Tag Archives: vrouwen nafluiten

Clueless dude disorder zorgt voor wantoestanden

Altijd fijn als een bepaalde term een patroon beschrijft. Dan heeft het beestje een naam en kun je het beter herkennen als het zich voordoet. In die categorie valt volgens webmagazine Salon clueless dude disorder, oftewel het Syndroom van de Niet-Begrijpende Man. Waarom doen mensen zo naar tegen hem? Hij deed toch niets verkeerds? Hij is een goeie vent! Met die houding praat de man met clueless dude disorder allerlei wangedrag goed. Erger nog, anderen hebben de neiging mee te gaan in zijn voorstelling van zaken, en kijken de andere kant op. UPDATE: de niet-begrijpende kerel treedt ook zeer vaak op in het huishouden, signaleerden vrienden van de Zesde Clan. Handig, want als je bijvoorbeeld de was verpest, of blijkbaar niet kunt poetsen, blijven vrouwen dat doen.

Verkrachting? Welnee, verrassingsseks. Straatintimidatie? Welnee, een olijk compliment. En de kritiek? Heeft niks met hem te maken. Allemaal gevallen van clueless dude disorder:

these men develop a psychological mechanism that allows them to behave like creeps while insisting to themselves that they’re not creeps. […] This issue is about the persistent male tendency not to notice, or not to care, when you’ve crossed the line into unwanted attention or harassment or stalking or abuse or assault. […] …we’ve all known that guy as a friend, a family member or a colleague — the creepy, overly insistent dude who pushes too hard and says the wrong things and won’t take no for an answer and mostly seems harmless — and we’ve tolerated him for way too long.

De ziekte speelt op zodra iemand een man confronteert met rotgedrag. Zo doet op dit moment een videofilm de ronde die laat zien wat er gebeurt als een vrouw door New York wandelt. Ze kan geen drie meter lopen zonder dat een willekeurige vent haar aanspreekt op manieren die op een gegeven moment echt niet leuk meer zijn.

Onmiddellijk na publicatie sprongen opiniemakers in de pen om kritiek te uiten op de problematische montage van deze video. (De Volkskrant was er verdacht snel bij om zulke faux-naieve ‘wat is er mis mee’- reacties, aandacht te geven. De weerwoorden ontbreken tot nu toe.) Ook barstte meteen een discussie los van het type ‘niet alle mannen doen dit’, is het echt wel zo erg, jeetje, als iedereen zo overgevoelig doet wordt onschuldig flirten compleet onmogelijk. Wij mannen zijn weer de klos. Nou, wacht maar, stomme wijven, als jullie vijftig zijn en geen man meer naar je om kijkt, ga je die zogenaamde straatintimidatie heel erg missen. Het is gewoon een compliment, daar moet je als vrouw blij mee zijn. Zeiden trouwens ook vrouwen. Ja, echt:

Dit alles leidt af van het feit dat de vrouw uit de New Yorkse video inmiddels bedreigd wordt met verkrachting – blijkbaar raakte de film een gevoelige snaar. Het leidt ook aandacht af van het feit dat deze video precies hetzelfde aantoont als Femme de la Rue, de vorige internethit, en dezelfde problematiek aangeeft waar #yesallwomen, Hollaback, het every day sexism project en andere verzamelplaatsen van vrouwelijke ervaringen gewag van maken.

Zulke naïeve ‘huh? Niks aan de hand toch?’ reacties versluieren bovendien het feit dat de wereld wemelt van de niet-begrijpende mannen. Beroemdheden en BN-ers vallen het meest op. Van oud (ja, Patrick Kluivert en Robert van Persie, we zijn jullie niet vergeten) tot recent (Dominique Strauss-Kahn en soortgenoten). Maar het ligt breder. Denk aan al die verkrachtende Amerikaanse footballplayers en mannen die denken dat ze stoer zijn als ze ‘hoer’ roepen naar een vrouw op straat.

Wat is makkelijker? Meegaan in het vermoorde onschuld-denken, of vrouwen op hun woord geloven als ze zeggen dat mannen hun grenzen overschrijden en in actie komen? De lijders aan clueless dude disorder en de omstanders die medelijden hebben met de zieke, laten de balans structureel doorslaan naar het ‘gelijk’ van de man. Met grote gevolgen, zoals in het beruchte Thomas Clarence schandaal:

Infamously, 52 men in the United States Senate convinced themselves that Anita Hill was lying for inscrutable woman reasons, or else that Clarence Thomas’ lecherous and turdlike conduct toward women had no bearing on his suitability for the highest court in the land.

Ze werken zodoende mee aan een kop-in-het-zand mentaliteit, waar mannen baat bij hebben. Nu blijven ze buiten schot. Ze zijn ok! Ze begrepen het niet! Die anderen liegen!!! Maar zijn ze echt wel zo in de war dat ze geen idee hebben wanneer ze grenzen overschrijden? Kunnen ze sociale signalen echt niet opvangen? Hoe komen die mannen in hemelsnaam ongeschonden hun dag door als ze zulke niet-begrijpende sukkels zijn? Misschien begrepen ze de sociale signalen best wel, maar vonden ze de boodschap niet zo leuk. Waarna ze onder de invloed van clueless dude disorder hard aan de slag gaan om zichzelf ervan te overtuigen dat wat hij ook deed, hij was, is en blijft een toffe peer.

Enfin, neem stelling en onderteken de petitie om straatintimidatie in Nederland te beboeten. En vertrouw vrouwen. Dat scheelt een hoop ellende en drukt wangedrag de kop in. Net zolang totdat de niet-begrijpende kerels eindelijk gaan begrijpen waarom ze fout zitten, en vrouwen als mensen gaan behandelen.

Na-fluiters vinden dat het hun goed recht is om vrouwen lastig te vallen

Onthullende video van een vrouw uit Minnesota, de V.S. Ze begon mannen te vragen waarom ze haar lastig vielen op straat. Genoemde verklaringen voor hun gedrag: zij vroeg er zelf om, omdat ze er goed uit zag. Bovendien zijn vrouwen er om door mannen begeerd te worden, dus waar zeur je over? Dat mannen vrouwen naroepen is hun door God gegeven recht. Serieus? Ja. De vrouw legde deze en andere seksistische redeneringen vast op video. Kijk en huiver:

De vrouw, Lindsey, begon met filmen nadat ze voor de zoveelste keer niet probleemloos aanwezig kon zijn in een openbare ruimte. Ze stond in een lift toen een man haar ‘blondie’ noemde en aan haar haar begon te plukken. Toen ze zei dat ze het prettiger vond als hij hallo zei, begon de man tegen haar te krijsen.

Lindsey was benieuwd hoe andere mannen zouden reageren, als ze hen aansprak op hun gedrag. Haar videoverslag spreekt boekdelen. Daarnaast kwam ze met het idee om kaartjes aan te bieden. Vrouwen kunnen die printen en aan mannen geven die hen lastig vallen in een openbare ruimte. Deze na-fluiters, brulapen, kontenknijpers, haarfetisjisten en aanranders kunnen dan op een kaartje nog eens schriftelijk nalezen dat vrouwen niet te wachten zitten op dit soort gedrag. En dat ze er maar beter mee kunnen stoppen. Want het is niet onschuldig:

At best, it’s annoying. At worst, it makes women feel unsafe because it forces them to wonder: if this man feels entitled to comment on my appearance, what’s to stop him from trying to touch me, or follow me? (The 2014 National Street Harassment Report reflects data that in fact, stalking and touching are a part of many people’s street harassment experience.) So no, it’s not a compliment. If a woman tells you it’s not a compliment and you persist in doing it you are being intentionally intimidating.

Lindsey propageert niet dat alle vrouwen altijd zo’n kaartje moeten afgeven. Integendeel. Vrouwen weten uit ervaring hoe snel ‘hee, mooie benen’ over gaat naar ‘heej zeg eens iets, heej, meisje, heej vuile hoer, val dood’ en erger. Ze roept vrouwen op om alleen in actie te komen als ze zelf inschatten dat ze dit kunnen doen zonder zichzelf in gevaar te brengen. Het is niets meer dan een optie. Het kan echter helpen om machteloze frustratie om te zetten in assertief handelen en de man in kwestie in duidelijke bewoordingen te zeggen: hou het bij jezelf!

Hollaback bereikt België

Vier vrouwen uit de Belgische stad Brussel zorgen ervoor dat binnenkort iedereen gebruik kan maken van Hollaback. Hollaback, een van oorsprong Amerikaanse vereniging, biedt een internetapplicatie aan waarmee iedere vrouw aan kan geven hoe en op welke locatie ze op straat werd lastig gevallen. Vrouwen kunnen ook foto’s of filmpjes van hun belager op internet zetten. De groep heeft al een pagina op Facebook. Op 30 april wil het viertal daarnaast de site brussels.ihollaback.org lanceren.

De initiatiefneemsters, die alleen met hun voornaam in de krant De Standaard willen, namen het initiatief naar aanleiding van nare ervaringen op straat. Ze vinden dat officiële statistieken geen goed beeld geven van de situatie in Brussel:

‘Als je een jonge vrouw bent, word je in Brussel meermaals per dag lastig gevallen’, zegt initiatiefneemster Ingrid. […] In de cijfers en statistieken zal je misschien niet veel gevallen van seksuele intimidatie tegenkomen: ook ik diende na het incident in de metro geen klacht in omdat ik het zo snel mogelijk wilde vergeten. Maar we moeten stoppen met zwijgen. Je zou in Brussel net als tijdens een bergwandeling in Frankrijk iedereen moeten kunnen groeten zonder dat het een uitnodiging tot iets anders lijkt.’

Om de zoveel tijd willen de vrouwen de straat letterlijk terugveroveren. Ze gaan naar locaties waar ze lastig werden gevallen en markeren de plek met stoepkrijt. Daarbij schrijven ze de boodschappen zoals: ‘Hier werd ik lastiggevallen, maar de straat is van ons en ik vecht terug. I holla back.’ Want zichtbaar maken wat er speelt, is de eerste stap op weg naar verandering.