Tag Archives: Senegal

Nieuwsronde

Jan Mulder breekt een lans voor vrouwenvoetbal. De R.K. kerk moet open blijven staan voor klachten van vrouwen over seksueel misbruik. Het is wielrenster Marianne Vos gelukt het mannenbastion van de Tour de France open te breken. En waarom bestaat er nog geen Inleiding tot het Feminisme voor Tieners? Plus, bereken je bruidsprijs met deze app…. Dat en meer in deze nieuwsronde.

 

Marianne Vos zorgt dat vrouwen weer meedoen in de Tour de France.

  • Vrouwen moeten geen kunstmatige beperkingen opgelegd krijgen als zij seksueel misbruik in de R.K. kerk willen melden, betoogt Maud Kips van het Vrouwenplatform Kerkelijk Misbruik. De huidige afspraken zijn vooral gebaseerd op de dynamiek bij mannen. Vrouwen zoeken in de regel eerst steun voordat ze de stap naar de openbaarheid durven te zetten, en beginnen nu pas klachten in te dienen. Per 1 juli de deur dicht gooien is veel te vroeg, aldus Kips.
  • Amerikaanse hogescholen en universiteiten zijn zo vaak het toneel van schandalen rondom niet aangepakte verkrachtingszaken, dat je net zo goed een oud krantenartikel kunt nemen en de namen en data veranderen, schrijft Jezebel. Studenten zijn de falende handhaving inmiddels zo zat, dat ze steeds vaker weigeren hun oude alma mater financieel te steunen. Eerst slachtoffers van seksueel geweld beter beschermen, zeggen ze.
  • Marianne Vos heeft succes gehad met haar actie om een Ronde van Frankrijk voor vrouwen te organiseren. Ze begon in juli vorig jaar met acties en petities, samen met collega wielrensters Emma Pooley, Kathryn Bertine en Chrissie Wellington, om de tourdirectie te dwingen ook vrouwen op te nemen in het evenement. Resultaat: op 27 juli 2014 een koers over 90 kilometer, verreden in 13 rondes door 20 ploegen met elk 6 rensters, en een prijzengeld van €22.500 (vergelijkbaar met wat mannen voor 1 etappe krijgen). 
  • De Noorse generaal Kristin Lund is als allereerste vrouw ooit benoemd tot hoofd van een vredesmacht van de Verenigde Naties. Ze gaat aan de slag in Cyprus.
  • Taalkundig onderzoek toont aan dat vrouwen twee keer zo vaak woorden naar hun hoofd geslingerd krijgen van het type bazig of drammerig dan mannen. Mannen krijgen vaker het verwijt ‘neerbuigend’ te horen. Een veelbetekenend verschil: ,,”condescending” implies someone is abusing power they already have. “Pushy” suggests an improper attempt to charge through a barrier.” Kortom, vrouw, ken je plaats…
  • Jan Mulder breekt een lans voor het vrouwenvoetbal. Hij pleit voor investeringen in de sport, en bekritiseert mannen die vrouwensport maar niks vinden: ,,Als mannen dus giechelig doen over vrouwenvoetbal lachen ze eigenlijk hun idolen van vroeger uit.”
  • Een boek met een titel als ‘Inleiding tot het Feminisme voor Kinderen’ bestaat niet. Waarom eigenlijk, vroeg de auteur van weblog I Blame the Patriarchy zich af. Ze deed een poging om dit gat in de markt the dichten en ontdekte het antwoord: ,,Ah. It turns out that nobody has written A Child’s Garden of Feminism because women’s reality is an X-rated horror story of untold suffering and senseless tragedy. Rape culture, racism, femininity, Stockholm syndrome, Spanx, blow jobs, pervs, Boko Haram, plastic surgery, abortion, porn, harassment, forced marriage et al are the stuff of nightmares. The antithesis, in fact, of anything I would want my 10-year-old niece to read.”
  • Een man verkrachtte een 1o-jarig meisje in Senegal. Senegal verbiedt abortus. Dus moest het kind de zwangerschap uitzitten. Ze kon niet naar school, voelde zich maandenlang ziek, en beviel uiteindelijk in de zevende maand van een tweeling. Ze heeft niet genoeg melk om de tweeling de borst te geven. Het meisje en haar moeder redden het omdat mensen geld en eten geven en omdat een vriendelijke apotheker helpt met babyvoeding. Dat gebeurt er als alleen het leven van het ongeboren kind heilig is. Daarom is het verontrustend dat de anti abortus beweging nog steeds springlevend is, onder andere in een welvarend buurland als België. Daar staan demonstranten iedere vrijdag voor de deur van een abortuskliniek in Gent.
  • Operazangeres Tara Erraught studeerde hard, heeft talent, en maakte van een technisch moeilijke rol in Der Rosenkavalier een schitterend evenement. Niets van dit alles was terug te vinden in de recensies. Critici hadden het alleen over haar uiterlijk (te dik). Collega zangeressen en operaliefhebbers spreken schande van deze seksistische behandeling: ,,fellow mezzo soprano Jennifer Johnstone, asked: “How, then, have we arrived at a point where opera is no longer about singing but about the physiques and looks of the singers, specifically the female singers?”
  • Louter vrouwelijke winnaars bij de Nebula Awards, een grote prijs voor uitgaven in het genre SF en fantasy. Wow.

Nieuwsronde: internationale politieke editie

Formele rechten zeggen niks als machtige mannen seksistische tradities kracht bijzetten. Zodoende mogen vrouwen in veel landen stemmen en gekozen worden. Of ze van dat recht gebruik kunnen maken, ligt echter aan tal van factoren. Ondanks weerstanden weten vrouwen toch door te dringen tot landelijke regeringen in steeds meer landen. Lichtpuntjes te over. Gelukkig! Dat en meer in deze nieuwsronde.

  • Bij aanstaande verkiezingen in Chili draait het om twee sterke vrouwelijke kandidaten. Evelyn Matthei neemt het op tegen Michelle Bachelet. Bachelet was al een keer eerder president van Chili, en stond tot voor kort aan het hoofd van VN Vrouwen. Bachelet vindt ophef over deze situatie seksistisch: ,,There’s something sexist about saying that the candidates are two women. Has anyone ever remarked on it when the candidates are two men?” Inderdaad.
  • In Haiti is het nog niet zover. Het land heeft een wet die zegt dat het parlement voor minstens dertig procent uit vrouwen moet bestaan, maar vrouwen vechten helaas nog steeds voor een plekje aan tafel. Het Lagerhuis, 99 zetels, telt bijvoorbeeld slechts vijf vrouwen. In januari vorig jaar had deze situatie kunnen verbeteren, omdat er in die maand verkiezingen gehouden zouden worden. Uitstel volgde echter op uitstel. De verkiezingen moeten nog steeds komen.
  • Vrouwen in Swaziland, een staat in Zuidelijk Afrika, hebben formeel het recht te stemmen en zich kandidaat te stellen voor politieke functies. Mannelijke machthebbers zien dat echter niet zitten. Ze beroepen zich op oude tradities om vrouwelijke kandidaten buiten spel te zetten, en roepen kiezers op hun stem alleen op mannen uit te brengen.
  • Malawi is wat dat betreft een stuk verder. Sinds april vorig jaar mag Joyce Banda zich het eerste vrouwelijke staatshoofd van Afrika noemen. Bij haar aantreden erfde ze een failliete bedoening. Nu, ruim een jaar later, staat Malawi er wat beter voor. Banda bezuinigde flink. Daarbij ontzag ze zichzelf niet. Ze verkocht het presidentiële vliegtuig en reduceerde haar eigen salaris met dertig procent. Banda maakt zich bovendien sterk voor vrouwenrechten: ,,The message I am trying to send is ‘Nothing for us without us’ – nothing for women without their involvement and inclusion.”
  • Ook Senegal krijgt (voor het eerst) een vrouwelijke premier. Aminata Touré staat bekend om haar liefde voor voetbal en haar feministische idealen. Omdat ze korte metten maakt met corruptie en ook op andere terreinen krachtdadig optreedt, gaven de media haar voorspelbaar genoeg een bijnaam die Thatcher bekend voor zou komen, als ze nog leefde: “Touré is known as the Iron Lady. Every woman who rises to a certain level of government becomes an Iron Lady in the press. The men are, well, just guys.”
  • Nederland heeft opvallend weinig vrouwen in de lokale politiek. Al meer dan twintig jaar blijft hun aandeel steken op 25 procent. Dat is veel lager dan in de ons omringende landen. Onderzoek wijst op een conservatief klimaat. Gemeenten hebben pas sinds 2006 geregeld dat een lokale politica na een zwangerschap terug kan keren in haar functie. Ook tellen gemeenteraden veel kleine partijen. Meestal benoemen die mannen in de top, en als je dan slechts een zetel wint, gaat die zetel ‘dus’ naar een man. Landelijk doen vrouwen het met 39 procent een stuk beter.
  • De Verenigde Staten lijken zo modern, maar als vrouwen deelnemen aan verkiezingen besteden de media nog steeds veel meer aandacht aan hun uiterlijk en vermeende karakter, dan aan hun deskundigheid, visie en ideeën. Er zijn signalen dat die seksistische berichtgeving de kansen van vrouwelijke kandidaten schaadt: ,,…when the media focuses on a female politician’s appearance, voters actually vacate her in droves.” Zo’n Barbie kan nooit deskundig zijn….
  • Vrouwen kunnen minder politieke feitjes oplepelen dan mannen. Onderzoekers troffen deze situatie wereldwijd aan, van Colombia tot Engeland. Ze wijten het verschil aan een combinatie van ouderwetse overtuigingen die nog steeds effect hebben, de onzichtbaarheid van vrouwen in de media, zodat politiek iets voor mannen lijkt, en het feit dat vrouwen domweg minder vrije tijd hebben dan mannen. Terwijl die na het eten uitbuikt en naar de zoveelste politieke talkshow met louter mannelijke gasten kijkt, staat zij in de keuken af te wassen.

Senegalese vrouwen breken door in parlement

In één klap gingen vrouwen in Senegal van 22 naar 45 procent van de zetels in het lagere huis (Lower House). Dankzij een nieuwe wet die politieke partijen verplicht evenveel mannen als vrouwen op hun kieslijsten te zetten, zodat vrouwen op een gelijkwaardige manier vertegenwoordigd zijn. Ze hebben nu voldoende massa om daadwerkelijk de cultuur in de politiek te veranderen. De reacties laten dan ook niet op zich wachten. Het parlement gaat naar de haaien met al die incompetente vrouwen, roepen conservatieve groeperingen.

IPS Gender Wire signaleert dat deze groep al langer problemen had met de status van het Lower House in Senegal. Tot nu toe fungeerde dit overheidsorgaan vooral als applausmachine. Juridische veranderingen moeten het gremium meer zelfstandige macht geven. Dat gaat niet lukken met al die vrouwen erbij, waarschuwen tegenstanders. Want ja, het zijn immers vrouwen. Ze zullen vast alleen als excuus Truus op de lijst gezet zijn, omdat dit van de nieuwe wet nou eenmaal moet.

Geheel niet verrassend, dit soort verwijten en negatieve verklaringen. Voorstanders van de toenemende invloed van vrouwen wijzen erop dat de vrouwen die gekozen zijn, juist hoog opgeleid zijn en veel ervaring hebben. Onder hen bevinden zich onder andere een oppositieleidster met een lange staat van dienst in de politiek, een voormalige journaliste en senator, en een arts.

Progressieve organisaties verwachten dat zij een goed voorbeeld voor andere vrouwen zullen vormen. Een voorbeeld om na te volgen, zodat steeds meer vrouwen inzien dat zij kans maken in de politiek. Met andere woorden: deze vrouwen staan onder een hogere druk dan de mannen om goed te presteren, juist omdat ze deel uitmaken van een voorhoede. Dat het parlement naar de haaien gaat kan, maar dat ligt dan niet aan deze pioniers.

Mensen die het groeiende aandeel vrouwen in de politiek toejuichen, hopen dat de 50-50 wetgeving wordt uitgebreid naar staatsbedrijven, de visserij en de landbouw, zodat man en vrouw beiden gelijke toegang krijgen tot banen of andere middelen om een inkomen te verwerven.

UPDATE: Senegal gaat het met deze percentages hoe dan ook beter doen dan Nederland. Zojuist werd bekend dat politieke partijen in Nederland nog geen derde deel vrouwen op hun kieslijsten hebben staan. Ze kregen lang niet altijd een hoge plek, en kunnen dus misgrijpen – een plek op een kieslijst betekent immers niet automatisch een zetel. Vrouwen die zich wel kandidaat stellen, moeten aanhoren dat het vooral gaat om de vraag of zij jong en fris genoeg zijn, of niet. Waarmee de verhoudingen weer duidelijk zijn.