Tag Archives: superhelden

Ik kan niet wachten op Wonder Woman

Na mannelijke superheldenfilms en nog meer mannelijke superheldenfilms (om nog maar te zwijgen van seksistische marketing en andere diversiteitsproblemen voor die mannelijke superhelden-producties) komt in juni 2017 eindelijk Wonder Woman in de bioscopen. Studio Warner Bros. benutte een grote conventie, Comic-Con, in San Diego, om fans een allereerste voorproefje te geven. Ik kan niet wachten:

Met Wonder Woman krijgen we voor het eerst in ruim tien jaar weer een Hollywoodfilm rondom een superheldin. Pas in 2019 kunnen we een volgende verwachten, Captain Marvel. Die film zou eerst in 2018 uitkomen, maar studio Marvel besloot voorrang te geven aan een vervolg op Ant Man ”dus” het werd ”natuurlijk” een jaar later.

Kortom, vrouwelijke fans en fans van superheldinnen in het algemeen komen er bekaaid vanaf. Joehoehoehoehoe, juichte website Jezebel dan ook na het zien van de Wonder Woman trailer:

This is a biased assessment, because Gal Gadot has maintained a death grip on my heart ever since she first appeared as Gisele in the Fast & Furious. But setting that aside: This new trailer for Wonder Woman totally slays. […]  “I can’t let you do this,” the soldier says, right before several smash cuts of our heroine taking on what appears to be an entire battalion with gritty panache. “What I do is not up to you,” she replies coolly, a response that caused my fist to involuntarily punch the air in a fit of girl-power solidarity.

Het lijkt erop dat regisseuse Patty Jenkins recht doet aan Wonder Woman’s geschiedenis als feministisch icoon. Ook andere media, zoals webmagazine Slate, reageerden positief op de trailer. Kan het beter? vroeg The Mary Sue zich af met een retorische vraag. We weten het in juni 2017. Zucht…..

Vrouwelijke ghostbusters: zelfs symbolische vooruitgang is eng

Voor iedereen die, ondanks het recente 8 maart feest, nog steeds twijfelt of ”het” feminisme relevant is: zelfs symbolische vooruitgang voor vrouwen pikken we niet. Dat bewijst bijvoorbeeld de 2016-versie van de film Ghostbusters. In plaats van mannen staan vrouwen deze keer aan het roer. En zoals website Pajiba dat zo mooi samenvat: als deze reboot faalt zullen veel mensen naar die gender-omkering wijzen. Want vrouwelijke Ghostbusters? Onmogelijk, onvergeeflijk, totaal belachelijk! Alleen mannen kun je serieus nemen als geniale wetenschapper en avonturier!

female ghostbusters

Wat bijdraagt aan de gevoelens van ongemak is het feit dat filmstudio’s hun grootste succesnummers systematisch op (blanke) mannen richten en vrouwen marginaliseren. Daardoor raken we gewend aan de afwezigheid of ondergeschiktheid van vrouwen. Neem de Marvel superhelden films, met een omzet van circa 9 miljard dollar. De scenario’s zien vrouwen nauwelijks staan. Moet de studio kiezen welke personages voorrang krijgen, dan belanden vrouwen systematisch op de schroothoop. Alles draait om de mannelijke helden.

Dat soort onzichtbaarheid leidt tot een cultureel klimaat waarbij mensen al snel weerstand voelen als vrouwen tóch zichtbaarder worden. Dan klopt er opeens iets niet. En als het niet klopt, worden veel mensen onrustig. Fury Road? Feministische propaganda!  Gelijk verdeeld = vrouwen overheersen ((letterlijk en ook figuurlijk) = fout plus arme mannen.

Stel je voor als vrouwen echt ”overheersen”. Geen mannen, maar een team vrouwelijke Ghostbusters? Dan wordt de weerstand twee keer zo sterk. Vrouwelijke Ghostbusters komen dan opeens neer op het verpesten van de kindertijd.

”Wiens kindertijd?” kun je je afvragen. Die van de oorspronkelijke fans, stellen artikelen. Met impliciet de boodschap dat dit ”dus” mannelijke fans waren en zijn, en dat een vrouwen-team ”daarom” verraad is. Door deze nieuwe versie komt niet meer goed met de Ghostbusters, en dat is de schuld van die rottige feministen. Jawel. Een uur na publicatie van de allereerste trailer namen 13,000 anonieme mensen al de moeite om een negatieve beoordeling achter te laten. Je zou denken dat de wereld verging.

Gezien die instinctieve weerzin hebben we nog een lange weg te gaan. We moeten het hebben van kleine stapjes. Symbolisch, in de vorm van heldin Rey bij Star Wars (waar trouwens ook meteen krampachtige tegenreacties op kwamen). Of Marvel, die onder grote druk actiefiguurtjes van Black Widow toevoegde aan speelgoedsets. Of Zootopia, een animatiefilm die, zonder prekerig te worden, moeilijke onderwerpen zoals discriminatie, vooroordelen en intersectionaliteit aan de orde stelt. Maar ook letterlijk, iedere keer als ergens een glazen plafond sneuvelt. Op die manier krijgen jonge meiden meer voorbeelden: kijk, vrouwen kunnen ook op ruimtemissie (krijg je nog steeds vragen over lippenstift te verduren, maar goed.)

Kortom. Meer vrouwen. In het echt en symbolisch. In meer rollen, met meer diversiteit, in nieuwe gebieden en op nieuwe niveau’s. Zodat het fenomeen zichtbare vrouwen steeds gewoner wordt en niemand nog opkijkt van een reële of figuurlijke ”film” waarin vrouwen de hoofdrollen hebben.

BONUS: Bij het voorbeeld van de Ghostbusters: er ontstond ook ophef omdat de enige gekleurde persoon in het gezelschap officieel geen wetenschapper is. Zo zat het origineel in elkaar, en zo ook deze reboot. Destijds leverde dat weinig commentaar op. Nu valt de term ‘racisme’. Voor meer verhalen over dat aspect van de nieuwe Ghostbusters: zie hier, hier en hier.

Marvel maakt tien films met blanke mannen die Chris heten

Marvel Studios heeft aangekondigd welke superheldenfilms de firma de komende jaren op het witte doek laat verschijnen. Aangezien Thor 3 vóór Black Panther in premiere gaat, blijft het gebrek aan diversiteit schrijnend. Zoals kenners enigszins satirisch samenvatten: Marvel studio’s maakt tien films met blonde blanke mannen in de hoofdrol, die allemaal Chris heten. Vrouwen en allochtonen doen niet of nauwelijks mee.

Als mannelijke superhelden ‘vrouwelijke’ poses aannemen krijg je iets heel mafs…

Aangezien Thor 3 pas ergens in 2019 in premiere gaat, krijgen zwarte mensen of mensen zonder penis pas daarna de kans om een superheldenfilm te dragen. Dan pas komt er ruimte in het blonde mannenschema van de Marvel Studios. Het hoofd van het bedrijf lijkt geen urgentie te voelen om de monocultuur te doorbreken, en dat leidt tot kritiek:

On the subject of a movie with a female lead, Marvel Studios president Kevin Feige recently said to CBR; “I hope we do it sooner rather than later.” He is the president of Marvel Studios. He doesn’t have to hope that they do it. He has to do it.

Precies. Ben je de baas, of ben je niet de baas? Als de hoogste autoriteit van de organisatie zet je de toon, en als het gaat om vrouwen in leidende rollen luidt het officiële standpunt blijkbaar ‘meh’. Op die manier wordt het lastig om enig enthousiasme op te brengen voor de komende premières van Marvel, waarschuwen filmliefhebbers.

Bovendien zitten andere studio’s niet stil. Die zien het commerciële succes van series als Iron Man en The Avengers, maken ook superheldenfilms, en geven vrouwen eindelijk ook eens de hoofdrol. Volgens berichten uit Hollywood wil Sony bijvoorbeeld een superheldin lanceren in 2017. De studio heeft actrice Lisa Joy gecontracteerd voor de rol. Wellicht gaat ze Spider Woman spelen, maar het kan ook Black Cat of Sable worden.

Daarnaast halen andere sectoren Hollywood in. Denk aan Lucy, met Scarlett Johansson als vrouw met superkrachten. Luc Besson maakte deze film binnen het Franse studiosysteem. Met veel succes: in het openingsweekeinde harkte Lucy 44 miljoen dollar binnen. Ze versloeg mannenrolprenten met titels als Hercules – een film die meer dan het dubbele kostte om te maken (100 miljoen dollar tegen een budget van 40 miljoen dollar voor Lucy) en het openingsweekeinde ‘slechts’ 29 miljoen dollar omzette.

Kortom, Hollywood, wil je niet naast miljoenen grijpen, dan zul je toch echt moeten veranderen….

UPDATE: DC kondigde een Wonder Woman film aan. Fijn, maar waarom smaakt die zogenaamde ‘overwinning’ zo flauwtjes, vraagt Women&Hollywoood zich af:

I suppose there’s little joy to wring out of feeling tokenized and treated like an afterthought. And it’s hard not to feel that way when all the male superheroes get to star in each other’s movies while the superheroines are relatively isolated. The clubhouse mentality still reigns, as you can see from the participants of yesterday’s press conference.

Mooie achtergrondverhalen om eens rustig te lezen

Internet biedt talloze prachtige essays, beschouwingen en achtergrondverhalen. De Zesde Clan zet graag wat analyses en longreads voor je op een rijtje, om een keer rustig te lezen, of om meteen in te duiken. Opties genoeg: vrouwen met shell shock tijdens de Eerste Wereldoorlog, de verborgen geschiedenis van Wonder Woman, mannen die geen boeken van schrijfsters lezen, vrouwelijke revolutionairen, feminisme, en nog veel meer.

UPDATE/NEWSFLASH: als je toch aan het lezen bent, lees dan dit Van de Redactie stuk van Maureen Ryan. Zij reageert op het schokkende nieuws dat feministe Anita Sarkeesian wegens doodsbedreigingen een lezing moest afzeggen, met een weldoordacht, kritisch essay over vrijheid van meningsuiting en het terroriseren van feministen. Voorzien van talloze links naar essays, onderzoeken en opiniestukken. Van harte aanbevolen. De Zesde Clan is solidair met Anita Sarkeesian!

  • The Atlantic besteedt aandacht aan de Eerste Wereldoorlog, die honderd jaar geleden begon. Artsen en psychologen worstelden met getraumatiseerde mannen. Maar hoe zat het eigenlijk met de vrouwen? Die bleken ook de lijden onder oorlogstrauma’s…. Wat te doen…?
  • Che Guevara siert koffiemokken en posters. Die revolutionair kent bijna iedereen. Maar Constance Markievicz? Petra Herrera? Lakshmi Sahgal? Ook zij kwamen in opstand. En ze stonden niet alleen.
  • De voortdurende minachting voor  en vooroordelen over het feminisme blijven niet zonder gevolgen, signaleert weblog De Tweede Sekse. In hun streven om respectabel te blijven, zetten sommige vrouwen zich af tegen anderen. Die anderen passen in stereotypen, maar zijzelf niet hoor, zij zijn Goede Feministen. Maar van wie moet dat respect komen, en ten koste van wat?
  • ‘Vrouwen die mishandeld worden moeten niet zeuren en gewoon bij hem weggaan’, heet het vaak. Maar zo eenvoudig is dat niet. Onder de Twitter hashtag #whyistayed geven vrouwen inzicht in de complexe situatie waarin ze zich bevinden of bevonden. Verlamming door angst, eenzaamheid en schaamte, geen steun van anderen, vasthouden aan het idee dat je hem kunt veranderen, de dreiging van dakloosheid, financiële obstakels, dat alles en meer maakt het moeilijk om uit een ondermijnende geweldssituatie los te breken.
  • Wat als de Troonrede vanuit een vrouwelijk perspectief zou worden geschreven? Opzij doet een poging en komt met een alternatieve rede. Met onder andere ferme plannen voor de participatiemaatschappij en harde actie tegen seksistische werkgevers. Mooie bonus: een factsheet over vrouwen in de politiek. Nee, dat gaat niet over die verdomde hoedjesparade met Prinsjesdag.
  • Comics behandelen vrouwelijke personages vaak als seks object. En bij het begrip ‘zwarte superheldin’ komen mensen meestal niet verder dan Storm van de X-men. Toch gebeuren er ook positieve dingen. Zo zijn er veel meer zwarte superheldinnen dan je zou denken, toont dit overzicht. En mensen leveren steeds meer kritiek op alle excuses om seksisme in strips goed te praten. Minder seksisme. Meer zwarte superheldinnen, graag.
  • Over superheldinnen gesproken: de New Yorker publiceerde een interessant verhaal over de ontstaansgeschiedenis van Wonder Woman. Wie weet komt ze als personage eindelijk ook weer eens voor op het witte doek. Alhoewel: ,,One critic tweeted this suggestion for a title: “BATMAN VS. SUPERMAN WITH ALSO SOME WONDER WOMAN IN THERE SO SIT DOWN LADIES WE’RE TREATING YOU FINE: THE MOVIE.” Warner Bros. has yet to dispel this impression. In May, the company announced that the film would be called “Batman v. Superman: Dawn of Justice.” 
  • Schrijfster Robin Back hield een signeersessie en trof man na man die haar boek niet zelf wilde lezen. Ze kochten haar roman alleen om vervolgens aan een vrouw te geven. Black had leuke gesprekken met deze aardige mannen die zeiden dat hun vriendin of vrouw haar werk vast zou waarderen. Maar vreest dat er iets duisters achter deze leesstaking schuilt: ,,Is it credible that fiction occupies a unique place? Credible that men who dismiss what female storytellers have to say as irrelevant to them, aren’t also inclined to dismiss – albeit unconsciously – what females of every variety have to say?  To think it somehow less relevant than what the other men say?”
  • Sam Mills boog zich ook over de situatie van vrouwelijke auteurs, de verwachtingspatronen waar ze tegenaan botsen, hun literaire fictie en de kloof tussen wat ze schrijven en wat ze volgens anderen zouden moeten schrijven. Haar ervaringen en analyses leveren een prachtig tweedelig essay op. Aanbevolen!
  • Een mooie analyse van de situatie van vrouwen bij kranten en andere media. Ja, vrouwen kiezen voor beroepen als journalist, eindredacteur, enzovoorts, maar ze stromen ook weer massaal uit. Nieman Reports constateert een vicieuze cirkel: mannen domineren en promoten andere mannen. Vrouwen zien dat  en komen daar bovenop nog allerlei andere ontmoedigende vormen van expliciet en impliciet seksisme tegen. Vrouwen zoeken hun heil elders. Mannen blijven domineren. Mannen schuiven mannen naar voren. En dan begint de cirkel weer opnieuw.
  • Dat heeft gevolgen, want als mannen de toon aangeven in de media, wat gebeurt er dan? Dan krijg je kranten die een vrouw cadeau geven aan een mannelijke lezer. Dan krijg je een kijk op de wereld waarin het verhaal van vrouwen niet meer is dan de voetnoot bij het veel belangrijkere verhaal van een man. Dat is op allerlei manieren problematisch, betoogt opinieblad The New Statesman.
  • Hoe kom je erachter dat je vrouwen haat? Test jezelf. Als je bijvoorbeeld een gefilmd incident ziet waarbij een man huiselijk geweld pleegt jegens zijn vriendin, en alle vragen die je stelt gaan alleen over haar en haar gedrag, dan voel je een enorme minachting voor vrouwen, betoogt webblog Feministing.
  • Tot slot: ervaringen en nog meer ervaringen. Weblog Feminist Philosophers biedt diverse links, waarna werelden voor je open gaan. Hoe is het om een vrouwelijke krijgshistoricus te zijn? Een vrouwelijke cartoonist? Een vrouw die filosofie wil studeren? Een vrouw met een gekleurde huid en de positie van ‘de enige in de ruimte’? Een vrouwelijke toneelschrijver? Een academica in de Aardwetenschappen? De wereld ziet er anders uit vanuit een vrouwelijk perspectief….

Fenomeen ‘vrouwen in de koelkast’ tiert welig

Eeeeeeeen ja hoor, daar treft weer een vrouwelijk personage een gruwelijk lot, zodat de mannelijke held Emoties met hoofdletter E kan uiten. Het fenomeen heet Women in Refrigerators, oftewel Vrouwen in Koelkasten. Gail Simone bedacht de term na het lezen van een comic waarin superheld The Green Lantern letterlijk zijn vriendin, eh, hoe heet ze ook weer, dingetje, dood in de ijskast aantreft. Dit vrouwvijandige cliché staat opnieuw in de belangstelling vanwege een niets ontziende supercut van verhalen die dode en verminkte vrouwen gebruiken om de man meer diepgang te geven

De mannelijke schurk martelt een vrouw dood en laat haar lijk achter voor de mannelijke hoofdpersoon, zodat die weer genoeg stof heeft voor zeshonderd nieuwe verhaallijnen.

Het is net als dat spelletje waarbij je alle blauwe auto’s op de snelweg telt. Ze reden al die tijd rond, maar pas als je specifiek kijkt zie je ze opeens overal. Zo ook met het fenomeen ‘de vrouwen in de koelkast‘. Ze waren er allang, maar de supercut maakt volgens journalist Katie Rife pijnlijk duidelijk hoe vaak auteurs, regisseurs en tekenaars vrouwen gebruiken als voorwerpen die de mannelijke personages dienen.

Net als met andere stereotiepe verhaaltechnieken staan strips niet op zichzelf. Ze passen bij een wereld die vrouwen reduceert tot voetnoten in het verhaal van mannen, veelal blanke mannen. Die praktijk uit de realiteit dringt door tot kunstzinnige en creatieve uitingen, zoals strips. Maar ook films, en tegenwoordig benoemen zelfs boekenrecensenten het fenomeen.

Zo valt op dat Lev Grossman in zijn Magiërs-trilogie volop gebruik maakt van dit cliché. Dat doet afbreuk aan zijn verhalen, want voor een hippe, zelfbewuste versie van het fantasygenre valt Grossman opeens wel heel erg terug op ouderwetse stereotypen. Daarnaast geeft het ook een dubieuze boodschap af, stelt recensent Sady Doyle:

It’s not just that it’s an epic Hero’s Quest narrative centered entirely around a white, straight guy. It’s the absence of a female lead who can make it through even one entire installment of the trilogy without being killed, raped or otherwise horrifically traumatized to fuel that guy’s arc. […] Taken as a trend, it indicates that women are disposable, and that men’s emotions are more important than women’s bodies and lives.

De supercut laat duidelijk zien hoe de mannelijke held verder kan, terwijl de vrouwelijke personages in het stof bijten. En hoe. De opsomming van vrouwen in koelkasten doet een brede greep uit allerlei films, maar slaat er noodgedwongen vele over. Neem de meest recente Thor film. Rene Russo speelt Frigga, Thor’s moeder en Odin’s echtgenote. Voor haar geen bijzondere krachten of een schijndood of wat dan ook. Nee, iemand steekt haar met gemak neer en punt. Op naar de emotionele uitvaart waar alle mannelijke helden, Odin voorop, hun emoties kunnen tonen en met hernieuwde grimmigheid verder vechten. Tenenkrommend.

Anderen noemen de eerste drie Star Wars films als afschrikwekkend voorbeeld. Anakin’s moeder en Anakin’s partner sterven beiden een eenzame dood, zodat de Held genoeg redenen heeft om over te lopen naar de Duistere zijde en Darth Vader te worden. Kots. Uiteraard bekritiseren feministen dit fenomeen niet zonder ook met suggesties voor oplossingen te komen (want woede is eng, woedende feministen zijn nog enger, dus woede, hou je aan de regels!). Zoals:

Don’t erase/obliterate female characters to give their male counterparts depth — just give men depth in the first place. And so, I propose a radical suggestion: let’s give female characters more to do than cause the male protagonist boners and/ or tears. My guess is that fewer of them will be raped/tortured/murdered as a result.

Lijkt De Zesde Clan een hele goeie…. Waarbij we graag aanvullen: in het leven van alledag zou het ook fijn zijn als vrouwen gezien worden als mensen die er toe doen.

Nieuwsronde

Een vrouw leverde het eerste gedocumenteerde voorbeeld van de superheld die overdag een normaal bestaan leidt, en ’s nachts als gemaskerde wreker optreedt. Internet is geen democratisch platform. President Obama pakt de loonkloof aan. En een mooi interview met een filosofe over haar werk. Dat en meer in deze nieuwsronde.

De Amerikaanse president Obama neemt maatregelen tegen de loonkloof. Nederlandse regering, wat doen jullie????

  • Een vrouw vond het genre van de superheld uit. Jawel. Baroness Emma Orczy’s Scarlet Pimpernel reeks bevat het oudst bekende voorbeeld van het genre waarin iemand overdag een onschuldig bestaan lijkt te leiden, zich ’s avonds in masker en cape hult, en het Kwaad bestrijdt. Ze kwam ook als eerste op de proppen met een team helden die de oorspronkelijke superheld steunt. Dat leidde later tot ensembles zoals Fantastic Four, X-men etc.
  • Minister Schippers van Volksgezondheid wil dat vrouwen die tegen hun wil zijn besneden, een beroep kunnen doen op hun zorgverzekering om de hersteloperatie vergoed te krijgen. Goed nieuws voor de naar schatting 30.000 vrouwen, die kampen met de gevolgen van hun mutilatie.
  • Jaaaa, oorlogsspelletjes spelen! Maar wat gebeurt er als je personage een vrouw is? Comedienne Amy Shumer maakte een briljante sketch over een Call of Duty achtige game, maar dan realistisch. Inclusief slachtoffer de schuld geven, bergen formulieren, en karaktermoord. Oorlog was nog nooit zo spannend.
  • Internet zou volgens de verhalen een gelijkwaardig speelveld bieden, waarbij iedereen met talent vanzelf krijgt wat hij verdient. Tsja, voor iedereen die niet blank, mannelijk en welvarend is, ziet de digitale wereld er heel anders uit, betoogt Astra Taylor in een nieuw boek ‘People’s Platform: Taking back power and culture in the digital age’.
  • Hillary Clinton benutte een speech voor een conferentie in New York om de media aan te klagen. Die gebruiken een dubbele moraal om sterke vrouwen neer te sabelen. Hillary kan het weten. Haar gooi naar het presidentschap leidde tot zo’n enorme golf vrouwenhaat dat wetenschappelijke onderzoekers jaren vooruit kunnen om de (negatieve) effecten hiervan in kaart te brengen.
  • Seksisme duidelijk maken? Draai de rollen om. Steeds vaker gebruiken mensen die techniek om mensen aan het denken te zetten. Zet een vrouwelijk fotomodel in een sexy standje en niemand kijkt er van op. Laat een man dezelfde poses aannemen en opeens staat dat heel erg raar. Zo komt bewustwording op gang…
  • Een gedegen interview met filosofe Ruth Chang over het existentialisme, rationele processen rondom keuzes maken,  en de aard van die keuzes. Bonus: mooie rake uitspraken over de schandalen rondom seksuele intimidatie, en stereotiepe reacties van de omgeving: ,,The idea here is that if a senior male philosopher hasn’t got the judgment to know when his behavior is inappropriate, unwelcome, and the like, he’ll just punish all female students by taking his ball home and refusing to play with the girls.”
  • Vrouwen mogen best op de televisie verschijnen, zolang ze jong zijn. Worden ze ouder, dan passen ze, in tegenstelling tot hun mannelijke collega’s, maar al te vaak niet meer bij de lijn die een programma wil volgen, of bij de soort journalistiek, of…. vul maar in. Dat geldt voor Nederland, waar pas geleden nog ophef ontstond over het gedwongen vertrek van Margreet Spijker bij RTL Nieuws, maar ook in bijvoorbeeld Engeland. Eerst goede professionals ontslaan, daarna roepen ‘goh waar zijn de vrouwen’, en daarna roepen dat vrouwen beter hun best moeten doen. Ja ja…. De cultuur bij de televisie omroepen moet veranderen, dan los je dit probleem pas op.
  • De Amerikaanse president Obama onderneemt actie tegen de loonkloof tussen de seksen. Van zoveel steun kunnen de Loonwijzer en Women Inc tot nu toe alleen dromen. In Nederland zoeken vrouwen nog steeds naar hun missende 300.000 euro. Ook in België lappen bedrijven bestaande wetgeving massaal en structureel aan hun laars

Superheldin laat nog jaren op zich wachten

We moeten minstens tot 2017 wachten voordat er mogelijk, misschien, mits en maar wellicht eindelijk een superheldinnenfilm komt. Dat laat Marvel weten. Ondertussen bekwaamt Disney zich in het ondermijnen van heldinnen in vier eenvoudige stappen, en komen vrouwelijke personages er bekaaid vanaf in Thor 2. Terwijl die film nog gunstig afsteekt bij andere superhelden-series.

Vrouwen in Hollywoodfilms, het blijft treurig. Zeker als het gaat om de superhelden. Superman en Batman grossieren in rolprenten. Zelfs een relatieve bijfiguur als Iron Man kreeg al drie films. Vrouwen? Meh.

Marvel stottert en zucht als de kwestie vrouwelijke superheldin aan de orde komt. De studio probeert het goed te maken door te verwijzen naar een paar vrouwelijke personages in de diverse scenario’s, maar juist dat wijst op een fundamenteel probleem. Met Pepper Potts en Black Widow praat je over bijfiguren, die het minimum van het minimum te doen krijgen. Dat een studio daar zo tevreden over doet, toont aan dat ze geen flauw idee hebben wat ze moeten doen met een vrouwelijke hoofdrolspeelster. Dus die komt er niet:

At the moment, you’re more likely to see a female superhero movie in the next few years if you win the lottery and fund it yourself.

Zelfs Thor 2, een gunstige uitzondering met zowaar vier vrouwenrollen, maakt die achterstelling niet goed. Integendeel. Juist omdat deze film potentie heeft, is het extra teleurstellend als de vrouwen die je hebt, sterven om de mannen diepgang te geven (Frigga), nauwelijks voorkomen in de film (Sig), of grotendeels gereduceerd worden tot een hulpeloos wicht (Jane). De enige die enigszins lol heeft is Darcy, als de nerd die een leuke jongen aan de haak slaat én haar hersenen kan blijven gebruiken.

Vooral de vrouw in de vrieskast-behandeling van koningin Frigga wekt woede op:

I am done. I am so done. Why are men in movies always able to come back to life, but women are not? Is it because women are just meant to bear life rather than actually live it? And then, once they are killed, they can help the men “get their revenge” through their man-angst? […] Frigga should not be reduced to just a plot device. She was important. We are important. And I’m just so tired of not being seen that way.

Heb je een heldin, dan moet je hopen dat een filmstudio haar niet vanaf het begin ondermijnt. Disney heeft daar een handje van en laat met Frozen zien hoe het werkt.  Stap 1: haal de referentie aan de vrouw weg door de film een andere titel te geven. ‘Tangled’ in het geval van Rapunzel, en nu ‘Frozen’ in plaats van Sneeuwkoningin. Stap 2 om de vrouwelijke heldin uit haar kracht te halen: verander de verhaallijn. Het meisje redt niet meer haar broer, maar haar zusje. Want het cliché van het hulpeloze wicht moet intact blijven. Stap 3: koppel de heldin aan een held die opeens minstens even belangrijk wordt. En stap 4: hou de vrouwelijke personages uit trailers en filmposters.

Op die manier hou je vrouwen weg van de plekken met macht en status. Het grote geld gaat niet naar hen. De marketingbudgetten gaan niet naar hen. Ze verdwijnen uit titels, trailers en posters. Ze worden een minderheid in hun eigen rolprent. En studio’s komen er mee weg, want Marvel haalt bakken geld binnen met Superman 83 en Thor 16. Ook Disney harkt het geld binnen. Dus wat maakt het uit.

Nou, dit:

Thousands of years ago, conquering armies smashed the idols of their victims and stole their stories, an extremely effective tactic to destroy a community and steal its power. Christians did this to pagans, but of course, this act is all over history. Just like the goddess morphed into the Virgin, girls are going missing under the guise of celebration. Right now, in 2013, Disney is stealing and sanitizing stories. It’s an annihilation. How long before we all forget the original story?

Om nog maar te zwijgen wat we kinderen leren, die naar deze troep moeten kijken en noodgedwongen bepaalde conclusies trekken (jongens) en deze conclusies (meisjes).

Jong geleerd, oud gedaan, en dus zouden we nog wel eens veeeeeeel langer dan 2017 moeten wachten op een film die een superheldin recht kan doen.

Nog meer mannen die vrouwen buiten sluiten

Niet alleen reclamemakers hameren erop dat allerlei aspecten van het leven, zoals buiten kamperen, sporten, bier drinken en beleggen, niet voor vrouwen zijn. Winkels, zoals buitensportzaken, diverse clubs, mensen uit de entertainment industrie, overal kom je signalen tegen dat vrouwen bij hen niets te zoeken hebben. Sommigen verwerken die boodschap zelfs in de naam van hun onderneming. Of poneren gewoon een stelling, zoals comics zijn voor mannen.

Als mannelijke superhelden worden afgebeeld zoals vrouwelijke stripfiguren zie je vanzelf hoe belachelijk die poses zijn.

Vrouwen dringen door tot alle terreinen van het leven. Zo beschikt Nederland op dit moment zowel in de Eerste als in de Tweede Kamer over een vrouwelijke voorzitter, een primeur. In Engeland voert voor de allereerste keer in de geschiedenis een vrouw de lijst aan van mensen die in dat land het meeste geld verdienen. De Amerikaanse organisatie FBI plaatste voor het eerst een vrouw in de ‘most wanted’ lijst en voetbalbond FIFA koos voor het eerst vrouwen in het bestuur. In één klap drie tegelijkertijd, nooit eerder vertoond.

Kortom, heel langzaam veranderen de verhoudingen in de wereld. Sommige mensen kunnen daar echter niet aan wennen. Wat je dan krijgt is het spektakel van veelal blanke mannen, die op hun gebied invloedrijk zijn en een machtspositie verworven hebben, en die piketpaaltjes in de grond slaan. Dit terrein is voor mannen. Mannen!

Ze doen een beroep op de wet, de geschiedenis, de gewoonte, de natuur en godsdienst om vrouwen te weren. Daarbij houden ze er uiteraard geen rekening mee dat er cirkelredeneringen ontstaan.  Je kunt wel zeggen ‘de wet staat het niet toe’ en dan lijkt iets een heel redelijk argument. Maar als de wet vrouwen verbiedt om te stemmen, zeg je eigenlijk ‘vrouwen mogen het kiesrecht niet uitoefenen want ze mogen het kiesrecht niet uitoefenen’. Crimes against logic, anyone? Bovendien is het slap om je seksistische argument te onderbouwen met seksistische wetten, gewoonten, godsdiensten en als ‘natuurlijk’ bestempelde sociale praktijken.

Gewoonte en geschiedenis zijn onder andere de argumenten van golfclubs die vrouwen weren. Volgens een invloedrijke baas, Peter Dawson, heeft die praktijk niets te maken met racisme of andere nare dingen. Nee, het is een levensstijl, iets wat mensen nou eenmaal doen en waar vooral niets in moet veranderen. Zelfs mannen pikten deze redenering niet en namen stelling tegen zijn uitspraken. Anderen verwezen naar de Apartheid, om aan te geven dat de strikte scheiding tussen man en vrouw bij golf wel degelijk riekt naar problematische -ismen.

De wet en de religie zijn ook handige argumenten om vrouwen buiten te sluiten. Een Ayatollah was er onlangs als de kippen bij om duidelijk te maken dat Iraanse vrouwen zich niet verkiesbaar kunnen stellen voor het presidentschap. Een stuk of dertig vrouwen wilden zich kandidaat stellen voor de verkiezingen van afgelopen juni, maar volgens de geestelijke leider staat de wet dat niet toe. Inmiddels benoemde president Rohani een juriste, Elham Aminsadeh, tot videpresident. Wel blijft ze waarschijnlijk de enige vrouw in zijn kabinet.

Ook religie biedt een goede stok om vrouwen terug hun hok in te meppen. Zo namen orthodoxe Joodse mannen aanstoot tegen vrouwen die bij de Klaagmuur in Jeruzalem willen bidden. Alleen mannen mogen dat, mensen ze op basis van hun religieuze geschriften. Desnoods gebruiken ze intimidatie en agressie om vrouwen te weren. 

De politie moest in actie komen om ervoor te zorgen dat vrouwen het recht op bidden bij de Klaagmuur konden uitoefenen.

De meest recente aflevering van deze territoriumdrift vond plaats op het gebied van stripboeken. Vier grootheden op comicsgebied, te weten Michael Kantor, Todd McFarlane, Len Wein and Gerry Conway, spraken tijdens een bijeenkomst van de  Television Critics Association press tour over strips en superhelden. Ze riepen luidkeels en in koor dat het wel meevalt met seksisme in strips, en bovendien moeten vrouwen niet zeuren want stripboeken zijn voor mannen.

Webmagazine Jezebel vatte de door hen gehanteerde ‘logica‘ als volgt samen:

So, let’s review. Comics aren’t for women. And if women do like comics, they shouldn’t, because testosterone, and that’s not the right platform for them. But for those women who do read comics, it doesn’t matter how they’re portrayed. Because women don’t read them, you see, so it’s not necessary to write characters that will appeal to them. So if you’re a woman, and you’re reading comics, first of all, why are you reading them? Second of all, don’t expect anything that appeals to you. Because comics can’t change. It’s history. […] Verily, as men have always leapt buildings with a single bound, so shall they continue, and yea, they shall save the hot girl, as is their function and as is her function.

Het moge, gezien allerlei cirkelredeneringen en appels met peren vergelijkingen, duidelijk zijn dat het niet gaat om logica. Het gaat om gevoel. Angst. Ongemak. Dit is van ons! Wij zijn mannen onder elkaar en dat willen we zo houden, en we willen niet ter verantwoording worden geroepen. Bijvoorbeeld voor de manier waarop we in onze comics beladen onderwerpen zoals vrouwen verkrachten behandelen. Allemaal gezeur. We willen gewoon doen wat we altijd al deden. En daar mag niets in veranderen! Want het is altijd al zo geweest!! En dus moet het zo blijven!!! DUS!!!!

Het zijn dit soort mannen die de vooruitgang tegen houden en vrouwen het leven zuur maken. Maar zoals Jezebel schrijft:

We’ll keep calling you on your bullshit.

Net zolang totdat vrouwen volwaardig deel kunnen nemen aan het openbare leven.

The Heat is de witte raaf van het zomerseizoen

Wil je deze zomer een commerciële Hollywoodfilm zien met vrouwen in de hoofdrol? Hou dan de filmladder in de gaten, want één keer met je ogen knipperen en je hebt het al gemist. Temidden van testosteronspektakels als Iron Man 3, Superman 6, Star Trek en The Hangover duikt The Heat op als de witte raaf, de uitzondering die de regel bevestigt. Het is een blockbuster in een populair genre, de buddy cop movie, maar dan met twee vrouwelijke politieagenten in plaats van mannelijke. Nog niet uit in Nederland, maar in de Verenigde Staten maakt The Heat inmiddels furore.

Actrices Sandra Bullock en Melissa McCarthy houden zich aan de eisen van het genre (wat op zich al een revolutionair effect krijgt). Je hebt twee politieagenten. Ze passen totaal niet bij elkaar. Maar ze moeten samenwerken om een misdaad op te lossen. In dit geval een drugszaak. Gaandeweg gaan ze meer voor elkaar voelen en op het laatst eindigen ze enigszins als maatjes. Ja, cliché verhaal, maar met twee vrouwen in de hoofdrollen wordt iedereen opeens enthousiast:

“It’s taking a genre that very much appeals to one demographic, and inserting stars who appeal to another demographic,” which makes the film equally appealing to men and women, said Dave Karger, chief correspondent for Fandango. “It has the action and it has the comedy which the guys are probably going to go for, then the female-friendship angle, too. Women just love Sandra Bullock and Melissa McCarthy and are excited to see a big summer movie with two women in the lead.” […] “As insane as it sounds, it’s such a unique thing to have two women,” Karger said. “They thought of putting a dog in there before they thought of putting a woman in there, but that’s Hollywood for you.”

De komst van deze politiekomedie voelt zo uitzonderlijk aan, dat Women & Hollywood iedereen bij voorbaat opriep naar The Heat te gaan. Als een film met vrouwen een succes wordt, zie je daar waarschijnlijk niks van terug, want het was een eenmalige verrassing. Flopt een film met vrouwen in de hoofdrollen echter, dan gebruiken angstige bevooroordeelde producenten dat meteen als een argument om iedere volgende productie met vrouwen in de hoofdrol in de kiem te smoren. Voordat je het weet zit je met een  seizoen vol producties waarin honden meer zinnen tekst hebben dan actrices. The Heat ‘moet’ het dus goed doen.

De site BitchFlicks bekrachtigde de oproep van Women & Hollywood door een open brief aan Hollywoodproducenten te publiceren. Heren, willen jullie asjeblieft vaker films zoals The Heat maken? Het is zo fijn als je, als helft van de wereldbevolking, ook eens het idee krijgt dat je ertoe doet en dat je ruimte op het witte doek mag innemen. Laat kwesties als diversiteit en gerechtigheid zitten en denk aan je bankrekening. Geld zou reden genoeg moeten zijn om eens wat anders te bieden dan de zoveelste blanke man, al dan niet met een cape om zijn schouders. Je kunt winst maken met ‘vrouwenfilms’:

These female-led blockbusters are always “surprise,” hits, but how many times can you be surprised by the success of movies with female protagonists? At some point, you need to realize that people like this. […] When the film ended, I stopped the trio of teenage boys and asked them if they liked the movie. It was unanimous: yes. I asked if they ever thought about not seeing it because the main characters were women. It was unanimous: no. (One exclaimed, “Not once.”)

Ondertussen blijkt The Heat goed te openen in Amerikaanse bioscopen. De film ging in hetzelfde weekeinde in premiere als White House Down, waarin mannen een mannelijke president willen redden van terroristen. The Heat versloeg dit mannenfeestje in ruime mate, de wereld geschokt achterlatend, want DIT KAN NIET! Maar het kan wel. Recensenten prijzen de film – het is een genrefilm, niet briljant of super origineel, maar gewoon leuk, grappig, prima vermaak. En het publiek, zij die geld uitgeven aan kaartjes, stemden met hun voeten. The Heat: ja. White House Down: mwhah. Hollywood, doe hier iets mee.

Hawkeye Initiative bestrijdt seksisme

Hoe kun je duidelijk maken dat al die ‘sterke sexy vrouwen’ poses echt té belachelijk voor woorden zijn? Hoe maak je inzichtelijk dat vrouwen op een absurde erotische manier afgebeeld worden? Nou, door in plaats van de vrouw in kwestie superheld Hawkeye in ongeveer dezelfde pose te tekenen. Door het vreemd te maken doorbreek je de afstomping en kun je met nieuwe ogen kijken. Leve het Hawkeye Initiative, een nieuwe loot aan de stam van het feminisme! Voor meer, zie hier.

https://i0.wp.com/uploads.neatorama.com/images/posts/741/55/55741/1354486525-0.jpg

UPDATE: De rollen omdraaien leidt tot echte veranderingen in het werkelijke leven. Een game ontwerpster deed dankzij het Hawkeye Initiative inspiratie op om een mannelijke chef aan te pakken. Haar baas had een sexy gamesfiguurtje boven zijn bureau hangen. Een grote poster van een halfnaakte dame. Met behulp van een mannelijke collega verving ze de sexy dame door een sexy heer. En haar baas begreep de boodschap. Sterker nog, hij nodigde hen beiden uit voor de lunch en liet beide posters vervolgens naast elkaar ophangen. Begrip en plezier alom. Hoera!

Sigourney Weaver: comic cultuur houdt overwicht mannen in stand

Superheldenfilms die mannen centraal stellen en waar vrouwen bijzaak zijn? Logisch, vindt actrice en Alien-heldin Sigourney Weaver. Hollywood baseert de huidige superheldenfilms op strips uit de jaren vijftig en zestig. Mannen maakten de dienst uit in die strips, uit die tijd. Als je daar dan anno 2011 films van maakt, kun je niet meer zoveel veranderen aan dat traditionele beeld. Jammer, merkt Weaver op, want ze zou dolgraag een laatste Alienfilm maken, maar ze verwacht niet dat Hollywood daar zin in heeft in het huidige filmklimaat.

Weaver sprak met Moviefone ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van de tweede Alien film. Ze zou dolgraag een laatste film maken om de Alien saga af te ronden, maar denkt niet dat Hollywood hierin mee zal gaan. Hollywood speelt op veilig en Weaver is de vijftig inmiddels ruim gepasseerd. Wie wil er nou een oudere vrouw in een actiefilm zien? Filmliefhebbers moeten het dus doen met hier en daar een actieheldin die temidden van het door mannen gedomineerde geweld haar partij mee zingt. Weaver vindt dat ongelofelijk jammer:

There are gorgeous, occasionally kick-ass characters like Scarlett Johansson in ‘Iron Man 2,’ but in general I don’t think those guys were thinking about women in those ways. I think as long as Hollywood is doing that, there won’t be these amazing action-women characters. What’s so exciting about women in action is that women bring a different focus to the action and it comes from a different source. I love all the performances you mention, I think they are all terrific and I wish we could see more of them. Every woman you see, in her kitchen or wherever else, has a secret action heroine in her.

Zie ook het commentaar van Jezebel. Daar wijzen ze er fijntjes op dat het voor mannen geen probleem is om na hun zestigste nog de actieheld uit te hangen. Denk aan Clint Eastwood en Harrison Ford. Bruce Willis begint ook al op leeftijd te komen, en mag vrolijk door blijven schieten. Vrouwen daarentegen?

De bioscoopagenda ziet er dit jaar erg mannelijk uit. We hadden en krijgen dit jaar Thor, Green Lantern, X-men, Transformers, Captain America, Conan the Barbarian. Tot nu toe bevatten alleen Thor en de X-men fatsoenlijke rollen voor vrouwen. Dit liet onverlet dat de kern van het verhaal bij beide films om de mannen draaide. Vader zoon perikelen in Thor, en bij de X-men een vriendschap tussen twee mannen die slecht afloopt.

Wij krijgen één kans, als in september Colombiana in de bioscopen verschijnt. Deze film is geregisseerd door Luc Besson en gaat over een vrouw die wraak wil nemen op de moordenaars van haar ouders. Zoe Saldana kreeg de hoofdrol. Ze brak door in Star Trek en Avatar, en gaf eerder in interviews zoals deze al aan dat ze graag in actiefilms speelt. Die kans krijgt ze nu. Tot die tijd haalt de Zesde Clan de Alien-box maar weer tevoorschijn om het 25-jarig jubileum in stijl te vieren…

Thor haalt Bechdeltest met gemak

Er zijn meer dan twee vrouwen met een naam in superheldenfilm Thor van regisseur Kenneth Branagh. Ze praten zowaar met elkaar. Over iets anders dan een man! Thor haalt de Bechdeltest met gemak. Sterker nog: de film toont een wetenschapster en een krijgsheldin en zegt niet alleen dat ze goed zijn in hun werk, maar laat dat ook daadwerkelijk zien aan de kijker. Ongehoord binnen het genre.

Films in het algemeen laten vrouwen zo erg links liggen dat de Zesde Clan echt aangenaam verrast was met deze meevallertjes. Normaal gesproken hebben vrouwen in blockbusters namelijk niet meer dan 33% van de spreektijd, en worden ze acht keer zo vaak dan mannen halfnaakt of supersexy aan de kijker getoond. Superheldenfilms komen er vaak nog slechter uit als het gaat om de vrouwen. De Chicago Tribune vatte het als volgt samen: het liefje van de superheld kan verwachten dat ze lange, lange periodes moet wachten op haar held. Als ze niet eenzaam en alleen is, verkeert ze in levensgevaar. Zelf behorend tot de superhelden? Dan loop je een grote kans dat je je krachten verliest, sterft, of dat je de enige vrouw bent tussen de mannen.

Dan Thor. Aan de ene kant voldoet deze film helaas wel aan dit patroon. De godenwereld waarin Thor thuishoort kent tussen al die mannen maar twee vrouwen: de trouwe echtgenote van Odin, (René Russo in een rol waarin ze alleen maar koninklijk mag staan en zuchten als er iets met haar man gebeurt). En Sif, een strijdster. Beiden praten aan het einde van de film even met elkaar, maar dan hebben ze het over de gevoelens van Thor en hoe het met Hem is, en dat is dus precies waar de Bechdel test op wijst: dat als twee vrouwen met elkaar spreken, het zo vaak over een vent gaat, niet over henzelf of andere belangrijke dingen.

Aan de andere kant verwijst Thor in een gesprekje met Sif naar het feit dat het voor vrouwen bijna ongehoord is om krijgsheldin te worden. Sif zegt dat ze altijd in zichzelf geloofde, en Thor geeft enigszins egotrippend aan dat hij altijd achter haar heeft gestaan. Later in de film vinden er gevechten plaats waarbij Sif inderdaad als volmaakte krijger onbevreesd de vijand tegemoet treedt en het zwaard hanteert. Sterker nog: bij één gevecht geeft zij de mannen bevelen. Zij moeten het ding afleiden zodat zij het gevaarte met een spectaculaire aanval tot staan kan brengen. Hoera!

Krijgsheldin Sif hanteert het zwaard op professionele wijze, en loopt rond in een fatsoenlijk harnas.

Op Aarde is de situatie beter. Hier hebben we Nathalie Portman als Jane, met haar assistente Darcy. Samen met een man vormen ze een team wetenschappers. Meteen de eerste seconden van de film sleept Thor de Bechdeltest binnen. Jane is namelijk de leider van het team. Ze zijn op locatie om metingen te verrichten naar rare atmosferische storingen. Die storingen hebben te maken met een strijd in de godenwereld, en Jane en haar assistente praten daarbij met elkaar om het onderzoek goed te doen en vreemde omstandigheden het hoofd te bieden. Hoera!

Terwijl ze bezig zijn met hun onderzoek gaan de storingen van kwaad tot erger, totdat er opeens uit een tornado van wervelende winden en bliksem een man op aarde neerstort. Jane rijdt hem bijna aan met haar truck. Het is Thor, die na een conflict door zijn vader beroofd is van zijn krachten en verbannen is naar de Aarde. Aan Jane de taak om uit te zoeken wat er speelt, en aan Thor de taak om zijn krachten te herwinnen en de godenwereld te redden. Bij dit alles blijft het trio onder leiding van Jane als team opereren. Hier geen geïsoleerde eenlingen, maar vrouwen die deel uitmaken van een geheel en hun eigen werk hebben.

De film geeft zelfs een draai aan dat liefje van de superheld gedoe. NIET VERDER LEZEN ALS JE DE FILM NOG WIL ZIEN!

SPOILER ALERT!

Ben je er nog? Okee dan. Zoals de Zesde Clan aan het begin vertelde heeft het liefje van de held vaak de ondankbare taak om te wachten op haar man. Hier gebeurt er ook iets waardoor held en liefje van elkaar gescheiden worden. Maar het is Thor die passief afwacht, en het is wetenschapster Jane die op zoek gaat naar hem en daarvoor de sleutel in handen heeft: haar wetenschappelijk onderzoek. De laatste beelden van Jane zijn dan ook: zij met haar assistent en assistente in haar lab, aan het werk, terwijl Thor maar een beetje rondhangt in de godenwereld.

Kortom, Thor is een heerlijke pulpfilm en binnen het genre verrassend lief voor vrouwen. Da’s ook wel eens een keer fijn.

Vrouw versus stereotype: dood in de koelkast

Weten jullie nog, de populaire televisieserie Lost? Twee belangrijke vrouwen sneuvelde in die serie, puur om twee mannelijke personages iets te doen te geven en diepte aan te brengen in hun personage. Dat cliché heet in de Verenigde Staten ‘Women In Refrigerators’, oftewel vrouwen in de koelkast. Het vindt z’n oorsprong in de wereld van de superhelden strips. Superheld The Green Lantern treft zijn vriendin dood in de koelkast aan. Gelukkig, nu konden er weer albums vol getekend worden met zijn dramatische belevenissen. Het verdriet! De pijn! Neemt hij wraak of niet? Over de vrouw in de koelkast geen woord meer, zij heeft haar functie vervult. 

Over naar Feminist Frequency, in samenwerking met Bitch Magazine:

Feminist Frequency heeft de uitgesproken tekst van de video hier uitgeschreven, kun je het op je gemak nalezen. Een paar interessante links bij deze video: de hele lijst van Gail Simone, met toevoegingen van andere alerte cultuurconsumenten, staat hier.  De site Topless Robot haalde uit deze lijst de tien ergste voorbeelden van geweld tegen vrouwen in de comics, met achtergrondinformatie over de verhaallijn. Ter aanvulling hier ook de lijst van Dead Men Defrosting, zoals genoemd in de video die je net zag: ze maken ook genoeg ellende mee, maar komen sterker dan ooit terug, of sterven een indrukwekkende heldendood om de wereld te redden. Er is een verschil….

Comiclezeressen willen zelfstandige heldin met duistere kant

Wat zoeken vrouwen in een goed stripverhaal? De Amerikaanse uitgeefster Erica Friedman besloot dit uit te zoeken en ondernam een niet-wetenschappelijk onderzoek onder 424 lezeressen. Wat blijkt? De ideale held, man of vrouw, is sterk, onafhankelijk, en komt op voor de goede zaak. De ideale heldin heeft een duistere kant en hoeft niet gered te worden maar zorgt er zelf voor dat ze uit de penarie komt. O, en de grote borsten waar vrouwelijke personages in superheldencomics zo vaak mee opgezadeld worden? Meer dan 98% van de lezeressen zit daar niet op te wachten.

Natuurlijk is het maar een steekproef, maar toch. DC Comics en co zouden er goed aan te doen om op te letten. Uit de antwoorden die Friedman kreeg, bleek dat maar liefst tweederde van de ondervraagde vrouwen zelf hun stripboeken uizocht danwel zelf kocht. Met andere woorden: de meisjes leenden geen stripboeken van hun oudere broertje of zo. Ze kozen zelf uit wat ze leuk vonden. In 59% van de gevallen werd het een superhelden strip. Een op de vijf koos voor Japanse manga. De rest ging voor andere genres, zoals horror of romance.

Verder valt op dat superhelden stripboeken bevolkt worden door mannelijke figuren, maar meer dan de helft van de respondenten koos als kind een heldin als favoriet personage. Bonuspunten als deze favoriet iets spannends deed, zoals mysteries oplossen of de slechterikken bevechten. Nog meer bonuspunten als dit personage blijk gaf van persoonlijke kwaliteiten, zoals een goede krijger zijn, of een charismatische leider. Als ze nu als volwassene opnieuw hun favoriete held of heldin moesten opgeven, zou tweederde voor eenzelfde soort type gaan.

Conclusies van Friedman: meisjes en jonge vrouwen kiezen en lezen zelfstandig stripboeken. Ze vormen een markt op zich en het wordt tijd dat uitgevers van stripboeken hier meer oog voor krijgen. Friedman roept hen op om te zorgen voor meer diversiteit in de stripverhalen. Niet alleen meer vrouwelijke personages, maar ook meer allochtonen en meer verschillende types. Bovenal zouden DC Comics & co eens moeten beseffen dat het niet zo moeilijk is om uit te vogelen wat vrouwen zoeken in een stripverhaal. Vraag het ze gewoon. Dan komen de antwoorden vanzelf.

Zonder titel

Het is een vogel... het is een vliegtuig... het is Super Mamika!

Via My Modern Metropolis.