Tag Archives: verloskundige

Lees dit geweldige opiniestuk over natuurlijk bevallen

In Nederlandse media verschenen de afgelopen periode allerlei artikelen voor en tegen een ”natuurlijke bevalling”. Dit debat blijft echter niet beperkt tot Nederland. Ook in de V.S. staan vrouwen onder druk om af te zien van allerlei moderne hulpmiddelen, zoals de ruggeprik. Dit leidde tot een geweldig opiniestuk van Jessi Klein, auteur en zelf zeven maanden zwanger. Zij signaleert iets waar ik in Nederland tot nu toe niemand over gehoord heb, een missend element in ‘ons’ debat:

how often do people really want women to be or do anything “natural”? It seems to me the answer is almost never. In fact, almost everything natural about women is considered pretty horrific. Hairy legs and armpits? Please shave, you furry beast. Do you have hips and cellulite? Please go hide in the very back of your shoe closet and turn the light off and stay there until someone tells you to come out. (No one will tell you to come out.) It’s interesting that no one cares very much about women doing anything “naturally” until it involves their being in excruciating pain. No one ever asks a man if he’s having a “natural root canal.” No one ever asks if a man is having a “natural vasectomy.”

Zo, die zit.

In België is thuis bevallen net zo veilig

Opvallend: precies een dag na schreeuwende koppen in Nederlandse kranten, dat verloskundigen mogelijk babysterfte in de hand werken, komen er in België cijfers vrij. Die wijzen erop dat een thuisbevalling iets minder sterfte oplevert dan een ziekenhuisbevalling. En een aantal sterftes bij thuisbevallingen werden veroorzaakt doordat de bevalling niet gepland was om in eigen huis te gebeuren, maar eigenlijk in het ziekenhuis plaats had moeten vinden. Meer hierover onder andere in de Belgische krant De Morgen.

Wijkverpleegkundige met twee gezonde baby's.

Dit soort vertekende cijfers is precies waar hoogleraar verloskunde Simone Buitendijk in september op wees. De meeste Nederlandse onderzoeken houden volgens haar geen rekening met late abortussen en vroeggeboorten. Door die cijfers op te tellen onder het kopje thuisbevallingen, lijkt dat een hogere babysterfte te veroorzaken dan naar het ziekenhuis gaan. In de Belgische cijfers wordt dit zo te lezen wel apart benoemd, en roemen de onderzoekers ook de deskundigheid van vroedvrouwen.

Na de Volkskrant schrijft nu ook het NRC over de UMC studie. De toonzetting hier is veel genuanceerder: hoge babysterfte door slechte overdracht. Dat lijkt op de ‘falende systeem’ kop van de Volkskrant. Helaas gaat het artikel meteen daarna verder met de opmerking dat de babysterfte wordt veroorzaakt doordat hier veel met verloskundigen wordt gewerkt. Pats, zitten ze weer in het verdomhoekje.

Het wordt hoog tijd dat de geleerden dáár eens onderzoek naar gingen doen: hoe is die overdracht dan, wat gaat er precies mis, wat kun je doen om beter te communiceren. Dan kun je er hopelijk wat aan doen. Want de verloskundige afschaffen en alle vrouwen naar het ziekenhuis sturen, is evenmin een oplossing. Dan hebben vrouwen niks meer te kiezen. Bovendien wijst hoogleraar Buitendijk erop dat het geen garantie biedt dat er dan meer baby’s in leven blijven. Want in Frankrijk loopt alles via het ziekenhuis, en daar sterven, van alle Europese landen, de meeste baby’s.

Kortom: iets minder onderzoek naar hartklachten, iets meer onderzoek naar bevallen en babysterfte aub….

Verloskundige krijgt schuld van babysterfte

Uh oh, de verloskundige heeft het gedaan. Wie thuis bevalt loopt twee keer zoveel kans op een dode baby dan wanneer je naar het ziekenhuis gaat, zou uit onderzoek van het UMC Utrecht blijken. Alleen de Volkskrant heeft het over hogere babysterfte door een falend systeem. Andere kranten, zoals het Parool, Trouw en Nu.nl schrijven het ANP over en wijzen een schuldige aan: ‘hoge babysterfte mogelijk door verloskundige. ‘

Fijn dat de krantenkoppen het woord ‘mogelijk’ bevatten, want dan hou je nog wat ruimte over voor als het opeens niet klopt. Maar wie minder aandachtig leest ziet alleen dat de verloskundige het probleem is. Dat is opvallend, want in 2008 was dat niet zo. Na Frankrijk en Letland scoort Nederland het slechtste als het gaat om baby’s in leven houden in de periode vlak voor, tijdens en na de bevalling. Het NRC was in 2008 erg duidelijk over de oorzaken, en verloskundigen hadden daar weinig mee te maken:

Nederlandse moeders zijn gemiddeld ouder, er zijn meer fertiliteitsbehandelingen en er worden meer meerlingen geboren, wat een hogere kans op complicaties en sterfte geeft. Ook heeft Nederland mogelijk veel allochtone zwangeren, een groep die een hoge perinatale sterfte kent. Uit recent, nog niet gepubliceerd onderzoek in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid blijkt dat de thuisbevalling geen rol speelt bij de te hoge babysterfte: vrouwen bij wie de kans op complicaties klein is, kunnen even goed thuis bevallen als in het ziekenhuis

Pas in juli 2010 berichtte de Volkskrant over onderzoek van de Erasmus Universiteit. Daaruit bleek dat de schotten tussen verloskundigen en gyneacologen het grootste probleem vormden. Omdat vroedvrouwen en artsen niet goed overleggen, bleven risicovolle bevallingen buiten beeld en werden moeders die thuis wilden bevallen opeens overvallen door allerlei drama’s. Met hogere babysterfte tot gevolg. Dus niet de verloskundige was de mogelijke oorzaak van babysterfte, maar het gebrek aan communicatie tussen vroedvrouwen en artsen. Een gezamenlijke verantwoordelijkheid dus.

Ondanks de koppen in andere kranten is het Volkskrantartikel van 3 november nog steeds in lijn met deze eerdere onderzoeken. De oorzaak is een falend systeem. Het gebrek aan communicatie tussen vroedvrouwen en artsen komt opnieuw naar voren als het grootste probleem. Alleen de oplossing is nieuw: iedereen bij het eerste kind op naar ziekenhuis of geboortecentrum, als het aan de onderzoekers van het UMC Utrecht ligt.

Hoogleraar verloskunde Simone Buitendijk zag de bui al hangen en liet eind september weten dat ‘iedereen op naar het ziekenhuis’ niet de oplossing is voor de babysterfte. Zo staat volgens Buitendijk Frankrijk op nummer 1 als het gaat om babysterfte, terwijlzo’n beetje iedere vrouw daar bevalt in het ziekenhuis.  

De hoogleraar kent de onderzoeken van de afgelopen jaren, maar vindt dat die te weinig de diepte in gaan of goochelen met cijfers. Zo tellen late abortussen mee in de babysterfte, en melden de onderzoeken niet dat 85% van alle sterfte voortvloeit uit medische problemen zoals ernstige aangeboren afwijkingen of vroeggeboorten. Echt grondig uitzoeken wat er gebeurt blijft tot nu toe achterwege, stelt Buitendijk:

Ik wil samen met een beperkt aantal West-Europese landen meer de diepte in wat betreft die sterfte, maar daar is helaas tot nu toe geen budget voor. Het is altijd strijden om één pot geld. Zwangerschap en moederzorg zijn ondergeschoven kindjes tegenover kanker, hart- en vaatziekten en genetica.

Zolang de feiten niet diepgaand onderzocht worden, blijft het maar al te gemakkelijk om met het vingertje naar de verloskundige te wijzen. Dan hoef je niet na te denken over het systeem, de rol van artsen, of samenwerking tussen groepen die elkaar niet zo goed kunnen vinden. Laat staan dat je het hebt over wat vrouwen zelf willen.