Tag Archives: seksdrift

Media herhalen mythes na onderzoek vrouwentranen

Landelijke dagbladen en allerlei bloggers smulden de afgelopen week van het bericht dat de tranen van een vrouw ervoor zorgen dat mannen geen zin meer hebben in seks. Zulke boude uitspraken vragen om een kritische blik. Hoe zat het oorspronkelijke onderzoek in elkaar? Wat doen de media er vervolgens mee? Dan blijkt al snel dat er niks over blijft van alle beweringen. Zoals Ms Magazine kopt: Shed a Tear for Good Reporting…

Nee, zijn tranen zijn niet onderzocht. Alleen die van een groepje vrouwen.

Volgens Israelische onderzoekers hebben mannen veel minder zin in seks als een vrouw huilt.Dat zou komen doordat een stofje in de tranen van een vrouw veranderingen in de hormoonhuishouding van mannen veroorzaken. Met name het testosterongehalte daalde. Allerlei mensen gingen meteen aan de haal met dit nieuws. En maakten er een seksistisch potje van. Zoals de site van negen tot vijf:

Vrouwen zijn listige wezens, en altijd bereid hun biologie in de strijd te werpen om hun eigen punten op de agenda te krijgen. Nu blijken hun tranen zelfs vol te zitten met feromonen die uw ferme mannelijke potentie als lauwe bijenwas ineen doen zakken.

Het is een manvijandig complot van die vervelende wijven!!!! Inderdaad. Nog een mooi staaltje seksisme, uit wetenschappelijk tijdschrift Kijk. Kijk koos voor de kop ‘Geile man knapt af op vrouwentranen en eindigt het artikel als volgt: ,,Wat precies het evolutionaire voordeel is van het ‘no go’-signaal, is nog niet duidelijk. Maar in elk geval kunnen vrouwen ongegeneerd janken wanneer ze even geen zin hebben; sorry mannen!”

Wat niemand doet, is teruggaan naar het origineel en kijken wat het onderzoek precies inhield. Onder andere Ms Magazine deed dat wel, en dan blijkt het volgende: de onderzoekers beperkten zich tot een klein groepje proefpersonen. Ze kozen bewust alleen vrouwen en keken alleen naar het effect van hun tranen op mannen. Dat was handiger en praktischer. Ze keken niet naar het effect van mannentranen op vrouwen, of tranen van kinderen op vrouwen of mannen, of wat dan ook. Met andere woorden: het onderzoek was zeer eenzijdig.

Dan komt de volgende stap: het onderzoek zegt iets over het hormonale effect van vrouwentranen. Wat veel media vervolgens doen, is dit resultaat vervormen naar ‘tranen als wapen in de strijd tussen de seksen’. Dan kom je dus bij die listige wezens die tranen inzetten als vervanging van het oude smoesje dat ze hoofdpijn hebben.

In de Verenigde Staten kwamen er ook nog wetenschappers aan te pas om het resultaat van de kleine eenzijdige steekproef verder te verklaren: vrouwen zouden tranen bewust inzetten op momenten dat ze zich fysiek zwakker voelen, bijvoorbeeld als ze menstrueren. Dat is dubbel seksistisch, maar zolang er prof. dr. voor je naam staat krijg je alle ruimte van de New York Times om er op los te fantaseren.

Ms Magazine komt met een andere verklaring:

It seems like a very useful and common-sense conclusion that another person’s tears will reduce your sexual arousal. Something tear-worthy is happening and perhaps it’s an important survival cue to pay attention to. Don’t you think this is at least as strong a hypothesis as Sobel’s menstruation one? These popularizations are not a bad example of how studies having to do with women and sexuality are routinely offered to the wider audience. It pays to read carefully. It also pays to remember that sometimes small new studies with exciting findings (such as this one) turn out to be the last studies with such findings. But we seldom hear about such negative results from the popularizers.