Tag Archives: taakverdeling thuis

Jumbo geeft vrouwen een slechte deal

Wat moet een vrouw doen om haar man een keertje boodschappen te laten doen? Volgens deze reclame van supermarktketen Jumbo moet zij zijn lievelingseten koken, hem verzorgen met een romantisch bad, inclusief kaarsjes, en vervolgens sexy kleding aantrekken om hem in bed te verwennen. Ja, inderdaad, humoristisch bedoeld, maar ondertussen bekrachtigt de supermarkt een conservatieve visie op gezin en vrouwenwerk.

Dat legt het bedrijf zelf uit. Na het veroveren van de markt wil Jumbo nu vooral laten zien dat het een goede supermarkt is voor gezinnen.  (Sorry, alleenstaanden, in 2009 waren jullie al met 2,6 miljoen, maar net als het CDA ziet Jumbo alleen gezinnen staan.) Een zeer specifiek gezin:

Matthijs Moeken, directeur Marketing van Jumbo Supermarkten: “Deze familie is zoals menig andere familie. Met een moeder die de wijste is, een vader die af en toe het vierde kind blijkt te zijn. Een puberzoon die niks wil, een dochter van ‘tututut’ en een nakomertje. Ze doen hun boodschappen bij Jumbo omdat het de fijnste supermarkt is voor gezinnen.

Bedenk dat dit plaatje niet toevallig ontstond. Een groot commercieel bedrijf huurde deskundigen in om iets te verzinnen waar Nederlanders zich mee kunnen identificeren, zodat ze naar jouw winkel komen en spullen kopen. Waar identificeren we ons volgens Jumbo mee? Wat sluit goed aan bij de Nederlandse cultuur? Een blank gezin. (Sorry, allochtonen, jullie passen niet binnen de norm). Met de man als vierde kind. Dat moeder de wijste mag zijn, is vooral om haar te paaien. Ze heeft niks aan haar man en moet de wc schrobben. ‘Maar troost je, je bent de wijste’. Ja, dááág!

De stereotypen buitelen over elkaar heen. Bovendien toont Jumbo pijnlijk duidelijk aan dat het werk van een vrouw weinig waard is. De superdeal geldt hem, niet haar. Alsof de gebruikelijke wanverhouding niet erg genoeg is, krijgt de man, voor 1 keertje in haar plaats boodschappen doen, zijn lievelingseten, bad, bed, en een onbetaalbare hoeveelheid aandacht en waardering. Bovendien heeft hij zelf ook baat bij die eenmalige investering, want met de ingekochte spullen kan zij dat diner bereiden. Voor haar betekent het vooral veel extra werk.

Als die man na al dat gedoe dan eindelijk één keer de boodschappen doet, hoe brengt zij die tijd door? Woont ze een vergadering van een feministische actiegroep bij? Spreekt ze goede vrienden? Maakt ze een ontspannende wandeling door een mooie omgeving? Leest ze een interessant boek? Nee. Ze geeft zichzelf een schoonheidsbehandeling. Want je moet er natuurlijk wel goed uit blijven zien voor hem. Anders werkt dat sexy lingeriesetje niet meer. Zelfs in haar zogenaamd vrije tijd is de vrouw des huizes nog aan het werk om anderen te behagen.

Weet je wat een superdeal voor die vrouw zou zijn? Hem de deur uit schoppen. Dat vierde kind kost meer dan hij opbrengt. Vervolgens heeft ze haar handen vrij om keuzes te maken. Misschien heeft ze geen behoefte meer aan zo’n blok aan haar been. Misschien besluit ze op zoek te gaan naar een minder energie slurpend exemplaar. Wie weet vindt ze dan een volwassen levenspartner, die rechtvaardigheid, respect en evenredigheid hoog in het vaandel heeft staan en actief zijn verantwoordelijkheid neemt om een eerlijke verdeling van het onbetaalde werk thuis te organiseren. Het hele gezin zou daar enorm van opknappen. En Nederland ook.

Slechte moeders! (Over de vaders praten we niet)

Webmagazine Jezebel vond weer een mooi voorbeeld van de manier waarop seksistische manieren van wetenschap bedrijven vrouwen een slechte naam geven. Het ging in dit geval om een onderzoek naar de tijd die moeders besteden aan hun kinderen, met name op het gebied van voeding en beweging. Vooral werkende vrouwen doen te weinig, zodat hun kinderen inactief en dik worden. Schande! Totdat je je afvraagt: en de vaders dan?

Jezebel maakt duidelijk dat het blad het echt niet op wetenschappers gemunt heeft. Maar als wetenschappers onbewuste vooroordelen verwerken in hun studies, ontstaan er problemen:

It’s not that we’re “science-shaming;” it’s that way too often gender bias becomes head-bangingly clear once you take a closer look. […] One of the most frustrating aspects of studies like these is how quickly they’re shared around the internet, from personal blog to big blog to, finally, a newspaper article, thus reinforcing hurtful stereotypes that aren’t even necessarily correct. Next time research makes you feel bad about your career/lifestyle/dating/whatever choices, take a closer look.

In dit geval was dat hard nodig, want even kritisch lezen maakte duidelijk dat de hoofdonderzoeker, John Cawley, ‘professor of policy analysis and management and of economics’ aan het Cornell’s College, denkfouten maakt. In een persbericht stellen de onderzoekers dat met name werkende vrouwen minder tijd besteden aan hun kinderen. Kritische lezers kwamen onmiddellijk in het geweer tegen die denkwijze. Want wat het onderzoek aantoonde was dat vaders tussen de 13 en 41 minuten per dag tijd aan hun kinderen besteden, terwijl moeders 277 tot 410 minuten per dag bezig zijn met hun kinderen:

When your research indicates that the time fathers – working or not – spend on activities related to kids’ eating and exercise is in the tens of minutes, while the time mothers – working or not – spend is in the hundreds of minutes, suggesting that moms are to blame shows clear gender bias about expected household activities and contributions to childcare. The whole focus on women’s activities — with men’s as an afterthought — reeks of blaming working women.

Dat is de reden waarom weldenkende mensen aanstoot nemen aan dit soort koppen en persberichten. Dat een werkende man dagelijks nauwelijks een kwartier aanwezig is in het leven van zijn kind, is geen probleem. Hij houdt zich immers aan het script. De kost verdienen, fulltime werken, zo hoort een man dat te doen. Dus geen woord over zijn gedrag, en al helemaal geen negatieve oordelen als zou hij zijn kinderen negeren en dik maken. Werkende vrouwen daarentegen doorbreken de norm dat ze thuis bij de kinderen moeten zitten. Dus maken zij er een zooitje van:

The headline ignores the father’s role and focuses on how the mother is fucking up her kids, stating in the paper’s abstract that the findings “suggest plausible mechanisms for the association between maternal employment and childhood obesity.” Ladies: if you’re gainfully employed, your kid will get called “fatty” on the playground. Quit your jobs.

Het kan echt beter. De Stanford universiteit zette een uitstekende website op met allemaal methoden om alert te blijven op gender en te voorkomen dat onbewuste vooroordelen met je wetenschappelijke werk aan de haal gaan. De Zesde Clan hoopt dat professor John Cawley van zijn fouten leert en de volgende keer eerst een kijkje op Gendered Innovations neemt, voordat hij dit soort persberichten de wereld instuurt.