract meer krijgen, want opeens voldoe je niet meer of is er helaas toch geen geld om je tijdelijke contract om te zetten naar vast. Dat soort gedoe.
 
Vrouwen vormen de helft van de Nederlandse bevolking. Het is absurd dat een structurele discriminatie die de helft van de Nederlanders treft, in het lawaai over repressief handhaven wegvalt. Alsof vrouwen een exotische minderheidsgroep zijn die met een niche probleempje kampen, jammer, komt u over honderd jaar maar terug. De Nederlandse regering moet zich schamen en eindelijk z’n verantwoordelijkheid eens nemen.
 

De gereedschapskist: de patriarchale deal

Vrouwen willen vooruit komen. Maar ze bevinden zich in een seksistisch systeem, waarin je sociale straf krijgt als je niet voldoet aan het verwachtingspatroon voor echte vrouwen. Dus, wat kun je doen om ondanks je foute sekse toch iets te bereiken en je een beetje prettig te voelen? Een patriarchale deal sluiten!

Website Sociological Images omschrijft deze strategie als volgt:

A patriarchal bargain is a decision to accept gender rules that disadvantage women in exchange for whatever power one can wrest from the system. It is an individual strategy designed to manipulate the system to one’s best advantage, but one that leaves the system itself intact.

Hoe werkt dat? Laten we een veel gebruikte vorm van patriarchale deal gebruiken om deze techniek in beeld te brengen. Vaak uit de deal zich in ‘je conformeren aan het schoonheidsideaal’ om vooruit te komen in de wereld. Echte vrouwen hechten namelijk aan hun uiterlijk. En slimme vrouwen maken gebruik van hun uiterlijk om vooruit te komen.

Onder andere Serena Williams maakte dit type deal. Ze kleedt zich vrouwelijk, zelfs een beetje sexy, en krijgt in ruil hiervoor meer publiciteit en meer fanmail. Deze strategie zorgt ervoor dat ze wegkomt met het feit dat ze zich eigenlijk niet als een echte vrouw gedraagt. Ze traint uren per dag, zet inzicht, moed en doorzettingsvermogen in om tegenstanders van het tennisveld te slaan, en viert haar overwinningen – bijna alsof ze een man is. Haar sex appeal benadrukken wordt onder die omstandigheden bittere noodzaak:

selling one’s own sex appeal is more or less required for any female athlete who wants to reach the pinnacle of her career without being called a “dog” and a “dyke” at every turn.

Omdat dit allemaal zo kil en cynisch klinkt, spreken veel mensen in Nederland en daarbuiten liever van vrouwen die hun erotische kapitaal benutten. Dat komt veel hipper over. Niemand dwingt haar! Ze wil er zelf leuk uitzien! Girl Power!! Zodoende kan zelfs een feministisch maandblad als Opzij een in rode stof gehulde boezem op de voorpagina zetten, zonder dat iemand zich afvraagt wat hier niet klopt:

Vrouwen krijgen het erotisch kapitaal verhaal op een zilveren schaal gepresenteerd met een rode strik erom heen, een verkooppraatje van het type: je kunt er zelf voor kiezen, het zorgt ervoor dat je je mooier en sterker voelt en meer bereikt in je werk, blij blij blij. Opzij roept vrouwen expliciet op dit soort voorbeelden te volgen:

Daarom roept Opzij vrouwen op om op donderdag 9 februari hun vrouwelijke kant te benadrukken. Dat kan door je hoogste hakken aan te trekken, maar ook door alleen je lippen te stiften of een hooggesloten knalrode blouse aan te trekken. Maak er een foto van en upload die op onze website. Meedoen aan de actie kan tot 29 februari.

Ondertussen is het echter een en al nauwe rokken en hoge hakken. Knalrode blouse, lippenstift, je hoogste hakken aantrekken, dat lijkt precies op vrouwelijkheid zoals gedefinieerd door de populaire cultuur, en daarin draait alles nog steeds om wat mannen aantrekkelijk vinden. Nou, dan gaan de alarmbellen af bij de Zesde Clan. Als het klinkt als seksisme, eruit ziet als seksisme, dan is het hoogstwaarschijnlijk seksisme. Want laten we het eens omkeren. Krijgen mannen een oproep om hun erotische kapitaal in te zetten om hun leven een boost te geven? De Zesde Clan is deze riedel voor mannen nog niet tegen gekomen.

Deze vorm van patriarchale deal cq aanhangen van de ‘erotisch kapitaal-strategie’ bevestigt een onderdrukkend schoonheidsideaal voor vrouwen. Niet alleen kost het veel tijd en geld om aan die normen te voldoen, en vernielen vrouwen hun kuitspieren met de hoge hakken die Opzij aanbeveelt, maar het zadelt hen ook nog eens op met een tweede baan naast hun gewone werk. Zo schreef een Britse topchef in haar autobiografie:

…she finds herself thinking about the “second job” she has been holding down while working in male-dominated kitchens, “that of constantly, vigilantly figuring out and calibrating my place in that kitchen with those guys to make a space for myself that was bearable and viable”, she writes. “Should I wear pink clogs or black steel-toe work shoes? Lipstick or chapstick? Work double hard, double fast, double strong, or keep pace with the average Joe? Swear like a line cook or giggle like a girl? Meanwhile, the parsley needs to be chopped, and the veal chops seared off. There is, still, the work itself to do.”

Er bestaat een beroemd citaat over filmster en danseres Ginger Roberts. Tuurlijk was haar partner Fred Astaire goed, maar vergeet niet dat Ginger Roberts alles deed wat hij ook deed, alleen dan achteruit dansend en op hoge hakken. Blijkbaar is er ruim honderd jaar na de geboorte van Roberts nog steeds niks veranderd. Vrouwen moeten nog steeds op hoge hakken achteruit dansen om een boost aan het systeem te ontfutselen. Bah, bah en nog eens bah.

Vraag het een feministe

De Zesde Clan is een fan van The F-word, een engelse site met weblog, waar activisten samenkomen en levendige debatten voeren. Meestal betreft het ontwikkelingen in hun eigen land, maar feminisme is divers, veelkleurig, en in de eerste plaats een basis om vragen te stellen en eigen antwoorden te vinden. Dat maakt de inhoud aantrekkelijk voor een breed publiek in binnen en buitenland. Mooi voorbeeld daarvan: de nieuwe rubriek Vraag het een feministe.

Lezers van de site kunnen vragen insturen, een doorgewinterde feministe legt uit hoe ze tot een bepaald antwoord komt, en vervolgens kan iedereen een open discussie voortzetten in de commentaren. De meest recente aflevering van de rubriek betreft een kwestie die de Zesde Clan ook diverse malen behandelde: maken vrouwen in complete vrijheid eigen  keuzes, of zijn we een willoos slachtoffer van de maatschappij? Hoe zit dat? Net als De Zesde Clan wil the F-word een middenpositie innemen:

Women have the capacity to make different choices, but given that most people want to feel a sense of belonging and do not want to be singled out as different, it makes sense to go along with the dominant cultural norms. […] we just need access to alternatives and the tools required to deconstruct what has always been portrayed as normal and natural. We can then make more informed decisions about our lives, which may or may not include conforming to social norms. […]

Met andere woorden: de cultuur waarin je opgroeit, sociale normen, verwachtingen, het heeft allemaal invloed op de keuzes die we maken. Daarom ontstaat er wereldwijd zo’n enorme diversiteit aan gedrag, stelt The F-word. Daarom ook geven bedrijven miljarden uit aan reclame. Dat doen ze omdat reclame effect heeft op wat we willen. Spotjes voor bepaalde producten zoals deodorant maken ons bijvoorbeeld eerst onzeker (ik stink, ik jaag dan een aantrekkelijke partner weg) en bieden ons dan een oplossing aan (koop dit merk deo!)

Dat de discussie hierover soms zo moeizaam verloopt is omdat er nogal wat vijandigheid bestaat rondom het feministische gedachtengoed. The F-word:

Detractors of feminism often complain that we paint all women as victims, but the truth is that many, many women are victimised within our society, and I don’t think we should shy away from saying that. The crucial point is that feminism is about helping women move out of a victimised situation and stopping us from becoming victimised in the first place.

Meer weten? Vorige afleveringen gingen in op diverse onderwerpen. Hoe kun je een voorliefde voor sm rijmen met feminisme? Als een schip zinkt en mensen roepen ‘vrouwen en kinderen eerst’, hoe verhoudt zich dat tot een feministisch gedachtengoed?  Hoe kun je het beste reageren als mannen lullige opmerkingen maken over je biseksualiteit? En wat doe je als met name je mannelijke vrienden je glazig aankijken als je over het feminisme begint, omdat dit volgens hen volslagen onzin is? Je wil de vriendschap behouden, maar het is ook zo wat als ze je zorgen en standpunten achteloos verwerpen omdat zij toevallig nergens last van hebben. Dilemma, dilemma….

Op die manier biedt de rubriek stof tot nadenken en verder debat, altijd goed en interessant. Aanbevolen door de Zesde Clan!