Tag Archives: regering

Nepalesen eisen vrouwvriendelijke grondwet

Wekenlang al houden ze de wacht voor het parlementsgebouw in de hoofdstad van Nepal, Kathmandu. Afgevaardigden van vrouwenorganisaties uit alle regio’s van het land hebben tenten opgezet voor het gebouw, omdat ze direct willen reageren als het parlement ergens eind augustus de eerste versie van een nieuwe grondwet openbaar maakt. Alleen op die manier hebben ze enige hoop op een grondwet die ook voor vrouwen verbeteringen brengt.

Nepalese activisten in het tentenkamp voor het parlementsgebouw.

De vrouwen protesteren met hun sit in tegen het feit dat ze buiten de onderhandelingen voor de nieuwe grondwet zijn gehouden. Door een sterke lobby is het gelukt eenderde vrouwen te krijgen in de groep die de grondwet opstelt. Maar de vijandige cultuur zorgt ervoor dat deze vrouwen gemarginaliseerd worden, meldt persbureau Irin:

Intensive training sessions in literacy, computers and government helped bring these women mostly up to speed, but some female CA members are still vulnerable to negative influences of male colleagues, says Radha Gyawali, a seasoned politician and CA member of the Communist Party of Nepal and Unified Marxist and Leninist (CPN-UML). Male CA members and the national media have publicly criticized female CA members for their illiteracy. But no one ever speaks out against some male CA members, who also started work unable to read or write, Gyawali says.

Behalve met dit soort dubbele moraal hebben de vrouwelijke politici ook te maken met scheldpartijen en belachelijk veel interrupties van mannelijke ‘collega’s’. Ze vallen ook buiten de informele netwerken waar mannen het met elkaar op een akkoordje gooien.

Het is daarom voor de vrouwenorganisaties zeer de vraag of er een grondwet komt die voor de helft van de bevolking betekenis heeft. De organisaties willen dat vrouwen de helft van de nieuwe regering vormen, dat vrouwen zelfstandig land en geld kunnen bezitten, en hun nationaliteit door kunnen geven aan hun kinderen.

De vrouwenorganisaties hebben een belangrijke betekenis in Nepal. Ze zijn goed georganiseerd en zeer actief. Volgens het socialistische magazine Monthly Review komt dat doordat Nepal lange tijd geregeerd werd door koningen. Politieke partijen bestonden niet. De oppositie kwam zodoende via jongeren- en vrouwenorganisaties.

Na de val van het Nepalese koningshuis kwam een Maoïstische regering aan de macht. Vrouwenorganisaties leken daardoor meer ruimte te krijgen, omdat de regering in theorie voor vrouwenrechten is. In de praktijk zien de organisaties hier weinig van terug. Twee jaar geleden uitte Amnesty International nog snoeiharde kritiek op de overheid omdat de regering niets concreets doet voor vrouwen en geen onderzoek instelde toen vlak na elkaar twee activistes vermoord werden. De mensenrechtenorganisatie:

When the Maoist Government came to power it made commitments to protect women’s rights but these now seem like false promises,” said Madhu Malhotra, Amnesty International’s Asia-Pacific Deputy Director. “Now that they are in government, all the revolutionary rhetoric has not resulted in real improvements in women’s lives. “Women activists play a crucial role in Nepal, where many women are unaware of their rights and are afraid of confronting social and government authority,” said Madhu Malhotra. “Women activists are singled out for violent attacks as it further promotes a culture of silence and discourages women experiencing violence to speak out.”

Het tentenkamp bij het parlementsgebouw maakt duidelijk dat de vrouwenorganisaties desondanks door gaan. Ze willen een betere toekomst, en een vrouwvriendelijke grondwet kan op de lange termijn veel doen om vrouwen meer zeggenschap te geven over hun leven.

Braziliaanse presidente geeft vrouwen een kans

Dilma Rousseff, de nieuwe president van Brazilië, beloofde dat ze een belangrijk punt zou maken van de emancipatie van vrouwen. In een toespraak gaf ze aan:  ‘ik wil deuren openen, zodat andere vrouwen in de toekomst ook president kunnen worden’. Dat het haar ernst is blijkt om te beginnen uit haar benoemingen. Van de 38 ministers van haar kabinet zijn er nu tien vrouw. Rousseff wil uiteindelijk minstens 30 procent vrouwen in haar kabinet hebben.

Rousseff benoemde pas geleden nog twee vrouwen op belangrijke posten. Ze koos Gleisi Hoffmann als ‘chief of staff’ en Ideli Savatti als minister van Institutionele Relaties. Nederland kent deze laatste functie niet, maar in Brazilië is deze minister de rechterhand van de president en voornaamste link tussen de president en het Congres. Het is één van de sleutelposities in de regering.

Rousseff wil nog twee vrouwelijke functionarissen zoeken om tot het aandeel van 30% te komen. Het is voor het eerst in de geschiedenis van Brazilië dat vrouwen in voldoende mate deelnemen aan een regering om ook echt effect op de gang van zaken te krijgen. De veranderingen vallen op bij Braziliaanse journalisten. Persbureau IPS:

The changes have led the Brazilian media to dub Planalto the “Women’s Palace” or “Palace of the Amazons,” while coalition senators like Roberto Requião greeted the new development with the words: “Long live Dilma’s matriarchy!”

De vrouwelijke ministers krijgen krediet bij de bevolking. Veel Brazilianen zijn de graaiende politici van voorgaande regeringen zat. Voorbeeldje: de voorganger van Hoffman, Antonoi Palocci, moest aftreden op beschuldiging van corruptie. Hij moet nu aan de rechter uitleggen hoe het komt dat zijn persoonlijke rijkdom opeens vertwintigvoudigde, toevallig net nadat hij minister werd. De Brazilianen verwachten nu, terecht of onterecht, dat de duidelijke aanwezigheid van vrouwen remmend werkt op dit type verrijking en misbruik.

Tot slot: Open Democracy publiceerde een goede analyse van de eerste honderd dagen van de regeringsperiode van Rousseff. Het blijkt dat de presidente interne problemen binnen haar regeringsploeg snel aanpakt. Ze vaart een eigen koers. En ze valt in positieve zin op bij de Brazilianen, omdat ze in tegenstelling tot veel van haar voorgangers respectvol omgaat met haar politieke tegenstanders en niet constant media aandacht zoekt. Haar populariteit is enorm. Goed nieuws uit Brazilië dus.

Nederland kiest voor papieren tijger

De kop van het artikel in de Volkskrant klinkt nog goed: ,In 2016 minstens 30% vrouwen aan de top’. Maar helaas. De Nederlandse regering kiest niet voor een hard quotum, maar om streefcijfers waar geen sancties aan vast zitten. Bedrijven krijgen zodoende alle ruimte om de doelstellingen te omzeilen. Blanke mannen kunnen rustig doorgaan met het benoemen van blanke mannen.

Nederland kan rustig verder slapen, want blanke mannen houden de wacht.

Uit het artikel blijkt dat de politieke wil totaal ontbreekt. De Volkskrant:

De Eerste Kamer, voor het laatst in de oude samenstelling bijeen, stemde dinsdag in met de maatregel die moet leiden tot meer evenwicht in de bestuurskamers. De Tweede Kamer deed dat bijna anderhalf jaar geleden al. De behandeling van het voorstel lag lang stil door de kabinetswissel. Daardoor liet de beantwoording van vragen van senatoren op zich wachten. Het kabinet-Rutte, dat niets ziet in diversiteitsbeleid, werkte eerst een serie andere dossiers af.

Al in 2009, toen de tweede kamer instemde met de streefcijfers, waarschuwden deskundigen al dat het een papieren tijger zou worden. Onder andere de site voor economen Me Judice vond het voorstel niet ver genoeg gaan, op basis van economische en wetenschappelijke argumenten:

Nu hebben Nederlanders een nogal allergische reactie op alles wat naar ‘feministische prietpraat’ ruikt. Maar u hoeft helemaal niet geëmancipeerd te zijn om het plan prijzenswaardig te vinden. Immers, we weten dat diversiteit een bewezen succesfactor is. Uit economische experimenten blijkt dat teams van vrouwen en mannen de beste resultaten opleveren (van den Bos, Harteveld en Stoop, 2009; Gratton, 2007; Kamas, Preston en Baum, 2008; Sent, van Staveren en Vyrastekova, 2009). Met andere woorden, het gaat hier om ‘harde’ economie en niet om ‘softe’ vrouwenemancipatie.

Nu de Eerste Kamer anderhalf jaar later ook akkoord is en de slappe maatregel ingevoerd kan worden, blijft diezelfde kritiek van kracht. Onder andere Opzij heeft geen goed woord over voor de houding van de regering:

Onze Minister President Mark Rutte heeft alvast wel gezegd, dat hij uiteindelijk niet meer dan 50% vrouwen aan de top wenst. ‘Het moet wel leuk blijven,’ liet hij vorige week weten bij de presentatie van het vrouwenhandvest Talent naar de Top. Leuk blijven, zegt de premier. Alsof de zeventig procent mannen (of erger) waarmee vrouwen nu te maken hebben, zo geweldig grappig is.

Angst, vooroordelen, en met het vingertje wijzen naar zeurende feministen, het levert een onsmakelijke cocktail op. Rationele argumenten, bewezen feiten en economische voorspoed hebben het nakijken. Om nog maar te zwijgen over al die talentvolle vrouwen die genegeerd worden om het bestaande mannenquotum te behouden. Een verloren kans.

Fawcett Society moet bakzeil halen

Het juridische systeem in Engeland heeft de Fawcett Society naar huis gestuurd. Dat meldt onder andere de BBC. De Society wilde een stokje steken voor bezuinigingsplannen die vrouwen veel harder treffen dan mannen. Volgens de rechter is de hele zaak echter een academisch, moeilijk te bewijzen verhaal. Eis afgewezen, u kunt weer gaan.

De uitspraak van de rechter betekent dat de regering geen analyse hoeft te doen naar de effecten van de bezuinigingen op mannen en vrouwen. De meeste commentaren tot nu toe zijn cynisch danwel berustend. Zoals deze:

Well so much for Fairness, Happiness, Democracy, Freedom of Speech, Freedom of Information, Transparency. I agree with Judge Ousley comment that these are all academic under this government.

Geschrokken Thailand discussieert opnieuw over abortus

De vondst van tweeduizend illegaal geaborteerde foetussen bij een tempel in de hoofdstad Bangkok heeft Thailand diep geschokt. Het land kent een strenge abortuswet, maar die blijkt niet effectief. Specialisten van de regerende partij willen volgens CNN met nieuwe voorstellen komen, om een legale abortus in meer gevallen mogelijk te maken. Nu mag het alleen in geval van verkrachting of als het leven van de vrouw in gevaar is.

Eén van de vele tempels in Bangkok.

De clandestiene begraafplaats kwam aan het licht nadat omwonenden last kregen van de stank. De monnikken van de tempel bleken van niets te weten. Al snel kon de politie twee mensen arresteren, een vrouw die de foetussen aanleverde en een man die ervoor zorgde dat ze in het geheim ‘verdwenen’. Thailand toont zich geschokt door de illegale abortussen. Het zorgt voor verdeeldheid en hernieuwde discussies.

De huidige wet staat abortus zoals gezegd alleen toe in geval van verkrachting of als het leven van de moeder in gevaar is. Wie toch aborteert riskeert boetes en tot vijf jaar gevangenisstraf. Dat lijkt helder en duidelijk, maar in de praktijk zorgt de wet voor ongelijkheid, gevaarlijke situaties en illegale praktijken, meldt de BBC:

The case has also focused attention on the abortion business in Thailand, says the BBC’s Vaudine England, in Bangkok. Wealthy women can get abortions in safe facilities but the vast majority of Thai women wanting an abortion use clinics which could put their health and safety at great risk, our correspondent says.

De Thai zelf denken verschillend over abortus. Volgens CNN hield de Suan Dusit Rajabhat University een enquête onder bijna 1500 mensen. De helft van de ondervraagden vindt abortus niet kunnen, terwijl de andere helft het een individuele keuze noemt. Bijna 66 procent vindt dat Thailand nieuwe wetgeving nodig heeft. Dit omdat de oude regels niet meer passen bij de moderne Thaise samenleving.

Volgens CNN zijn mensen van de regerende partij in Thailand nu bezig met het schrijven van voorstellen. Ze willen de nieuwe, tolerantere wetgeving begin volgend jaar bespreken in de regering. Ondertussen meldt de New York Times dat de monnikken van de tempel een speciale eredienst gaan houden. Met een zuiveringsritueel willen ze de wandelende zielen van de foetussen geruststellen en in vrede heen laten gaan.

Nieuwe franse regering wast nog witter

Een al maanden geleden aangekondigde reorganisatie van de Franse regering vond eindelijk doorgang. Wat blijkt volgens The Guardian nu de stofwolken op zijn getrokken? De nieuwe regering is blanker en rechtser. Met name allochtone vrouwen verloren hun banen. Zo moest de Frans-Senegalese Rama Yade vertrekken als minister van Sport, evenals Fadéla Amara, minister voor de steden (urban policies).

Exit: Rama Yade. Ook andere allochtone ministers redden het niet.

De Franse president Sarkozy gooide zijn kabinet om in een poging de gunst van de kiezer te winnen. Die mag in 2012 weer naar de stembus en had het met het oude kabinet wel gehad. Opvallend is dat Nederlandse kranten wél de reorganisatie melden, maar geen oog lijken te hebben voor de kleurveranderingen in de nieuwe regering. Zo concentreert dagblad Trouw zich vooral op de nieuwkomers, en dat daar zoveel oude bekenden bij zitten. Onder hen oud-premier Alain Juppé. Over de allochtone ministers die het veld moesten ruimen geen woord.

De ontslaggolf onder allochtone vrouwelijke ministers maakt duidelijk dat het ging om symboolpolitiek, de excuustruus die stemmen moet trekken. Nu de regering niet populair meer is en Sarkozy zich zorgen maakt om de komende verkiezingen, kunnen ze als eersten weer het veld ruimen. Heel fijn. De enige troost is dat blanke vrouwen nog wel een plekje hebben in de nieuwe regering. Volgens de Guardian zijn 6 van de 15 ministers vrouw, en daarmee doet Frankrijk het heel wat beter dan Nederland.

Vrouwen rukken op in Nederlandse politiek, maar niet als ministers

Vrouwen maken na de afgelopen verkiezingen bijna 41% uit van het parlement. Met 62 vrouwen in de tweede kamer doen ze het zelfs beter dan na de verkiezingen van 2003 en 2006. Het Instituut voor Publiek en Politiek constateert dat Nederland nu in de top zeven staat van landen met de meeste vrouwelijke parlementariërs. Daaronder vallen onder andere Cuba, IJsland en Rwanda. Ook voor allochtonen wordt de komende regeerperiode een goede tijd: hun percentage steeg van 8 naar  11,3%.

Het klinkt allemaal prachtig. Maar het is gunstig dat er zoveel vrouwen in de tweede kamer zitten, want zo komt er hopelijk nog een beetje tegengas voor een voornamelijk blanke en mannelijke ministersploeg. Het rijtje foto’s op de site van RTL laat dit mooi zien. In de media worden deze heren stuk voor stuk beschreven als ‘een vertrouweling van Rutte’, zoals Uri Rosenthal en Hans Hillen. De enige vrouw die dit ere etiket krijgt, is Edith Schippers, die minister van volksgezondheid wordt.

In de media klinkt steeds opnieuw dat Rutte veilige keuzes en bewezen ervaring wil.  Het is een visie op de ideale kandidaat die zich blijkbaar slecht laat verenigen met vrouwen en allochtonen. Dit is helaas absoluut niet uniek. Macht, leiderschap, betrouwbaarheid, het zijn begrippen die traditioneel gekoppeld zijn aan een mannelijke identiteit. Management Team adviseerde vrouwen die ‘vrouwelijk gedrag’ vertonen en naar de top willen, dat ze misschien maar beter hun eigen bedrijf op kunnen richten.

Zelfs in stem en taalgebruik is alles gericht op de man: mensen vinden een lagere stem prettiger en betrouwbaarder klinken, en van mannen wordt het geaccepteerd dat zij zich krachtig uiten, terwijl vrouwen afkeuring ondervinden. Maar typisch vrouwelijk taalgebruik helpt ook niet, signaleert cultureel antropologe Marijke Naezer:

”Kenmerken van typisch vrouwelijk taalgebruik worden bovendien gekoppeld aan persoonlijke eigenschappen die, met name op de werkvloer, niet als positief worden beoordeeld. Het taalgebruik en -gedrag van vrouwen (zachte stem, vragende intonatie, modale constructies, verkleinwoorden, etcetera) wordt geassocieerd met eigenschappen als onzekerheid, gebrek aan autoriteit en gebrek aan daadkracht; precies de eigenschappen die een ‘goede’ manager juist wél zou hebben (Powel e.a., 2002). Ook in sollicitatiegesprekken worden kandidaten met mannelijk taalgedrag eerder uitverkoren: mannelijk taalgedrag is de norm voor selectie (Bogaers, 1996).”
 
Kortom, het is gezien dit traditionele wereldbeeld niet zo vreemd dat vrouwen vaak het nakijken hebben als het gaat om de toppostities waar je er écht toe gaat doen: ‘men’ vindt het veiliger en vertrouwder als daar een man zit. Jammer dat Rutte en zijn adviseurs anno 2010 geen aandacht hebben voor dit soort onbewuste vooroordelen en gevoelens, en niet of nauwelijks kansen geven aan vrouwen en allochtonen.

Bewezen kwaliteit en veilige keuzes = mannen?

Bewezen kwaliteit. Geen verrassingen. Veilige keuzes. Dat waren woorden die steeds terugkwamen als het ging om de selectie voor ministers, of het nou ging om het RTL4 journaal of de berichtgeving in de Volkskrant. En wat blijkt? Gezien de namenlijst van beoogde ministers worden die begrippen vooral geassocieerd met blanke mannen, de incrowd van het old boys network.

Het is tot nu toe een treurig makend lijstje. Bij de officiele kandidaatstellingen regent het mannennamen. Piet Donner, Ivo Opstelten, Henk Knaap, Maxine Verhagen, de ene man na de andere. En als de vrouwen aan bod komen is bijvoorbeeld de Volkskrant er als de kippen bij om bij Melanie Schultz van Haegen uitgebreid te memoreren aan het feit dat de oppositie een keer het vertrouwen in haar dreigde op te zeggen. Maar bij een man, Piet Donner, geen woord. Het blijft bij een korte zin dat hij het veld moest ruimen na de Schipholbrand. Verder niks, terwijl de man zoveel moties van wantrouwen om zijn oren kreeg dat ze bijna niet meer te tellen zijn.

Kortom, het is tot nu toe voornamelijk een mannenkabinet, volgend op een formatieproces waarbij je de vrouwen met een lantaarntje moet zoeken, volgend op de roep om een kabinet met zwaargewichten. En dat begrip, net als ‘vakmanschap’ en ‘bewezen kwaliteit’ slaat blijkbaar nauwelijks op vrouwen. De heren worden bedankt.

Bezuinigingen staan op gespannen voet met VN Vrouwenverdrag

Een heel aantal bezuinigingen in de nieuwe begroting staan op gespannen voet met het VN Vrouwenverdrag. Dat internationale verdrag wijst maatregelen af die vrouwen harder treffen dan mannen, en daarvan staan er nogal wat in het nieuwe regeerakkoord, signaleert kenniscentrum E-Quality.

In een commentaar op de rijksbegroting zet het kenniscentrum de resultaten op een rij van een analyse van de begroting van een aantal ministeries. Allemaal hebben ze te maken met gezondheid, jeugd, gezin, zorg en economie. Uit de analyse blijkt dat de overheid weinig rekening houdt met de samenstelling van de groepen die te maken krijgen met bezuinigingen. Korten op anticonceptie, kinderopvang en de alleenstaande ouderkorting zijn allemaal bezuinigingen die vrouwen onevenredig treffen. Zo zijn bijna alle alleenstaande ouders vrouw. En anticonceptie uit het basispakket legt de kosten van voorbehoedsmiddelen eenzijdig bij vrouwen.

Op andere gebieden lijken de plannen heel aardig, maar is het raar dat de regering op geen enkele manier meeneemt dat mannen en vrouwen een andere positie innemen in de samenleving. Zo is het leuk dat er meer geïnvesteerd wordt in de aanpak van jongerenoverlast, maar het gaat hier vaak om jongens. Je loopt een grote kans dat het budget naar de jongens gaat, en dat de meisjes vergeten worden. Want die kunnen kampen met net zulke ernstige problemen als de jongens, maar in plaats van op straat mensen lastig te vallen, blijven ze binnen en kwellen zichzelf.

Een ander voorbeeld is huiselijk geweld. Het comité van het VN Vrouwenverdrag heeft al meerdere keren kritiek geuit op de Nederlandse regering, omdat alle plannen hardnekkig genderneutraal beschreven zijn. Terwijl er in de praktijk toch echt een grote invloed is van de machtsverschillen tussen mannen en vrouwen. Ook lijkt korten op de inburgering neutraal, maar helaas hebben allochtone vrouwen veel minder vaak een eigen inkomen dan mannen. Voor hen is de drempel dus veel hoger om de eigen inburgering te betalen.

Het kenniscentrum geeft per aangekondigde maatregel suggesties ter verbetering. Maar het zou ook al schelen als de regering afziet van de aankoop van de Joint Strike Fighter a 68 miljoen euro per stuk. Met zulke bedragen kun je anticonceptie gewoon in het basispakket houden en hoeven bijstandsmoeders niet te beknibbelen op het kopen van brood.

Steeds meer mensen tekenen petitie voor behoud anticonceptie

Meer dan tweehonderd mensen zetten op Prinsjesdag in Den Haag hun handtekening onder een petitie om anticonceptie in het basispakket te houden. En nog veel meer mensen werden gewezen op de internetpetitiewww.ipetitions.com/petition/anticonceptie/. Met de oproep: mail de link naar je vriendinnen!

Dit alles was het resultaat van een actie van Janna Kodde, een vrouw uit Leiden die het ge-jojo met voorbehoedmiddelen zat is. De pil ging al eens eerder uit het pakket, en daarna weer erin, al naar gelang de economische omstandigheden. Terwijl het gaat om een basisvoorziening waar miljoenen vrouwen in de vruchtbare leven van afhankelijk zijn.

Om haar boodschap ‘het vrouwenrecht op geboorteregeling is een mensenrecht’ kracht bij te zetten, had ze een protestbord bij zich én een pak zakdoekjes. Want Kodde hoorde gisteren van verschillende vrouwen dat ze tragische dingen hadden meegemaakt in hun leven, doordat anticonceptie op bepaalde momenten onbetaalbaar voor ze was. Anticonceptie uit het pakket halen leidt zodoende alleen maar tot veel verdriet bij vrouwen en meiden.

De reacties op haar acties waren gemengd. Kodde ondervond veel sympathie van mensen die zelf ervaren hebben wat het is om weinig geld te hebben en gehinderd te worden in pogingen om aan familyplanning te doen. Maar ze kreeg ook begriploze reacties, meestal van mensen die zelf rijk waren en denken dat iedereen anticonceptie wel kan betalen. En dan was daar nog een Christelijke man, die haar een tijdje lastig viel omdat hij er van overtuigd was dat ieder zaadje heilig was. Hij droop af toen Kodde hem vroeg of hij wel eens masturbeerde.

De petitie op internet staat nog open. Surf erheen, zet je handtekening, en geef de link door aan vrienden en bekenden. Het kan nog tot en met 1 oktober. Vragen? Meehelpen? Je kunt Janna Kodde bereiken via janna100@xs4all.nl

Sybilla Dekker wil vrouwelijke formateur

Het was allang zichtbaar op de televisiebeelden van de formatieperikelen: blanke man na blanke man stapte in maatpak voor de microfoons. Zondag sprak dan eindelijk iemand uit dat het hoog tijd is dat vrouwen betrokken worden bij de formatie: in het programma Buitenhof pleitte oud VVD-minister Sybilla Dekker voor een vrouwelijke formateur.

Een anonieme blogger bij de Telegraaf weet wel een geschikte kandidaat: nu de pogingen van de mannen mislukt zijn moet Neelie Kroes maar aan de slag, want die kan zo lekker streng kijken. Even verderop heeft deze figuur het al over ‘IJzeren Neelie”. Met die twee bijvoegelijk naamwoorden zitten we meteen weer op stereotype terrein – wie als vrouw een beetje krachtig overkomt, is meteen streng en van ijzer. Heel fijn, die hardnekkige manieren om vrouwen met macht te omschrijven.

Maar goed, terug naar de formaties dominerende mannen. Dat verschijnsel is al even hardnekkig.  Zo wees Carla van Baalen er in 2007 op dat de toekomstige regering van Nederland bepaald werd door zes mannen. In een opiniestuk voor dagblad Trouw schreef ze:

Zoals altijd waren ook bij deze kabinetsformatie vrouwen de grote afwezigen. Slechts één keer was een vrouw informateur: Borst in 1998. Maar zij werd toen wel stevig geflankeerd door twee mannen: Kok en Zalm. Opmerkelijk dit keer is dat Balkenende en Rouvoet de nummers twee van de kandidatenlijst (Verhagen en Slob) meenamen naar de onderhandelingstafel, maar Bos de zijne (Albayrak) thuisliet.

En zo kwam de formatie in handen van zes mannen. Mocht de Koningin deze keer een vrouwelijke formateur benoemen, danzou er voor het eerst in twaalf jaar een vrouw aan het roer staan. Anno 2010 een treurige constatering.

Els Borst, in 1998 de eerste en tot nu toe ook de laatste vrouwelijke formateur.

Nieuwe grondwet geeft Keniase vrouwen hoop

Keniase vrouwen hebben weer hoop. Met de nieuwe grondwet, eerder deze maand aangenomen, krijgen ze onder andere 30% van alle gekozen en benoemde posten in de regering en meer eigendomsrechten.

Volgens IPS News is een van de belangrijkste effecten van de nieuwe grondwet, dat oude tribale gewoonten vervangen worden door algemene wetten. Dit is een enorme steun in de rug voor vrouwen. In de oude situatie gingen vrouwen bijvoorbeeld na hun huwelijk over naar de familie van hun man. Als de echtgenoot stierf, besliste de schoonfamilie hoe geld en goed werden verdeeld. Vaak viel de weduwe, als niet-familie, dan buiten de boot.

In de nieuwe situatie kan dat niet meer. Als haar man sterft heeft de vrouw recht op haar deel van de erfenis. Organisaties in Kenia verwachten ook veel van de regel dat minimaal 30% van alle regeringsposten naar een vrouw gaat. Vrouwen krijgen dan hopelijk meer politieke zeggenschap in het land.