Tag Archives: Siriz

Siriz trekt zich terug uit anti abortus campagne

Omstreden ”hulpverlener” Siriz heeft zich teruggetrokken uit de Veenendaalse stichting platform Zorg voor Leven. Dit platform houdt zich onder andere bezig met de organisatie van anti abortuscampagne Week voor het Leven. Het afscheid van Siriz staat in het beleidsplan 2019 van de stichting:

De Stichting Siriz en de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind hebben per 13 februari 2019 hun deelname beëindigd.

In december 2018 kwam Siriz volgens de Groene Amsterdammer nog in opspraak ”naar aanleiding van negatieve uitingen over abortus (inmiddels verwijderd) op de website van de Week van het Leven”.

Dat Siriz zich terugtrekt, samen met zusterorganisatie VBOK, is op zich fijn. Tegelijkertijd is dit de zoveelste aanwijzing dat Siriz samen optrekt met de radicale VBOK ( beide organisaties worden in een adem genoemd). En dat Siriz zich naar buiten toe neutraal voordoet, en van de overheid nog steeds omvangrijke subsidies krijgt voor hulpverlening aan ongewenst zwangere vrouwen, maar ondertussen verstrengeld is met anti abortus initiatieven.

Dat deze verstrengeling niet anders kan dan hun “neutrale” hulpverlening aantasten, dringt steeds meer door tot de Tweede Kamer. Als het gaat om de week voor het leven:

Siriz is een van de initiatiefnemers van die campagne. Dit komt de objectiviteit en geloofwaardigheid van de door Siriz geboden keuzehulpverlening niet ten goede, vindt een meerderheid van de Tweede Kamer.

Abortus stoppen is het expliciete doel van het platform en de week durende campagne. Het beleidsplan van Zorg voor Leven omschrijft dat in diplomatieke termen als volgt:

De stichting is op 19 juli 2002 opgericht en heeft ten doel dat de beschermwaardigheid van het menselijk leven als centraal uitgangspunt wordt genomen in het bijzonder in de sector zorg en welzijn, maar ook daarbuiten, en dat deze wordt verankerd in de wetten en maatregelen van de overheid die deze sector en daarbuiten raken. […] De intentie is om in het najaar van 2019 opnieuw een Week van het Leven organiseren. Door leden van het Platform zullen er allerlei activiteiten worden georganiseerd.

Siriz heeft zich nu teruggetrokken uit de organisatie, meer vermeldt de Week van het Leven nog steeds op haar website (raadpleging 31 maart 2019) De organisatie houdt het erop dat Siriz ”via sociale media en door bijdragen in landelijke dagbladen diverse verhalen [publiceert] van vrouwen die te maken hebben gehad met een onbedoelde zwangerschap”. Klinkt neutraal, alleen spreekt Siriz van ‘onbedoeld’ zwangerschappen, veelzeggend omfloerst taalgebruik, en komt het er geheel toevallig altijd op neer dat de vrouwen in de filmpjes besluiten af te zien van abortus en/of enorm gebukt gaan onder vreselijke spijt. Dat past precies bij de insteek van andere anti abortus organisaties en platform Zorg voor Leven.

Het platform maakt in het beleidsplan 2019 verder inzichtelijk dat de SGP en de ChristenUnie meewerken aan de anti abortus campagne, samen met organisaties die trots ‘pro life‘ melden in hun naam. Zoals Stirezo Pro Life, en Pro Life Verzekeringen. Daarnaast blijkt Zorg voor Leven voornamelijk een zaak van witte mannen. Het bestuur telt slechts één vrouw, in de ondersteunende functie van secretaris/penningmeester, en bestaat uit:

  • De heer D.J.H. (Diederik) van Dijk, voorzitter
  • Mevrouw G.J. (Gerda) de Pater, secretaris/penningmeester
  • De heer A.B. (Bart) Bouter, bestuurslid
  • De heer P.C. (Peter) Hildering, bestuurslid
  • De heer S. (Sander) Luitwieler, bestuurslid

Het is niet genoeg dat Siriz zich een aantal weken geleden terugtrok uit dit platform. De organisatie ontvangt nog steeds ruim 1,5 miljoen euro per jaar om direct of indirect hun anti abortus standpunten door te drukken. Dit terwijl daadwerkelijk neutrale organisaties zoals het FIOM de (financiële) steun van de overheid juist steeds meer op zien drogen. Het kabinet doet er goed aan de subsidie af te bouwen of te stoppen, en FIOM meer armslag te geven.

Abortuspil alleen omstreden omdat conservatieven vrouwen niet vertrouwen

Zet je schrap, Nederland. Minister Schippers wil huisartsen het recht geven een overtijdsbehandeling te starten. Nu moeten vrouwen daarvoor nog naar een speciale arts of kliniek. Christelijke partijen wisten deze zet ruim een jaar uit te stellen. Nu het voorstel eindelijk naar de kamer gaat, kunnen we opnieuw gekrakeel van conservatieven verwachten. Ze maken een natuurlijk, veel voorkomend onderdeel van de medische zorg aan vrouwen omstreden. En tonen daar bovenop een enorme minachting voor vrouwen.

Artsen juichen Schipper’s plan toe. Ze wil vrouwen de mogelijkheid geven met hun eigen vertrouwde huisarts de voor hen beste keuze maken. De huisarts krijgt daarvoor een vergunning, zodat hij of zij niet in de juridische problemen komt. Wel zo fijn voor een medische professional. Daarnaast mogen vrouwen nog steeds naar klinieken of aparte abortusartsen gaan, als ze dat liever willen.

Helaas zien conservatieven in iedere versoepeling van de regels het begin van de apocalypse. In hun strijd tegen iedere toename van de toegankelijkheid van abortus gaan ze tot het uiterste. Met onder andere de volgende methoden.

  1. Vrouwen afschilderen als onverantwoordelijke idioten, die massaal aan de abortuspil gaan alsof het niets is.

Zo was dit vorig jaar een serieus argument tegen Schipper’s plannen om een abortuspil makkelijker toegankelijk te maken:

Volgens Marcel Zuiderland (filosoof) en Willem Beekhuizen (abortusarts, niet praktiserend) kon abortus het karakter krijgen van ‘een receptje uitschrijven’ als een huisarts bevoegd werd. “Dit reduceert de morele status van ongeboren leven tot een kwaaltje. Maar afscheid nemen van ongeboren leven is niet hetzelfde als het halen van een zalfje tegen eczeem.”

Alsof wij vrouwen het verschil niet kennen tussen een middeltje tegen eczeem of een middel om een ongewenste zwangerschap te beëindigen.

2. Wees ook voorbereid op misleidende foto’s bij berichtgeving over de abortuspil. Conservatieven houden ervan om daar beelden bij te plaatsen van enorme bolle buiken of, nog beter, van bijna volmaakte minimensjes die glimlachend op hun duim zuigen in een vage omgeving, alsof de foetus in het niets zweeft. In het echt gaat het in deze situaties om een zeer prille zwangerschap, van maximaal zes weken en twee dagen. Dit is wat je dan ziet IN het lichaam van een vrouw:

3. In het komende debat ontstaat ook weer ruimte voor mensen die dezelfde leugenachtige tactieken gebruiken als de fanaten uit de V.S. Zo geeft het Reformatorisch Dagblad alle ruimte aan Kees van Helden. Hij noemt zich ”voorlichter” van de Stichting Schreeuw om Leven en grossiert in de leugens. Zo beweert hij glashard dat vrouwen veelal niet geholpen zouden zijn met een abortus. Onwaar. En dat de klinieken louter winst willen maken. Daarom zouden ze onbetrouwbaar zijn. Ze willen immers geld verdienen en zouden daarom vooral veel abortussen willen plegen, want dat verdient lekker. Een cirkelredenering, onwaar, plus beledigend voor de professionals die dit werk doen in deze klinieken.

4. Tot slot doen met name Christelijke partijen er alles aan om de boel te vertragen en vrouwen zo min mogelijk rechten te geven. Ze doen dat door eindeloos vragen te stellen, alles in twijfel te trekken, extra onderzoeken en garanties te eisen en als het ook maar even kan stappen terug te draaien. Zo had de abortuspil in 2015 al bij de huisarts kunnen liggen. Maar nee:

De abortuspil zou vorig jaar al op voorschrift van een huisarts bij een apotheek te verkrijgen zijn, maar christelijke partijen vertraagden dat proces. Eerst werden de uitkomsten van een juridisch en medisch onderzoek afgewacht.

Onder andere de ChristenUnie houdt vol dat meisjes en vrouwen beter naar een organisatie zoals Siriz moeten. Dat je het even weet: deze organisatie komt voort uit de Vereniging Ter Bescherming van het Ongeboren Kind (VBOK). De nieuwe organisatie heeft dezelfde Raad van Bestuur als de VBOK en geniet actieve steun van de ChristenUnie. Zo was een CU-lid in 2013 voorzitter van Siriz.

De organisatie heeft nog steeds als doel meisjes en vrouwen met morele chantage te bewegen tot het doorzetten van de zwangerschap. Alleen verpakken die voorstanders van de baarplicht hun drol nu in een mooier papiertje, zoals woordvoerders van Siriz ook zelf toegeven:

Dus niet allereerst: abortus mag niet, maar: abortus hoeft niet. Want we gaan met jou op weg en willen graag de nood die je ervaart op een andere manier oplossen. Niet met een waarschuwende vinger (want dan komen vrouwen en meiden niet eens), maar met open armen.

Brrrrrrrrr. De eigen vertrouwde huisarts of een werkelijk neutrale professional lijken me veel betere gesprekspartners voor meisjes en vrouwen, dan deze zalvende mannenbroeders van Siriz.

En Schippers? Ze weet dat ze op verzet zal stuiten, maar gaat door. En wie weet. Als het aan Women on Waves en het Clara Wichmann fonds ligt, gaat de overtijdsbehandeling helemaal uit het strafrecht. Dan zijn er geen speciale vergunningen nodig, en kunnen vrouwen de abortuspil gewoon bij de drogist halen:

Jullie bedachten ooit de leus ‘de vrouw beslist, abortuspil bij de drogist’. Maar wordt misbruik dan niet te gemakkelijk? 
Gomperts: ‘Uit onderzoek is keer op keer gebleken dat beperkingen in toegang tot abortus niet leiden tot minder abortussen, maar tot ongelijkheid en onveiligheid. Andersom leidt vergemakkelijking nooit tot meer abortussen, alleen maar tot meer veiligheid. De WHO is daar heel duidelijk over.’

Moge het gezonde verstand, medische feiten en een goede zorg voor meisjes en vrouwen zegevieren.

BONUS NIEUWS: in de V.S. heeft het gezonde verstand inmiddels ook gezegevierd. Het allerhoogste gerechtshof maakte gehakt van Texaanse conservatieven die de toegang tot abortus bijna onmogelijk wilden maken. Onder het mom van ‘goede gezondheidszorg aan vrouwen’ en ‘het recht van vrouwen om goede informatie te krijgen’ stelden ze onmogelijke eisen aan klinieken, zodat die hun deuren moesten sluiten. Mag niet, stellen de rechters. Je schendt op die manier het grondwettelijke recht van vrouwen om baas in eigen buik te blijven. En dat geldt niet alleen voor Texas, maar landelijk.

Christelijke organisatie Siriz krijgt steeds meer invloed op hulp aan ongewenst zwangere vrouwen

Het is een publiek geheim dat Siriz vrouwen zoveel mogelijk wil bewegen af te zien van abortus. Toch kan deze Christelijke groepering, voorheen de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind (VBOK) zich meer en meer nestelen in het hart van de zorg aan ongewenst zwangere vrouwen en in de adoptieketen. De overheid bezuinigt neutrale en waardenvrij opererende instanties zoals het FIOM namelijk geleidelijk weg. Vrouwen lopen zo een steeds groter risico onder druk van bevooroordeelde mensen wegen in te slaan die ze eigenlijk niet willen bewandelen.

Niet zo….

Deze ontwikkeling vindt bijna geruisloos plaats. In de gangbare media hoor of lees je hier niets over. Siriz staat bovendien op allerlei sites voor jongeren vermeldt in onschuldige rijtjes. Vacaturebank Den Haag, opvang voor tienermoeders, Siriz. Alsof het één pot nat is. De christelijke organisatie staat ook in het lijstje ketenpartners van de Raad van de Kinderbescherming. De Raad verwijst mensen expliciet door naar deze organisatie: ,,Als de Raad door een ziekenhuis of op andere wijze in kennis wordt gesteld van een voornemen tot afstand dan schakelt de Raad FIOM of Siriz in voor de begeleiding van de moeder en eventueel vader.”

Wie snel scant krijgt alleen neutrale informatie over Siriz. De site van de Kinderbescherming meldt slechts:

Ouders kunnen voor hulp tijdens de zwangerschap maar ook na de bevalling terecht bij de Stichting Ambulante FIOM of Stichting Siriz. Deze organisaties ondersteunen de ouder(s) bij het zoeken naar een oplossing of bij het nemen van de beslissing voor pleegzorg of afstand ter adoptie.

Jongeren zien op sites als het Jeugd Informatie Punt Delft of Jong in Almere ook alleen korte, neutraal geformuleerde teksten staan. Zo staat bij JIP Delft bij Siriz:

Siriz biedt hulp en ondersteuning bij een ongeplande zwangerschap. Voor jonge moeders t/m 25 jaar zijn er opvangmogelijkheden.

… maar zo!

Klinkt onschuldig. Geen woord over het feit dat Siriz geen gewone hulp biedt. De Stichting komt voort uit de nogal radicale Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind. De naam alleen al geeft aan dat we hier te maken hebben met felle anti abortus fanaten. De VBOK kreeg zodoende een nogal negatief imago. Een paar jaar geleden besloot de VBOK dat het tijd werd voor een verandering van naam en uiterlijk, om te ontkomen aan die vervelende beeldvorming.

De Zesde Clan meldde destijds al dat dit een duidelijk gevalletje was van oude wijn in nieuwe zakken. De Raad van Toezicht bestond in 2010 uit mannen die zeer actief waren in kerken, zoals voorzitter A.P. de Boer van de Nederlands Gereformeerde Kerken, tevens presentator van EO radioprogramma ‘Deze Week’. Anno 2013 staan er wat andere namen, maar de kleur blijft hetzelfde. De voorzitter is nu bijvoorbeeld een vrouw die daarnaast bestuurslid is bij de ChristenUnie. Een politieke partij die budget voor vrouwenemancipatie aan defensie wil geven, en het recht op abortus sterk in wil perken.

De Raad van Bestuur van Siriz telde in 2010 slechts 1 persoon, Johan van der Veelen. Deze man bekleedde dezelfde functie bij voorloper VBOK en staat anno 2013 nog steeds als enige naam genoemd. Van der Veelen heeft zich altijd openlijk uitgesproken tegen baas in eigen buik. Voor hem gaat de foetus boven alles. Van der Veelen maakt hierbij rare sprongen, want tegelijkertijd ontkent hij dat hij of Siriz een standpunt over abortus innemen. Dan krijg je dit soort kronkels:

Heeft Siriz een standpunt over abortus?

„Nee, wel over het begin van het leven. Een foetus is geen mens in wording, maar een mens in ontwikkeling. Dat hoef je niet eens direct aan de Bijbel te ontlenen, dat is wetenschappelijk te bewijzen. Mensen die dat ontkennen, moeten beter uit hun doppen kijken.”

De VBOK light kreeg vanwege dit soort draaikonterij kritische reacties vanuit de achterban. Zo interviewde het Reformatorisch Dagblad in 2010 Jan van der Stoep, lector religie in media en publieke ruimte aan de Christelijke Hogeschool Ede. Hij zei:

Met het etiket ”pro life” sta je direct in de lijn van felle demonstraties tegen abortus en aanslagen op abortusklinieken, zoals in Noord-Amerika. Dat is niet prettig. Tegelijk moet de boodschap wat mij betreft wel blijven dat je gáát voor de bescherming van het ongeboren leven. Doe daar niet van af, maar probeer verkeerde associaties rond die boodschap zo veel mogelijk weg te nemen.”

Van der Stoep snijdt ook de manier van hulp verlenen aan. Hij benoemd daarbij eerst een niet denkbeeldig gevaar, en komt vervolgens met een betere werkwijze op de proppen:

Proberen in de hulpverlening tot het uiterste te gaan om daarmee een abortus te voorkomen, klinkt Van der Stoep niet goed in de oren. „Daarmee loop je het gevaar dat je om de vrouw in nood heen gaat. Je hebt te maken met mensen in een kwetsbare situatie, die je nooit mag misbruiken om je eigen doelen te realiseren. Ook als een ongewenst zwangere vrouw voor een abortus kiest, blijft zij een mens die hulp nodig heeft.” […] „Vergelijk het met een ouderling die met een echtpaar spreekt dat wil gaan scheiden. Hij kan wijzen op alternatieven, op de Bijbelse lijn, moet dat ook doen, maar het blijft de verantwoordelijkheid van het echtpaar of het gaat scheiden of niet. In die zin heeft ook een organisatie als de VBOK een beperkte verantwoordelijkheid.”

Fijn! Dus je krijgt te maken met een soort ouderling, die op een ‘we zijn niet boos maar wel verdrietig’ toontje een zwaar beroep doet op je morele plicht. Zalvende woorden als zou de vrouw ‘natuuuuurlijk’ zelf mogen beslissen, klinken in deze context nogal hol.

Ondertussen kunnen vrouwen niet geloven dat ze nog steeds moeten demonstreren voor basale rechten…

Kortom, Siriz doet meer aan p.r. en verpakt de boodschap beter, zoals woordvoerders ook zelf toegeven:

Dus niet allereerst: abortus mag niet, maar: abortus hoeft niet. Want we gaan met jou op weg en willen graag de nood die je ervaart op een andere manier oplossen. Niet met een waarschuwende vinger (want dan komen vrouwen en meiden niet eens), maar met open armen.

Het zijn echter nog steeds mensen die vrouwen in een kwetsbare positie lastig vallen met hun Bijbelse boodschap, en een vrije keuze moeilijk maken. Ondertussen moet een professionele, waardenvrije organisatie als het FIOM de hulpverlening juist afbouwen en kantoren sluiten. Waarom hoor je niemand hierover?

VBOK nieuwe stijl gaat door op oude voet

Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind? Hè, nee, dat roept associaties op met een anti abortus beweging, vindt directeur Johan van Veelen.  Of ‘gekleurde hulp vanuit een Christelijke grondslag’. Sinds oktober gaat het VBOK daarom verder onder een nieuwe naam, Siriz, meldt Katholiek Nederland. De nieuwe naam zou een einde moeten maken aan de oude associaties.

Interessant, de citaten van directeur Johan van Veelen uit het artikel van KN. Blijkbaar waren de associaties volgens hem onterecht, zou het gaan om vooroordelen. Volgens de site van Siriz zou een nieuwe naam met een nieuwe uitstraling beter aansluiten bij het werk van de organisatie. Dat is te hopen, want de Zesde Clan bewaart slechte herinneringen aan de VBOK. Deze voorganger van Siriz bezocht scholen en gaf gastlessen over abortus. In die lessen werd beweerd dat alle vrouwen eigenlijk altijd hun kind willen houden, en dat zij die tot een abortus besluiten meestal egoïstische mensen waren: de zwangerschap kwam even lastig uit, in verband met een vakantie of zo, dus hop, op naar de abortus arts.

Schandalig, en we moesten allemaal medelijden hebben met die verdwaalde zielen, aldus de VBOK-vertegenwoordigers. En verder vooral stilstaan bij het wonder van het nieuwe leven en de noodzaak om dat leven te behouden, ongeacht in welke situatie de moeder verkeert. Een maand later kon een arts van een abortuskliniek een nog steeds geschokte schoolklas uitleggen dat hij zulke vrouwen in twintig jaar tijd niet was tegen gekomen. Niemand neemt zomaar even een abortus, als een soort gril, benadrukte hij. En als abortus illegaal zou worden, zouden vrouwen tóch hun toevlucht nemen tot dat uiterste middel. Maar dan onveilig en met een groot risico om te sterven of verminkt te raken. Dus fijn dat vrouwen een keuze hebben, concludeerde hij, en de klas was het daar mee eens.

Tot zover de eigen waarnemingen uit de jaren tachtig. We zijn nu dertig jaar verder en blijkbaar wil Siriz dit verleden van zich afschudden. Heel begrijpelijk. Wie zitten er nu precies in de stichting? De leden van de Raad van Toezicht komen in ieder geval bijna allemaal uit de religieuze hoek. Voorzitter A.P. de Boer is van de Nederlands Gereformeerde Kerken, en presentator van EO radioprogramma ‘Deze Week’. Vicevoorzitter J. den Heijer, nog een man, is scriba van de kerkenraad van de St. Janskerk in Gouda. Derde man en penningmeester J. Lagerwerf zit dik in de Hervormde gemeente van Ridderkerk.

De Raad van bestuur bestaat alleen uit de al eerder geciteerde Johan van der Veelen. Hij kwam in 2008 bij de VBOK en heeft duidelijke oordelen over abortus. De EO vond het in 2009 interessant om Van Veelen voor hun tijdschrift Visie te koppelen aan een abortusarts. In de reportage van Visie zegt Van Veelen duidelijk wat hij vindt:

Ik zou zo graag willen dat jij het probleem van ongewenste zwangerschap anders aanpakt,” vervolgt hij. “Dat je de redenen aborteert, en niet het kindje. Door de achterliggende problematiek bij de hulpvraag van een wanhopige vrouw te bespreken, kan er ruimte ontstaan bij zowel de moeder als de vader om toch het kindje te verwelkomen.” […] Van Veelen: “Hoe dan ook, ik zie een bevruchte eicel al direct als menselijk leven en die moet een stem krijgen.”

De Zesde Clan gelooft er daarom niks van dat Siriz opeens neutraal in het debat staat. Uit alles blijkt dat het nog steeds gaat om gekleurde hulpverlening vanuit een Christelijke visie. Dat de visie uitgaat van een anti-abortus standpunt – de advocaat van de foetus spelen en vrouwen zoveel mogelijk bewegen hun zwangerschap door te zetten. Dat Siriz op de site meldt dat gesprekken met cliënten gevoerd worden door erkende maatschappelijk werkers zegt niks, want daar zitten genoeg gelovige mensen tussen die precies denken zoals de directeur en de leden van de raad van toezicht. Zou dat anders zijn, dan komt zo’n maatschappelijk werker niet door de sollicitatieprocedure van Siriz heen.

Kortom, nieuwe naam, oude anti-abortus standpunten. We zijn gewaarschuwd.