Tag Archives: Vera Pauw

Vrouwen weten dat ze geminacht worden

Wat een prachtig gesprek met voetbalcoach Vera Pauw in De Volkskrant. Vooral deze uitspraak raakte De Zesde Clan: ,,Als ik een overstap naar het mannenvoetbal zou maken, zou ik onder mijn niveau moeten werken, want ze zullen mij niet op hetzelfde niveau laten werken als ik doe bij de vrouwen. Voor mij is het dus geen promotie. Niemand zal mij accepteren in het mannenvoetbal.”

Vera Pauw.

‘Niemand zal mij accepteren in het mannenvoetbal’. Wat een pijnlijke constatering… Pauw spreekt hier eerlijk en open over een feit waar veel vrouwen diep van doordrongen zijn. Ze kunnen wel proberen iets te doen buiten hun ‘eigen terrein’, maar meestal stuiten ze dan op veel weerstand en ophef. Misschien klinken er wel mooie woorden, maar ondertussen accepteren de insiders hen niet. Vrouwen blijven meestal buitenstaanders, die je makkelijk op kunt offeren.

Pauw illustreert dat even verderop nogmaals, als het gaat om vrouwen in posities met macht:

Wat ik heel vaak heb gezien is dat bij bedrijven een vrouw ergens op een toppositie wordt neergezet, een tijdje later wordt er dan over haar gezegd dat ze ‘communicatief niet vaardig’ is en dan komt er weer een man op die positie. Let maar op hoe vaak er wordt gezegd dat een vrouw niet ‘communicatief vaardig’ is. Terwijl algemeen bekend is dat vrouwen juist communicatief vaardiger zijn dan mannen, tenminste als we al die boeken daarover mogen geloven.’

Voor vrouwen is dit Weten fnuikend voor de ambitie. Je moet bijna een kamikazepiloot zijn om onder die omstandigheden te proberen iets te bereiken buiten de geaccepteerde bezigheden van moeder, huisvrouw en werkneemster met een bescheiden baantje om. Waar mannen ongestoord hun ding kunnen doen – ,,Voor de carrière van mannen maakte hoog scoren op self-monitoring trouwens niet uit” – moeten vrouwen spitsroeden lopen.

De sociale druk om je te conformeren aan voor vrouwen geldende normen is groot, en veel vrouwen geven tenslotte toe. Ze trekken zich terug, geven het op. Waarna smalende artikelen volgen van het type ‘zie je wel, ze willen zelf niet, ze kunnen het niet, ze hebben geen ambitie’. Ondertussen blijkt uit onderzoek keer op keer dat vrouwen vooral stuklopen op vooroordelen en onbewuste mechanismen waarbij mannen mannen benoemen.

Gegeven die omstandigheden kiest Pauw er bewust voor om in het vrouwenvoetbal actief te blijven. Dan kan ze tenminste op haar eigen, hoge, niveau werken, weet ze. Maar helaas heeft ook die keuze nadelen. Je wordt onherroepelijk geconfronteerd met minachting: vrouwen en het vrouwelijke hebben geen status.

Ook in het vrouwenvoetbal is dat pijnlijk zichtbaar. Pauw’s Zuid-Afrikaanse voetbalteam kreeg bijvoorbeeld nauwelijks aandacht:

“Zeilen dan maar”, sluit presentator Jeroen Stomphorst de abrupt eindigende reportage ongemakkelijk af. Vrouwenvoetbal op leven en dood, in vier schamele minuten de huiskamer ingeslingerd. Het bord op mijn schoot blijft onaangeroerd, terwijl Studio Sport vrolijk verder rolt.

Vrouwenvoetbal algemeen kan vooral rekenen op desinteresse of openlijk gegniffel, en uiteraard een chronisch gebrek aan geld of andere investeringen. Terwijl iedere oefenwedstrijd van de mannen op prime time de Nederlandse huiskamers binnen rolt, en prof-spelers miljoenen euro’s vangen voor hun verrichtingen, moet je voor een uitzending van wedstrijden vrouwenvoetbal veel moeite doen. Je komt eerder ‘vrouwenvoetbal in lingerie’-toestanden tegen dan een serieuze wedstrijd.

Vrouwen zoals Vera Pauw, die in een karige, schrale wereld vol slechte opties toch nog de voor hen beste keuze maken, doorzetten, de minachting incasseren en proberen te blijven doen wat bij ze past, verdienen alle steun en alle bewondering.

Nederlands voetbal heeft vier jaar om op niveau te komen

Een Nederlands team afvaardigen naar het WK Vrouwenvoetbal van 2015? Dan moet er veel gebeuren, want het WK van dit jaar laat zien dat het niveau hoog ligt. Het goede begin is er in ieder geval. Wegens succes gaat de FIFA het aantal deelnemende landen uitbreiden van 16 naar 24. Meer kans voor Nederland dus om één van die 24 landenteams te worden. Bovendien bleek afgelopen mei dat de landelijke eredivisie toch door kan gaan, met zeven damesteams.

Het Zweedse elftal won de bronzen medaille bij het WK Vrouwenvoetbal 2011.

Het zou geweldig zijn als Nederlandse meisjes en vrouwen hun sport op het hoogste niveau kunnen beoefenen, met uitzicht op deelname aan het volgende WK. Zo’n perspectief inspireert en zet aan tot grootse daden. Dat Nederland het kan bleek in 2009, toen Oranje onder leiding van bondscoach Vera Pauw de halve finale van het EK bereikte. Die wedstrijd trok 1,6 miljoen kijkers in Nederland, waarvan een miljoen mannen en 600.000 vrouwen.

Het bleek een voorlopig hoogtepunt voor het vrouwenvoetbal in Nederland, want daarna kwam de klad erin. Vera Pauw brak ‘wegens verschil van inzicht’ met de KNVB. Begin dit jaar kondigde AZ en Willem II bovendien aan dat de vrouwenteams verlies opleverden. De clubs trokken hun dameselftallen om financiële redenen terug, zodat de eredivisie met nog maar vijf deelnemende clubs door het ijs dreigde te zakken.

Het was een ontwikkeling die hoon opleverde van onder andere voetbalcommentator Barbara Barend.  Zij wees erop dat het jaarlijks 2,5 ton kost om een vrouwenelftal in leven te houden. Waar heb je het dan over, als mannelijke voetballers van diezelfde clubs een miljoensalaris ontvangen? Bovendien trekken Nederlandse gemeenten samen een miljard euro uit om voetbalclubs te steunen. Met zoveel overheidssteun en een begroting van miljoenen euro’s per club zou het toch mogelijk moeten zijn 2,5 ton te vinden voor een vrouwenelftal. Maar nee, de clubs hadden wel iets belangrijkers te doen.

Gelukkig bleken FC Utrecht en SC Heerenveen toch door te willen gaan, en kwam er vervanging voor AZ in de vorm van SC Telstar. Zodoende kon de KNVB een nieuw seizoen eredivisievoetbal voor vrouwen afkondigen met zeven deelnemende clubs. De competitie begint op 2 september.

En het WK Vrouwenvoetbal, waar Nederland hopelijk over vier jaar ook aan mee kan doen? Dat WK is nu al een succes, met uitverkochte stadions, enthouasiaste reacties van kijkers, en véél kwaliteit uit alle windstreken. Fifa voorzitter Blatter kondigde daarom aan dat het volgende WK geen 16 maar 24 deelnemende landen zal krijgen. Het WK biedt vrouwen bovendien een geweldige kans om ervaring op te doen. Niet alleen voetballers profiteren van sporten op het hoogste niveau, maar ook scheidsrechter en sportverslaggeefsters. Zie onder andere dit artikel over Afrikaanse sportverslaggeefsters en de betekenis van het WK voor hun werk.

Enfin, vanavond de finale tussen Japan en de Verenigde Staten. Te zien op Eurosport, BBC 3 en de Duitse zender ARD. De Zesde Clan gaat zeker kijken. Fijn dat het vrouwenvoetbal zo in de lift zit, dat smaakt naar meer!