Tag Archives: Sheryl Sandberg

Vrouwen doen meer, krijgen minder – ook op kantoor

We hadden al grondige studies over de manieren waarop vrouwen privé nog steeds in meerderheid opdraaien voor de verantwoordelijkheid voor huishouden en kinderzorg. Ook als hij en zij beiden een fulltime baan hebben. Wat blijkt: op kantoor gebeurt dit ook. Het zijn buitenproportioneel vaak vrouwen die de koelkast schoonbikken, collega’s helpen, en opruimen. Doen ze dit, dan krijgen ze geen dank. Doen ze het niet, dan gelden ze als stug en egoïstisch.

Sheryl Sandberg neemt stelling tegen de dubbele moraal op kantoor.

Wetenschappelijke onderzoek naar ‘wifework’ op kantoor kreeg onlangs extra aandacht, omdat CEO Sheryl Sandberg en wetenschapper Adam Grant er een groot artikel over schreven in de New York Times. Zij vinden dat mensen moeten stoppen om van vrouwen te verwachten dat ze tijd en energie investeren in helpend gedrag, zonder dat het hen iets oplevert.

Deze mentaliteit zet vrouwen namelijk met de rug tegen de muur. Je bent de klos als je je hulpvaardig opstelt, want je werkt harder maar niemand vind je daarna beter, aardiger of vriendelijker.  Sterker nog, als vrouwen zichzelf wegcijferen om collega’s bij te staan, geeft hun leidinggevende hen daarna een slechtere beoordeling. Maar als je het niet doet geven omstanders je sociaal straf en krijg je ook slechte beoordelingen.

Vrouwen moeten zodoende twee keer zo hard werken om, met al hun ondersteunende werk, evenveel eer te krijgen als een man die niks doet voor andere collega’s:

When both agreed to stay late, the man was still rated 14 percent more favorably than the woman for no good reason. When both refused, the woman got dinged by 12 percent more than the man for no good reason. From her report: ”Over and over, after giving identical help, a man was significantly more likely to be recommended for promotions, important projects, raises and bonuses. A woman had to help just to get the same rating as a man who didn’t help.”

Een ander genderpatroon versterkt die ongelijkheid nog. Vrouwen stellen zich hulpvaardig op, maar zijn geneigd als een stille kracht op de achtergrond te notuleren, coachen en redderen. Als mannen helpend gedrag vertonen, doen ze dat juist zo zichtbaar mogelijk. Zo krijgen ze een dubbele bonus. Lof en eer als ze helpen, en extra lof en eer omdat ze dat zo zichtbaar doen.

Sandberg en Grant vinden deze situatie schadelijk. Alle tijd die vrouwen kwijt zijn aan sociale taken, kunnen ze niet steken in de ontwikkeling van hun eigen loopbaan. Daarnaast lopen vrouwen een groter risico om op te branden. Niet omdat ze zwakke wezens zouden zijn, maar omdat ze aantoonbaar veel harder moeten werken dan hun mannelijke collega’s, terwijl ze er weinig tot niks voor terug krijgen. Mensen raken van minder opgebrand.

Wat te doen? Sandberg en Grant geven leidinggevenden het advies om mensen niet alleen te beoordelen op zakelijke prestaties, maar om ook mee te wegen wie collega’s helpt en wie niet. Ze adviseren mannen om te letten op wat vrouwen doen, en hen daarvoor publiekelijk erkenning te geven. Zodat zichtbaarder wordt wat vrouwen bijdragen en betekenen voor een team. Ook willen ze dat huishoudelijke taken op kantoor eerlijker verdeeld worden tussen de seksen.

Onder andere weblog Jezebel betwijfelt of die adviezen haalbaar zijn. De problemen beginnen al veel eerder, en zouden in de opvoeding al aan de orde moeten komen:

Great ideas, but please tell me how many guys angling for more money or a better title are going to go out of their way to make sure a woman’s ideas are highlighted or to do menial tasks? The answer, I think, is much more difficult to pull off: It’s to raise boys differently from the start. The answer is not to teach women to care less; it’s to teach men to care more. It’s to teach boys how to care—with detail and empathy—so that as adults, men and women no longer have a gendered notion of what it means to pitch in in the first place. So that when everyone is doing a little bit of menial work, everyone is just as capable of reaching for the brass ring with their big ideas, if that’s what they are after. No cupcake fetching required.

Facebook topvrouw belandt in mijnenveld

’t Boek is nog niet uit of mensen buitelen al over elkaar heen om Facebook-topvrouw Sheryl Sandberg fel te bekritiseren. Op 11 maart 2013 publiceert ze Lean In, een analyse van vrouwen op de werkvloer, adviezen om je ambities waar te maken, en een oproep aan vrouwen om zichzelf over hun angst heen te zetten en hun mond open te doen. Met bijbehorende website. Had ze niet moeten doen. Wie is zij om dit te vertellen, zij met haar miljoenen op de bank, grote villa, betaalde hulptroepen en braaf meewerkende echtgenoot?

Sandberg tijdens een toespraak voor het World Economic Forum.

Wat zegt Sandberg eigenlijk? Voorpublicaties uit het boek doen de ronde, en dan lees je stellingen zoals dit:

“We hold ourselves back in ways both big and small, by lacking self-confidence, by not raising our hands, and by pulling back when we should be leaning in,” Sandberg writes, according to a preview in the New York Times. “We internalise the negative messages we get throughout our lives, the messages that say it’s wrong to be outspoken, aggressive, more powerful than men. We lower our own expectations of what we can achieve.” As a result, she says many women are quietly checking out of their careers, years before they actually start a family. She believes women rarely make a sweeping decision to give up work to look after children, but instead make a string of choices from early on that propel them towards that end result, none the less.

Op zich is er niets mis mee dat Sandberg erop wijst dat vrouwen negatieve boodschappen over zichzelf internaliseren, en vervolgens zichzelf saboteren. De Zesde Clan stelde dit onderwerp op een wat andere manier aan de orde bij een analyse over zelfhaat. Het is een legitiem punt, een belangrijk probleem. Vanwaar dus die ophef? Welke open zenuw raakt Sandberg?

The New York Times schat in dat het verzet ontstond, omdat Sandberg in haar analyse de nadruk teveel legt op individuele vrouwen.  Juist vrouwen die negatieve boodschappen tussen de oortjes hebben zitten, constant te horen krijgen dat ze niet voldoen, dat ze zelf schuld zijn aan hun eigen ontslag/verkrachting/man die te weinig in het huishouden doet etc., etc., kunnen terecht de hakken in het zand zetten als er nog iemand komt die alweer uitspraken doet die neerkomen op ‘vrouwen moeten beter hun best doen’. Het moet een keer ophouden met al die verwijten. Ga weg!

Bovendien kan een zoveelste oproep aan vrouwen ervoor zorgen, dat alle andere partijen die deel uitmaken van het probleem, lekker achterover blijven leunen:

Ms. Sandberg “does what too many successful women before her have done: blaming other women for not trying hard enough,” wrote Avivah Wittenberg-Cox, a consultant who works with companies to improve their gender balance, after watching a video of Ms. Sandberg speaking on the topic at the World Economic Forum in Davos last month. “Every resistant man on the planet will be able to quote her” saying that women simply must become more ambitious, Ms. Cox continued. (Ms. Sandberg writes that she focuses on internal barriers because the external ones get more attention.)

Daarnaast plaatsen sommigen de voorbarige kritiek in een bredere context:

Feminist icon Gloria Steinem, whom Ms. Sandberg thanks in the acknowledgements and cites as inspiration, praises Lean In on her Facebook page, saying that it “addresses internalized oppression, opposes external barriers that create it and urges women to support each other to fight both.” She adds that even the book’s critics “are making a deep if inadvertent point: Only in women is success viewed as a barrier to giving advice.”

Dit kan ook verklaren waarom zoveel kritiek op de inhoud van het boek, eigenlijk neerkomt op persoonlijke verwijten aan het adres van de auteur. Wat weet Sandberg nou van haar onderwerp af? Ze heeft teveel privileges, ze weet niks af van gewone vrouwen. Weg met dat succesvolle wijf, Sandberg moet haar mond houden. The Atlantic wijst er terecht op dat hier iets geks gebeurt:

Sandberg is an easy target: she is successful and extraordinarily rich and is preaching the power of personal ambition and overcoming professional barriers at a time when most Americans – including the high-gloss, Ivy League set – feel they are stomping through molasses to get ahead despite their most determined efforts. But how about commenting on the merits of her argument rather than her class? When was the last time people asked Warren Buffett if it was appropriate to talk about the tax bracket of his secretary? Or Bill Gates if it was appropriate for a billionaire to talk about entrenched global poverty? Or is talking to the really wealthy and the really poor okay, but talking to working-class people not?

Sandberg komt met haar boek zodoende terecht in een mijnenveld waar minachting voor vrouwen, angst voor succesvolle vrouwen, de spanning tussen individu en instituut, en diepgevoelde zelftwijfel zorgen voor een explosieve situatie. Het resultaat? The New Yorker spreekt van een heuse backlash.

Sandberg schaart zich hierdoor in een rijtje van vrouwen die bij voorbaat aangevallen worden om wat ze willen doen of zeggen. Activiste Anita Sarkeesian, die het plan opvatte een serie videofilmpjes te maken over stereotiepe vrouwbeelden in computerspelletjes, en bedolven werd onder haat. Actrice Ashley Judd, die mogelijk de politiek in gaat en er nu al van langs krijgt van conservatieven. Een samenleving die vrouwen in hun hok wil houden, rukt bij voorbaat al uit met hooivorken en brandende fakkels om die enge wijven het zwijgen op te leggen, nog voordat we weten wat ze zouden willen zeggen.

Geen wonder dat zoveel vrouwen wel drie keer nadenken voordat ze willen doen wat Sandberg adviseert. Publiekelijk zichtbaar zijn en ruimte claimen kan vrouwen op zoveel haat komen te staan, dat alleen de allersterksten het aankunnen. Dit mechanisme kun je niet bij vrouwen alleen neerleggen:

A culture where the only people able to contribute to the national conversation are thick-skinned, insensitive, white, straight males who can repel or ignore this ugly trench of abuse is not a culture any thinking person should want to live in.

De samenleving als geheel moet veiliger worden voor vrouwen, zodat zij zich vrijer kunnen bewegen en zich openlijker kunnen uiten. Want zoals de mentaliteit nu is, kunnen vrouwen het nooit goed doen. We zijn met ons allen verantwoordelijk om ervoor te zorgen dat vrouwen meer speelruimte krijgen. Op 11 maart zullen we zien of Sandberg dit element ook heeft meegenomen in haar analyse.