Tag Archives: PvdA

Houtense kliniek kampt met Amerikaanse toestanden

Voor Amerikaanse toestanden rondom abortusklinieken hoef je niet meer ver te reizen.  Acties met foetuspoppetjes. Geschreeuw. Fanaten die vrouwen lastig vallen. Het gebeurt allemaal in de gemeente Houten, bij een kliniek van CASA. (Die overigens ook allerlei andere medische zorg biedt aan meisjes en vrouwen.) De protestacties van groepen zoals Schreeuw om Leven beginnen zulke vormen aan te nemen, dat CASA inmiddels bezwaar maakt bij de gemeente.

De enige reden waarom een krant het woord ‘omstreden’ op kan nemen in een kop over de komst van een abortuskliniek in Houten is, omdat sommige mensen nog steeds niet willen accepteren dat vrouwen beslissen over wat er met hun eigen lijf gebeurt. Deze types gillen, dreigen, en bedienen zich van emotionele taal over ‘moord’. Bovendien vergeten deze mensen dat een pro-abortus standpunt hen vrij laat in een besluit om geen zwangerschap af te breken. Omgekeerd willen zij zelf wél over het lot van een ander beslissen. Foute boel…

De gemeente Houten hield gelukkig het hoofd koel. De kliniek mocht zich twee jaar geleden in het centrum van de gemeente vestigen, omdat het afbreken van een ongewenste zwangerschap legaal is in Nederland. Er gebeurt niets verkeerds. Daarnaast mogen mensen in Nederland protesteren. De gemeente gaf twee groepen toestemming om tegen abortus te ageren: Schreeuw om Leven, en Ook Jezus Leeft, (een partij van Joop van Ooijen, deed mee aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten in Utrecht.)

Allemaal mooi en aardig, maar al snel werden de demonstranten lastig. In juli 2014 schreef de cliëntenraad van CASA een brandbrief. De raad maakte melding van verschillende demonstranten die dezelfde vrouw meermalen aanspreken, demonstranten die vrouwen volgen van de parkeerplaats tot aan de voordeur van de kliniek, en andere acties die drempels opwerpen voor cliënten.

In augustus 2014 stelde de Houtense PvdA-fractie vanwege deze brandbrief vragen over demonstranten die de hulpverlening belemmeren. De fractie vond dat demonstranten de fatsoensnormen overschreden, en pleitte voor maatregelen. Zoals het aanpassen van de voorwaarden voor de vergunning om te demonstreren, en een demonstratieverbod in een straal van 300 meter rondom de kliniek.

Burgemeester De Jong zag echter weinig reden tot ongerustheid. Verder dan een gesprek met Schreeuw om Leven en extra alertheid van wijkagenten wilde hij niet gaan. Dit alles leidt ertoe dat de directeur van de kliniek nog steeds te kampen heeft met hinderlijke protestacties. Die zijn lastig aan te pakken, omdat de demonstranten slim opereren:

Van Herk zegt dat het regelmatig gebeurt dat er individueel gedemonstreerd wordt. ,,Als iemand tegen de afspraken in met een cliënt mee naar de deur loopt en wij zeggen daar wat van, dan wordt er gezegd dat ze daar niet staan in naam van Schreeuw om Leven. Dan kunnen we niets.”

Wie weet ziet het Houtense college eindelijk het licht en nemen ze nu wel maatregelen. Een groenstrook, extra fysieke afscheidingen en/of een straatverbod voor een paar honderd meter rondom de kliniek, allemaal relatief kleine ingrepen die het recht op demonstreren intact laten, zonder het recht op seksuele gezondheidszorg te schaden. Moet kunnen, toch?

PvdA verliest vrouwelijke kamerleden

Ruim twee maanden na Désirée Bonis stapt nu ook Myrthe Hilkens op als kamerlid van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer. Traditionele media zoals de NOS deden het vertrek af met een kort zakelijk berichtje. Het valt te hopen dat de fractie binnenskamers goed gaat nadenken wat hier gebeurt. Want als vrouwen vertrekken, is dat soms een teken dat een organisatie haar idealen verkwanselt. Vrouwen protesteren in zo’n geval eerder dan mannen.

Myrthe Hilkens kan haar idealen niet meer kwijt bij de PvdA.

Vrouwen stappen eerder op dan mannen als hun ethische en morele waarden averij lopen, blijkt uit onderzoek. Het verschil wordt niet veroorzaakt door de aard of de natuur van de vrouw. Wél speelt de opvoeding een rol, meent onder andere psychologe Carol Gilligan. In landen zoals Nederland, met een strikte scheiding tussen roze en blauw, betekent de opvoeding dat meisjes soms andere normen en waarden meekrijgen dan hun broertjes. Met andere resultaten tot gevolg, zoals een grotere gevoeligheid voor ethische kwesties en idealen.

Daarnaast krijgen vrouwen simpelweg minder ruimte dan mannen. Samenlevingen oordelen bijvoorbeeld veel hardvochtiger over vrouwen die zich misdragen, dan over mannen. De sociale druk om je goed te gedragen, leidt tot een grotere alertheid voor ethiek en correct handelen.

De redenen die Bonis en Hilkens opgaven voor hun vertrek, lijken te sporen met die grotere gevoeligheid voor ethische kwesties en correct handelen. Bonis gaf aan dat ze vertrok uit onvrede met het buitenlandbeleid van de coalitie. In het NRC publiceerde ze kort geleden een opiniestuk waarin ze dit indirect nader uitlegde. De VVD bepaalde het buitenlandbeleid, en de PvdA liet dat toe, schrijft ze. Haar vertrek had, met andere woorden, te maken met morele overtuigingen. De PvdA sloot voor Bonis onacceptabele compromissen, en sloeg de verkeerde weg in.

Hilkens houdt het op het vagere ‘De manier waarop ik invulling wil geven aan mijn idealen strookt helaas niet met de wijze waarop ik politiek kan bedrijven’, en gebruikt het werkwoord kiezen om aan te geven dat ze daarom elders haar heil zoekt. Hoe diplomatiek geformuleerd ook, deze verklaring wijst opnieuw op morele oordelen. Op idealen, en de manier waarop ze die idealen bij de PvdA geen aanvaardbare vorm kan geven.

Twee vrouwen die zo kort na elkaar een partij verlaten geeft te denken. De PvdA doet er goed aan om over te gaan tot zelfonderzoek. Hoe verhouden wij ons tot de VVD? Op welke manier gaan we om met onze partijprincipes en idealen? Hoe behouden we onze identiteit? Als de PvdA tot een eerlijk zelfonderzoek in staat is, maakt de fractie nog een kans. Kunnen ze dit niet opbrengen, dan zouden ze bij de eerstvolgende verkiezingen wel eens in het stof kunnen bijten. De tijd zal het leren.

Debat over intimidatie op straat woekert voort

Vrouwen die het niet fijn vinden om op straat door willekeurige mannen aangesproken te worden, krijgen vaak te horen dat ze zelf fout zijn. En voilà. Een radicale moslimorganisatie nam kennis van Femme de la Rue, een documentaire die aandacht vraagt voor intimidatie op straat, en reageert door te zeggen dat de maakster zelf fout is. Ze wil gewoon aandacht trekken terwijl ze erbij loopt als een goedkope prostituee. Het Instituut voor Gelijkheid heeft inmiddels een klacht ingediend tegen de groepering, Sharia4Belgium.

Vrouw alleen die op straat loopt? Dan ben je volgens deze meneer een hoer.

Dank, Sharia4Belgium, voor het zo luid, duidelijk en op onsmakelijke wijze bevestigen van het patroon. Nu moeten er wel mensen reageren. De organisatie doet immers precies hetzelfde als een deel van de mannen in de Brusselse wijk waar Sofie Peeters haar opnames maakte. En gebruikt dezelfde argumenten om vrouwen het zwijgen op te leggen. Hou je mond, want je bent zelf het probleem. Alleen dan officiëler en namens een groepering.

Belgische kranten melden dat de Belgische overheid kennis heeft genomen van de van vrouwenhaat overlopende houding van de radicale moslimorganisatie. Het Brusselse parket doet echter pas iets als er een klacht ligt:

Een nieuw gerechtelijk onderzoek is vooralsnog niet geopend. ‘In zulke zaken wordt meestal afgewacht tot we een klacht hebben ontvangen. Het is de documentairemaakster die is aangevallen in deze video’, aldus parketwoordvoerster Geneviève Seressia.

Nu die klacht er ligt, kan het parket alsnog aan de slag. Dagblad De Morgen nodigde ondertussen Trouw columniste Elma Drayer uit om haar opinie te geven over de standpunten van de mannen, zoals geuit in Femme de la Rue, en de radicale moslimorganisatie. Ze maakt korte metten met de vrouwen-de-schuld-geven-houding:

Achter deze redenering schuilt, vrees ik, een oeroude maar zeer hardnekkige mythe: vrouwelijke wezens dragen de verantwoordelijkheid voor wat mannelijke wezens uitspoken. Als zij een probleempje hebben met hun lusthouding, moeten wij ons gedrag aanpassen. Doen we dat niet, dan vragen we om moeilijkheden. Op slinkse wijze worden zo de rollen omgedraaid. Want het gaat natuurlijk niet om het gedrag van de slachtoffers, het gaat om het gedrag van de daders. […] Niemand heeft het recht om zijn eigen seksuele frustraties op anderen te botvieren.

Dit basale feit kan, getuige een verhelderende discussie in NRC Next, of suffe reacties uit Brusselse theehuizen (straks komen hier geen mooie vrouwen meer), niet vaak genoeg herhaald worden.

In Nederland werd inmiddels bekend dat niet alleen de PvdA, maar ook de VVD boetes wil uitdelen aan mannen die naar vrouwen sissen. Prima initiatief. Want het gaat hier niet om ‘onschuldig flirten’ of welk soort eufemisme mensen nog meer gebruiken om van de discussie af te zijn. Het gaat om vervelend, intimiderend, vijandig gedrag, met als effect dat vrouwen zich onveilig en onwelkom voelen in de openbare ruimte, en belemmerd worden in hun bewegingsvrijheid. En de mannen die zich schuldig maken aan dit gedrag, weten zelf dondersgoed dat ze zich vervelend gedragen. Ze willen er alleen niet op aangesproken worden.

Nederland stuurt vrouwelijke kandidaten naar huis

Laten we eens een paar zinnen proberen. De eerste, geparafraseerd: Tsja, weet je, binnen de PvdA bestaat er een traditie dat mannen op mannen stemmen. Dus dan heeft Diederik Samsom wel een winstkans. Maar dat gebeurt dus puur op het uiterlijk, niet op de inhoud. Pardon? Wat is dit? Of deze: ”Diederik, ga toch naar huis. Dacht je nou echt dat je voorzitter wordt? Daar ben je tè man en tè autochtoon voor.”Huh? Wat staat hier?

Nou, dit zijn uitspraken die Nebahat Albayrak te horen krijgt nu  ze zich kandidaat heeft gesteld voor het partijleiderschap van de PvdA. Alleen heeft de Zesde Clan alle aanduidingen voor vrouw vervangen door man, en van vrouw en allochtoon man en autochtoon gemaakt. De eerste uitspraak komt van ‘mediastrateeg’ Kay van de Linde, die op EenVandaag de kandidatuur van onder andere Albayrak beoordeelde. De andere is van een columniste van gratis krantje Spits.

Het ergste is nog dat dit soort seksistische praat zonder met de ogen te knipperen de samenleving in gaat. EenVandaag liet bijvoorbeeld die mediastrateeg aan het woord, samen met nog een paar andere mensen, toevallig allemaal blanke mannen van zekere leeftijd. Niemand die even aan Van de Linde doorvroeg van pardon, waar baseert u dit op? En wat bedoelt u eigenlijk? Dat vrouwelijke leden van de PvdA puur op basis van anatomie op iemand stemmen? Of dat Albayrak geen inhoud zou hebben? Heeft u haar cv wel eens bekeken?

Nog bonter maakten Pauw en Witteman het. Zij ontvingen Albayrak als gast en wilden het maar over twee dingen hebben: haar vrouwzijn en haar Turkse afkomst. Stel dat Samsom daar had gezeten. Zouden Pauw en Witteman zoiets bij een man flikken? Zeg Diederik, fijn dat je er bent, maar we gaan het niet over je plannen hebben. Hoe is dat nou voor jou, dat je een man bent en een autochtoon? Volslagen absurd. Albayrak overkomt het echter, en als ze er wat van zegt krijgt ze van Pauw te horen dat ze vervelend doet.

Albayrak is niet de enige vrouwelijke gast die een bijzonder onaangename en seksistische behandeling krijgt van Pauw en Witteman. Het duo kampt al lange tijd met een vrouwenprobleem. En zij niet alleen. Taalgebruik en symboliek in het mediacircus rondom het partijleiderschap van de PvdA zijn doordrenkt van de man als norm.

Wat krijgt een vrouwelijke kandidaat impliciet en expliciet te horen? Nederland laat haar weten dat ze niet past in het beeld van een partijleider. We vertellen haar op de landelijke televisie, dat we haar plannen onbelangrijk vinden en dat ze alleen stemmen krijgt op basis van uiterlijkheden. Sterker nog, ze kan maar beter naar huis gaan. En dan nog vragen waar de vrouwen blijven? Ze zijn er wel, maar wij sturen ze weer weg. Daar zouden we eens wat aan moeten doen.

Vrouwen komen in de knel door strenge regels

Vrouwen die op de vlucht zijn voor hun partner, kunnen steeds minder vaak terecht in geheime opvanghuizen. Gemeenten eisen namelijk dat de opvanghuizen alleen vrouwen uit de eigen regio opnemen. Ze moeten vrouwen uit andere gebieden weigeren. Dit is gevaarlijk, want de vrouw heeft in haar eigen woonplaats een veel grotere kans haar ex alsnog tegen te komen. Ze zou beter af zijn in een opvanghuis aan de andere kant van het land. Steeds meer gemeenten weigeren echter hier aan mee te werken.

De kwestie kwam op 29 maart aan de orde tijdens het vragenuurtje van de tweede kamer. Uit het verslag hiervan blijkt dat mevrouw Arib van de PvdA de problemen in de vrouwenopvang aan de orde stelde. Zij benadrukt dat de eisen van de gemeenten in strijd zijn met de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Die wet regelt dat de vrouwenopvang een landelijke functie heeft. Iedere vrouw die in gevaar verkeert, moet toegang hebben tot de opvang, waar ze ook woont en waar het opvanghuis staat.

Minister Opstelten probeerde zich in eerste instantie onder de vragen van Arib uit te worstelen. Volgens het verslag antwoordde hij:

Bij ons zijn die signalen nog niet in alle scherpte binnengekomen, maar ik neem ze buitengewoon serieus, alleen al omdat mevrouw Arib dat zei. Ik heb natuurlijk ook de kranten gelezen. Het gaat erom dat men met de landelijk gefinancierde vrouwenopvang en hulpverlening vrouwen moet opvangen in een plaats, een centrumgemeente of een regio. Als men daar eigen financiering aan toevoegt, mag men eigen voorwaarden stellen. Wij hebben die signalen als zodanig nog niet hard gekregen, maar als iemand niet wordt geplaatst, is er het landelijk meldpunt open plekken, dat crisisplekken regisseert.

Na aandringen van Arib beloofde Opstelten dat hij de problemen zal bespreken met de staatssecretaris van VWS en met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.

Kwart invloedrijke Nederlanders is vrouw

Van de 200 meest invloedrijke Nederlanders die de Volkskrant aanwees, zijn er 45 vrouw. Vrouwen maken daarmee bijna een kwart uit van deze machtige groep. Agnes Jongerius bereikte de hoogste plaats, zij staat als zevende op de lijst. De tweede en derde vrouw volgen pas op de 26ste en 27ste plaats. Opvallende patronen: de politiek levert veel invloedrijke vrouwen, met de PvdA als hofleverancier. En vrouwen doen het goed in de wetenschap en de non-profitsector.

Agnes Jongerius is de meest invloedrijke vrouw van Nederland.

Als het gaat om politieke functies helpt het om burgemeester te worden. Zowel Annemarie Jorritsma (burgemeester van Almere) als Pauline Krikke (burgemeester van Arnhem) haalden de top 200. Vanuit de PvdA komen Jeltje van Nieuwenhoven, fractievoorzitter van de PvdA in Den Haag, PvdA senator Pauline Meurs, en oud parlementariër Iek van den Burg.

Vrouwen halen de lijst ook door actief te worden in de non-profitsector en de wetenschap. Zo staat Anne Flierman op de lijst vanwege haar functie als collegevoorzitter van de Universiteit van Twente, Pauline Kruseman als oud-directeur van het Amsterdams Historisch Museum, en Prinses Margriet als vice-voorzitter van het Rode Kruis.

De commerciële sector is echter ook vertegenwoordigd. Trude Maas-de Brouwer haalde de lijst vanwege haar commissariaten, evenals Pamela Boumeester en Margreeth de Boer. De media leveren maar één invloedrijke vrouw: Willemijn Maas, directeur van de Avro.