Tag Archives: Republikeinen

Zichtbare vrouwenhaat neemt toe aan vooravond verkiezingen

De zichtbare vrouwenhaat neemt toe, nu Amerikanen over een paar dagen naar de stembus kunnen. Met Clinton als kop van jut krijgen in haar kielzog alle vrouwen er van langs. Zelfs een conservatief tijdschrift zoals The Economist moet toegeven dat seksisme een rol speelt bij de diepe haat jegens Clinton in het bijzonder, en (ambitieuze) vrouwen in het algemeen. Met alle gevolgen van dien: verdeeldheid onder vrouwen, politici die de Republikeinse partij verlaten, en geheime Facebook pagina’s van Clinton-fans. UPDATE: een scherp essay van schrijfster Barbara Kingsolver. Warm aanbevolen om te lezen.

De Trump campagne richt zich deze laatste verkiezingsdagen steeds openlijker op Clinton. Ze moet de gevangenis in. Ze kan niet regeren omdat ze getrouwd is met een man zoals Trump. Ze moet weg omdat ze een lesbische moordenares is. Ze wil mannen vermoorden en hun banen aan vrouwen geven. Ze doodt kittens om haar vijanden te intimideren. Ze moet dood. Door ophanging, of met kogels – ze wil immers het wapenbezit inperken. Daar weten wapenbezitters wel raad mee, aldus Trump. Als ze tóch levend  het presidentschap haalt, nou, dan moet ze alsnog vermoord worden, roepen anderen.

Deze openlijke haat tegen Clinton gaat gepaard met een kandidaat die vrouwen al net zo openlijk minacht en reduceert tot seksobjecten. Dat leidt tot verdeeldheid tussen mannen en vrouwen, en vrouwen onderling.

Dames gaan voor, dus wat betreft hun situatie: uit cijfers van website FiveThirtyEight blijkt dat mannen deze verkiezingen als normaal beschouwen en in gelijke mate zoals voorgaande keren stemmen voor de Republikeinen of Democraten. Voor vrouwen betekenen deze verkiezingen echter iets bijzonders. Ze zijn tot op het bot verdeeld.

Deze verdeeldheid speelt onder andere bij evangelische Christenen. Die haten Clinton met heel hun hart en hun heilige boek erbij. Maar hoe zit dat als je een evangelische vrouw bent? Kun je je ogen sluiten voor de vrouwenhaat van Trump en consorten, en samen met je man/het hoofd van het gezin gewoon de Republikeinen steunen? Voor een deel is het antwoord op die vraag ja, blijkt uit onderzoek:

women like Moore can denounce Trump’s deplorable statements, while remaining committed to a conservative faith and rejecting an alignment with a progressive movement. In other words, they can talk about politics, without talking about Politics.

Maar niet iedereen lukt dit. Een deel van de evangelische vrouwen kan of wil niet om de politiek met hoofdletter P heen. Zij verheffen steeds vaker hun stem en winnen terrein, signaleert de New York Times.

Wat betreft de kloof tussen mannen als groep en vrouwen als groep, geldt deze hele verkiezing als een strijd tussen de seksen en de rol van mannen en vrouwen. Mogen vrouwen baas in eigen buik zijn, of niet? Zijn vrouwen zelfstandige mensen of dochters, echtgenotes en weduwen van? Kunnen mannen blindelings uit blijven gaan van ouderwetse privileges? Of wordt het tijd dat ze eerlijk leren delen?

De strijdt begint zichtbare effecten te krijgen. Sinds Trump met zijn campagne begon, verlaten steeds meer vrouwelijke politici zijn kamp, met de conservatieve staat Texas voorop. Eén van hen, een Texaanse rechter, maakte zelfs een video om haar officiële vertrek uit de Republikeinse partij breed bekend te maken. Dat leidt ertoe dat de Republikeinse partij nóg meer een mannenbolwerk wordt. Misschien was deze ontwikkeling al een tijdje gaande, maar Trump werkt duidelijk als een katalysator.

Deze kloof tussen de seksen leidt daarnaast tot spanningen in gezinnen. In voorgaande verkiezingen zagen peilingen een verschil tussen het stemgedrag van mannen en vrouwen, maar omdat getrouwde vrouwen vaker hetzelfde stemden als hun echtgenoot, bleef het verschil beperkt. Deze verkiezingen tonen echter een verandering. Getrouwde vrouwen kunnen Trump niet velen, zeker niet na zijn ‘grijp ze in hun vagina’ uitspraken, en volgen hun man niet langer. Onder andere The Atlantic meldt dat mannen hun echtgenotes onder druk zetten om net als hem op Trump te stemmen.

Vanwege de Clintonhaat houden haar medestanders zich in het openbaar stil. Ondertussen vinden ze andere manieren om zich politiek te uiten. Zo blijkt dat vrouwen zich op beveiligde Facebook pagina’s verenigen om in het geheim over Clinton te praten (en op haar te stemmen). De aantallen medestanders die je dan vindt, kan snel oplopen: tijdschrift Cosmopolitan interviewde een vrouw die zo’n afgeschermde Facebookpagina opende en binnen de kortste keren met 6000 vrouwen in gesprek was. Een andere pagina, getiteld Pantsuit Nation, telt een miljoen volgsters.

Wordt het Clinton of Trump? Eén ding is zeker. Na 8 november 2016 hebben mannen en vrouwen in de V.S. een berg reparatiewerk te doen.

Rechts Amerika raakt in de war van verkrachting

Mocht je na een verkrachting zwanger zijn, dan is dat iets waar je als vrouw heel erg blij mee moet zijn. Want dit nieuwe leven is een geschenk van God. Jawel! Republikeinen maken de ene na de andere blunder in de laatste fase van de presidentsverkiezingen in de V.S. Hun uitspraken over een misdaad zoals verkrachting zijn tekenend voor de manier waarop deze conservatieve politici vrouwen zien.

De rij begint langer en langer te worden. Waar te beginnen? Nederland maakte kennis met het verwrongen vrouwbeeld van conservatieve Amerikanen toen SGP-voorman Van der Staaij vrolijk de uitspraken nakraaide van de Republikein Todd Akin. Deze expert op het gebied van vrouwen en hun biologie beweerde dat als het om een échte verkrachting ging, het vrouwenlichaam manieren heeft om de boel af te sluiten zodat er geen zwangerschap ontstaat.

Let wel, een echte verkrachting he. We hebben het hier niet over verrassingsseks of liegende sletten die wel heeeeeel snel verkrachting roepen. Want een andere Republikein, Roger Rivard, had al van zijn vader gehoord dat sommige meiden eerst gewillig seks hebben, maar dan opeens roepen dat het verkrachting was als ze zwanger blijken te zijn. Lekker makkelijk. Rivard legde later uit dat zijn opmerkingen uit hun context waren gerukt:

Naturally, Rivard invoked the standard Republican “out of context” excuse and then clarified his statement by explaining that he has four daughters and three granddaughters, so that’s enough talk about that. Ryan, who is also an adherent to the “some rape is not really rape ‘cause bitches be lying” school of thought—which is why he was one of the House Republicans who tried to redefine rape—endorsed this guy back in August.

En nu hebben we dan een andere Republikein, Richard Mourdock, die een paar dagen geleden partijgenoot Rick Santorum nabouwde toen die begin dit jaar riep dat een zwangerschap na verkrachting een geschenk van God is. Ook Mourdock is die mening toegedaan:

I’ve struggled with it myself for a long time, but I came to realize that life is that gift from God, and even when life begins in that horrible situation of rape, that it is something that God intended to happen.

Enzovoorts, enzovoorts. Dit zijn geen op zichzelf staande gevallen. Deze Republikeinse mannen nemen zulke standpunten in met het fijne gevoel dat ze zich onder gelijkgestemden bevinden. Als vrouwen routinematig liegen over verkrachting, toch zelden zwanger worden na een echte verkrachting, of een geschenk van God ontvangen, kun je rustig slapen nadat je abortus onder alle omstandigheden verbiedt (en vrouwenlevens in gevaar brengt).

De verwarrende uitspraken over verkrachting en zwangerschap, in combinatie met ‘de wil van God’ leiden terecht tot allerlei kritische vragen. Hoe zit het nou precies? Wat maakt dat God in het ene geval het vrouwenlichaam toestaat de zwangerschap te voorkomen, en in het andere geval niet? Wanneer besluit Hij dat? Voor de verkrachting, of tijdens, of maakt Hij net als deze Republikeinse mannen onderscheid tussen verschillende soorten verkrachting? Zijn verkrachters vermomde engelen die Zijn werk doen? Als je je als vrouw verzet tegen een man die je wil verkrachten, ben je dan niet aan het rebelleren tegen God?

These questions may seem unserious, but if candidates really do imagine themselves as conduits for God’s decisions, we need a little bit more insight into God’s decision-making process. He’s not speaking for himself, so it’s up to the emissaries who claim to work under his authority and wish to impose it on us by law to explain.

Engelse commentatoren hebben inmiddels een advies voor rechtse Amerikanen. Stop met praten over verkrachting, want de ene uitspraak is nog tenenkrommender dan de andere. En vrouwen zouden er achter kunnen komen vanuit welke overtuigingen die uitspraken voortvloeien:

What they’re hoping we won’t notice is the fact that their party is politically committed to sexual violation. […] Underlying the Republican rape comments and actual Republican political goals are a few fundamental convictions: first, women are vessels for childbearing and care-taking; second, women cannot be trusted; and third, women are the property of men. Mourdock’s statement that conceiving from rape is a gift positions women as receptacles, not as autonomous human beings. This view of women as vessels – vessels for sex with their husbands, vessels for carrying a pregnancy, vessels for God’s plan – is a necessary component of the kind of extreme anti-abortion legislation most Republican politicians support.

Als ze dat doorkrijgen is het de vraag of ze niet alsnog op Obama stemmen…

Obama en Romney vechten om vrouwelijke kiezer

Het vrouwenvraagstuk ontbrak geheel in de Nederlandse verkiezingsstrijd, en als je een opmerking maakt over formeren met de heren krijg je van anonieme reagluurders gelijk te horen dat je zeikt. Zo niet in de Verenigde Staten. Beide presidentskandidaten, Obama en Romney, strijden om de gunsten van de vrouwelijke kiezer. Daarbij lijken de meest recente ontwikkelingen ongunstig voor Obama. Na een desastreus verlopen eerste debat met Romney lijkt hij zijn voorsprong bij vrouwen gedeeltelijk te verliezen.

Obama’s voorsprong bij de vrouwelijke kiezer daalde van 15 naar 6 punten na zijn eerste debat. Dat is zorgwekkend, want Amerikaanse vrouwen stemmen sinds 1980 meestal progessiever dan mannen. Obama heeft een flink aantal vrouwen nodig om te compenseren voor de mannelijke neiging om in meerderheid op de Republikeinen te stemmen.

Tsja, en daar ging het onlangs mis. Tijdens het debat tussen Romney en Obama kwam het woord ‘vrouw’ niet een keer voor. Sociale kwesties, zoals gelijke beloning of voorbehoedsmiddelen, bleven buiten beeld. Terwijl Obama juist daar punten had kunnen scoren:

Pew Center president Andrew Kohut offered a theory to Bloomberg News: “A lack of focus on social issues in the debate may have had something to do with it.” Those “social issues” include not just abortion (which is a deal-breaker issue for only a handful of voters and slightly skewed against abortion rights) but also access to contraception, equal-pay legislation and an overall attitude toward women (for which, see: Todd Akin).

Een andere theorie luidt dat volgens de meest recente peilingen met name blanke vrouwen beginnen te twijfelen. Zij voelen zich meestal iets vaker tot Republikeinen aangetrokken dan zwarte vrouwen, maar Obama begon hun hart te veroveren door het seksisme van de Republikeinen te benadrukken. Door vrouwenrechten te vergeten, verliest hij hun steun weer. Romney leek daarentegen een redelijke man. Wie weet valt het wel mee met de denkbeelden van Republikeinen over vrouwen? (Eh, nee, nee en nog eens nee, het  valt niet mee.)

Romney probeert deze trend nu uit te buiten. Hij valt terug op de oude truc om net te doen alsof explosieve onderwerpen, zoals abortus, geen deel uitmaken van zijn politieke plannen. Romney is onschuldig! Hij weet van niks! Die strategie zou effect kunnen hebben:

This is an extension of the strategy Romney employed at last week’s debate, simply playing dumb when confronted with the aspects of conservative ideology that are difficult to market outside the Republican Party base. In this case, there is a clear urgency for Romney in creating distance between himself and the right’s recent fixation on reproductive issues: A recent Bloomberg poll of swing voters in Ohio and Virginia found Romney leading among married mothers by a few points in each state – with the potential to open much bigger leads if he can work around the concerns they have about his views on women’s issues.

In de tussentijd lijkt het erop dat de Democraten het debat tussen de twee kandidaten voor het vicepresidentschap wonnen. Maar de druk blijft op de huidige president, Obama, om de bal tijdens zijn tweede debat met Romney definitief in het doel te schoppen. Voor vrouwen die gelijk loon voor hetzelfde werk willen, en baas in eigen buik willen blijven, valt het te hopen dat Obama zich dan herpakt en schittert.

Vrouwen falen zelfs bij eigen verkrachting

Het komt bijna nooit voor dat vrouwen na een ‘echte’ verkrachting zwanger worden. Want hun lichaam kan een zwangerschap in dat geval zelf voorkomen. Dat beweert Todd Akin, een invloedrijke Republikein uit de Amerikaanse staat Missouri. Hij voert dit aan als één van de redenen om abortus nooit, in geen enkel geval, toe te laten. Internet hoonde de man meestal op vol volume weg. Zelfs The New Yorker nam stelling tegen de Republikein. Maar Akin staat niet alleen in zijn onsmakelijke opvattingen.

Een vriend van de Zesde Clan vatte de situatie mooi samen:

🙂 Grappen over verkrachting mochten eigenlijk niet meer hè? Trekt Todd zich niets van aan! Je kunt nu dus ook falen bij je eigen verkrachting. Je liep er al bij als een slet, dus je vroeg er om…en dan is je lichaam óók nog geeneens in staat om de boel fatsoenlijk af te voeren. Tsk tsk.

Enfin, na alle kritiek kwam Akin uiteraard met een verklaring waarin hij aangaf wel degelijk erg begaan te zijn met het lot van verkrachte vrouwen. Onder andere tijdschrift Mother Jones plaatst die verontschuldiging echter in een kritische context. Akin wil abortus onder alle omstandigheden verbieden, en in kringen die rabiaat tegen abortus zijn is het een gangbaar idee dat een vrouw biologisch gezien een zwangerschap afstoot zodra het echt om verkrachting gaat:

Akin didn’t make this idea up. That women can’t get pregnant when they’re raped is a thing that some people actually believe. I stumbled across this several months ago while researching another story. It turns out to be an idea held and repeated by individuals who oppose abortion in any circumstance. [….]  The you-can’t-get-pregnant-from-rape falsehood is apparently something that enough people believe that Planned Parenthood includes it on its pregnancy FAQ page. Akin may be wrong, but he’s got company.

Webmagazine Jezebel nam de ‘het was geen verkrachting als je zwanger achterblijft’  verkrachting ook op in haar Officiële Gids voor Echte Verkrachting. Gezien alle discussie rondom verkrachting en echte verkrachting lanceerde het webmagazine dit overzicht. Er staan juweeltjes bij. Zoals de Slecht Weer Verkrachting. Slachtoffers moeten gewoon gewillig meewerken en dan kan het best een leuke ervaring zijn, net zoals wanneer je een uitje maakt en opeens gaat het stormen. Daar doe je ook niet moeilijk over. De daterape – het was geen verkrachting als je vrijwillig naar een afspraakje met een jongen /man ging, eenmaal begonnen met kussen moet je het helemaal afmaken. Oh, en verkrachting binnen het huwelijk? Bestaat niet want een man heeft altijd recht op seks. Punt.

Dat is de wereld waar Akin toe behoort. Vanwege die context heeft onder andere de New Yorker geen enkel vertrouwen in zijn mooie woorden:

He later added, on Twitter, “‘To be clear, all of us understand that rape can result in pregnancy & I have great empathy for all victims. I regret misspeaking.’- Todd”—which had not been clear at all. He went on to emphasize, in case anyone missed it, that he believed a woman who became pregnant as the result of a rape should not be able to have an abortion.

Kortom, zijn excuses en verklaringen maken niks uit. Ongewenst zwangere vrouwen kunnen van hem naar de hel lopen, waar ze thuis horen. Bedankt, Todd Akin!

De laatste ontwikkelingen zijn hoopgevend. Akin was in de race om een zetel in de senaat. Partijgenoten riepen hem op zich terug te trekken. President Obama hield een onverwachtse speech, waarin hij de standpunten van Akin veroordeelde. Zelfs de Republikeinse kandidaat Mitt Romney voelt aan dat hier iets helemaal mis gaat, en nam afstand van Akin’s beweringen. Wie weet houdt Akin nu de eer aan zichzelf….

UPDATE: internetmagazine Salon noemt Akin inmiddels ‘de man die teveel zei’. Oeps! In het openbaar voor een breed publiek laten blijken hoe extreem de standpunten van de Republikeinse partij zijn. Dat gaat stemmen kosten, vooral, mag je hopen, van vrouwen. Want hoe moet je iemand steunen die zo over vrouwen praat? En vervolgens zijn zegen geeft aan wetten die je reduceren tot slaaf van je lichaam? Salon:

Yes, the Republican establishment is condemning Akin’s remarks and distancing itself from his candidacy. But let’s be clear: Akin is only guilty of saying out loud what many Republican leaders think and legislate on the basis of. […] Moreover, the many Republicans pushing back against Akin seem more concerned with preserving the dignity of the Republican Party than protecting the dignity and rights of women who have been raped.

Zonder titel

Dit verzin je niet

Het klimaat in de V.S. is zo verziekt dat een wet om geweld tegen vrouwen tegen te gaan, traditioneel iets waar Republikeinen en Democraten beiden steun voor gaven, opeens slecht valt bij de Republikeinen. Zij twijfelen of ze de wet wel willen verlengen. Jezebel:

…here we are in 2012, enmeshed in serious discussions about whether a woman’s boss should be able to decide what health care she’s allowed to purchase through insurance and if a woman carrying a stillborn fetus should be barred from having it removed until she gives birth. Exciting times, these. So it should come as no surprise that Senate Republicans have continued the noble GOP battle against mothers, wives, and daughters by opposing renewal of the Violence Against Women Act,

Rare jongens die Amerikaanse Republikeinen.

 

Vrouwen keren zich af van Republikeinen

Het is officieel: steeds meer vrouwelijke kiezers keren zich af van de Republikeinen, omdat ze hun vrouwvijandige houding zat zijn. Behalve in ludieke protestacties blijkt deze toenemende afkeer ook steeds vaker in hun stemgedrag. In een peiling van de New York Times en CBS zou 57% van de vrouwen voor Obama kiezen, terwijl de aanhang voor Republikeinse kandidaten terugviel naar 37%.

De omslag in stemgedrag komt na een heel aantal schandalen. Ultra conservatieve Republikeinse politici jagen achter Planned Parenthood aan. Met als excuus ‘het zijn babymoordenaars’ draaien ze de geldkraan dicht en sluiten vrouwen uit van de preventieve onderzoeken, soa-testen, voorlichting en voorbehoedsmiddelen die deze Amerikaanse variant op de Rutgersstichting vrouwen aanbiedt. Dit zet kwaad bloed bij vrouwen, die deze zorg nodig hebben.

Wannabe presidentskandidaat Rick Santorum roept keer op keer seksistische dingen over vrouwen (ze zijn volgens hem te emotioneel om in het leger te dienen, bijvoorbeeld). Republikeinse politici introduceren wetgeving die artsen toestaat tegen patiënten te liegen, zijzelf of hun sympatisanten schilderen vrouwen af als sletten. Of vergelijken hen met vee: koeien baren soms doodgeboren kalfjes, dus er is niks verkeerds aan als politici wetten aannemen om vrouwen te dwingen hetzelfde te doen, want abortus mag onder geen enkele voorwaarde gebeuren. Enzovoorts.

Dit soort gebeurtenissen en schandalen maken duidelijk dat vrouwenhaat regeert binnen de Republikeinse partij. Een reactie hierop liet niet op zich wachten. Vrouwen protesteerden, demonstreerden, stelden in opiniestukken het seksisme aan de kaak, zorgden ervoor dat Planned Parenthood geld bleef krijgen, en dat wetgeving aangepast werd of blijft steken bij een rechtbank. (Mannen bleven achter in dit geheel. Je hoort hun stem vooral luid klinken in het kamp van de mensen die vrouwen tot broedkippen willen reduceren, niet in het kamp van mensen die vrouwen als mensen willen beschouwen.)

Niet meer stemmen op  Republikeinse kandidaten is het logische vervolg op het verzet van vrouwen tegen de krachten die hen terug naar het aanrecht willen verwijzen. Zelfs binnen de Republikeinse partij beginnen vrouwen langzaam aan tabak te krijgen van de schreeuwers binnen de gelederen. Zo besloot de Republikein Olympia Snowe om op te stappen uit onvrede met het fanatieke klimaat binnen haar partij.

President Obama ziet deze beweging natuurlijk ook. Hij doet extra moeite om vrouwelijke kiezers voor zich te winnen. Daarbij geholpen door nieuwe draconische wetsvoorstellen van Republikeinen. Het wordt nog spannend bij de presidentsverkiezingen later dit jaar…..

Religieus rechts gijzelt Republikeinen

Hoe kan het dat een politieke partij ernstige problemen op het gebied van de economie terzijde schuift, en zich in plaats daarvan richt op het demoniseren van abortusartsen en het moeilijk verkrijgbaar maken van voorbehoedsmiddelen? Het is zo’n opvallend beeld in de huidige Amerikaanse politiek, dat steeds  meer commentatoren de situatie analyseren. Daaruit komt een rode draad naar voren: religieus rechts houdt de Republikeinse partij in gijzeling. Deze groep wil de sociale omwentelingen van de afgelopen vijftig jaar terugdraaien, met name op het gebied van vrouwenrechten.

Bron: Miami Herald.

Vrouwen moeten vooral niet zelf kunnen beslissen wat ze met hun lichaam doen. Iedere vrouw die niet trouwt en kinderen krijgt, moet zich schamen. Dat is de laatste jaren het devies van de golf fundamentalistische Republikeinen die in land en regio zetels bezetten:

The progress women have made in achieving independence and equality is now under attack by a Republican campaign so retro that, as a friend of mine who lives in the U.S. puts it, “I just substitute the word “Taliban” for “tea party” or “right-wing base” and that says it all.”

Deze fanatici verzetten zich tegen wat zij zien als een verloederde cultuur, op gang gekomen sinds de seksuele revolutie en de komst van de pil. Want laten we niet vergeten hoe revolutionair de komst van betrouwbare anticonceptie was. Voor het eerst in de geschiedenis konden vrouwen zelf beslissen of en zo ja wanneer ze kinderen wilden krijgen. Dat sloeg aan, want veel mensen ervoeren betrouwbare voorbehoedsmiddelen als een bevrijding. Vrouwen hadden er baat bij, maar mannen ook:

Most men have a complex relationship to patriarchy. They do enjoy the benefits, but most of them pay a price, too, and having crappy sex because you’re worried about having another mouth to feed is just one part of that. That effective contraception tends to take off wherever it’s available suggests that in this way, men are just fine with the new order.

Helaas, niet iedereen was blij met de veranderingen. Want de bevrijding van je biologische lot gaf vrouwen tijd en ruimte om te studeren, te reizen, een onafhankelijk bestaan op te bouwen. De basis onder het ‘man als hoofd van het gezin’ model viel weg. Erger nog: vrouwen konden seks hebben, en dan onder een ongewenste zwangerschap uitkomen. Wat?!? Een minderheid, uit de religieus/conservatieve hoek, sloeg de angst om het hart. Ze begonnen zich te verweren tegen wat zij zagen als een aanval op hun wereldbeeld. Daarbij haalden ze alles uit de kast:

…conservatives, with the support of powerful right-wing foundations and think tanks, poured millions of dollars into research and propaganda promoting family values and demonizing reproductive freedom, including emotional television ads that ran for years on major media outlets. A relentless stigmatizing of abortion, along with campaigns of intimidation and outright violence against Planned Parenthood and other providers, had a chilling effect on politicians generally shy of social controversy.

Deze conservatieve kruistocht leidde tot een grote sociale druk, ook op politieke kandidaten. Steeds meer Republikeinen verlegden zodoende hun koers. Zo gaf de Republikeinse kandidaat Mitt Romney tien jaar geleden nog aan dat hij Planned Parenthood  (PP) van harte ondersteunde. In zijn huidige campagne wil hij deze Amerikaanse versie van de Rutgers Stichting juist zo snel mogelijk afschaffen. Veel kiezers hadden niet door dat politici hun prioriteiten verlegd hadden, signaleert Cecile Richards, directeur van PP:

After the 2010 elections we saw this total realignment of  Congress and legislatures, based on reproductive issues.  People had been elected on the basis of anger about this enormous economic dislocation. But what we saw was that the House of Representatives was then two-thirds anti-choice. This was not a topic at all in the election. Yet, as soon as they were sworn in, they didn’t focus on jobs, the economy or foreclosures, but the first legislation they introduced was about abortion and healthcare. One of the first bills the House passed was to completely eliminate Planned Parenthood funding.

Een bedankkaartje voor Republikeinen die zich vanaf dag 1 inzetten om de reproductieve rechten van vrouwen aan te pakken, in plaats van de economische crisis.

Een soort wolven-in-schaapskleren scenario dus, zo van ‘we hadden geen idee, ze wilden toch de economie redden, dus oeps, waar komen deze standpunten opeens vandaan?’ Andere commentatoren denken dat ongeloof een rol speelt. Wie goed had opgelet zou niet verrast zijn geweest, maar helaas:

the problem is that the vast majority of the people who don’t share the extremists’ view did not take them seriously, and did not view this assault on reproductive rights—including contraception—as a logical outgrowth of an extreme anti-choice and anti-feminist position, but instead dismissed it out of hand with smug ableism: They’re crazy. They’re wackos. They’re nutbags. They’re batshit nuts. They’re the lunatic fringe. Nope. They’re very rational, patient, determined, and methodical actors, who have been quietly waging war on reproductive rights in state legislatures for decades.

Dat klopt – onder Republikeinse vlag hebben rechtse fundamentalisten sinds 2010 een enorme waslijst aan maatregelen door de diverse politieke en juridische gremia kunnen loodsen. De meest recente overwinning is een uitspraak van een rechter dat apothekers vanwege hun religieuze overtuiging mogen weigeren om de morning after pil aan vrouwen te verstrekken. Daarmee kom je terecht bij vraagstukken van het type de weigerambtenaar. Met dit verschil dat het hier gaat om iemand die met zijn weigering zijn werk te doen, een vrouw kan veroordelen tot het gedwongen uitzitten van een zwangerschap, danwel de gestigmatiseerde keuze voor abortus. Want niet iedereen woont in steden met op iedere hoek van de straat een apotheek.

Ondanks dit soort overwinningen begint het er langzaam op te lijken dat er steeds meer georganiseerd verzet komt tegen de ver strekkende invloed van religieuze fundamentalisten binnen de Republikeinse partij. Mensen beginnen wakker te schrikken, en dat is zichtbaar in allerlei nederlagen voor Republikeinen. Mississippi, de meest conservatieve staat van het land, weigerde een zich delende eicel gelijk te stellen aan een volgroeid levend mens. In Virginia strandde een wetsvoorstel voor een echo met vaginale sonde, als verplicht vooronderzoek voor het al dan niet overgaan tot abortus. Komische televisieshows maken de absurde standpunten van Republikeinen met veel genoegen belachelijk. Waardoor ze imagoschade lijden, en in de politiek komt dat hard aan.

De Daily Show fileert de wetgevers in Virginia die vrouwen willen onderwerpen aan een vaginale penetratie met een sonde.

Zou dit alles helpen? Ms Magazine hoopt er het beste van, maar sluit een politieke analyse als volgt af:

Both sides may well summon the spirit and words of Barry Goldwater, who cautioned against allowing faith-based extremism to gain control of the Republican Party. “Politics and governing demand compromise,” he told John Dean, who reports on the conversation in his 2006 book, Conservatives Without Conscience. “But these Christians believe they are acting in the name of God, so they can’t and won’t compromise. I know. I’ve tried to deal with them.”

Dus wat er ook gebeurt in de V.S., één ding lijkt zeker: de gemoederen zullen nog lange tijd zeer verhit blijven, en er is voorlopig geen einde in zicht als het gaat om vrouwvijandige wetsvoorstellen en de mentaliteit waaruit dit soort plannen voortkomen.

TOEGIFT: wat science fiction ons kan vertellen over reproductieve rechten en de samenleving.

Debat V.S. over voorbehoedsmiddelen krijgt absurde trekjes

Kijk uit! Planned Parenthood, de Rutgers Stichting van Amerika, is helemaal geen verantwoordelijke instantie die onder strenge controle staat. Neeeeee, die perverselingen zetten onschuldige jongeren aan tot masturbatie en seks, om daarna geld uit ze te persen voor anticonceptiemiddelen en abortus. Planned Parenthood is gewoon een commerciële seks en moordfabriek!!! Dit beweert een conservatieve organisatie in een serieuze voorlichtingsfilm die op dit moment duizenden mensen trekt op Youtube. Kijk zelf:

De video is afkomstig van de American Life League, een zeer conservatieve organisatie. Progressieve media ontvingen het filmpje vol ongeloof en verbazing:

It’s truly hard to digest how hilarious this video is from the American Life League on Planned Parenthood and their “agenda” to lure your children into sex addiction with candy penis pops and vagina fruit roll-ups so they can sell them abortions and birth control. The gateway drug? Masturbation. I repeat, folks — this is not a parody video.

De timing van het filmpje is niet toevallig. De laatste maanden speelt er een enorme discussie rondom voorbehoedsmiddelen. Fanatieke Republikeinen vinden dat sowieso lastig – de pil verandert vrouwen in hoeren die ongestraft seks kunnen hebben – maar onlangs kwam er nog een complicatie bij. De V.S. kennen veel religieuze instellingen waar ook anders- en niet-gelovige werken, zoals Katholieke ziekenhuizen. Mag je een katholieke organisatie dwingen voorbehoedsmiddelen in de ziektekostenverzekering op te nemen als het gaat om werknemers die een ander of geen geloof aanhangen?

Dat werd een hele politieke strijd. Een strijd die bovendien vooral door mannen gevoerd wordt – en dat is al een tijdje zo. Op dit moment vindt er bijvoorbeeld een hoorzitting plaats over anticonceptie die de sfeer van het debat goed weergeeft. Het zijn allemaal mannen, en geen enkele vrouw mag haar zegje doen. Om tegen deze uitsluiting van vrouwen te protesteren, schreef de ene man een brief aan een andere man om te pleiten dat tenminste één vrouw iets mag zeggen over dit onderwerp, want het gaat vrouwen ook wel een beetje aan, eigenlijk, als je er even goed over nadenkt. De gang van zaken is absurd.

Ook de media laten voornamelijk mannen aan het woord bij de verslaggeving over het politieke gevecht rondom voorbehoedsmiddelen:

Think Progress released research last week showing that the major cable networks invited nearly twice as many men as women to discuss the fight for contraceptive coverage. When women aren’t called upon to discuss the realities of our lives, we are left with men discussing the contents of our medicine cabinets as if they were “culture wars” or “assaults on religious freedom.” (For the record: Women’s bodies are not cultural commodities, and any meaningful freedom of religion requires freedom from an imposed religion.)

Dat heeft grote gevolgen voor het debat. Niet alleen schilderen mannen Planned Parenthood af als een verwilderde perversiteitenmachine, maar op de een of andere manier blijft ook onderbelicht dat bijna alle vrouwen voorbehoedsmiddelen gebruiken, dat anticonceptie behoort tot basale gezondheidszorg voor vrouwen, dat het geld kost, dat vrouwen niet altijd in staat zijn zelf voorbehoedsmiddelen te betalen, en dat het voor de gezondheid en het welzijn van vrouwen cruciaal is als ze vrije toegang kunnen krijgen tot anticonceptie.

Tot slot: veel commentatoren wijzen erop dat hele debat enorm seksistisch is, want de ondertoon is meestal dat vrouwen die voorbehoedsmiddelen gebruiken dat alleen doen om erop los te kunnen seksen met iedere man die ze tegen komen. Als ze weer gewoon zoals vroeger het risico lopen om zwanger te worden, zullen ze zich netjes onthouden van seks en een trouwe echtgenote worden, en dan is de wereld weer zoals die moet zijn.

Je zou gezien die ondertoon van haat zelfs kunnen stellen dat de pogingen om Planned Parenthood af te knijpen,  voorbehoedsmiddelen moeilijk verkrijgbaar te maken en abortus alleen mogelijk te maken als je arts eerst onder dwang een sonde in je vagina schuift, allemaal vallen onder het kopje geweld tegen vrouwen:

But abortion and emergency contraception are strictly, 100 percent sexed. This makes the withholding of reproductive medical services the most explicit form of violence against women that exists today in the United States. And it is incredibly violent. As Crane pointed out in his column, withholding these services from women is to force them to potentially (in the case of emergency contraception) or certainly (in the case of abortion) endure pregnancy and produce biological offspring. It is forced pregnancy. Like other forms of violence against women, forced pregnancy has no rational, secular argument to support it.

Stof tot nadenken!

Amerikaanse vrouwen zijn standvastig bij verkiezingen

Amerikaanse vrouwen zijn zeer stabiel in verkiezingstijd. Dat blijkt uit onderzoek naar het stemgedrag van mannen en vrouwen. Over het algemeen zijn vrouwen iets linkser dan mannen, omdat meer vrouwen dan mannen sociale voorzieningen in stand willen houden. Het verschil verloopt echter zeer grillig. Dat komt omdat mannen zo sterk van koers wisselen. Eén kleine koerswisseling in de politiek, en mannen gaan massaal anders stemmen.

Dubble X, het weblog van Slate Magazine, concludeert dat deze resultaten iedere keer opnieuw verrassend lijken. Het weblog denkt dat traditionele beeldvorming over mannen en vrouwen mensen blind maakt voor de feiten:

For one thing, the male voter is typically seen as the standard for the public at large, with women and other groups as viewed as mere special interests. (This is despite the fact that the majority of voters are women.) Men are representative; women are outliers. […] Yet it turns out it’s the dads who are changeable. Kellstedt doesn’t know why men tend to be so much more responsive to changes in government policy. He speculates that men tend to consume more political information and may therefore be more sensitive to the news coming out of Washington. Either that or, as he likes to joke in speeches, men are just more “moody.”

Door de man als norm te nemen, blijven allerlei patronen en ontwikkelingen onderbelicht. Het gevolg is dat opiniemakers, politici, journalisten en anderen iedere keer opnieuw overvallen worden door het gedrag van met name de vrouwelijke kiezer. Double X:

As Time magazine put it in a 1982 story on the gender gap, “Why can’t a woman vote more like a man?” This thinking may help explain our permanent election-year fascination with all those moms—Soccer Moms and Hockey Moms, Walmart Moms and Security Moms—whose identity don’t extend beyond their children, and whose beliefs and purchasing patterns are thought to offer the answer to the presidency, if only they can be riddled out.

Tijdens de verkiezingen van 2004 kwamen er zoveel onzinverhalen over het stemgedrag van vrouwen in de media, dat het Rutgers Centrum voor Amerikaanse Vrouwen en Politiek de noodzaak voelde voor een speciaal factsheet met feiten en getallen. Uit de cijfers blijkt niet alleen dat vrouwen standvastig zijn in hun politieke voorkeuren. Vrouwen laten zich zowel procentueel gezien als in aantallen  vaker registreren als kiezer en gaan vaker stemmen. In die zin zijn vrouwen eigenlijk de norm, niet mannen. Goed om te weten tijdens de presidentiële verkiezingen later dit jaar.

 

Ms Magazine maakt de balans op van verkiezingen V.S.

Er zijn nog vijf onbesliste races voor een zetel in Senaat of Huis van Afgevaardigden. Toch kan het Amerikaanse blad Ms Magazine langzamerhand de balans opmaken van de tussentijdse verkiezingen in de Verenigde Staten. Hoe ziet het plaatje eruit voor vrouwen?

Senaat van de Verenigde Staten.

Het hele artikel bereik je via deze link. Voor wie niet door wil klikken hier de korte samenvatting: 85 vrouwen met stemrecht in de Senaat, en 12 vrouwen erbij in het Huis van Afgevaardigden. Daarvan 8 Republikeins en 4 Democraat. Vrouwen maken tussen de veertien en zeventien procent uit van beide overheidsorganen, dus ze bevinden zich zwaar in de minderheid. In het Huis van Afgevaardigden vielen acht Democratische vrouwen weg die sterk voor baas in eigen buik waren. In de Senaat viel één pro choice vrouw af en kwam er een anti-abortus Republikeinse bij.

 Al met al hebben vrouwelijke politici als groep minder schade geleden dan eerst gevreesd werd: zelfs in de Senaat blijft het aantal vrouwen bijna gelijk. En een zeer conservatieve groep binnen de Democraten kreeg klop van de kiezer, dus dat scheelt. Met de komst van zoveel nieuwe Republikeinen heeft het anti-abortus kamp echter behoorlijk versterking gekregen. Dat beloofd niet zoveel goeds voor de situatie van vrouwen, want als je niet eens je eigen vruchtbaarheid kunt beheersen heb je pech als er mis gaat – of dat nou een geklapt condoom is of iets traumatisch zoals een verkrachting.

Houd voor meer analyses van de tussentijdse verkiezingen het weblog van Ms Magazine in de gaten.

Verlies Democraten brengt vrouwen V.S. dubbele slag toe

Het aantal vrouwelijke politici in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat is na de tussentijdse verkiezingen in de Verenigde Staten gezakt naar het niveau van 1978. Volgens de Interparlementaire Unie staan de Verenigde Staten nu op een gedeelde 73ste plaats met Turkmenistan, zo weinig vrouwen telt het parlement. En die nieuw gekozen, veelal conservatieve mannen zijn voornamelijk tegen het recht van vrouwen om baas in eigen buik te zijn. Vrouwen lijden zo dubbel schade door het verlies van de Democraten.

Dat minder vrouwen terecht komen in Senaat en Huis van Afgevaardigden is logisch. De Democraten hadden veel vrouwen, terwijl de Republikeinen juist minder vrouwelijke kandidaten leverden. De winst van de Republikeinen zorgde zodoende voor meer mannen in de politiek. Maar het wordt erger. Internetmagazine Salon.com wijst erop dat vrouwen in feite een dubbele slag te verwerken krijgen. De ruk naar rechts brengt ook het recht op baas in eigen buik verder in de verdrukking. Het Huis van Afgevaardigden kreeg er 49 leden bij die tegen abortus zijn. In de Senaat is de situatie iets minder grimmig, maar de politici die de vrije keuze van vrouwen steunen hebben daar slechts een flinterdunne meerderheid.

Organisaties die zich inzetten voor vrouwenrechten, benadrukken dat de verkiezingen gingen over de economische crisis. Maar velen zijn bang dat rechten op het gebied van de voortplanting nu worden meegesleept in het kielzog van de golf nieuwe conservatieve politici. Salon.com citeert onder andere Nancy Northup van het Center for Reproductive Rights. Zij zegt:

Yesterday’s election was not a referendum on reproductive rights, but a reflection of voters’ deep economic concerns. But reproductive rights will be collateral damage. … On the federal front, there are already members of Congress who would use any means to block access to abortion, and they just got a slew of new allies. We anticipate that anti-choice leadership in the House, buoyed by new members, will aggressively attempt to push through anti-choice measures.

Dat die pogingen ver gaan, bewees de staat Colorado. Anti abortus groepen wilden er daar voor zorgen dat een bevruchte eicel vanaf het begin wordt gezien als een persoon, met bijbehorende grondrechten. Dat zou betekenen dat iedere zwangere vrouw bij iedere beslissing om de tafel zou moeten met de advocaat van haar foetus, en dat die advocaat naar een rechter kon stappen als een vrouw een abortus zou willen. Dat soort dingen. Inwoners van de staat mochten bij de tussentijdse verkiezingen meteen ook over dit voorstel stemmen. De wet ging gelukkig meteen van tafel.

Vrouwen beginnen zich inmiddels te roeren, onder andere via Twitter. Daar kwam iemand op het idee om een Twittergroep te beginnen met de titel #ihadanabortion. Het is de bedoeling dat vrouwen hier iets kunnen vertellen over hun abortus, om zodoende het stigma te verminderen en de anti-abortusgroepen te laten merken dat hun agressieve houding niet werkt.