Tag Archives: rechtspraak

Middeleeuwse praktijk Qatar schokt Nederland

Een man verkrachtte een Utrechtse vrouw in Doha, de hoofdstad van Qatar. Ze deed aangifte, maar belandde zelf achter de tralies wegens ‘buitenechtelijke seks’. Dat is een misdaad in Qatar. Nederlandse media reageren verbijsterd en spreken van een weerzinwekkend verhaal of een nachtmerrie. De familie heeft een advocaat in de arm genomen. Hopelijk verdiept hij zich goed in de situatie die in Qatar geldt, want zijn opmerkingen over de zaak maken op mij tot nu toe geen goede indruk.

qatar_seafront_g

Qatar, Getty Images.

Zaterdagochtend vertelde advocaat Brian Lokollo op radio 1 dat de dader inmiddels heeft aangeboden met de Utrechtse te trouwen, mede op aandringen van zijn familie. Of dat de misdaad van buitenechtelijke seks met terugwerkende kracht opheft wist hij niet. Ook zei hij dat hij geen idee had over de gevolgen van een huwelijk:

“Ik heb Laura afgeraden dat te doen. Afgezien van het feit dat het weerzinwekkend is, weet ik niet welke andere consequenties een huwelijk in Qatar heeft. Ik noem maar wat, maar misschien heeft ze straks geen vrije beschikking meer over haar paspoort.”

Komop zeg, met twee muisklikken weet je al meer dan dit. Lokollo kan kiezen uit allerlei informatiebronnen, waaronder sites voor expats in Qatar. De Shariawet geldt. De man is het onbetwiste hoofd van het gezin. Verkrachting binnen het huwelijk bestaat niet. Wil híj scheiden dan is dat zo gepiept, terwijl zíj naar een rechtbank moet voor een langdurig bureaucratisch proces. Komen er kinderen, dan zijn die van hem. Als scheiden lukt moet de vrouw dus afscheid nemen van haar kinderen.

Lichtpuntjes? Je mag als vrouw je eigen naam houden. Je mag een clausule in het huwelijkscontract laten opnemen, waarin staat dat je man geen tweede vrouw mag huwen. Hare Hoogheid Sheikha Moza bint Nasser zet zich in voor vrouwenrechten en zorgde er mede voor dat je als vrouw tegenwoordig het recht hebt om auto te rijden, te stemmen in lokale verkiezingen, naar de universiteit te gaan en uit verschillende soorten betaald werk kunt kiezen. Hoera! Maar zelfs zulke juichverhalen sluiten af met waarschuwingen:

Those things taken into account, both men and women should realise that Qatari society is engaged in a constant balancing act between the traditional and modern. This means that old-world values, such as gender segregated schooling environments, are still upheld and considered core to national identity. Similarly, males are considered the natural head of the family, and Western expats should be prepared for a typically patriarchal society.

Wat betreft verkrachting deed Doha News in 2013 al uit de doeken hoe het zit in Qatar, mede naar aanleiding van een soortgelijk geval. Een Noorweegse vrouw werd verkracht en belandde achter de tralies toen ze aangifte deed. Ze kreeg zestien maanden cel wegens buitenechtelijke seks en het drinken van alcohol. Gelukkig kreeg ze gratie, zodat ze niet de hele straf uit hoefde te zitten.

causes of rape

Zoals Doha News het uitlegt is Qatar een schoolvoorbeeld van een verkrachtingscultuur. Vrouwen zijn bij voorbaat verdacht, tenzij. Daders weten

  • dat getuigen niet nodig zijn om tot veroordelingen te komen
  • dat rechters hun vonnis vaak af laten hangen van fysiek bewijs. De vrouw moet zich verweerd hebben en dat moet zichtbaar zijn. Geen wonden = die vrouw liegt: ”She could push him (or) resist the movement by moving her hands – that would show a mark or scratch, which proves that she was under a physical struggle,” he said. “But if that doesn’t show, she’s lying. That’s clear for any investigator.”
  • dat het vaak tegen het slachtoffer werkt als ze dronken was – ook dan zal ze wel liegen
  • dat je het risico loopt op extra straf als je dronken was of loog. En nogmaals, de criteria voor liegen zijn zeer snel bereikt in Qatar
  • dat Qatar geen cijfers heeft over seksueel geweld. Deskundigen zeggen dat het nauwelijks voorkomt, maar dat ook angst bij slachtoffers een rol kan spelen. Bijvoorbeeld angst om zelf gestraft te worden, en angst dat de politie je verhaal niet gelooft

Dat laatste punt, in Doha News uitgesproken door strafadvocaat en voormalig minister van Justitie Dr. Najeeb al-Nuaimi, is gewoon té cynisch voor woorden. Goh, terughoudendheid bij vrouwen om seksueel geweld te melden in Qatar, zou je denken joh?

Ik duim voor de Utrechtse. Ik hoop dat ze snel terug kan naar Nederland en dat ze daar met compassie ontvangen wordt. Want ook Nederland kent een verkrachtingscultuur, zij het in een iets mildere vorm dan in Qatar, en de jonge vrouw maakt zich terecht nu al zorgen over negatieve reacties:

De Nederlandse advocaat Brian Lokollo is benaderd door de moeder van de vrouw, omdat De B. in Qatar tot voor kort geen juridische bijstand kreeg. „Ze klinkt monter, maar schaamt zich enorm”, vertelt hij aan Metro. „Ze heeft het idee dat als ze terug naar Nederland komt, iedereen haar met de nek aan zal kijken, terwijl zij zelf het slachtoffer is.”

Want het slachtoffer van verkrachting minachten of zelfs de schuld geven van haar eigen verkrachting, dat kunnen wij mensheid wereldwijd als de beste. Ook in Nederland.

UPDATE van Twitter:

 21 u21 uur geleden Ronald Giphart heeft geretweet RTV Utrecht 

“Utrechtse Laura werkt niet als escortdame”
En wat als ze dat wel was geweest? Mag ze dan verkracht worden?

Chileense vrouwen maken grote kans op baas in eigen buik

Eindelijk, na jaren demonstreren, debatteren, en gedoe aanhoren van conservatieve en religieuze partijen, maken Chileense vrouwen kans op het recht van baas in eigen buik. Nadat dictator Pinochet abortus totaal verbood, mogen vrouwen nu zwangerschappen af laten breken als de foetus niet levensvatbaar is, het leven van de moeder gevaar loopt of als de zwangerschap een gevolg is van verkrachting. Als de Senaat tenminste niet alsnog roet in het eten gooit….

De lezing van.... Michelle BacheletMichelle Bachelet, heldin.

Michelle Bachelet, die voor de tweede keer als president het land leidt, had een fatsoenlijkere abortuswetgeving hoog op haar lijstje staan. Het totale verbod op het afbreken van ongewenste zwangerschappen kwam uit de koker van haar aartsvijand, ex-dictator Pinochet. Deze generaal en schender van de mensenrechten nam nog even snel een wet aan, voordat hij het veld moest ruimen. Bachelet probeerde dat verbod al eerder terug te draaien en abortus opnieuw mogelijk te maken.

In 2014 zette ze het onderwerp opnieuw op de agenda. Vanaf mei 2015 voerden voor- en tegenstanders van een soepelere abortuswet een felle strijd, onder andere  via Youtube. Conservatieve artsen zeiden in filmpjes dat vrouwen niet op hen moesten rekenen, als ze een zwangerschap af wilden laten breken. Voorstanders stelden het ironische feit aan de kaak dat vrouwen volgens de wet alleen onschuldig zijn, als de abortus het gevolg was van een ongeluk. Ze plaatsen allerlei sarcastische video’s op Youtube met tips om zo’n ongeluk voor elkaar te krijgen:

‘Als het licht oranje wordt, geven veel auto’s extra gas’, legt de zwangere vrouw uit. ‘Dat is een goed moment om te springen. Zorg ervoor dat je gezicht naar de auto toewijst, zodat de bumper vol tegen je buik aanbotst.’

Ook schandalen, zoals 11-jarige kinderen die gedwongen moesten bevallen van een ongewenst kind, zorgden voor opschudding. Bachelet kreeg steeds meer steun. En nu, 26 jaar nadat Chili terugkeerde naar de democratie, kunnen vrouwen in een aantal situaties eindelijk legaal besluiten dat ze een abortus willen.

Onder andere het blad Knack wijst erop dat de versoepeling van de wet nog niet honderd procent zeker is. De Senaat kan de wet nog inperken, maar de regering van Bachelet heeft daar de meerderheid. Dus, duimen maar! En hopen dat andere Latijns-Amerikaanse landen Bachelet’s voorbeeld volgen.

Mannen komen weg met seksueel geweld

Wij als samenleving maken het vrouwen moeilijk om te geloven in de rechtsstaat. Want wat merken vrouwen? Dat mannen hen kunnen aanranden en verkrachten, en daarna straffeloos wegkomen met hun daden. Dit onrecht dreigt in het geval van de aanranders en verkrachters die actief waren in Keulen, Hamburg en andere Duitse steden. En werd deze week weer eens realiteit in België, waar een 21-jarige man uit Zwijdrecht vrijuit ging na zijn verkrachting van een 17-jarig meisje.

vrouwen Keulen protest

Volgens de Belgische rechter waren een afgedwongen orale bevrediging en penetratie geen verkrachting.  De beklaagde gaf toe dat hij seks had gehad met het meisje, maar kon zich volgens het relaas in de Belgische krant De Morgen niet alles meer in detail herinneren omdat hij dronken was. Hij wist wél zeker dat hij haar niet gedwongen had. Ze had volgens hem ook nooit gezegd dat hij moest stoppen.

In een situatie waarbij het ’t woord van de een tegen dat van de ander was, koos de rechter voor ‘onvoldoende bewijs’. Dat betekent dat volgens de rechter niet wettelijk overtuigend bewezen kon worden dat de Zwijdrechtenaar iets misdadigs had gedaan. Hoe juridisch juist dit vonnis ook moge zijn in dit geval, het betekent dat het verhaal van de jongeman de facto voorrang kreeg boven de ervaringen van de vrouw. Voor haar was er dit aan de hand:

Het meisje deed op 19 juli 2015 aangifte van verkrachting. Ze vertelde dat ze die nacht met vriendinnen was uitgegaan in Antwerpen en dat ze daar de beklaagde had leren kennen. Ze voelde zich gecharmeerd door hem en genoot van zijn aandacht. Toen ze op weg waren naar een café, vroeg hij haar om hem te vergezellen. Hij kuste haar op de Scheldekaaien, wat ze niet erg vond. Toen hij haar broek opende en haar begon te betasten, vroeg ze hem te stoppen, maar hij wilde niet luisteren. Hij verplichtte haar om hem oraal te bevredigen. Ze voelde zich geïntimideerd en durfde niet te weigeren. Daarna moest ze op haar handen en knieën plaatsnemen en verkrachtte hij haar. De twintiger vertrok na een telefoontje van zijn vrienden en liet het meisje halfnaakt achter in de regen.

Half naakt achter gelaten worden in de regen, nadat een man al je pogingen om grenzen te stellen negeerde en je dwong tot seksuele handelingen. En daarna horen dat de dader vrijuit gaat wegens gebrek aan bewijs. Bitter, heel bitter.

Ugandese heldin verbetert leven van vrouwen

Jarenlang voerde Florence Musidika rechtszaken. Maar uiteindelijk gaven de hoogste rechters van Uganda haar gelijk. Zij of haar familie hoeven geen bruidsprijs terug te betalen aan haar ex, die haar mishandelde en probeerde te vermoorden. Ze kan gewoon scheiden, punt. Haar overwinning betekent dat ook alle andere vrouwen in Uganda voortaan makkelijker uit hun niet functionerende huwelijk kunnen stappen.

Kwalitatief onderzoek van de Makerere Medical School bracht een paar jaar geleden aan het licht dat het betalen van een bruidsprijs duidelijke negatieve effecten heeft op de verhoudingen tussen de seksen. Een man moet betalen voor een vrouw, waarna zij deel uit maakt van zijn huishouden. Deze gang van zaken heeft tot gevolg dat de man de neiging heeft om zijn vrouw te beschouwen als bezit. Hij betaalde immers voor haar, en nu moet ze doen wat hij zegt.

Ook maakt het een scheiding lastig. Volgens het gewoonterecht mag een man bij een scheiding de door hem betaalde bruidsprijs terugeisen. De vrouw die wil scheiden heeft daar vaak niet het geld voor. Op haar familie hoeft ze meestal niet te rekenen. Die hebben het geld ook niet en voelen bovendien schaamte: hun dochter faalde in het huwelijk en maakt hen zodoende te schande.

Mannen weten dat het dankzij die bruidsprijs-perikelen bijna onmogelijk is voor hun vrouw om hem te verlaten. Ze voelen geen druk om iets te veranderen. Maar dat was buiten Florence Musidika om gerekend. Haar man mishandelde haar systematisch. Toen ze aangaf dat ze van hem wilde scheiden, deed hij zelfs een poging haar te doden. Daarna begon haar taaie juridische strijd. Want Musidika wilde wél scheiden, maar geen bruidsprijs terugbetalen aan deze bijna-moordenaar.

Rechters geven haar nu gelijk. Hun uitspraak past bij een al langer zichtbare ontwikkeling. Voorheen konden mannen in Uganda bij wijze van spreken doen wat ze wilden, terwijl vrouwen klem zaten. Ze konden op geen enkele manier zelf het initiatief nemen tot een scheiding. Maar Uganda’s Constitutional Court deed in 2004 een revolutionaire uitspraak. Dit hof maakte het voor vrouwen mogelijk om ook een scheiding aan te vragen.

Prompt namen talloze vrouwen het initiatief. Ondanks stigma’s, ondanks sociale afkeuring:

“People don’t have to die in a marriage,” said Maria Nassali, a divorced activist who teaches family law, “We need to kill the stigma associated with divorce. “She’s not being selfish when she gets a divorce. She’s not being immoral. She just wants to be a human being,” the teacher added.

Met het afschaffen van de plicht tot terugbetaling van de bruidsprijs komt gendergelijkheid in Uganda op het gebied van huwelijk en scheiding nóg een stapje dichterbij. Voor veel vrouwen, zeker zij die vast zitten in een gewelddadige relatie, is dat een hoopvolle ontwikkeling. Hulde aan Florence Musidika, die niet opgaf en ervoor zorgde dat Ugandese vrouwen meer rechten kregen.

Vrouwvijandige wetgeving in V.S.: het blijft prut

Gemengd nieuws voor mensen in de V.S. die willen dat vrouwen baas in eigen buik blijven. Hogere gerechtshoven hebben de afgelopen weken verschillende pogingen geblokkeerd om  de keuzevrijheid van vrouwen in te perken. Hoera! Daar staat echter tegenover dat een ander hoog gerechtshof staten verregaande vrijheden geeft om de toegang tot abortusklinieken ernstig te belemmeren. En dat betekent slecht nieuws voor vrouwen.

Rechters in Iowa oordeelden dat vrouwen geheel legaal een videoconsult met een arts kunnen hebben, voor het voorschrijven van abortuspillen. Voorstanders van een baarplicht voor vrouwen probeerden die route onmogelijk te maken, maar faalden. Zo’n verbod schendt de grondwet, oordeelde de rechtbank in deze Amerikaanse staat.

Het hoogste gerechtshof van het land, de Supreme Court, stak rond diezelfde tijd een stokje voor pogingen in North Carolina om vrouwen verplicht een echo te laten maken voordat ze hun ongewenste zwangerschap af mogen breken. De rechters schreven in hun oordeel expliciet dat dit type wetgeving ideologische elementen bevat, gericht op het verplicht doorzetten van een zwangerschap. Bovendien heeft de geëiste procedure niets van doen met het welzijn van de patiënt.

Sterker nog, zoals mensen eerder al duidelijk maakten, komt de procedure neer op een vorm van verkrachting. Vrouwen krijgen immers tegen hun wil een voorwerp in hun vagina gedouwd, omdat ze anders geen toegang krijgen tot op zich legale medische zorg. Kan niet, vonden zij die vrouwen respecteren. In 2014 oordeelde een federale rechtbank al dat de procedure in deze vorm en in deze context illegaal is. Het Supreme Court vindt dat nu ook.

Tot slot Arkansas. Deze staat wilde de termijn inkorten waarbij vrouwen een ongewenste zwangerschap kunnen afbreken. Als conservatieve politici hun zin hadden gekregen, was abortus met 12 weken al onmogelijk, en nog eerder als artsen een kloppend hart zouden horen. Ook in dit geval maakten rechters duidelijk dat zulke maatregelen de grondwet schenden. Het recht op abortus hangt niet af van een hartklop, maar van de vraag of de foetus buiten de baarmoeder zelfstandig kan overleven, aldus het hof.

Dat lijkt allemaal super, maar helaas zorgden conservatieve rechters van het Fifth Circuit voor een enorme domper. Deze nog door George Bush benoemde mannen gaven hun goedkeuring aan een draconische Texaanse wetgeving, die abortusklinieken onderwerpt aan zulke strenge medische en bouwkundige eisen, dat bijna alle klinieken in Texas hun deuren moeten sluiten. Of al gesloten hebben. Waarschijnlijk blijven er in de hele staat maar zeven klinieken open. Met enorme gevolgen voor vrouwen, vooral zij met een laag inkomen. De uitspraak schept een precedent voor staten die dezelfde tactiek willen gebruiken.

Kortom, een stapje vooruit, drie stappen achteruit, en vrouwen betalen de prijs.

UPDATE: De Tempel van Satan spant rechtzaken aan tegen anti abortusmaatregelen met het argument dat dit type wetgeving hun religieuze overtuiging schendt. Op die manier leggen ze de vinger op de zere plek – veel anti abortusmaatregelen worden gedreven door Christelijk-conservatieve waarden en zijn gebaseerd op overtuigingen die niet gebaseerd zijn op medisch-wetenschappelijke inzichten.

Mythes veranderen als de samenleving verandert, en omgekeerd: een Oresteia voor 2014

Niets is voor de eeuwigheid onveranderlijk in steen uitgehouwen. Dat laat het Noord Nederlands Toneel (NNT) zien in een geheel vernieuwde versie van de Griekse klassieker De Oresteia. Regisseur Gerardjan Rijnders weigerde het verhaal te laten eindigen met de bevestiging van een orde waarin mannen en mannelijke normen zegevieren. Hij geeft vrouwen het laatste woord.

Het oorspronkelijke drama vertelt in drie afleveringen het verhaal van een koning, die zijn dochter offert ten behoeve van een oorlog / een gunstige wind voor zijn vloot. Zijn vrouw, Klytaimnestra, wacht jaren op zijn terugkeer, zodat ze samen met haar nieuwe geliefde wraak kan nemen. Dat lukt. Ze vermoordt haar echtgenoot, tevens moordenaar van haar dochter. Een andere dochter, Elektra, wil daarna op haar beurt wraak. Onder haar invloed vermoordt haar broer Orestes Klytaimnestra. Furiën achtervolgen Orestes: zij willen wraak voor de moord op de moeder.

Uiteindelijk zorgt de godin Athene voor het herstel van de orde. Die orde geeft echter voorrang aan mannen. Hun opvattingen over rechtvaardigheid krijgen voorrang boven wat vrouwen rechtvaardig vinden. Moord op een moeder is minder erg dan moord op een vader. Orestes is wel schuldig, maar wordt niet gestraft. De boze furiën, die Klytaimnestra wilden wreken, trekken zich gehoorzaam terug. Het stuk geeft zo op symbolische wijze weer hoe een mannelijk rechtssysteem wordt gevestigd.

Anno 2014 gaat dat steeds meer wringen. Daarom voegde Rijnders een vierde deel toe aan de originele trilogie. In zijn versie van de Oresteia maken vrouwen niet lijdzaam plaats voor een door mannen gedomineerde orde. Het stuk is dan wel vernoemd naar Orestes, maar Rijnders legt de nadruk op de persoon van Klytaimnestra. Zoals het NNT meldt:

In de bewerking van Rijnders voeren ‘de kinderen van de nacht’ oppositie tegen een wereld in ontbinding. Het zijn de anarchisten, de kunstenaars en vrouwen zoals de Pussy Riots, de Madonna’s, de Sinead O’Connors die ons scherp houden, die vragen blijven stellen over de wereld waarin we leven.

Waar anderen fluisteren, daar verheft Klytaimnestra haar stem en protesteert tegen de gang van zaken:

Deze manier van omgaan met klassieke mythen is zeer belangrijk. Vrouwen hadden eeuwenlang geen stem. De helft van de wereldbevolking kreeg de status van de griezelige Ander, de inferieure, gemankeerde man, het wezen dat alleen enig bestaansrecht had zolang ze maagd bleef of als een gehoorzame moeder haar man diende en het huishouden deed. Bewerkingen zoals die van Rijnders maken duidelijk dat er ook andere zienswijzen bestaan. Dat je kritische vragen kunt stellen. En dat mythes een product zijn van menselijke culturen. Ze kunnen veranderen, en daarmee verander je de cultuur. Of omgekeerd: de samenleving verandert, en daardoor kun je ook de mythe veranderen.

De Oresteia gaat in premiere op 23 februari, in Groningen. Daarna gaat het NNT op tournee langs steden zoals Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Utrecht en Eindhoven. Gaat dat zien….

Keniase opperrechters pakken justitie aan

Efficiëncy, discipline, een einde aan corruptie en een eerlijke, transparante manier van werken. Dat wil de Keniase opperrechter Nancy Baraza bereiken. Baraza is de eerste vrouw die de positie van opperrechter mag bekleden. Ze heeft een grondige reorganisatie van het justitiële systeem aangekondigd en krijgt daarbij steun van de enige andere vrouwelijke opperrechter van Kenia, Nancy Njoki Ndungu.

Deputy Chief Justice of Kenya’s Supreme Court Nancy Baraza has begun overhauling the country’s judiciary. / Credit:Protus Onyango/IPSNancy Baraza

Kenia staat op dit moment niet bekend als een land waar de rechtsstaat goed werkt. Vonnissen hangen af van vriendjespolitiek. De rechtsgang loopt vertraging op door nodeloos ingewikkelde procedures en allerlei ouderwetse vormen van bureaucratie. Daarnaast kampt het land met een groot tekort aan goed opgeleide medewerkers, en met een grote achterstand in de behandeling van rechtszaken. Dat komt ook doordat papieren ‘opeens’ verdwenen zijn. Sommige zaken liggen daardoor al twintig jaar te verstoffen.

Vorig jaar kreeg het land eindelijk een nieuwe grondwet. Om die grondwet goed door te voeren en de rechtsstaat beter op te bouwen, koos het land een Hoogste Gerechtshof. Onder andere Baraza en Ndungu wonnen een zetel in dit hoogste rechtsorgaan. Na het in kaart brengen van de situatie willen de twee vrouwen nu aan de slag.

Baraza verwacht tegenstand, schrijft persbureau IPS, maar wil zich daar niet door laten weerhouden:

“Radical transfers of judicial officers may be on the way to break up entrenched cartels that are frustrating changes in the judiciary. There are some officials who may want the old order to continue. But we will push for the necessary reforms to make the judiciary meet the expectations of Kenyans. Those resisting changes will have to fall by the wayside,” Baraza said.

Nederland zegt redelijkheid vaarwel

Het is officieel: Nederland schaart zich in het rijtje landen met een boerkaverbod. Om te voorkomen dat het teveel gaat lijken op een anti islamitische maatregel houden officiële teksten het op een verbod op gezichtsbedekkende kleding. Maar uit alles blijkt dat het gewoon gaat om de boerka. Volgens minister Donner past dat kledingstuk niet in Nederland.

De regering negeert met haar opstelling onderzoek waaruit blijkt dat het dragen van gelaatsbedekkende kleding zoals een boerka voor de meeste vrouwen in bijna alle gevallen een bewuste keuze is. Zelfs als het dat niet zou zijn – nogmaals, dit wordt niet ondersteund door bestaande studies – klopt het verbod niet. In dat geval ga je namelijk vrouwen die volgens jou onderdrukt zouden worden, nog meer onder druk zetten. Vrouwen waarvan je zegt dat ze niet vrij zijn, nog meer vrijheid ontnemen. Door zo irrationeel te handelen laat de Nederlandse regering zien dat het de redelijkheid vaarwel zegt.

Het is heel erg jammer dat de coalitiepartijen die dit bedacht hebben, onderzoeken negeren en weigeren te luisteren naar redelijke argumenten. De Zesde Clan verwijst je graag nog even naar die roependen in de woestijn. Zoals filosofe Martha Nussbaum, die in augustus vorig jaar reageerde op de introductie van een boerkaverbod in Frankrijk. Of de Belgische politica Eva Brems, die stelling nam toen haar land het voorbeeld van Frankrijk volgde en erop wees dat mensenrechtenexperts dit soort wetgeving unaniem afwijzen.

Inmiddels komen uit islamitische hoek de eerste reacties binnen. Trouw sprak met Al Nisa, een organisatie voor moslimvrouwen. Voorzitter Leyla Cakir legde de krant uit dat haar organisatie tegen een boerkaverbod is:

Al Nisa heeft altijd het standpunt gehad dat we niet voor een boerkaverbod zijn. Wij zijn eerder voor zelfbeschikking en vinden dat de vrouw zelf de vrijheid moet hebben om te beslissen om een boerka te dragen.

De krant tekende ook een onthutste reactie op van jongerenimam Yassin Elforkani:

‘Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen in Nederland. Dit is echt betreurenswaardig. Ik snap dat het op de arbeidsmarkt moeilijk ligt, maar het verbieden van een boerka op straat past niet in een democratische rechtsstaat. Het is geen verplichting vanuit de islam, maar als een vrouw ervoor kiest, moet het kunnen. Ik denk ook niet dat de vrouwen die ik ken die er een dragen, hun boerka afdoen. Met sancties verander je niet hun mentaliteit.”

In België bleef het niet bij praten. Twee vrouwen stapten naar de rechter. Zij vinden het boerkaverbod in hun land een maatregel die veel te ver gaat, en hebben de zaak aanhangig gemaakt bij het grondwettelijk hof. Dit hof doet binnenkort uitspraak.

UPDATE: Geweldige reactie van een winkel in feest- en carnavalskleding. Sinterklaaskleding en carnavalspakken vallen niet onder het verbod op gezichtsbedekkende kleding, dus kunnen mensen bij deze winkel een boerka huren als ware het een carnavalspak. Bonnetje erbij en geen agent die je een boete op kan leggen. Doet de politie dat wel, dan is de feestwinkel bereid de boete te betalen. Geniaal!

Illustraties: Burka Babes van de strip Sigmund (Peter de Wit).