Tag Archives: zelfhulp

Dat mooie bikinilijf heb je nu al, deel 2

Echt, binnenkort wordt het me toch een partij zonnig en warm! Eindelijk een late lente, of een vroege zomer. Hoe dan ook, reclamemakers en de media wachten de warmte niet af om vrouwen nu al te onderwerpen aan een terreurregime van diëten en gezeur over bikinilijven. De Zesde Clan herhaalt: dat mooie bikinilijf heb je nu al. Mocht dat niet genoeg zijn, dan biedt webmagazine Jezebel tien tips om je hoofd koel te houden in een zee van boodschappen die je onzeker maken over jezelf en je lijf. En een extra tip van ons: stem met je portemonnee, laat damesbladen links liggen totdat het herfst wordt.

Je weet hoe dat gaat. Weer een reclame op de televisie over blije vrouwen die producten met nul calorieën eten of drinken. Weer damesbladen die vrouwen op dieet willen zetten, of vrouwen aanpraten voortaan alle koolhydraten te mijden alsof het gif is. Reclamefolders die je wijs maken dat je lijf pas toonbaar is nadat je er voor minstens 300 euro aan crèmes op hebt gesmeerd. Weer dwingende oproepen om te gaan hardlopen, of yoga beoefenen (en aan de foto’s kun je meteen zien wie aan yoga mag doen: ranke blonde dames, maximaal maatje 34).

Al dit soort signalen kunnen in je hoofd een golfbeweging op gang brengen. Ik schiet tekort! Ik eet teveel! Ik sport te weinig! Ik zie er niet uit! Ik ben te dik! Mijn lijf deugt niet!! Dat heeft grote gevolgen voor het psychisch welbevinden van vrouwen. Die lopen veertig procent meer kans op een mentale aandoening. Da’s niet voor niks:

“Where we think it has an effect is particularly on women’s self-esteem or self-worth: women tend to view themselves more negatively than men, and that is a vulnerability factor for many mental health problems.”

Je zelfvertrouwen behouden is dus van het grootste belang. Maar hoe doe je dat in het zicht van al die gephotoshopte, loeistrakke, zongebruinde fotomodellen en dwingend voorgeschreven dieetplannen? Webmagazine Jezebel weet raad. Zodra je een negatieve gedachtentrein op gang voelt komen, raadt dit blad je het volgende aan:

  1. ”Onzin! Wat proberen ze me nou weer te verkopen?” Veel signalen komen binnen via reclames, al dan niet verpakt in een tijdschriftenartikel. Fabrikanten willen geld verdienen. Eerst maken ze je onzeker. Daarna verkopen ze je iets zodat je je minder onzeker voelt. Wees zeer, zeer sceptisch.
  2. ”Moeten mannen dit ook doen?” Deze komt van Caitlin Moran. Moeten mannen allerlei toeren uithalen om een boxershortlijf te krijgen? Waarom zou jij dat dan wel doen? Meten met twee maten, nee bedankt. Zie verder hier.
  3. ”Hebben ze het over mijn gezondheid, of over mijn gewicht?” Die vraag is van belang om in te schatten of je een bericht serieus wilt nemen. Gezondheid, prima. Gewicht? Rot op met je fatshaming.
  4. ”Boeien!” Ok, dus een of ander blad vertelt je dat je maximaal 60 kilo mag wegen en bij alles daarboven sterf je een eenzame dood. Wat moet je daar nou mee. Schouders ophalen en vrolijk doorlopen.
  5. ”Wat zou er gebeuren als je die magische grens van X kilo haalt?” Bladen doen vaak alsof je dan het perfecte leven hebt, maar klopt dat? Zou je op je ideale gewicht echt niet ontslagen worden, of geen ruzie meer krijgen met iemand, of nooit meer een verregende rotvakantie hebben?
  6. Cijfers misleiden. Gewicht zegt niks over gezondheid. En BMI is een zeer dubieuze maatstaf, afkomstig uit de negentiende eeuw, en expliciet niet bedoeld om een oordeel te vellen over individuen.
  7. ”Waar gaat het eigenlijk écht over?” Als je mensen vraagt wanneer ze zich echt goed voelen, praat bijna niemand over gewicht en lichaamsvormen. Meestal gaat het dan veel meer om iets betekenen voor een ander, iets waardevols doen, merken dat je geliefd wordt en meetelt.
  8. Piekeren over je lijf, ok. Maar wil je daar echt de hele tijd bij stil staan? Waar had je in die tijd beter over na kunnen denken? Is er niet iets belangrijkers dan het dictaat van een of andere mode ontwerper?
  9. Je bent geen pion, die door anderen gebruikt kan worden om geld te verdienen en zichzelf beter dan jij te voelen. Jezebel adviseert om lekker kwaad te worden: ,,Get pissed. Get really good and pissed. […] Do you really want to play into a set of steps already laid out for you? Do you really want to be a complete and utter product of a system designed to make you feel like shit directly for its own gain? Does’t that burn you to the fucking core? It does me. No thanks! Everyone can go straight to Go Fuck Yourself Village.” Amen.
  10. Denk na over menselijke schoonheid. Los van modedictaten en de boodschap van fabrikanten van dieetpoeders. Wat vind je mooi aan het menselijk lichaam? ,,Remind yourself that bodies in all shapes and sizes of all ages are interesting, unique, strong, useful. That we are nothing if not utilitarian creatures. That our bodies are meant to do things and show it. Anyone who tries to make you feel that ALL you are is an object to be weighed, when in fact you are object, subject, protagonist, antagonist, villain, hero and especially the NARRATOR of this story you call your existence, is not on your side. Including when that person is you. Flip the script.”

Vrouwen zijn mensen. Geen fijne boodschap voor de commercie, wel voor jezelf. Laat de zon maar komen!

UPDATE: het gezeur over bikinilijven gaat vaak gepaard met oproepen om allerlei diëten te volgen. Jezebel verwende ons met een overzicht van alle belachelijke en tegenstrijdige adviezen die je dan te verstouwen krijgt:

 If you do everything on this list, you will absolutely, positively lose weight — and maybe your mind.

Fantastisch. Betalen de auteurs van hypes a la het 5:2 dieet ook de rekening van de psychotherapeut?

Project Onbreekbaar geeft slachtoffers een stem

Het idee is even eenvoudig als krachtig. Noteer op een groot vel papier een uitspraak van degene die je seksueel misbruikte. Laat jezelf met dit citaat fotograferen. Plaats de foto op internet. Dat is heel in het kort Project Unbreakable, ‘project onbreekbaar’, een actie waarbij slachtoffers hun menszijn terug claimen, terwijl ze tegelijkertijd zichtbaar maken hoeveel agressie ze over zich heen kregen. De Zesde Clan nodigt je van harte uit een kijkje te nemen op deze site, die kunst, fotografie en activisme op een unieke manier combineert.

Zoals zo vaak wordt er een patroon zichtbaar als je uitspraken van aanranders, verkrachters en incestplegers achter elkaar leest:

It’s a powerful art project that highlights the emotional manipulation (“I love you,” or “If you tell your mom she’ll hate you for causing us to break up”) that often accompanies rape and sexual abuse. I’m only posting a few here, but collectively they illustrate many of the justifications perpetrators give. The quotes chosen by the survivors also make clear that the demands to keep the incident secret and the efforts of abusers to justify their behavior are as much a part of the attack as the physical element.

Meer informatie over dit project:

Slachtoffers van seksueel geweld kunnen in Utrecht terecht op deze website om snel goede hulp te krijgen. Utrecht kent ook een Centrum voor Seksueel Geweld, voor eerste opvang na verkrachting. Deze organisatie is vergelijkbaar van opzet als de zogenaamde Rape Crisis Centers in onder andere Engeland. Ook als iemand geen aangifte wil doen, kan hij of zij het centrum bellen via telefoonnummer 088-7555588.

Vrouwen helpen vrouwen in Haïti

Wie weet beter wat het is om verkracht te worden, dan een slachtoffer van verkrachting? Daarom zette Eramithe Delva, samen met Malya Villard Appolon, de organisatie KOFAVIV op. Vrouwen helpen hier vrouwen om de gevolgen van seksueel geweld te verwerken en een toekomst op te bouwen. Want, zegt Delva: ,,Reports aren’t going to change anything by themselves; it is through direct work and activities within the affected communities that we can start seeing changes.”

Eramithe Delva.

Concrete activiteiten en praktische hulp zijn hard nodig in Haïti. De heftige aardbeving die het land in een puinhoop veranderde vond al weer een tijdje geleden plaats. De wederopbouw verloopt echter moeizaam. Veel vrouwen leven nog steeds in tentenkampen. Ze lopen daar grote risico’s. Er is nauwelijks beveiliging of verlichting, zodat mannen vrij spel hebben. Onlangs schreef het NRC Handelsblad over de situatie die zodoende ontstaat in kampen zoals La Piste:

Toen hij in juli rondliep in La Piste, een tentenkamp even buiten Port-au-Prince, viel Neuhaus op hoeveel meisjes er zwanger waren. “Ik vroeg mensen op straat wat er aan de hand was. Niemand wilde antwoord geven.” […] Neuhaus volgde het afgelopen jaar twaalf meisjes in La Piste. Behalve Venise zijn ze allemaal, na verkrachtingen, zwanger geworden. Ook de 19-jarige Marie Kena Michelle, nu moeder van een dochter. “Toen ze in La Piste kwam, werd ze op straat lastiggevallen door een groep jongens. Ze trokken haar een zak over het hoofd, ze werd 15 keer achter elkaar misbruikt.”

Deva merkt dat veel slachtoffers zich schamen en zwijgen over het seksuele geweld. Willen ze actie ondernemen, dan lopen ze aan tegen een slecht functionerend juridische systeem. KOFAVIV slaagde er desondanks in om tussen 2010 en nu tweehonderd verkrachtingszaken voor de rechter te brengen. De organisatie ziet dat als een groot succes. De organisatie zorgt verder voor psychologische opvang van slachtoffers, advies, en hulp bij het aanspannen van een rechtszaak. Daarnaast kunnen vrouwen terecht in een soort blijf van mijn lijf onderkomen.

Vanwege deze goede werken weten vrouwen de vrijwilligers van KOFAVIV steeds vaker te vinden. Delva:

Because of our presence in the camps and throughout the communities, rape survivors know about us and the type of work that we do; they are coming forward and talking about their attacks. Survivors of sexual violence (rape, sexual assault, conjugal violence, etc.) are sometimes humiliated and shamed by their communities so they often kept their abuse a secret. But now, to see women and girls come to our centre or call in to our call centre to report abuse and to seek help and justice is great progress.