Tag Archives: spits nieuws

Pers biedt alledaags seksisme

Spits dekt zich laf in met het woordje ‘lijkt’. Ondanks die schaamlap liet de kop ‘PMS lijkt vrouwengemekker’ niets aan duidelijkheid te wensen over. Vrouwengemekker. Dat neerbuigende woord sluit achteraan in een lange, lange rij van verwijten dat vrouwen zeuren, overdrijven, hysterisch zijn en zich vanalles inbeelden. Het is een schoolvoorbeeld van alledaags seksisme. Een hatende houding, structureel ingebed in het opgediende nieuws, volgens het principe dood door duizend kleine steekjes.

Zoals altijd met wetenschap is de werkelijkheid genuanceerder dan het etiket ‘gezeur van vrouwen’ doet vermoeden. Eenmaal aan het lezen geslagen blijkt het artikel in Spits naar verhouding nog redelijk genuanceerd. Maar zoals een vriend van de Zesde Clan terecht opmerkt: hoeveel mensen scannen alleen koppen, houden het bij de intro en slaan dan de pagina om? Ondertussen hebben ze wel in een grote kop het woord vrouwengemekker gelezen. Voilà, stereotype van zeikwijven bevestigd.

De vrouw als zeur is slechts één van de manieren waarop de media vrouwen reduceren tot een bordkartonnen karikatuur. Kranten, tijdschriften en reclamemakers zetten vrouwen routinematig neer als sekspoes. Gaat het echter om opinies en deskundigheid, dan verdwijnen vrouwen opeens uit beeld. Degene die dan aan het woord komt is in tachtig procent van de gevallen een man. Heeft een vrouw iets gepresteerd, dan blijkt uit onderzoek dat ze minder aan het woord komen over hun succes en kwalificaties. Daarentegen gaat het vaker dan bij mannen over hun persoonlijke situatie:

Dat lijkt onschuldig, maar is het volgens de onderzoekster niet: blijkbaar moet bij topvrouwen eerst uitgelegd worden hoe ze op die hoge positie terecht zijn gekomen. Zo krijgen topvrouwen in de Nederlandse pers minder de kans zich zakelijk te profileren dan een man, stelt het onderzoek. Dat maakt ze in de media nog onzichtbaarder dan ze op basis van hun geringe aantal al zijn, zegt Van Ravels.

Dat soort dingen, daar hebben we het over. Het lijkt onschuldig, maar alles bij elkaar opgeteld ontstaat een naar beeld….

Reclamejongens geven lesje Mars en Venus

Tienduizenden mensen kregen ‘m 27 november onder ogen, de commerciële bijlage ‘Man, de routekaart vanaf Mars’ in gratis krantje Spits. De Zesde Clan spitste natuurlijk haar oortjes. Wat hebben de reclamemakers ons vrouwen te zeggen over De Man?  De voorpagina geeft alvast een hint. Het Mars en Venus denken viert hoogtij. Plus: ‘Gedold worden door een meisje kan natuurlijk niet’. Aldus cabaretier Ruben Nicolai.

Ruben sloeg daarmee meteen een deuk in onze hoopvolle, leergierige openheid. Wij dachten dat het ging over man en vrouw, maar nee, wij zijn meisjes. En wij moeten het niet in onze hoofdjes halen om met mannen te dollen. Tegelijkertijd vertelt schrijfster en bladenmaakster Xenia Kasper ons op pagina 2 dat wij meisjes toch dollen met mannen, ook al willen we dat niet. Want we zijn heel complex. Daardoor hebben mannen het best wel moeilijk, want ze zijn anders en begrijpen ons niet, kunnen ons niet inschatten. Arme mannen!

Wat moeten we doen om dit leed te verzachten? Op pagina 4 komt een expertpanel, bestaande uit een fotomodel, een DJ en een soort van vaag bekende televisiepersoonlijkheid, ons meisjes tegemoet. ‘Beheers je en probeer hem niet te veranderen’ vertellen deze vrouwen. ‘Leer dus te leven met zijn irritante schoonmaakzucht, rondslingerende stinksokken of zijn openbare dronkenschap’, verduidelijkt Lauren Verster. Je houd je man gelukkig door hém alle ruimte te geven, lekker te koken, belangstelling voor hém te tonen en een goede moeder te zijn voor de kinderen. O, en er altijd goed uitzien natuurlijk.

Wacht even, dus hij hoeft niks, kan zijn eigen goddelijke gang gaan, en zij krijgt een heel lijstje met doe dit juist niet en dat juist wel? Dat klinkt als aanpassen en allerlei gedrag veranderen. Waarom moet zij wel veranderen en hij niet? En wat is dat voor truc, vrouwen gebruiken om vrouwen terug in hun hok te krijgen? (Oh, wacht…)

Verderop in de bijlage neemt de verwarring nog toe. Want nadat de een na de ander zegt dat mannen zo anders zijn dan vrouwen, leest De Zesde Clan even verderop in dezelfde bijlage dat mannen en vrouwen helemaal niet zo van elkaar verschillen. Beide seksen hebben hetzelfde talent voor altruïsme, stelt filosoof en natuurkundige Stefan Klein. En Ruben Nicolai vindt dat humor niet slechts voor één van beide seksen is weggelegd. ‘Ik ken heel veel vrouwen die minstens net zo geestig zijn als mannen’.  In de zaal ziet hij man en vrouw om dezelfde grappen lachen.

Heeeej, dat klinkt best positief, waarom geeft de voorpagina ons meisjes er dan van langs met dat ‘gedold worden door een meisje’ citaat? Nou, dat komt omdat Ruben meedeed met De Jongens tegen De Meisjes, een programma gebaseerd op ‘het eeuwige onbegrip’ tussen de seksen. Het ging om het onderdeel sport, en daar had Ruben als man opeens iets te bewijzen. ‘Kijk, m’n vrienden vinden alles goed, maar gedold worden door een meisje, dat kan natuurlijk niet…. Gelukkig won ik met rennen.’

Zijn vrienden waren die mening toegedaan, aldus Ruben, maar daarom werd het voor hem blijkbaar ook een punt. Sociale controle, leert De Zesde Clan hieruit. Ook op een ander moment in het interview leren vrouwen dat ze zich maar beter aan hun sekserol kunnen houden. Dan zegt Ruben: ‘Alleen vrouwen die soms een grappige man proberen te zijn, zeg maar one of the guys proberen uit te hangen, die vind ik nooit zo grappig’. Huuuuu, manwijven!!!! Nee, vrouwen kunnen het beter houden op er goed uit zien, lekker koken en een goede moeder zijn, en vooral heel veel ruimte geven aan mannen en belangstellend luisteren naar wat ze te vertellen hebben.

Uit wiens koker komen al die artikelen eigenlijk? Van Smart Media Publishing, blijkt uit het colofon. Van hoofdredacteur Jerry Huinder (man), en broodschrijvers Harmen Lustig (man), Roberto Lobosco (man) Wesley Meijer (man) en verrek, een vrouw? Hanne Reus. Die kon in haar uppie nooit de dominante redactiecultuur bijsturen. Als team wisten ze minstens vier bekende vrouwen te strikken, om ons complexe meisjes onder de neus te wrijven dat we die arme jongens vooral veel ruimte moeten geven, want ze hebben het al zo moeilijk, en als ze dan ook nog hun eigen stinksokken moeten oprapen is het einde echt zoek.

Lesje geleerd. Dank, Smart Media!

Spits gebruikt vrouw op Defensie als wapen

Het is nog niet eens formeel bekrachtigd, maar alleen al het idee van een vrouwelijke minister van Defensie is voor gratis krant Spits voldoende om als wapen te gebruiken tegen iedere vrouw die durft te wijzen op structurele ongelijkheden tussen de seksen. Onder de noemer Wijvengezeik vindt een columnist van deze krant dat al die zeurende vrouwen nu acuut hun kop moeten houden, want de vinger van een vrouw zweeft boven de rode knop. Wat willen we nog meer?

Columnisten hebben grote vrijheden. Waar een journalist zich in moet houden en moet proberen zo neutraal mogelijk het nieuws te verslaan, mogen columnisten grappen maken, prikkelen en provoceren. Dat stelt echter wel eisen aan hun kunde, stijl en taalgebruik. Willen ze om zich heen slaan, dan kunnen columnisten er maar beter voor zorgen dat ze dat doen op een sprankelende, originele manier, met flair. Dat kan echt bijzonder goede columns opleveren.

Wat Spits de argeloze trein en busreiziger afgelopen week serveerde, was echter geen origineel kunststukje, maar zuur, gefrustreerd gescheld, te beginnen met ‘zeikwijven’ – een lelijke sneer waar niets grappigs of origineels over te melden valt. De columnist vervalt na dit scheldwoord al snel in een oude, conservatieve riedel, die behoudende mannen en vrouwen al eeuwenlang naar de hoofden van vrouwen smijten. Waarbij hij het mogelijke succes van 1 vrouw gebruikt om alle andere vrouwen de mond te snoeren en weg te zetten als, inderdaad, zeikwijven. Een vrouw op Defensie als wapen tegen vrouwen. Fijn.

Want dat er mogelijk een (1) vrouw op Defensie komt, betekent automatisch dat al die andere vrouwen het aan zichzelf te wijten hebben dat ze niet net zo succesvol worden:

Of dat gedoe in die netwerkbijeenkomsten waar nooit het eigen gebrek aan kwaliteit of aan ambitie of aan monomanie de schuld krijgt van een teleurstellende carrière, maar altijd het ’glazen plafond’, het ’old boys network’ of iets anders met een piemol. Echt, het enige wat je er mee bereikt is dat je mondhoeken er permanent van gaan hangen. Maar blijkbaar liever dat dan de hand in eigen boezem steken…

Herhaal het maar vaak genoeg, dan klinkt het vanzelf als waarheid, moeten dit soort mensen denken. De vijandigheid en frustratie druipen er vanaf. Dat is geen goede column, dat is gewoon belegen vrouwenhaat. Gaap!

De Zesde Clan heeft de Spits wel vaker betrapt op een seksistische houding. Het zou de krant sieren als ze ophouden met het neersabelen van vrouwen. We zijn de helft van de mensheid, redactie, de helft van jullie lezers. Geen exotische minderheid waar je allerlei onzin over mag roepen.

Man krijgt thuis opeens twee linkerhanden

Altijd geweldig om ’s ochtends in het openbaar vervoer gratis krantje Spits open te slaan. Deze keer met een special over het huishouden doen. Nou, dan weet je het wel. De krant die glimmend van genoegen meldt dat een man het beste ontspant als hij zijn vrouw het huishouden ziet doen, had natuurlijk super interessante dingen te vertellen over man, vrouw en huishouden.

Tot wie zou deze special zich richten? Denkt u even mee. Huis, huisvrouw, huishouden. Inderdaad. Dat hoort bij elkaar zoals de zwaartekracht bij de maan. Bijna alle artikelen richten zich dan ook op de dames. Moeder de sterke huisvrouw die zelf wel bepaalt wat ze doet (zolang ze maar stoft, afwast en poepluiers opruimt), deskundologen die ernstig vertellen dat het huishouden er de laatste tijd een stuk moeilijker op is geworden. Als we blijven ventileren en op zestig graden wassen komt het echter goed. Phew! Da’s een hele geruststelling. Oh, en het huishouden is reuzegemakkelijk. Echt! Wie kan lopen, kan ook stofzuigen. Helder!

Maar een special over het huishouden is geen special, als er niet ook een verdwaalde man geïnterviewd wordt. Een Nederlandse hiphopartiest verkondigt trots dat hij ijverig zijn pas bevallen vrouw helpt. Meehelpen, inderdaad. Zolang zij maar in de gaten houdt wat er moet gebeuren, en om hulp vraagt, wil hij best iets doen om haar te ontlasten. Voor de rest heeft hij namelijk géén idee. Zijn handen zijn te groot om babykleertjes op te vouwen (ach gut), hij kan niet stofzuigen (wel lopen? Of ligt dat ook moeilijk?) en mocht hij nog twijfelen, dan is hij er zelf als de kippen bij om nadrukkelijk te zeggen dat zijn vrouw zegt dat hij het huishouden niet goed kan doen. Zie je wel, die bemoeizuchtige kenau van een regeltante haalt het huishouden zelf bij hem weg, hij kan er niks aan doen. Echt niet.

Jeeeeeeeeeezus. We hebben het hier niet over hogere wiskunde zeg. Dezelfde mannen die zo hulpeloos doen, kunnen eenmaal alleen opeens best een tafel afvegen, stofzuigen of de aan-knop van een wasmachine vinden. Het zijn techniekloze hulpmiddelen, zoals een doekje – weet je wel? Sopje, doekje, veeg veeg? – danwel apparaten die gemaakt zijn voor vrouwen. En vrouwen, dat weten we allemaal, zijn a-technisch, dus als zij de stofzuiger wel goed kan bedienen, wat zegt dat dan over hem? Waar is die stoere, rode lappen vlees etende ontdekker en krijger gebleven? Jankend in een hoekje gekropen zeker.

Nee, heren hebben een hele andere reden om deze ‘ o ik ben zo hopeloos en mijn vrouw vindt ook dat zij het beter kan’ houding aan te nemen. Het loont om gedurende een kort moment publiekelijk af te gaan als een enorme randdebiel. Want dan valt daarna niemand je meer lastig. De feiten spreken boekdelen:

…in Nederland de grootste ongelijkheid bestaat tussen de vaders en moeders in jonge gezinnen: de vaders dragen het minst bij aan de zorg voor kinderen, en de moeders hebben verhoudingsgewijs het minst betaald werk. Alleen Italiaanse vrouwen doen meer in het huishouden dan de Nederlandse. […] Mannen onttrekken zich het sterkst aan de minst aantrekkelijke taken zoals schoonmaken en de was doen. […] De zorg voor kinderen neemt weliswaar toe, maar deze is sterk gericht op bijvoorbeeld sport en ontspanning. De meer verzorgende taken blijven buiten schot en worden aan derden – meestal de moeder – overgelaten.

Komop mensen, in welk jaar leven we? Negentig procent van de vrouwen strijkt kleding tegen nog geen twintig procent van de mannen? Wat is dit? Samen betaalde en onbetaalde arbeid eerlijk delen met je partner, ongeacht sekse of samenlevingsvorm, kan prima. Er zijn allerlei handige hulpmiddelen om het huishouden op een volwassen manier bespreekbaar te maken, zoals de household equality scale. Juist ook als je kinderen krijgt hard nodig om te voorkomen dat zíj vervalt in zorgen en een deeltijdbaantje, met inlevering van haar economische zelfstandigheid, terwijl hij ‘helpt’ in het huishouden  en daar ook nog eens dankbaarheid en complimenten voor verwacht. Een echte vent strijkt zijn eigen overhemd. Waar wacht je op?