Tag Archives: seksisme in de politiek

Politicus ontkent seksisme, hoort politica niet

Hillary Clinton’s Hard Choices is uit. Overal in Nederland hangen posters met reclame voor dit boek. Veel critici vinden dat Clinton op veilig speelde (wat kon ze anders?) Toch leidt de inhoud al tot ophef. Zo schreef ze dat de Australische premier Julia Gillard ongehoord veel seksisme over zich heen kreeg. Waarna een mannelijke concullega van Gillard, Tony Abbott, dit prompt ontkende met een uitspraak die neerkomt op: ‘Iedere premier komt allerlei moeilijkheden tegen, Gillard is echt wel in staat om voor zichzelf te spreken’. Ironie ten top. Want Gillard hééft gesproken, en dit zei ze toen ze nog premier was:

Liever de tekst van haar speech over seksisme lezen? Zie hier de uitgeschreven tekst.

Abbott, haal je kop uit het zand en spuit je oren eens uit. Dan ga je misschien eindelijk horen wat Gillard zei. Of is dat te pijnlijk voor je:

The Leader of the Opposition says that people who hold sexist views and who are misogynists are not appropriate for high office. Well I hope the Leader of the Opposition has got a piece of paper and he is writing out his resignation. Because if he wants to know what misogyny looks like in modern Australia, he doesn’t need a motion in the House of Representatives, he needs a mirror. That’s what he needs.

 

De lezing van…. Anne Summers

Anne Summers is een Australische auteur en journalist, die de media aandacht voor de Australische minster president Julia Gillard nauwlettend volgt. In een speech ter gelegenheid van de Human Rights and Social Justice Lecture 2012, bij de Universiteit van Newcastle, ging ze in op de onevenredig vuile en lage seksistische aanvallen die Gillard te verduren kreeg. In Her Rights At Work zet ze de aanvallen op een rijtje, gaat in op onderliggende patronen en motieven, en analyseert hoe het seksisme in dit geval gestalte krijgt.

Gillard reageerde na lang stilzwijgen op het tegen haar gerichte seksisme. Haar speech ging de wereld over.

De resultaten heeft Summers voor de gelegenheid geklassificeerd zoals de filmkeuring. R wil zeggen ‘voor boven de 18’. Wie liever niet teveel nare scheldwoorden hoort of leest, kan ook terecht bij de gekuiste versie.

Geen andere politicus kreeg zoveel seksueel getinte ranzigheid en bedreigingen met moord en verkrachting naar zijn/haar hoofd geslingerd als Gillard. Wat Summers opvallend vond was dat iedereen donders goed wist wat er gebeurde, maar dat niemand er iets van zei:

Surely it is newsworthy that Australia’s first female prime minister is under such constant illustrated attack. Surely it is noteworthy that the portrayals of her are obscene and indisputably sexist. Surely it would merit a report somewhere in the media by one of the journalists who churn out stories daily from Canberra. Instead we have had what one might almost call a conspiracy of silence.

Die stilte is precies wat Summers met haar lezing wilde doorbreken. Ondanks oproepen om vooral te blijven zwijgen:

Some people counseled me not to show it. Ignore it, delete it, don’t reinforce it, I was told.  I disagree. I think that by shining a light on what is out there, on the ways in which our country’s leader is being demeaned and destabilized, and our country and its population is degrading itself, we might be able to shame the more decent among us into not going along with it any more. We have to do this because I am alarmed that we have created a climate of misogyny that is widespread and contagious.  It taints all of us, makes all women vulnerable and it is likely to act as a deterrent to young women thinking about a career in politics.

Op die manier fungeert de haat als een obstakel voor democratie. Het hindert vrouwen, de helft van de bevolking, om volwaardig mee te doen. Het zorgt voor zo’n vijandig klimaat dat alleen de allersterksten overleven. Waarmee een nieuwe vorm van seksisme ontstaat, want vrouwen moeten drie keer zo goed en zo sterk zijn als mannen om iets voor elkaar te krijgen in de politiek.

Australische premier roept vrouwenhaters ter verantwoording

Vrouwelijke geslachtsdelen zien eruit als een mossel zonder schelp, hahahaha, ben je al naar de viswinkel geweest? Dat soort sms’jes hebben de Australische politicus Peter Slipper de kop gekost. De man, die een belangrijke functie had in het parlement, is verwikkeld in een rechtszaak rondom seksuele intimidatie. Premier Julia Gillard greep het debat over zijn vertrek aan voor een formidabele speech, waarin ze het seksisme in de politiek aan de kaak stelde. Kijk en luister zelf:

Gillard kent de seksistische omgangsvormen van binnenuit. Ze botste al vaker met oppositieleider Tony Abbott, die ze er in bovenstaande video dan ook terecht van langs geeft. Ook buiten het parlementsgebouw weten haters haar te vinden. Zo verziekten trollen een vraag en antwoord sessie via internet. De premier kreeg te horen dat ze een slet was, en dat ze er beter voor kon zorgen het eten op tijd te serveren.

Die hatelijke opmerking vormt  een grimmige echo van de ‘ga mijn overhemd strijken’-slogans die de Amerikaanse politica Clinton te horen kreeg toen ze het waagde zich op te werpen als kandidaat voor het presidentschap. Gillard was ook een van de doelwitten van een radio dj, die vond dat vrouwelijke leiders de boel de vernieling in helpen (‘destroy the joint’).

Enzovoorts, enzovoorts.

Vrouwen proberen dit soort behandelingen meestal gelaten en zwijgend te ondergaan. Je wil niet te boek staan als zeur, of jezelf verlagen tot het niveau van zo’n vent, of als ‘moeilijk’ gelden. Gillard brak met die traditie van zwijgen en incasseren. Ze zei openlijk wat ze van seksistisch gedrag met de bijbehorende dubbele moraal vond, en riep de daders ter verantwoording. “Wij [Australische vrouwen] hebben recht op een betere standaard dan dit’, besloot ze haar toespraak.

De (internationale) media reageerden positief op haar optreden:

Gillard usually sidesteps discussions of gender politics, a modus operandi for many women in power in traditionally masculine environments. This was some long overdue brazenness on her part, no doubt prompted in part by last week’s portrayal of Abbott as a “feminist”. And yes, it’s quite something to see the most powerful woman in the country say what so many of us have been thinking, pulling no punches as she does so.

Webmagazine Jezebel noemde haar speech ‘episch’, en kwalificeerde haar optreden als het beste wat je vandaag gaat zien. Webmagazine Salon wil haar uitnodigen voor een bezoek aan de Amerikaanse politiek:

We wonder if Gillard takes requests: Todd Akin, R.-Mo., and Allen West, R.- Fla., to name just a couple, could certainly use a similar treatment.

Gillard’s landgenote, de Australische commentator Susan Mitchell, zei zelfs dat de premier met haar optreden het politieke landschap definitief heeft veranderd. Volgens haar liet Gillard met haar optreden zien dat het anders kan:

For the first time in our political history, we have a woman holding the power of the highest office in the nation. There are many men, particularly Tony Abbott, who have sought to rip that power away from her as soon as possible. […]While most male commentators admitted that it was a “feisty” performance, they did not go on to discuss the hypocrisy and double standards of the Leader of the Opposition. Nor do they understand how important such a speech is to the women of Australia. This was not just one woman’s exasperated outburst on her own behalf. This was the Prime Minister of Australia saying to every Australian woman: we don’t have to take this any more.

Hoera!