Tag Archives: SGP

SGP en ChristenUnie wakkeren stigma rond abortus aan

Leve de website openbare bekendmakingen.nl. Je vindt daar allerlei stukken van de Tweede Kamer, waaronder de verslagen van debatten. Zoals een debat over Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ook abortus kwam aan de orde, en wat religieus-politieke partijen zoals SGP en ChristenUnie daar begin november over zeiden is niet mals.

Allereerst blijkt uit het verslag dat de SGP gestaag doorgaat met het aanwakkeren van stigma’s en taboes als het gaat om het afbreken van een ongewenste zwangerschap. De partij was onder andere actief tijdens een door religieus rechts georganiseerde ‘week van het leven’, inclusief het aanwakkeren van de mythe als zouden vrouwen regelmatig spijt krijgen van hun beslissing. Feit: vrouwen voelen zich massaal opgelucht en als ze al lijden ervaren, komt dat juist door taboes en hindernissen rond abortus.

Lees mee met de uitwisseling in het debat van november:

Mevrouw Voortman (GroenLinks):

De heer Van der Staaij begon met de nood die vrouwen kunnen ervaren en hoe moeilijk vrouwen het kunnen hebben als ze ongewenst zwanger zijn. Dan ben ik echter wel benieuwd wat hij vindt van het radiospotje dat gemaakt is in het kader van de Week van het Leven. Ik neem aan dat dat met goedkeuring van de SGP is gebeurd. Hierin wordt gezegd dat de keuze of je op vakantie naar Frankrijk of een ander land gaat eigenlijk net zoiets is als de keuze voor abortus of niet. Die vergelijking wordt gemaakt in het spotje. Ik zou graag van de heer Van der Staaij willen weten wat hij daarvan vindt.

De heer Van der Staaij (SGP):

Ik vind het spotje uitstekend, juist omdat het mensen aan het denken zet over dit onderwerp. Dat is wat je wilt bewerkstelligen.

Toe maar. Weekje op vakantie? Abortus? Ach, één pot nat, volgens de SGP. Deze manier van praten over abortus geeft (niet voor het eerst) blijk van een enorme minachting voor vrouwen. De SGP schildert vrouwen af als onverantwoordelijke losbollen (en volgt daarmee het voorbeeld van anti-abortus fanaten uit de V.S., zoals deze man). Dit is geheel in lijn met hun houding tijdens eerdere discussies over abortus, maar het blijft tenenkrommend om dit soort praat aan te moeten horen.

Daarnaast spreekt de ChristenUnie openlijk over de nauwe banden tussen deze politieke partij, Siriz en het VBOK, de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind. In dit weblog heb ik eerder geschreven over de geschiedenis van het VBOK als club van anti-abortus fanaten, de doorstart als Siriz, de allesbehalve neutrale hulp die deze organisatie biedt, en de innige banden tussen deze groep reli-hulpverleners en de ChristenUnie.

Alles draait nog steeds om het uitoefenen van druk op vrouwen, om de zwangerschap door te zetten. De ChristenUnie vindt al die emotionele chantage prima:

Afgelopen week, aan de vooravond aan de Week van het Leven, heeft de ChristenUnie samen met de VBOK (Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind) het tienermoederfonds gelanceerd. Dat fonds springt eigenlijk in het gat dat de overheid laat vallen. We willen deze meiden en hun kinderen de helpende hand bieden, zowel financieel als praktisch. Als je zo jong onbedoeld zwanger bent, staat je wereld op zijn kop. Het is belangrijk dat er dan een plek is waar je naartoe kunt gaan voor een luisterend oor en keuzehulp. […] Kennis en kunde van Siriz mogen wat ons betreft niet door een dwangmatige decentralisatie op het spel worden gezet.

Nauwelijks een woord over FIOM, een instantie die wél neutraal opereert. De ChristenUnie trekt samen op met de VBOK en kijkt, als het gaat om hulpverlening, vooral naar Siriz. Met de ChristenUnie hebben deze twee organisaties een springplank, rechtstreeks de Tweede Kamer in. Het ontbreekt er nog aan dat mevrouw Dik-Faber buttons van deze clubjes op haar revers gaat spelden.

Ondertussen hoopt Fleur Agema van de PVV op een grote winst van haar partij:

Wij hadden al een brexit, wij krijgen POTUS Trump en in maart ga ik voor premier Wilders, want zeg nou zelf, als het gaat om de ouderenzorg, dat kan dit land zo veel beter.

Dat zouden SGP en ChristenUnie geweldig vinden, want ook de PVV wil abortus zo moeilijk mogelijk maken. Dit in een klimaat waarbij progressieve partijen zorgelijk opmerken dat de sfeer rondom abortus guurder wordt in Nederland. GroenLinks zegt hierover:

….zelfbeschikking om eigen keuzes te maken is wat GroenLinks betreft een belangrijke pijler als het gaat om de kwaliteit van leven. De Week van het Leven is echter geen initiatief dat deze diversiteit viert, maar een initiatief om vrouwen die voor de moeilijke keuze staan hoe om te gaan met een ongewenste zwangerschap, juist nog meer in het verdomhoekje te zetten. De indruk wordt immers gewekt dat Nederlandse vrouwen de afgelopen jaren massaal hebben gekozen voor abortus en dat ze de keuze hiervoor net zo makkelijk vinden als de keuze voor de kleur van hun auto. Dat terwijl het precies andersom is. Deze vrouwen hebben het de afgelopen jaren alleen maar moeilijker gekregen. Recent onderzoek van Rutgers toont aan dat de taboe op abortus is toegenomen. Vrouwen hebben het idee dat de keuze hiervoor fout is, iets waarover je niet met je omgeving kunt praten. GroenLinks vindt het van belang om het recht op zelfbeschikking weer actief te koesteren. Het lijkt erop dat we er de afgelopen jaren te weinig aandacht aan besteed hebben en het misschien ook wel voor lief hebben genomen, met als gevolg dat taboegevoel rondom abortus.

Inderdaad, progressieve partijen, wordt wakker! Nederland maakte abortus pas na heel veel strijd legaal in de jaren tachtig. Het is absoluut geen gelopen race dat vrouwen dit zelfbeschikkingsrecht kunnen en mogen behouden. Sterker nog, het klimaat verslechterd dus (zie hierboven).

Als rechts populistische partijen zoals de PVV flink winnen, kunnen zij de handen ineen slaan met diverse christelijke partijen en vrouwen weer terugduwen in de situatie van tweederangs burgers die maar te baren hebben. Ze hebben de macht en bovengenoemd guur klimaat aan hun zijde. Aanhangers doen niet voor niets oproepen dat Christenen vrij zijn om op de PVV te stemmen, onder andere omdat de standpunten rondom abortus mooi overeenkomen.

Het is belangrijk dat partijen die vrouwen wél als volwaardige mensen zien, hier een krachtiger tegengeluid over ontwikkelen en de hypocriete houding van veel anti-abortus politici aan de kaak stellen.

Amerikaanse mentaliteit schaadt vrouwen wereldwijd

Het recht van baas in eigen buik ligt zwaar onder vuur in de V.S. Maar als mensen denken dat dit beperkt blijft tot een interne aangelegenheid heb je het mis, aldus Kali Holloway. De mentaliteit van Amerikaanse anti-keuze fanaten schaadt vrouwenrechten wereldwijd. Conservatieven in andere landen kopiëren de vijandige Amerikaanse retoriek en intimidatietactieken, en Amerikaanse bewegingen exporteren hun methodes naar andere landen. In Nederland is o.a. de SGP betrokken.

GOP-Pro-Life-War-Women-Cartoon

Zo worden vrouwenrechten  ook in Nederland ondermijnd naar Amerikaans voorbeeld. Onder andere SGP politici als Kees van der Staaij liften mee met de vijandige retoriek door leugens als waarheid te verkondigen. De SGP-er stelde kamervragen over Nederlandse en Europese subsidies aan de internationale tak van Planned Parenthood (IPP). Hij verwijst daarbij naar leugenachtige aantijgingen als zou IPP handel in organen van geaborteerde foetussen bedrijven.

Dit verwijt komt rechtstreeks uit de koker van Amerikaanse voorstanders van de baarplicht. Die fabriceerden video’s, die ”bewezen” dat Planned Parenthood betrokken zou zijn bij die handel. Weldenkende mensen hebben allang bewezen dat de video’s aan elkaar hangen van tendentieus knip- en plakwerk. Dit weerhoud de SGP, en in hun kielzog conservatieve media zoals het Katholiek Nieuwsblad, er niet van deze leugens als feiten te presenteren. Waarna de SGP een poging doet om de geldkraan voor klinieken dicht te zetten.

Amerikaanse tactieken om reproductieve rechten in te perken zijn ook zichtbaar rond abortusklinieken. Het klimaat in de V.S. is zo giftig geworden, dat centra voor gezondheidszorg aan vrouwen sinds 2010 opvallend vaker aanvallen te verduren krijgen dan in de decennia daarvoor. De moordpartij bij een kliniek in Colorado is het meest recente dieptepunt, en een schoolvoorbeeld van de manier waarop haat zaaien tot geweld leidt.

In Nederland is het gelukkig nog niet zo ver gekomen. Maar ook hier kampen klinieken met demonstranten die zich verliezen in emotioneel gegil en beladen beeldmateriaal. Zo kampt een abortuskliniek in Houten met Amerikaanse toestanden. Demonstranten roepen vrouwen na en hangen borden op met bebloede foetussen. Confessionele partijen zoals SGP, ChristenUnie en CDA kopiëren ook graag de teksten van hun Amerikaanse collega-politici. Daarbij geven ze blijk van dezelfde minachting voor vrouwen. Ook columnisten apen de retoriek uit de V.S. na in landelijke dagbladen.

Dit alles ondermijnt de vrijheid van vrouwen om te beschikken over hun eigen lijf. Abortus is namelijk een recent recht. In Nederland duurde het tot begin jaren tachtig voordat vrouwen, na langdurige strijd, ongewenste zwangerschappen af mochten breken. Alle eeuwen daarvoor moesten vrouwen wanhopige maatregelen nemen:

prikken met een scherp voorwerp, slikken van kinine, zichzelf van de trap laten vallen. Maar het meest werd de zeepsop-methode gebruikt; een rubberen klysmaspuit die zeepsop in de baarmoeder spoot.
De illegale abortussen hadden vaak afschuwelijke gevolgen. Door het inwendig prikken konden er luchtbellen in de bloedbaan of een perforatie van de baarmoeder ontstaan. Onhygiënische instrumenten of verkeerd spuiten van het zeepsop hadden vaak hevige buikwandinfecties tot gevolg. Daarbij vielen ook doden.

Geen wonder dat vrouwen meer zeggenschap wilden. Ze konden echter rekenen op fel verzet. Zo keerde in Nederland in de jaren zeventig ene pater Jan Koopman zich fel tegen abortus. Tegenwoordig spelen mannen als de evangelist  Bert Dorenbos een leidende rol bij de hardnekkige plukjes mensen die vrouwen verplicht een zwangerschap willen laten doormaken, ongeacht de (medische) situatie. Welwillend toegeknikt door mensen zoals Van der Staaij, die er geen been in zien vrouwen te reduceren tot een wandelende baarmoeder waar anderen over mogen beschikken.

Juist omdat baas in eigen buik een recent, en soms wankel, felbevochten recht is, zien voorstanders van de baarplicht openingen. Niet alleen in Nederland. In Engeland vertellen anti abortusfanaten openlijk dat ze steun en inspiratie krijgen van Amerikaanse organisaties. Zodat Engelse vrouwen nu ook te maken krijgen met scheldpartijen, filmende demonstranten en andere vormen van intimidatie, zodra ze een kliniek in willen voor reproductieve zorg.

Daarnaast voelen ontwikkelingslanden de gure wind vanuit de V.S. in hun nek. Op basis van het Helm’s amendement, genoemd naar een homohatende, vrouwenhatende conservatieve politicus, mogen Amerikaanse hulpfondsen geen cent aan abortus besteden. Hoe erg je ook verkracht bent in de Congo, Amerikaanse organisaties mogen je niet helpen bij het afbreken van die zwangerschap, mocht je dat willen.

Kortom, de luidruchtige minderheid die de klok in de V.S. wil terugdraaien, heeft een negatieve invloed op ontwikkelingen in allerlei andere landen. Ook in Nederland, mede dankzij politieke partijen zoals de SGP. Ben je een mens die vrouwen respecteert, en sta je in het stemhokje, denk dan nog even goed na op welke partij je wil stemmen….

De Gereedschapskist: GAGFUW

Kende u de afkorting GAGFUW al? De letters staan voor voor Global Accords Governing Fair Use of Women, oftewel het Universele Verdrag over het Vrije Gebruik van Vrouwen. Dit begrip komt uit de koker van internetfeministe Twisty Faster en was bedoeld als een ironische grap met een serieuze ondertoon. Want in de praktijk lijkt het te vaak net alsof dat fictieve verdrag écht bestaat.

Twisty definieerde GAGFUW als volgt:

that set of customs, institutions, behaviors, laws, taboos, narratives and traditions by which women are constrained to a sex class. The accords spring from the core belief that women are essentially indistinct from sex. From that core belief emanate the various provisions justifying — to name but a few — compulsory femininity, marriage, rape, cosmetics, thong underwear, discrimination, sexism, street harassment, misogyny, prostitution, pornography, anti-abortion legislation, compulsory pregnancy, and domestic violence.

Een hele waslijst, maar wat Twisty probeert aan te geven, is dat oppervlakkig gezien verschillende verschijnselen dezelfde overtuiging als basis hebben. Vrouw = seks  en/of gebruiksvoorwerp. Met voor vrouwen ingrijpende gevolgen, want we worden zodoende niet gezien, laat staan behandeld, als een volwaardig mens:

Men get to be whole people at all times. Women get to be objects, or symbols, or alluring aliens whose responses you have to game to “get” what you want. This is why Silicon Valley Sexism. This is why Pick Up Artists. This is why Rape Culture.

In Nederland lijkt alles ok. Wij zijn een ordentelijk, welvarend land met een functionerende regering. We lijken geen GUGFAW te hebben of uit te voeren. Kijk je echter wat nauwkeuriger, dan blijken we ook in Nederland nog steeds uit te gaan van de vrouw als handig hulpmiddel:

  • De SGP vindt het volkomen normaal om een zwangere vrouw onder curatele te stellen en haar te beperken in haar bewegingsvrijheid. In de optiek van deze partij is zij niet meer dan een willoze envelop, waar na negen maanden een gezonde baby uit moet komen.
  • Verschillende politieke partijen benutten iedere kans om de prima functionerende abortuswet van Nederland te ontmantelen. Zij gebruiken argumenten die getuigen van een grote minachting voor de vrouw als mens, met intelligentie, normen en waarden.
  • Massale seksualisering van meisjes en de spullen (zoals speelgoed) die specifiek op meisjes gericht zijn.
  • Vrouwen als seksobject in reclames, in de modewereld, de autobranche, de gamesindustrie
  • De enorme druk op vrouwen om een heteroseksuele relatie aan te gaan.
  • Waarna zij binnen die relatie stelselmatig de halve van het anderhalf verdienersmodel wordt. Zij moet inschikken, flexibel zijn en haar taken als moeder de huisvrouw combineren met een parttime baantje van niet meer dan drie dagen per week, méér is egoïstisch en bot. De kosten van kinderopvang gaan ‘natuurlijk’ af van haar salaris.
  • Relaties, vooral die met je mannelijke partner, zijn het allerbelangrijkste voor vrouwen. Je moet die relatie goed houden. Dus wees lief en zorgzaam en zeik niet over huiselijk geweld, de verdeling van betaalde en onbetaalde arbeid, of andere ‘lastige’ kwesties.

Kortom, de scherpste kantjes lijken er van af. Maar ondertussen. Bovendien zijn veel rechten van vrouwen van recente datum. Ook in Nederland, waar gehuwde vrouwen tot 1956 handelingsonbekwaam waren. Dat betekent dat iedere winst kwetsbaar blijft:

I could swell with pride at all the progress in women’s rights since Zadie Lee’s time, celebrating the hard-won freedom that she and her generation secured for us today. Or I could, just as reasonably, look back in numb terror, counting how few generations separate me from women who had the same voting rights that my cats do right now. How easy it would be to take my rights away, turning the last century into a weird tangent in a history that has mostly featured women as what Zora Neale Hurston once called “the mules of the world.”

Zelfs in landen die hun zaakjes goed op orde lijken te hebben, resulteert het GUGFAW-verdrag regelmatig in vormen van geweld. Als vrouw hoef je de straat maar op te gaan of je bent al vrij wild. We vinden het echter zo normaal dat vrouwen op deze manier behandeld worden, dat veel pogingen om de intimidatie tegen te gaan blijven steken in goede bedoelingen.

Zo proberen mensen in Nederland via een petitie straatintimidatie strafbaar te stellen. De teller bleef steken op 16.000 stemmen. Er zijn 40.000 handtekeningen nodig om het onderwerp op de politieke agenda van de Tweede Kamer te krijgen. Ter vergelijking: je krijgt in Nederland al boetes als je je hond ergens laat poepen waar het niet mag. Maar vrouwen lastig vallen? Doen!

Soms resulteert het GAGFUW in een daadwerkelijke prijs voor het gebruik, ook seksueel, van een vrouw.  Voor een bedrag van rond de 12 dollar (2.000 naira) kunnen mannen bijvoorbeeld in Nigeria, via Boko Haram, een seksslavin ‘bruid’ op de kop tikken.

GUGFAW resulteert ook in andere ernstige, systematische vormen van geweld. Overal in de wereld verkrachten mannen vrouwen. Want ze hebben recht op het gebruik van vrouwen, en de pakkans is toch nihil. Dus wat let je. Die verkrachtingen krijgen onder bepaalde omstandigheden een structureel karakter. Zo zijn meisjes en vrouwen een specifiek doelwit van gangs in El Salvador. De bendes ontvoeren en verkrachten hen, en dumpen de lijken daarna in ondiepe graven. Verkrachting dient ook als goedkoop oorlogswapen. Bijvoorbeeld in de Congo.

Ook alleenstaande vrouwen zijn kwetsbaar. In veel conservatieve landen hebben zij een man nodig om hen te beschermen tegen het geweld van andere mannen. Ontbreekt die, dan krijg je:

Veel gezinnen hebben alleen een vrouw aan het hoofd, want de mannen zijn dood, of ze vechten of ze hebben nog een paar andere gezinnen. Die vrouwen hebben geen bescherming. Dus ze worden verkracht. […] De verkrachters zijn kampbewoners, maar ook veiligheidspersoneel. Nota bene de mannen die hen zouden moeten beschermen. Veel vrouwen houden hun mond uit angst voor hun reputatie – de eer van de familie!

Kortom, de vrouw als gebruiksvoorwerp kent vele verschijningsvormen. Sommige vormen lijken relatief onschuldig, zoals vrouwen die in het openbaar hun mening geven, toebijten dat ze ‘een goede beurt’ nodig hebben. Hahaha, ja, goeie opmerking, maar niet heus. Andere vormen leiden echter tot grootschalig geweld tegen vrouwen, inclusief doden en verminkte vrouwen.

Dat stopt pas als mensen, mannen voorop, vrouwen als mensen gaan zien bij wie het allereerst gaat om hun persoonlijkheid, hun prestaties, standpunten en burgerrechten. Dat geweld stopt pas als mensen er rekening mee houden dat vrouwen ook verstand, gevoel en een eigen wil hebben. De vrouw als mens, inderdaad een revolutionair idee…

Christelijke partij? Islamitische partij? Voor feministen maakt het niks uit

O jee, nu twee Turkse partijleden uit de PvdA zijn gezet, of zelf opstapten, net welke versie je moet geloven, ontstaat er misschien een Islamitische- of moslimpartij. De horror! De horror! Maar weet je wat nou het fijne is? Als feministe kun je het gekrakeel aanhoren en rustig achteroverleunen. Christelijke partij, Islamitische partij, het maakt niet uit. Al dat soort partijen spreken prachtig over de verheven taken van vrouwen, maar verbannen hen ondertussen naar een tweederangs positie op grond van een heilig boek.

Nederland kent al partijen die hun geloofsovertuigingen vertalen in politieke actie. Neem de SGP. Wat je ambities en talenten ook zijn, op grond van een heilig boek wil deze partij iedere vrouw in het keurslijf van moeder, huisvrouw en hulpje van de man dwingen. Dat standpunt leidt tot een systematische achterstelling van de helft van de Nederlandse bevolking.

Zo sloot de SGP vrouwen decennia lang uit van democratische grondrechten. Pas na meerdere uitspraken van de allerhoogste gerechtshoven bonden de mannenbroeders schoorvoetend in en mochten vrouwen zich kandidaat stellen voor politieke ambten. Wilden vrouwen zelf helemaal niet,  heette het. Vrouwen beperken hun grondrechten vrijwillig. Oh? Nog geen spreekwoordelijke minuut later was de eerste kandidatuur van een SGP-vrouw een feit.

De SGP doet ook zeer enge dingen zodra vrouwen zwanger worden. Dan telt opeens alleen de foetus nog en moeten burgerrechten van vrouwen wijken. Recht op fysieke autonomie? Niks daarvan. Recht op bewegingsvrijheid? Niks daarvan. De SGP staat niet alleen in die minachting voor de lichamelijke integriteit van vrouwen. Ook partijen als de Christen-Unie en het CDA staan klaar om beperkingen in te stellen op dat gebied.

Zou het met een Turkse partij anders gaan? Over de twee vertrokken PvdA leden doen inmiddels allerlei verhalen de ronde. Ze zouden geradicaliseerd zijn en geen tegenspraak van vrouwelijke PvdA-fractieleden hebben getolereerd. Als dat klopt onderscheiden ze zich in niks van de gemiddelde SGP-man. De schaarse voorbeelden spreken boekdelen. Zo was de Nederlandse Moslim Partij (Venlo) in 2009 de enige partij zonder vrouwen op de lijst.

Kortom, bij al het gekrakeel kan een feministe rustig haar schouders ophalen. Feministen gaan uit van gelijkwaardigheid en gelijke rechten voor mannen en vrouwen. Politieke partijen die religie leidend laten zijn, propageren bijna altijd acties die haaks staan op dit uitgangspunt. Het heilige boek heet anders, maar dat soort partijen wil meestal hetzelfde: dat mannen de plannen maken, vrouwen het eten. Dus of je als vrouw nou door de kat of de hond gebeten wordt maakt niet uit. Het is één pot nat. Klaar. Op naar het volgende onderwerp!

Zwangere vrouw is bij voorbaat schuldig

Rechtszaken waarbij de ongeboren foetus een advocaat heeft, en de moeder niet. Het gebeurt in de V.S. Dat land telt vier staten waar zwangere vrouwen tegen hun wil behandelingen moeten ondergaan ‘in het belang van hun ongeboren kind’. De V.S. tonen zodoende wat er in het verschiet ligt voor ons, als de SGP in Nederland meer macht krijgt dan de partij nu al heeft. En waar het eindigt als we zwangere vrouwen onderwerpen aan een regime van geboden, verboden en vermaningen rondom dat wat overblijft van hun reproductieve rechten.

Welke moeder wil nou niet het beste voor haar kindje? Vanuit die logica wemelt het overal, ook in Nederland, van de opgeheven vingertjes. Geen alcohol drinken. Niet roken. Geen ongepasteuriseerde kaasjes eten. Op je gewicht letten. Op controle gaan. En na de bevalling meteen borstvoeding geven en minstens een jaar lang thuis bij de baby blijven, want anders dan.

Sommige mensen gaan echter nog veel verder dan dit juk van regels. Zo wilde de SGP dat een rechter een 17 weken zwangere vrouw onder toezicht zou stellen, om ervoor te zorgen dat er een gezond kindje ter wereld zou komen. De rechter weigerde. Vrouwen zijn mensen, geen willoze enveloppen die hun rechten kwijt raken zodra zich een zwangerschap aandient.

In Wisconsin kan een rechter niet meer voor de vrouw kiezen in zijn/haar vonnis. In die staat hebben ze wetten die anderen het recht geven vrouwen tegen hun wil medische behandelingen te ondergaan. Toevallig worden met name  vrouwen met een laag inkomen en/of een gekleurde huidskleur het slachtoffer van dit beleid.

Vaak verraadt de woordkeuze bij de bepalingen het seksistische wereldbeeld op basis waarvan vrouwen van hun vrijheid beroofd worden:

“If the mother isn’t smart enough…” There you have it, friends. The pro-life attitude toward women in a succinct, hateful little nutshell. Women need to be punished because women aren’t smart enough to do control their own bodies. Women need protection. Women need a daddy, forever.

Waag het verder niet om van een ongewenste zwangerschap af te komen. De afgelopen twee jaar namen 26 Amerikaanse staten in totaal 111 maatregelen om het recht op abortus in te perken. Dat noemen progressieven in de V.S. ook wel een oorlog tegen vrouwen, omdat vrouwen overgeleverd worden aan hun biologie en geen zeggenschap meer hebben over hun eigen leven.

De bizarre gevolgen – advocaten voor foetussen – en de schade die de beperkingen in de reproductieve rechten van vrouwen aanrichten, zorgen echter voor steeds meer verzet. Zo sloegen vrouwen terug. De ‘abortus is moord’ retoriek  klinkt hol en vijandig zodra je de 26 persoonlijke abortusverhalen van evenzoveel individuele vrouwen leest. De publicatie van die ervaringen is zo bijzonder, dat zelfs NRC Handelsblad er de aandacht op vestigt. Daarnaast maakten twee documentairemakers After Tiller, een genuanceerde film over late zwangerschapsafbrekingen van het soort waar dokter George Tiller voor werd doodgeschoten. In een kerk.

Eén ding is zeker. Hoe sterker het stigma, hoe strenger de verbodsbepalingen, en hoe vijandiger de omgeving, des te pijnlijker is het om als vrouw baas in eigen buik te willen blijven. Het valt te hopen dat de mensen die een vrije keuze willen behouden, het uiteindelijk zullen winnen van de fanaten. Want, zoals de 39-jarige Cherisse zo uitstekend samenvat in haar profiel in New York Magazine:

They sent me home with a rattle and onesie. This was in 2002, not some bygone era. They sent me to another place to get a free ultrasound. The technician said, “If you have an abortion now, you’ll rupture your uterus and won’t be able to have children in the future.” I had no idea what was true. I didn’t want to regret not being able to have children. I went ahead and had my son. Those people weren’t there after I lost my job and couldn’t afford my COBRA, utilities, rent, food.

SGP vrouw stelt zich kandidaat

Ja, het landelijke partijbestuur moet haar kandidatuur nog goedkeuren. De leden moeten zich nog uitspreken. En uiteindelijk moeten inwoners natuurlijk wel op een SGP-vrouw stemmen, anders komt ze nog niet in de gemeentepolitiek. Desalniettemin breekt de revolutie uit bij de conservatieve christelijke partij. Nu het eenmaal kan, grijpt Lilian Janse haar kans om lijsttrekker te worden van de SGP-fractie in Vlissingen.

Lilian Janse wil lijsttrekker worden bij de SGP Vlissingen.

Opvallend hoe snel keuzes veranderen, zodra vrouwen ruimte krijgen. De eerste vrouwelijke kandidatuur volgt nog geen half jaar nadat de SGP, onder druk van juridische vonnissen, een aloude politiek van uitsluiting vaarwel moest zeggen. In de oude situatie mochten alleen mannen zich beschikbaar stellen voor politieke functies. Vrouwen konden alleen het stemrecht benutten. Rechter na rechter oordeelde dat deze discriminatie niet door de beugel kon. In januari 2013 haalden de mannenbroeders eindelijk bakzeil. De SGP veranderde de regels, zodat vrouwen ook op kieslijsten mogen komen.

De SGP haastte zich om te zeggen dat vrouwen niet daadwerkelijk gebruik zouden moeten maken van hun nieuwe mogelijkheden. Volgens de partijtop zijn vrouwen politiek ongeschikt. Het beginselprogramma bleef ook ongewijzigd.  In artikel tien van dat document heet het dat het “zitting nemen in politieke organen” in strijd is met de roeping van de vrouw. Je kunt dus geen SGP-vrouw zijn en je kandidaat willen stellen, want dan schendt je de partijbeginselen. Die zijn gebaseerd op het heilige boek, de Bijbel. Partijleider Van der Staaij benadrukte dan ook in het NRC: “Wij ervaren dit als inbreuk op onze ruimte en vrijheid om Gods woord in opvattingen te vertalen”.

Kortom, de SGP deed een klemmend beroep op de morele overtuigingen van vrouwen, en zette grof geschut in, zoals bijbelteksten en partijbeginselen. De partijtop heeft echter onderschat dat die morele basis wel eens wankel zou kunnen zijn. Janse wijst erop dat de partij zelf niet standvastig was in het naleven van de eigen principes:

De partij is volgens haar niet altijd zuiver in haar kijk op sekserollen. ‘De SGP heeft Nederlandse koninginnen altijd op handen gedragen. ‘Dat moet je anders zien’, wordt er dan gezegd’. Ik zou niet weten hoe.’

Zeker toen bleek dat de Vlissingse SGP eerst zes mannen benaderde, die allemaal bedankten voor het lijsttrekkerschap van de fractie, zag Janse geen enkele reden om niet in actie te komen:

Revolutionair wil Lilian niet zijn, zegt ze tegenover CIP.nl. “Vlissingen heeft zes mannen benaderd. Niemand wilde. En omdat ik wist dat vrouwen nu ook politiek actief mogen zijn, heb ik me kandidaat gesteld. De principes van de partij blijven hetzelfde. Waarom zou ik ze dan niet uitdragen als de mannen niet willen?”

Inderdaad. Iedereen die riep ‘De SGP hoeft niet te veranderen, want vrouwen willen zelf niet’, mag zich na deze ontwikkelingen wel eens achter de oren krabben.  Dat soort opmerkingen getuigen eerder van ongeloof en weerzin tegen verandering. Met de realiteit hebben zulke overtuigingen niks te maken. Janse gaat in ieder geval voor het lijsttrekkerschap:

80 procent van de SGP-leden heeft voor de wijziging gestemd, dus ik voel me wel gesteund. Als er bijvoorbeeld niet meer dan 52 procent voor was geweest, had ik gedacht: Die paar procent heeft vast knarsetandend voor gestemd. Dan zou ik veel meer tegenstand kunnen verwachten en had ik niet het lef gehad. Nu ligt het anders. Het is even nieuw, en er zijn mensen die altijd tegen zullen blijven, maar deze mogelijkheid is op een democratische manier tot stand gekomen.

Democratie. Ook voor vrouwen!

UPDATE: Vlissingen accepteerde de kandidatuur van Janse. Het landelijke SGP bestuur zwijgt en laat het over aan de lokale fractie om te doen wat ze willen. Janse kan zodoende aan de slag.

SGP en ChristenUnie vallen door de mand

Als SGP en ChristenUnie het voor het zeggen zouden hebben in Nederland, zou de regering geen geld steken in vrouwenemancipatie. De fondsen die hiervoor bestemd zijn, zouden in het potje van Defensie terecht komen. Dat blijkt uit een amendement van de Tweede Kamerleden Dijkgraaf en Schouten. Alleen hun eigen partijen stemden voor, de rest verwierp dit idee.

Geld voor emancipatie liever naar Defensie. En bedankt, Dijkgraaf.

Elbert Dijkgraaf (SGP) en Carola Schouten (ChristenUnie) keken eind vorig jaar verlekkerd naar het budget van vijftien miljoen euro. Zonde om zoveel geld uit te geven aan een streven waar christenbroeders niets in zien. Ze zouden dat geld maar wat graag vrij willen maken voor belangrijkere taken. Zoals het gedeeltelijk verzachten van de effecten van de bezuinigingen op Defensie:

….militaire oefenprogramma’s, onderhoud defensiematerieel, arbeidsvoorwaarden en voorraadvorming van munitiesoorten en reserveonderdelen. Met dit amendement krijgt Defensie iets meer lucht om de noodzakelijke verbeteringen aan te brengen op deze onderdelen. Dekking voor dit amendement wordt gevonden in het afschaffen van het emancipatiebeleid door middel van amendement Dijkgraaf/Schouten 33 400 VIII nr. 7.

Da’s lekker…..Het was aan minister Jet Bussemaker om beide kamerleden tot de orde te roepen. Zij stelde:

De leden Dijkgraaf en Schouten hebben een amendement ingediend om het budget voor emancipatie en gelijke behandeling te schrappen. Ik zeg dat dit een speerpunt is van het kabinetsbeleid. Emancipatie vraagt van iedereen een bijdrage, ook van de overheid. Ik stel vast dat met relatief weinig middelen van OCW een enorme olievlekwerking wordt gerealiseerd. Ik hecht er dus aan om dat voort te zetten. Ik constateer ook dat bij het debat over de regeringsverklaring gepleit is voor gezinsbeleid, naar ik meen door dezelfde fracties. Volgens mijn visie leidt goed emancipatiebeleid altijd tot goed gezinsbeleid. In die redenering zouden de indieners de lijn van het kabinet kunnen steunen. Ik heb ook problemen met de besteding. Het budget voor emancipatie wordt geschrapt en het wordt toegevoegd aan defensie. Daarmee is het amendement strijdig met het regeerakoord. Ik ontraad daarom de aanneming van het amendement op stuk nr. 7.

Alle partijen, behalve indieners SGP en ChristenUnie, namen het advies van de minister over. Daarmee was het gevaar weer geweken. Ondanks het falen van dit voorstel is het is tekenend dat SGP en ChristenUnie handelden zoals ze handelden. Onder andere Dijkgraaf heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij volgens zeer traditionele normen en waarden leeft. Als hij de baas was zou  het lichamelijke recht op zelfbeschikking van vrouwen bijvoorbeeld meteen verleden tijd worden:

Wat zou het eerste zijn dat u zou doen als premier?
‘Op de principiële punten, zoals abortus, euthanasie, de zondagsrust, kijken hoe we forse stappen kunnen zetten. […] Abortus moet verboden worden, en als dat niet kan willen we de abortustermijn van 24 weken aanscherpen.

Van hem mogen vrouwen weer naar kleerhangers grijpen. Als we dan dood bloeden is het eigen schuld, dikke bult, had je de ongewenste zwangerschap maar uit moeten zitten en verplicht moeten baren. Dat zegt hij er echter niet bij. Daarentegen is Dijkgraaf wel openhartig over de voordelen van een vrouw die thuis bij de kinderen blijft:

Werkt uw vrouw ook?
‘Nee, mijn vrouw heeft er vrijwillig voor gekozen er voor het gezin te zijn. Dat is een groot voordeel.’ Zou u daar problemen mee hebben?
‘Als je beide intensief werkt, dat zou ik wel een probleem vinden, want dat wordt dan wel heel lastig voor de kinderen. Dat zie je bij andere politici.’

Fijn, zo’n huisvrouw. Dan kan hij zich volledig wijden aan zijn belangrijke taak. Zoals uitleggen dat fossielen door de zondvloed kunnen zijn ontstaan. Christelijke archeologen hebben best goede redenen om dat aan te nemen! Ook verwijt Dijkgraaf in hetzelfde interview dat mensen voor anderen willen bepalen wat goed voor je is, terwijl hij ondertussen zelf  druk bezig is om voor andere mensen te bepalen wat goed voor ze is. Meten met twee maten, heet dat.

Carola Schouten ziet niks in emancipatie.

Dan Carola Schouten. Wist de redactie van het feministische maandblad Opzij dat zij het budget voor Emancipatie op wilde heffen, toen ze eind vorig jaar werd opgenomen in het lijstje invloedrijke vrouwen?  De Zesde Clan vraagt het zich af. Bij de toelichting staat alleen ”In de categorie Politiek staat zij op de 9e plaats. Schouten wordt door de jury geroemd om haar financiële kennis en de rol die zij heeft gespeeld in de totstandkoming van het Lente-akkoord.”

Dat zal best, maar zodra ze die invloed aanwendt voor kwesties die feministen na aan het hart liggen, zoals emancipatie, gaat het meteen mis. Dit terwijl de Christenunie in haar verkiezingsprogramma van 2010 schreef dat bedrijven diversiteitsbeleid moeten voeren, met duidelijke doelstellingen om een goede afspiegeling van de regionale situatie te bereiken. En dan wel het emancipatiebudget bij de overheid afschaffen? Opnieuw meten met twee maten.

Vrouwenemancipatie is iets waar CU en SGP duidelijk geen enkel belang aan hechten. Dat we het even weten. Mochten Dijkgraaf en Schouten ooit nog zalvende woorden spreken over de emancipatie van vrouwen, dan kunnen we hen op basis van feiten weghonen als hypocriet.

SGP geeft grenzen aan

De SGP verwoordt op een prachtige manier wat het probleem is waar vrouwen vandaag de dag op alle mogelijke terreinen tegenaan lopen. Formeel kan bijna alles, juridisch staat niets vrouwen in de weg om te wonen, leven en werken. Praktisch alle bezigheden staan open voor vrouwen. Maar er is een groot verschil tussen formele mogelijkheden, en wat sociaal kan en mag. Zelfs bij de SGP mag een vrouw zich straks kandidaat stellen voor een politieke functie, maar ze behoort er zelf vanaf te zien omdat het niet hoort.
https://i2.wp.com/www.netwerk.tv/data/files/imagecache/medium/crops/stilsgp2-reportage-8102.jpg
Dit zei een mannenbroeder van de SGP:

Van Leeuwen wil niet vooruitlopen op de mogelijkheid dat een vrouw zich daadwerkelijk aanmeldt voor een plek op de kieslijst. Hij zegt in het Reformatorisch Dagblad dat het anno 2012 steeds belangrijker wordt wat “de innerlijke overtuiging van mensen is, en niet hetgeen er allemaal in reglementen staat”.

De SGP zegt hiermee hardop wat veel mensen onbewust vinden. Nederland is een conservatief land, met een bijbehorende behoudende mentaliteit. Een vrouw als hoogleraar, CEO van een beursgenoteerde onderneming, als spreker, als deskundige, als leider? Raaaarrrrrrr… Iedereen weet toch dat zulke dingen niks zijn voor vrouwen? Ze horen daar niet thuis. Geef ze de vrijheid en zelf willen ze ook hooguit parttime werk combineren met moederschap en de zorg voor het gezin. Volgens Libelle de enige juiste keuze, waarmee vrouwen laten zien dat zij snappen wat het belangrijkste is in het leven.

Vrouwen krijgen dit soort boodschappen de hele dag lang op allerlei indirecte manieren ingepeperd. Te beginnen met de reclamefolders voor kinderspeelgoed, met een babypop en een leuke roze strijkbout voor haar, en een ridderoutfit en piratenzwaard voor hem. Door de foto’s die ze zien, waarbij de deskundige onveranderlijk een (blanke) man is en de sexy stoeipoes een vrouw. Door films waar vrouwen alleen zichtbaar mogen zijn als het vriendinnetje van de held. En je mag wel een roman publiceren over menselijke relaties, maar als vrouw schrijf je Chicklit (slecht) terwijl een man The Great American Novel aflevert (goed).

Het gaat om het gedrag wat mensen verwachten van een vrouw, en de sociale afkeuring als je je daar niet aan houdt. Dan ben je een bitch, of gefrustreerd, of gedraag je je te mannelijk en daar houden mensen niet van. Dus moet je bescheiden blijven en je ambities inperken.

Dank, SGP, dat jullie deze situatie zo mooi illustreren en inzichtelijk maken voor een breed publiek!

SGP volgt Amerikaanse verkrachtingsmythes

Opnieuw laat de SGP zien dat zij in het abortusdebat goed luistert naar fundamentalistische Amerikanen. Net als de Republikeinse senaatskandidaat Todd Akin beweert nu ook SGP voorman Van der Staaij dat vrouwen slechts zelden zwanger worden na een verkrachting. Hij deed zijn uitspraken in een programma van RTL 7. Oh, en vrouwen van Nederland: deze Christenbroeder wil je vervolgens dwingen om dat kind van je verkrachter  negen maanden in je baarmoeder mee te dragen en vervolgens verplicht te baren.

Van der Staaij moet terug naar school…

Wat dat met compassie te maken heeft is de Zesde Clan niet duidelijk. Geen idee waarom Van der Staaij dit woord in de mond nam. Misschien moet hij de Van Dale even raadplegen?

Het is niet de eerste keer dat de SGP-voorman blijk gaf van een nogal apart wereldbeeld. Zo stelde hij in maart dit jaar kamervragen omdat een rechter een foetus van zeventien weken niet onder toezicht van de kinderbescherming wilde stellen. Van der Staaij vergat blijkbaar dat een foetus IN het lichaam van een vrouw zit. Onder toezichtstelling zou in de praktijk neerkomen op het in gijzeling nemen van een vrouw. Logisch dat een rechter daar tegenaan hikt. Maar voor Van der Staaij geldt alleen het alle leven is heilig-principe (behalve het leven van de vrouw).

In maart bleef het stil. Nu niet. De SGP voorman kreeg meteen ladingen kritiek om zijn oren na zijn beweringen over zwangerschap na verkrachting. Van politici, maar dagblad Trouw tekende ook spitsvondige reacties via Twitter op:

Ah, Kees van der Staaij heeft de aftrap gegeven voor de verkiezingen van 1632.

U bent verkracht en wil een abortus? En de gevoelens van Kees van der Staaij dan? Denkt u daar ook even aan?

Trouw plaatst de uitspraken van de SGP-mannenbroeder in de context van de feiten. Uit cijfers van de Rutgers Nisso Groep blijkt dat gemiddeld 7 procent van de vrouwen zwanger achterblijft na een verkrachting. Van deze groep kreeg in 2009 eenderde een miskraam en deed de helft een beroep op het principe van baas in eigen buik.

Dat principiële punt maakte ook columniste en wetenschapsjournaliste Asha ten Broeke:

Mannen kunnen niet – nooit – weten hoe het voelt om te moeten beslissen of je tegen je zin in een levend wezen in je eigen diepste binnenste gaat laten groeien. Een ongewenste zwangerschap is geen rit die je even uitzit. Alleen al daarom zouden de heren politici zich verre moeten houden van anti-abortusuitspraken. Die beslissing komt alleen de vrouw toe die de klus moet klaren. Vrouwen zijn geen slaven: niemand mag hun lichamen dwingen te baren.

Hint voor SGP-ers: vrouwen zijn mensen met gevoel en verstand. Geen baarvee. Als je daar daadwerkelijk begrip voor toont kun je zo’n blunder de volgende keer misschien voorkomen.

SGP mag vrouwen niet discrimineren

Eigenlijk belachelijk dat je dit anno 2012 nog moet zeggen, maar als politieke partij mag je vrouwen niet uitsluiten van je kieslijst. De SGP doet dat wel. De christenbroeders vochten tot aan het Europese Hof van de Rechten van de Mens om politieke rechten aan vrouwen te onthouden, maar haalde daar bakzeil. Dit hof weigert de kwestie te behandelen. Daardoor blijft een uitspraak van de Hoge Raad uit 2010 overeind staan.

De Hoge Raad, zoals de naam al zegt het hoogste rechtsorgaan van Nederland, had eerder al gezegd dat de SGP vrouwen moet toelaten. Door hen te weigeren van kieslijsten handelt de partij namelijk in strijd met het VN Vrouwenverdrag en de Grondwet. Iets waar allang veel meer ophef over zou zijn geweest als de partij negers zo zou behandelen. Nu het om vrouwen gaat, is men een stuk voorzichtiger. Daarom is het goed om te lezen dat het Europese Hof niet wil tornen aan het oordeel van de Hoge Raad:

De SGP had de Nederlandse staat aangeklaagd op basis van de artikelen 9, 10 en 11 van het EVRM, over godsdienstvrijheid, vrijheid van meningsuiting en vrijheid van vergadering. Maar het Hof vindt dat die vrijheden niet in het geding zijn door de uitspraak van de Nederlandse Hoge Raad. […] Het Hof wil zich niet uitlaten over de vraag wat de Nederlandse staat verder moet doen om discriminatie bij de SGP te stoppen.

Met dat oordeel legt het Europese Hof de hete aardappel weer terug waar-ie hoort, namelijk bij de SGP en in tweede instantie bij de Nederlandse regering. Onder minister Donner probeerde de overheid nog onder acties uit te komen. Donner wilde het vonnis van de Hoge Raad niet omzetten in maatregelen zolang de zaak nog op Europees niveau in behandeling was. Een twijfelachtige houding, omdat een zaak bij het Europese Hof geen opschortende werking heeft. De regering had aan de hand van het oordeel van de Hoge Raad gewoon actie moeten ondernemen om de discriminatie te stoppen.

Nu de schaamlap van ‘o wacht ze zijn op Europees niveau nog bezig’ weggerukt is, moet er iets gebeuren. De SGP kan niet meer in beroep gaan. Dit is het. De Zesde Clan wacht het verdere verloop in deze zaak dan ook nieuwsgierig af.

Opzij laakt gelatenheid rond opmars SGP

Opzij hoofdredactrice Margriet van der Linden maakt zich zorgen om de toenemende invloed van blanke mannenbroederspartij SGP. In twee Twitterberichten schreef ze vandaag: ‘”Alleen fin. orde op zaken is niet genoeg. We kunnen ons niet neerleggen bij de vergaande wetgeving op gebied v abortus en euthanasie.” 1/2 was getekend, Kees van der Staaij. Wij maken ons zorgen om de sleutelpositie van de SGP. En de gelatenheid daaromtrent. 2/2 #opzij

De Zesde Clan verwacht nu dat het eerstvolgende nummer van Opzij gaat proberen verandering te brengen in die lauwe reactie. Want beelden van een congres waar alleen mannenbroeders aan meedoen, zijn blijkbaar niet genoeg. Net zo min als berichten dat driekwart van de mannelijke SGP-‘politici’ vinden dat ze wat terug moeten krijgen voor hun gedoogsteun aan het huidige kabinet. Kom maar op met de scherpe politieke analyse, inschatting van het effect van de SGP op de Haagse politiek, en de rol van premier Rutte, die de laatste tijd heerlijk tegen Van der Staaij en consorten aanschurkt om zijn coalitie in leven te houden.

Want als het aan de SGP ligt, worden vrouwen weer onderdanig aan hun man en raken ze de controle kwijt over wat er met hun lijf en leven gebeurt. Hoe meer publiciteit we daaraan geven, hoe eerder mensen wakker worden en denken ‘heeeeeej, wacht eens even…’

SGP doet enge dingen

SGP-er Van der Staaij, de grote vriend van Mark Rutte, doet enge dingen. Als het aan hem ligt moet de Raad voor de Kinderbescherming een foetus van 17 weken onder toezicht kunnen stellen. Wijst een rechtbank dat af, dan vraagt hij waarom niet.  Nou, misschien omdat de rechter door heeft dat de foetus IN het lichaam van een vrouw zit, dus in de praktijk komt zo’n verzoek neer op het onder toezicht stellen van een volwassene. Geen probleem volgens de SGP.

Van der Staaij vindt zygotes erg belangrijk. Als vrouw heb je maar in te schikken.

SGP-ers zijn vóór de doodstraf. Dat is volgens de partij een legitieme sanctie die de overheid mag opleggen. Maar o wee als je aan ongeboren leven komt, want dat is heilig.  De partij zit hiermee duidelijk op de lijn van Amerikaanse fundamentalisten, die aan de foetus allerlei (grond)wettelijke rechten willen toekennen. Er zit voor hen geen verschil tussen een zygote en een volwassen mens.

De SGP zal deze problematische ideologie in het openbaar liever niet benadrukken, maar het is wel degelijk deze gedachten die aan de basis staat van officiële kamervragen aan minister Opstelten van dit type:

Is er in de Nederlandse wet vastgelegd dat een ongeboren kind van minder dan 24 weken geen drager van rechten is?

Bestaat de mogelijkheid van ondertoezichtstelling van een ongeboren kind alleen als er ten minste 24 weken van de zwangerschap verstreken zijn? Zo ja, waarom is de ondertoezichtstelling niet mogelijk in een eerder stadium?

Deelt u de mening dat ook in een eerdere fase van de zwangerschap de bescherming van een kind tegen een ernstige bedreiging van zijn ontwikkeling – zoals bij dreiging van eerwraak, abortusdwang, overmatig alcohol- of drugsgebruik of ander gedrag dat grote risico’s heeft voor het leven en de gezondheid van het ongeboren kind – kan noodzaken tot een maatregel als ondertoezichtstelling?

Let op het gesloten, sturende karakter van dit soort zogenaamd neutrale vragen. Let op de vraag naar rechten van de foetus. Let ook eens op de formulering: ‘of ander gedrag dat grote risico’s heeft’ voor de foetus. Een formulering die zo vaag  is, dat je het overal op van toepassing kunt laten zijn. Eet je een ongepasteuriseerd kaasje, dan ben je ook al bezig het leven en de gezondheid van de foetus te schaden. Fout! Fout! Slechte moeder!

Plus, hoe stelt de SGP zich het in de praktijk voor? Dreigt eerwraak en weiger je verhuizing naar een ander onderkomen, krijg je dan een boete of mag de staat je ergens opsluiten? Van cijfers uit de verslavingszorg weten we dat afkicken notoir moeilijk is, slechts een kleine minderheid lukt dit. Krijg je als zwangere vrouw permanent een advocaat naast je, die namens je ongeboren kind je gangen volgt en je aangeeft zodra je coke snuift of een wijnfles ontkurkt? Welke straf had de SGP dan in gedachten?

Wat de SGP doet is vrouwen opdelen in twee groepen. Zij die zwanger zijn, en zij die dat niet zijn. Zodra twee cellen zich in je lijf delen, ben je potentieel strafbaar. Je status als volwassen mens vervalt. Je dient gehoor te geven aan wat ‘men’ gewenst gedrag van aanstaande moeders vindt. De Zesde Clan vindt dat een héle enge ideologie, die aan de oppervlakte komt in kamervragen. Misschien dat er een paar politieke partijen zijn die de SGP hier via de formele weg wat vragen over willen stellen?

SGP wil mannelijke kostwinner beschermen ten koste van werkende vrouw

Wat gebruikt de SGP toch allemaal ongevaarlijke, neutrale woorden. In een rapport, ‘Overbelaste gezinnen’, pleit de partij voor een leefvormneutrale inkomstenbelasting, zodat gezinnen meer vrijheid krijgen om zelf arbeid en zorg te verdelen. Dat moet omdat de Nederlandse regering volgens het wetenschappelijke instituut van de partij nu onvoldoende rekening houdt met de draagkracht van gezinnen. Gezinnen met één inkomen moeten daardoor meer belasting afdragen dan gezinnen met twee inkomens, en dat is niet eerlijk.

Eerst even de feiten. Ten eerste blijken met name financiële maatregelen wel degelijk effect te hebben om vrouwen aan het werk te krijgen of te houden, vooral bij jonge moeders, aldus onderzoekers van het Centraal Planbureau. Zulke maatregelen zorgen voor meer gezinnen met twee inkomens, omdat de vrouw een eigen inkomen krijgt of houdt.

Ten tweede besteedde De Zesde Clan kort geleden aandacht aan een doorlichting van de effecten van inkomenspolitiek van de Nederlandse regering. In de periode van 2002 tot en met 2008 gebeurde er dit: ,,in het standaard koopkrachtbeeld geldt dat de grootste ontwikkelingen hebben plaatsgehad bij ouderen en huishoudens met kinderen.” Het inkomen van de huishoudens met kinderen ging er  tussen de 12 en 14% extra op vooruit. Ter vergelijking: alleenstaande vrouwen bleven in die periode op nul procent extra koopkracht steken. Gezinnen krijgen nu dus al een enorme voorkeursbehandeling van de overheid.

De SGP is net rupsje nooitgenoeg. Gezinnen krijgen al veel, maar de SGP wil meer, meer, meer!!! Waarom dan toch dat gedoe over overbelaste gezinnen? Welnu, als je na alle neutrale termen en mooie praat verder leest, stuit je al snel op de volgende zin: ”Het stimuleren van de arbeidsparticipatie (vooral die van vrouwen) trekt de inkomstenbelasting voor gezinnen nog verder uit het lood.” Dan krijg je namelijk een gezin met twee inkomens, en de partij vindt het niet goed als die bevooroordeeld worden ten koste van gezinnen met slechts 1 inkomen.

De oplossing? De partij wil dat de overheid direct alle maatregelen afschaft om vrouwen te stimuleren buitenshuis aan de slag te gaan. Zulke maatregelen kosten alleen maar geld en zijn niet effectief. Zie het begin van het artikel: zulke maatregelen zijn wél effectief, maar de SGP wil liever de gezinnen met 1 kostwinner beschermen. Die kostwinner moet van de SGP een man zijn. Want de SGP is heel vriendelijk en lief voor vrouwen die doen wat de SGP wil. De vrouwen moeten alle kansen krijgen om thuis bezig te blijven met huishouden en kinderen.

Waaruit leidt de Zesde Clan dat af? Nou, uit de eigen stukken van de SGP natuurlijk. Het loont de moeite je heen te worstelen door wat webteksten, folders en rapporten van de mannenbroeders. Die teksten zijn duidelijk. Vrouwen horen te trouwen. En nee, niet met een andere vrouw, grapjassen, een huwelijk kan alleen tussen man en vrouw. Kinderen zijn daarna een zegen. Zo krijgt je het natuurlijke gezin, en dat gezin kent een al even natuurlijke taakverdeling. Aan die taakverdeling morrelen is volgens de SGP heel slecht:

Man en vrouw hebben een verschillende aanleg en roeping. Het is onbegonnen werk om dit onderscheid weg te poetsen. Het hameren op gelijkheid en onderlinge uitwisselbaarheid van man en vrouw miskent de natuurlijke werkelijkheid. Man en vrouw maken elkaar compleet.

Wat is die aanleg en roeping van de vrouw dan? De Bijbel is de basis van alles, dus  u raadt het al: de vrouw is ‘tot hulp en dienst van de man’ in het leven geroepen:

De eigen plaats die God de vrouw in de schepping gaf (‘Want Adam is eerst gemaakt, daarna Eva’) krijgt in de Bijbel een concrete toepassing. Het is een orde waarin onderdanigheid en gehoorzaamheid voor de vrouw centraal staan. […] De man heeft de macht om te gebieden over de vrouw. Voor de zondeval was dat in volmaakte harmonie en was dat zeer lieflijk. Door de zondeval zal de vrouw haar onderworpenheid als ‘lastig’ ervaren.

Dat laatste lijkt de Zesde Clan het understatement van de eeuw. Lastig, my ass.

Onderworpen en dienstbaar als zij is, dienen vrouwen zich vervolgens te gedragen naar Gods woord. Haar plaats is binnen. Vrouwen dienen met smart kinderen te baren en een voortreffelijke huisvrouw worden en hun man te steunen in alles wat hij wil, want hij is haar gebieder.

Het probleem bij dit alles is dat de SGP de Bijbel, het woord van God, onfeilbaar vindt. Niemand mag deze ‘natuurlijke orde’ ter discussie stellen en iedereen zou deze heilige waarheid moeten aanvaarden en ernaar leven. Gebeurt dat niet, dan volgen volgens de SGP verwarring, chaos, onnatuurlijke perversiteiten en de apocalypse.

Een ander probleem is dat de SGP met haar twee zeteltjes de doorslag kan geven bij stemmingen in de tweede kamer. Dit geeft deze fundamentalistische relipartij opeens een ongekende macht. Macht die de mannenbroeders graag gebruiken om hun eigen agenda aan de samenleving op te dringen. Deze politieke realiteit leidde er al toe dat ex-minister Donner een bindend vonnis van de Hoge Raad aan zijn laars lapte en de SGP toestond om vrolijk door te gaan met het aan vrouwen onthouden van essentiële democratische rechten.

Laat je dus niet sussen door termen als ‘leefvormneutraal’ en ‘vrijheid’  om arbeid en zorg ‘eerlijk te verdelen’. Het is vrouwen achter het aanrecht, mannen aan de macht, en wetenschappelijke feiten? Die doen niet ter zake.

Rutte trekt lijn in het zand met abortus

Op kwesties zoals abortus en euthenasie wil VVD-voorman Mark Rutte geen stap achteruit zetten. Sterker nog, het liefst zou de liberaal wat vooruitstrevender zijn. De vooruitgang gaat hem nu niet snel genoeg. Rutte zei dit tijdens een congres van zijn partij.

De uitspraak haalde zaterdag meteen het NOS journaal van zes uur, en verscheen prominent op de websites van diverse kranten. Het AD vatte de woorden van Rutte als volgt samen:

De VVD zou graag stappen vooruit zetten als het gaat om medisch-ethische zaken als abortus en euthanasie, maar moet ook rekening houden met het CDA en soms de SGP. Voor partijleider Mark Rutte staat wel voorop dat de partij op deze punten nooit een stap terug zal doen. ‘Dat is de absolute bottomline.’

Dat zijn woorden meteen de media domineren geeft wel aan hoe sterk de lading is. Abortus en euthenasie zijn typisch onderwerpen waar voor de coalitie belangrijke partijen zoals CDA en SGP een heel andere mening over hebben. Zo vindt de SGP (met twee zetels soms cruciaal voor het behalen van een meerderheid) het prima om de doodstraf opnieuw in te voeren, maar abortus? Nee, da’s moord en zou verboden moeten worden. Het CDA gaat minder ver, maar zou het liefst zien dat het recht op abortus sterk ingeperkt wordt. Bijvoorbeeld door de periode waarin vrouwen baas over eigen buik mogen zijn, in te korten.

Gezien dat klimaat is het veelbetekenend dat Rutte zijn uitspraken deed tijdens een partijcongres. Het is een bevestiging aan de eigen leden, vooral de vrouwen, dat ze onder Rutte niet gereduceerd worden tot konijnen. En een boodschap aan de coalitiegenoten en bondgenoten: we willen best hier en daar inschikken, maar niet op deze punten.  Gezien de ontwikkelingen in landen als de V.S. en Nicaragua mogen we daar heel, heel blij mee zijn.

SGP is vriendelijk voor SGP-achtige vrouwen

Natúúrlijk is de SGP heel vrouwvriendelijk. Kamerlid Dijkgraaf heeft groot gelijk als hij dat zegt in NRC Handelsblad. Alleen vergeet hij er even bij te vermelden dat deze vriendelijke houding alleen geldt voor SGP-vrouwen en vrouwen die dit model voorstaan. Wie wél een beroep wil doen op verworvenheden zoals kinderopvang en het passief kiesrecht komt van een koude kermis thuis. Die keuzes wil de SGP namelijk het liefst afschaffen.

Mensen halen deze zaken vaak door elkaar. Het gaat er niet om of SGP-vrouwen wel of niet mans genoeg zijn. Wat zij doen moeten ze zelf weten. De man accepteren als hoofd van het gezin, kinderen thuis op willen voeden en niet naar de kinderopvang brengen, prima. Niemand legt ze een strobreed in de weg. Het gaat ook niet om het Christelijk geloof. Een radicale moslimpartij die vrouwen wil weren uit het openbare leven zou op dezelfde problemen stuiten.

Waar het om gaat is dat een partij als de SGP waardeoordelen velt over anderen, democratische principes schendt en het eigen model op wil leggen aan mensen die hun leven niet baseren op de Bijbelse uitgangspunten van de SGP. Want dan vindt de partij de andere keuzes de verkeerde keuzes, en beginnen de mannenbroeders andersdenkenden te onderwerpen aan hun verbodsbepalingen en inperkingen.

Het is deze intolerante houding voor alles wat niet behoort tot het model van de SGP die ervoor zorgt dat de partij in botsting komt met de rest van de samenleving. Het gaat erom dat de SGP anderen hún keuzes wil ontnemen. Wil jij wel kinderopvang? Dan heb je pech. De partij wil zo’n voorziening, onder het motto ‘voor het gezin’, het liefst meteen afschaffen. En zolang dat niet lukt in de tussentijd zo duur en onaantrekkelijk mogelijk maken. Homo of lesbo? Dan is het fout om een relatie te hebben, en je mag niet trouwen, laat staan een gezin stichten.

Dat willen inperken van keuzemogelijkheden, al dan niet verankerd in wetten, levert terecht weerstand op. Vrouwen het passief kiesrecht onthouden mag niet in Nederland, om maar eens een voorbeeldje te noemen. Daarmee schendt de partij de grondslag van de democratie. Dat is waarom het hoogste gerechtshof van Nederland de SGP in het ongelijk stelde en de minister van binnenlandse zaken opdroeg een einde te maken aan die praktijk.

Niet dat de partij daar iets mee wil doen. Of de minister. Het resultaat? Nog geen twee weken geleden stemde SGP-er Sjaak Simonse tegen VVD-er Anne Bliek. Hij wilde haar niet in de Provinciale Staten van Flevoland hebben. Omdat ze een vrouw is. Als Simonse iemand met een zwarte huidskleur zou wegstemmen op grond van een zwarte huidskleur, zou iedereen hem een racist genoemd hebben. Dus wat maakt dat Simonse, als hij een vrouw afwijst omdat ze een vrouw is? Juist. Maar hij komt daar mee weg. Deze SGP-er zit nog steeds in Flevoland het politieke klimaat voor Bliek te verzieken.

Dat is de vrouwvriendelijkheid van de SGP: mijn weg, of geen weg. Daar kan het Clara Wichmann Instituut niet genoeg proefprocessen tegen voeren.

Donner geeft SGP ruim baan voor vrouwendiscriminatie

De SGP mag vrouwen voorlopig blijven behandelen als klapvee voor de mannenbroeders. Dat blijkt uit een brief van minister Donner van Binnenlandse Zaken. Donner heeft besloten niets te doen totdat het Europese Hof zich heeft uitgesproken over de situatie. Waarom? Nou, omdat het zo ingewikkeld is allemaal. En omdat de SGP vrouwen verder best ok behandeld.

Donner doet even niks met een uitspraak van de Hoge Raad.

De actie van Donner is opmerkelijk omdat er een vonnis ligt van de Hoge Raad. De SGP staat vrouwen niet toe zich kandidaat te stellen voor Eerste en Tweede Kamer. De hoogste rechters van Nederland bepaalden dat de SGP het niet kan maken vrouwen dit passief kiesrecht te ontzeggen. De overheid moet maatregelen nemen, anders schendt Nederland onder andere het VN Vrouwenverdrag én eigen wetgeving die ervoor moet zorgen dat iedere burger volwaardig deel kan nemen aan de democratie.

Het loont de moeite even goed te lezen wat er precies staat in de kamerbrief van de minister. Op basis van welke argumenten lapt de minister deze uitspraak van de Hoge Raad aan zijn laars?

Het eerste argument is dat het allemaal erg complex ligt. De minister vindt het heel moeilijk om het passief kiesrecht van vrouwen te garanderen, op een manier die de minste inbreuk maakt op de grondrechten van leden van de SGP. De minister wil daarom afwachten wat het Europese Hof over de kwestie te zeggen heeft zodat hij alles zorgvuldig af kan wegen. Het tweede argument is dat Donner aan de SGP gevraagd heeft welke belemmeringen vrouwen tegenkomen binnen de partij en tevreden is met de antwoorden.

Ja, dat is alles. Laten we ze even nalopen. De ‘het is moeilijk dus ik wacht even’-redenatie klinkt best redelijk. Zeker als je termen gebruikt zoals ‘zorgvuldig afwegen’. Totdat je beseft dat ministers constant moeilijke knopen door moeten hakken. Dat is hun werk. Verdoofd of onverdoofd ritueel slachten van dieren, nieuwe belastingstelsels, hervormingen in het onderwijs, allemaal complexe zaken, waarbij je zorgvuldig moet handelen. Wacht Donner bij iedere kwestie totdat alles tot aan het Europese Hof is uitgevochten? Nee. Waarom hier dan wel?

De tweede reden is nog gekker. Donner vroeg aan de SGP hoe het zit met vrouwen in de partij. Over welk antwoord was de minister zo tevreden? Ook dit kunnen we nalezen.  Het hoofdbestuur van de partij ontkent dat vrouwen belemmeringen tegenkomen in de partij. Vrouwen kunnen onderwerpen agenderen, een ‘actieve bijdrage’ leveren aan de kandidaatstelling van partijleden, en overal in de statuten is het woord voor man vervangen door persoon.

Fijn allemaal, maar het ging juist om het passief kiesrecht van vrouwen. Mogen zij zich kandidaat stellen voor een zetel in Eerste of Tweede Kamer. Nee, stelde de Hoge Raad, en dat is zo fundamenteel fout dat de Bijbelse principes van de partij in dit geval moeten wijken. Precies op dit punt begint de SGP in de brief vage taal uit te slaan. Het bestuur grijpt terug naar de eigenhandig opgestelde beginselverklaring. De eisen die de partij aan kandidaten stelt, zijn op die zelfgeschreven verklaring gebaseerd. De partij schrijft dan letterlijk:

Elke selectieadviescommissie dient, zoals bij elke partij, te zoeken naar leden die in staat geacht mogen worden de beginselen van de partij uit te dragen. Deze beginselen zoals vastgelegd In het Program van Beginselen vormen het hart van de partij. Vanuit deze beginselen bedrijven SGP-ers al decennia politiek. Het zogeheten “vrouwenstandpunt” van de SGP is een onderdeel van een meeromvattende visie op Bijbelgenormeerde politiek waaruit de SGP opereert. Van elke kandidaat wordt verwacht dat deze in staat is vanuil deze meeromvattende visie op Bijbelgenormeerde politiek actief te zijn. Het is aan de verschillende selectieadviescommissies hierover een gemotiveerd advies uit te brengen.
 
Met andere woorden: over ons lijk dat we een vrouw kandidaat stellen. En Donner vindt dit antwoord prima:

Ik meen dat daarmee nu kan worden volstaan en zal mij beraden op de noodzaak en wenselijkheid van eventuele wettelijke maatregelen nadat het Europees Hof uitspraak heeft gedaan.

Het is alsof je iemand op frauderen betrapt, en vervolgens vraagt ‘heej, fraudeer jij?’ Waarop de dader zegt ‘natuurlijk niet, ik doe alleen aan creatief boekhouden!’ Waarop jij zegt ‘Ooooo, prima, ga daar maar mee door totdat de zaak bij de hoogste rechter ligt. Prettige dag verder….’

Oppositiepartijen zoals GroenLinks weten wel waarom de minister niets doet: PVV, VVD en CDA hebben de twee zetels van de SGP hard nodig om plannen door de Eerste en Tweede Kamer heen te loodsen. Donner wil de partij dus graag te vriend houden. En dan komt het politiek gezien opeens heel erg goed uit, al dat getraineer en we wachten even op Europa.

Je kunt Donner er niet van betichten dat hij de vrouw opoffert voor het pluche van zijn ministerszetel, want dat zou inhouden dat hij een uitgesproken standpunt inneemt. Dat doet hij niet, hij wacht en stelt uit. Maar helaas Donner: niets doen is ook iets doen. Door af te wachten laat Donner de SGP vrolijk verder discrimineren. Goed om dat te onthouden. Weet je in ieder geval op wie je niet moet stemmen bij de eerstvolgende verkiezingen.

UPDATE: een paar dagen na dit bericht plaatste ook columniste Elma Drayer een mooi stuk over deze kwestie. En Kathalijne Buitenweg van het Clara Wichmann proefprocessenfonds reageerde. Wat Donner doet tast de rechtstaat aan, schrijft ze in De Volkskrant.

SGP met rechtse coalitie een gevaar voor vrouwenrechten

Twee zetels heeft de SGP, maar toch geeft een rechtse coalitie de partij de kans een grote invloed uit te oefenen op het beleid van een nieuwe regering. Mocht Rutte’s droom om te regeren werkelijkheid worden, dan is zijn meerderheid zo klein dat de SGP hard nodig is om beslissingen door te drukken. Dat stelt Hans Goslinga vandaag in dagblad Trouw. Goslinga noemt allerlei terreinen waarop die invloed duidelijk kan worden, maar vergeet vreemd genoeg de opvattingen van de partij op het gebied van vrouwen en het recht op zelfbeschikking.

Het is vreemd dat Golsinga dit vergeet te noemen, want alleen al de manier waarop de partij de rol van de vrouw in de politiek ziet, is afgewezen door de Hoge Raad omdat het in strijd is met het VN Vrouwenverdrag. Dat door Nederland ondertekende verdrag stelt dat vrouwen én mannen gelijke rechten in de politiek moeten hebben. De SGP daarentegen reserveert politieke ambten alleen voor mannen. De partij is tegen het passief kiesrecht van vrouwen, weigert vrouwen op te nemen op kieslijsten, en accepteerde tot diep in 2006 vrouwen zelfs niet als lid van de SGP. Dit alles deed en doet de partij met een beroep op de Bijbel.

Maar ook breder gezien houdt de SGP vast aan strikte rolpatronen. In haar verkiezingsprogramma schrijft de partij dat een gezin alleen kan bestaan uit man, vrouw en kinderen. Binnen dat huwelijk heeft de vrouw andere taken dan de man. De schrijfster Johanna Russ vatte dat mooi samen: ‘hij maakt de plannen, zij het eten’. Wijk je daar vanaf, dan zijn chaos en verwarring het gevolg. Dan komt de natuurlijke orde in gevaar, volgens de partij.

De SGP werkt dit traditionele wereldbeeld uit in allerlei andere beleidskeuzes. Zo vindt de partij dat het leven heilig is vanaf de conceptie. Dit moet vastgelegd worden in de grondwet. Alles wat het recht op abortus kan beperken, heeft de steun van de SGP, en eigenlijk zou de partij het liefste zien dat abortus verboden wordt. Kortom, vanaf het moment dat twee cellen zich delen, verliezen volwassen vrouwen al hun mensenrechten: het belang van het ongeboren kind staat voorop. In de Verenigde Staten en Mexico leidden deze opvattingen al tot talloze misstanden: zie onder andere hier en hier en hier.

Tegelijkertijd schrijft de partij dit op pagina 38 van haar verkiezingsprogramma:

 
 

Voor uitzonderlijk ernstige en onomstotelijk bewezen gevallen van (meervoudige) moord, zoals oorlogsmisdaden en terroristische aanslagen, moet het weer mogelijk zijn om de doodstraf te overwegen.

 

Dus het heilige leven wordt gebruikt om vrouwen gedwongen zwangerschappen te laten ondergaan, en gedwongen te laten bevallen, en daarna 18 jaar lang op te draaien voor de verzorging van het kind. Maar datzelfde leven is opeens niet heilig meer als het gaat om de aanpak van zware misdaad. Dan is de doodstraf opeens mogelijk en is er geen sprake meer van ‘moord op volwassen mensen’ of iets in die geest. De andere punten, zoals fors bezuinigen op kinderopvang, vallen bij zoveel tegenstrijdigheden bijna in het niet. 

Dat de SGP meer mogelijkheden krijgt om dit type standpunten door te drukken, en zelfs indirect al invloed uitoefent op het regeringsakkoord, vindt De Zesde Clan veel erger dan een beperking van het aantal koopzondagen, om maar wat te noemen. Want dit gaat over vrouwen en hun vrijheid om keuzes te maken in het leven. Als het aan de SGP ligt, mogen vrouwen ongeacht hun karakter, ervaringen of wensen maar één keuze maken: moeder worden, binnen een traditioneel gezin, waarbij zij alle beslissingen uiteindelijk over laat aan de boven haar gestelde man. Wie niet in dat keurslijf past, heeft pech. En bedankt!