Tag Archives: Tour de France

Vrouwen mogen etappes rijden bij Tour en Vuelta

Net als voetballen geldt wielrennen als iets voor, door en van mannen. Vrouwen zijn de vreemde eend in de bijt. Dat uit zich in lacherige reacties, minder investeringen, lagere prijzengelden, onhandig vroege starttijden en stopgezette wedstrijden, zoals de Tour Cycliste Féminin, La Grand Boucle Féminin en de Tour de France Féminin. Gelukkig mogen vrouwen op 26 juli 2015 voor de tweede keer een etappe rijden in Tour de France Masculine. Als de heren Parijs aandoen, treden 20 vrouwenploegen aan voor La Course. Ook de Vuelta krijgt voor het eerst een etappe voor wielrensters.

Marianne Vos, voorvechtster van de wielrensport.

Nederland wordt vertegenwoordigd door drie teams, te weten Rabo-Liv, Boels Dolmans en Liv-Plantur. Maar er zit nog een Nederlandse kant aan de zaak. Onze kampioene Marianne Vos, die eerder ook al pleitte voor gelijk prijzengeld bij WK’s, stond aan de basis van het initiatief een etappe voor vrouwen op te nemen. Ze won de eerste editie. Dit jaar vertrekt het vrouwenpeloton op 23 juli 2015 vanuit Utrecht en komt vier dagen later, na een tocht van meer dan 550 kilometer, aan in Parijs. Opnieuw geldt Marianne Vos als een serieuze kanshebber om de winst te pakken.

La Course bleek zo’n succes dat een ander groot evenement voor mannen, de Vuelta, voor het eerst ook een etappe voor vrouwen opneemt in het programma. Net als bij de Tour de France komen de vrouwen in de Vuelta in actie op de dag van de slotetappe van de mannen. De organisator, Christian Prudhomme, sloot volwaardige deelname uit:

Prudhomme stelt dat het onmogelijk is om een hele ronde tegelijkertijd te organiseren. “Ik heb het er ook met Marianne Vos over gehad. Tien jaar geleden kon dat misschien nog, maar nu is het logistiek onmogelijk.”

Ook de organisatoren van de Tour de France houden de boot af. Meer dan meedoen in een slotetappe kan niet volgens de organiserende mannen. Net als bij de Vuelta citeren ze logistieke problemen. Kortom, een raket naar de maan, geen probleem. Een Tour de France voor vrouwen: onmogelijk. Tsja.

Als vrouw moet je blijkbaar blij zijn met iedere kruimel die je toegeworpen krijgt. Ok. De mannenTour -en Vuelta trekken veel publiek, en de vrouwenetappes helpen zodoende om het wielrennen voor vrouwen populairder te maken. Misschien levert het ook inspiratie op. Marianne Vos hoopt in ieder geval dat steeds meer meisjes en vrouwen de fiets pakken en het plezier in de wielersport ontdekken. Niet alleen door losse etappes af te dwingen, maar ook met projecten zoals We Own Yellow. Ik hoop met haar mee!

BONUS: Wie was de eerste kampioene wielrennen van Nederland? Mien van Bree. Ze won de titel in 1937, het jaar waarin ze ook Europees Kampioene werd. In 1938 prolongeerde ze deze laatste titel.

NOG EEN BONUS: Amy Shumer!

Nieuwsronde

Jan Mulder breekt een lans voor vrouwenvoetbal. De R.K. kerk moet open blijven staan voor klachten van vrouwen over seksueel misbruik. Het is wielrenster Marianne Vos gelukt het mannenbastion van de Tour de France open te breken. En waarom bestaat er nog geen Inleiding tot het Feminisme voor Tieners? Plus, bereken je bruidsprijs met deze app…. Dat en meer in deze nieuwsronde.

 

Marianne Vos zorgt dat vrouwen weer meedoen in de Tour de France.

  • Vrouwen moeten geen kunstmatige beperkingen opgelegd krijgen als zij seksueel misbruik in de R.K. kerk willen melden, betoogt Maud Kips van het Vrouwenplatform Kerkelijk Misbruik. De huidige afspraken zijn vooral gebaseerd op de dynamiek bij mannen. Vrouwen zoeken in de regel eerst steun voordat ze de stap naar de openbaarheid durven te zetten, en beginnen nu pas klachten in te dienen. Per 1 juli de deur dicht gooien is veel te vroeg, aldus Kips.
  • Amerikaanse hogescholen en universiteiten zijn zo vaak het toneel van schandalen rondom niet aangepakte verkrachtingszaken, dat je net zo goed een oud krantenartikel kunt nemen en de namen en data veranderen, schrijft Jezebel. Studenten zijn de falende handhaving inmiddels zo zat, dat ze steeds vaker weigeren hun oude alma mater financieel te steunen. Eerst slachtoffers van seksueel geweld beter beschermen, zeggen ze.
  • Marianne Vos heeft succes gehad met haar actie om een Ronde van Frankrijk voor vrouwen te organiseren. Ze begon in juli vorig jaar met acties en petities, samen met collega wielrensters Emma Pooley, Kathryn Bertine en Chrissie Wellington, om de tourdirectie te dwingen ook vrouwen op te nemen in het evenement. Resultaat: op 27 juli 2014 een koers over 90 kilometer, verreden in 13 rondes door 20 ploegen met elk 6 rensters, en een prijzengeld van €22.500 (vergelijkbaar met wat mannen voor 1 etappe krijgen). 
  • De Noorse generaal Kristin Lund is als allereerste vrouw ooit benoemd tot hoofd van een vredesmacht van de Verenigde Naties. Ze gaat aan de slag in Cyprus.
  • Taalkundig onderzoek toont aan dat vrouwen twee keer zo vaak woorden naar hun hoofd geslingerd krijgen van het type bazig of drammerig dan mannen. Mannen krijgen vaker het verwijt ‘neerbuigend’ te horen. Een veelbetekenend verschil: ,,”condescending” implies someone is abusing power they already have. “Pushy” suggests an improper attempt to charge through a barrier.” Kortom, vrouw, ken je plaats…
  • Jan Mulder breekt een lans voor het vrouwenvoetbal. Hij pleit voor investeringen in de sport, en bekritiseert mannen die vrouwensport maar niks vinden: ,,Als mannen dus giechelig doen over vrouwenvoetbal lachen ze eigenlijk hun idolen van vroeger uit.”
  • Een boek met een titel als ‘Inleiding tot het Feminisme voor Kinderen’ bestaat niet. Waarom eigenlijk, vroeg de auteur van weblog I Blame the Patriarchy zich af. Ze deed een poging om dit gat in de markt the dichten en ontdekte het antwoord: ,,Ah. It turns out that nobody has written A Child’s Garden of Feminism because women’s reality is an X-rated horror story of untold suffering and senseless tragedy. Rape culture, racism, femininity, Stockholm syndrome, Spanx, blow jobs, pervs, Boko Haram, plastic surgery, abortion, porn, harassment, forced marriage et al are the stuff of nightmares. The antithesis, in fact, of anything I would want my 10-year-old niece to read.”
  • Een man verkrachtte een 1o-jarig meisje in Senegal. Senegal verbiedt abortus. Dus moest het kind de zwangerschap uitzitten. Ze kon niet naar school, voelde zich maandenlang ziek, en beviel uiteindelijk in de zevende maand van een tweeling. Ze heeft niet genoeg melk om de tweeling de borst te geven. Het meisje en haar moeder redden het omdat mensen geld en eten geven en omdat een vriendelijke apotheker helpt met babyvoeding. Dat gebeurt er als alleen het leven van het ongeboren kind heilig is. Daarom is het verontrustend dat de anti abortus beweging nog steeds springlevend is, onder andere in een welvarend buurland als België. Daar staan demonstranten iedere vrijdag voor de deur van een abortuskliniek in Gent.
  • Operazangeres Tara Erraught studeerde hard, heeft talent, en maakte van een technisch moeilijke rol in Der Rosenkavalier een schitterend evenement. Niets van dit alles was terug te vinden in de recensies. Critici hadden het alleen over haar uiterlijk (te dik). Collega zangeressen en operaliefhebbers spreken schande van deze seksistische behandeling: ,,fellow mezzo soprano Jennifer Johnstone, asked: “How, then, have we arrived at a point where opera is no longer about singing but about the physiques and looks of the singers, specifically the female singers?”
  • Louter vrouwelijke winnaars bij de Nebula Awards, een grote prijs voor uitgaven in het genre SF en fantasy. Wow.

Man wil Tour de France exclusief voor mannen houden

Wat moeten de organisatoren van de Tour de France het zwaar hebben! Zoveel verantwoordelijkheden, zoveel werk, weet je, het evenement balanceert op het scherpst van de snede. Het is voor de organisatie echt totaal onmogelijk om één (1) vrouwenpeleton aan de Tour toe te voegen. Zou dat gebeuren, dan krijgen we rampen, mensen. Rámpen. Zo’n enorme uitbreiding – 1 peleton!!!! – kán gewoon niet. Waarom willen we dat nou niet begrijpen?

Marianne Vos, één van de bekendste wielrenkampioenes van Nederland, deed een oproep om de Tour de France ook open te stellen voor vrouwen. Iedereen kan een petitie ondertekenen met een oproep 1 vrouwenpeleton op te nemen in de Tour.  Velen gingen je al voor, lezer, dus waar wacht je op.

Vos deed haar oproep samen met haar collega’s Emma Pooley, Kathryn Bertine en Chrissie Wellington. Ze hebben goede redenen voor hun pleidooi. Anno nu valt niet meer vol te houden waarom de Tour een bolwerk van mannen zou moeten blijven. De wielrensport heeft volgens hen een goede ontwikkeling doorgemaakt. Wielrensters toonden hun talent tijdens de Olympische Spelen in Londen. Daarnaast nemen vrouwenpeletons deel aan de Tour van Vlaanderen en de Flèche Wallonne. De wereld verging daarbij niet. Sterker nog, Vos en collega’s wijzen erop dat dit een groot succes is.

Bovendien doorbreekt het toelaten van vrouwen tot de Tour de France stereotiepe ideeën over vrouwen. De petitie:

In the late 1960s people assumed that women couldn’t run the marathon. 30 years on we can look back and see how erroneous this was. Hopefully 30 years from now, we will see 2014 as the year that opened people’s eyes to true equality in the sport of cycling. If you’d like to see more women’s road racing on television and from the roadside, please sign this petition to call for road cycling to take a major step in the right direction. Help us break down the barriers that unjustly keep female athletes from the same opportunities as men.

Prudhomme zal het worst wezen. Volgens hem is het voorstel ‘niet praktisch’ en ‘ongetwijfeld niet realiseerbaar’. De Tour is een enorme machine, die niet nóg groter kan worden, zegt hij. Daarnaast mokt hij dat Vos en medestanders de verkeerde ingang kozen. In plaats van een open brief en een petitie hadden ze beter een gesprek aan kunnen gaan met de Tourdirectie.

De Zesde Clan vertaalt dit laatste argument even voor u:  Prudhomme had liever persoonlijk willen praten, want dan kun je stilletjes in een vergaderzaaltje zitten en in een kleine groep redelijke voorstellen afwimpelen. Dat zou voor Prudhomme veel comfortabeler zijn geweest. Nu moet hij met de billen bloot, publiekelijk excuussmoesjes opdienen, en loopt hij het risico dat hij kritiek krijgt. (Inderdaad.)

Zijn klacht over de werkwijze van Vos en collega’s is echter handig, omdat het aangeeft vanuit welke houding Prudhomme opereert. Hij gebruikt hier een variant van het toon-argument. Je vroeg er om, maar je vroeg het verkeerd, en daarom kun je opzouten. Deze tactiek valt onder de vele manieren waarop onwillige mensen vrouwen de mond snoeren.

Ook uitspraken als ‘ongetwijfeld niet realiseerbaar’ wijzen op volautomatisch in de nee-stand schieten. Prudhomme klinkt niet als iemand die z’n huiswerk gemaakt heeft. Nee mevrouwtje, wat u wil kán gewoon niet, omdat het nou eenmaal niet kan!  Alles riekt naar onwil. ‘Oooo nee, nu moeten we drie borden extra langs de route zetten en een uurtje eerder ons bed uit om die wijven te laten starten, jeeeeeezus man, wat een gezeik…’

Vos betreurt de afwijzende houding van Prudhomme. Zijn bij voorbaat al uitgesproken afwijzing maakt het er niet makkelijker op voor sportvrouwen die het wielrennen op een serieuze manier willen beoefenen. Zijn houding geeft ook aan dat hij, of breder de Tourdirectie, niet begrijpt of wil begrijpen waar het om gaat. Vos en medestanders gaat het om het fundamentele punt van inclusiviteit:

It’s about building bigger, stronger industries. It’s about trying our damnedest to shift our society into one where all stories, all people, are given the chance to shine. Even the ones we may not be interested in. Even the ones we don’t like. So what’s the inclusion conversation about? It’s about a big table, which has room enough for everyone, but is only used by a few. Those who are already there — be they creators or consumers — can stay. Should stay. What we want is to bring in a few more chairs.

Die paar stoelen extra, daar heeft Prudhomme geen zin in. Hij houdt de tafel liever exclusief gereserveerd voor de mannen.  Dat is waarom de wielrensters actie blijven voeren. Ze willen dat meisjes, net als jongens, kunnen dromen van deelname aan de Tour. Mensen zien de juistheid daarvan in. Het is niet meer dan rechtvaardig. Vos en collega’s kregen dan ook massale bijval voor hun oproep. Die maatschappelijke druk kun je op een gegeven moment niet meer weerstaan. Hoe ouderwets je ook bent.

UPDATE: Brian Cookson, die zich kandidaat stelde voor het leiderschap van de internationale wielerbond UCI, steunt het initiatief van wielrensters om hen op te nemen in de Tour de France. In een interview zei hij:

“There’s been a lot of attention recently on the need to develop women’s cycling at all levels of the sport and it is a key part of my election manifesto for the presidency of the UCI,” said Cookson. “People are passionate about the issue and are rightly frustrated that not enough is being done.

Inderdaad.