Tag Archives: ongewenste intimiteiten

Vrouwen ook in virtuele werelden niet veilig

Zelfs in virtuele werelden (virtual reality, VR) zijn vrouwen niet veilig voor mensen die hen ongewenst willen betasten. Jordan Belamire is één van de vrouwen die deze nieuwe vorm van seksuele intimidatie aan de kaak stelt. Ze speelde QuiVR, een virtueel spel waarbij je je boogschietkunsten kunt loslaten op hordes zombies. Zodra ze de multi-player optie koos, besloot ene ”BigBro442” zijn poppetje te gebruiken om haar poppetje ongewenst te betasten.

Echt, bedenk een nieuwe techniek en ranzige seksisten gebruiken dat om zich aan vrouwen op te dringen en hen het leven zuur te maken:

he chased me around, making grabbing and pinching motions near my chest. Emboldened, he even shoved his hand toward my virtual crotch and began rubbing. There I was, being virtually groped in a snowy fortress with my brother-in-law and husband watching. […] Guess what. The virtual groping feels just as real. Of course, you’re not physically being touched, just like you’re not actually one hundred feet off the ground, but it’s still scary as hell. […] What had just happened? I hadn’t lasted three minutes in multi-player without getting virtually groped.

De ontwikkelaars van QuiVR namen maatregelen om deze ongewenste intimiteiten tegen te gaan. Je kunt een soort bubbel om je virtuele persoon vormen en met een specifiek handgebaar vervelende spelers wegwuiven en onzichtbaar maken, zodat je elkaar niet meer ziet en het gedoe stopt.

Onder andere website The Mary Sue juicht dit toe, maar slachtoffers manieren geven om zichzelf te beschermen is niet genoeg.  Wat doen bedrijven met daders? Hoe kun je er als aanbieder van virtuele spelletjes voor zorgen dat wie zich misdraagt, waarschuwingen krijgt en bij herhaling weg moet? Want dit soort gedrag heeft als effect dat vrouwen de nieuwe technieken en nieuwe vormen van gamen beginnen te mijden als de pest. Belamire:

Women are allowed, sure, but the BigBro442s of the world will make sure you never want to come back.

Dit geldt breder voor allerlei technologieën. Van internet tot Twitter, vrouwen ontmoeten bakken met haat en bedreigingen. Je moet een sterke maag hebben om deel te blijven nemen. Dat de agressie nu ook opduikt in virtuele games, zorgt voor een zekere wanhoop. Vrouwen zijn echt nergens veilig. Sterker nog, er bestaan virtual reality games die spelers uitnodigen om vrouwelijke personages lastig te vallen – dat is de missie in het spel. Wat voor boodschap geef je daar mee af als producent?

Gelukkig beseffen steeds meer bedrijven dat ze forse inkomsten mislopen als vrouwen weg blijven. De alertheid op wangedrag neemt toe. Er kwam forse kritiek op de VR games die mannen in staat stellen virtuele vrouwen te bepotelen. En organisatoren van de Tokyo Game Show in september stuurden dit jaar mannen weg, omdat ze bij VR games vrouwelijke medespelers lastig vielen. Het mag echter duidelijk zijn dat er veel meer moet gebeuren om dit soort agressie tegen vrouwen te voorkomen.

DSK hield zich alleen bezig met ‘stevig flirten’

Arme IMF-topman Dominique Strauss-Kahn. Als een gevangenisboef behandeld, terwijl hij toch zeker niet meer deed dan ‘stevig flirten’? Dit standpunt borrelde op tijdens een Frans televisieprogramma, afgelopen week. De Franse uitspraak komt nog geen week nadat een Engelse politicus in het openbaar zei dat je verkrachting en verkrachting hebt – het ene is echt verkrachting, en het andere is waarschijnlijk dat wat de Fransen ‘stevig flirten’ willen noemen.

The Guardian, die het Franse televisieprogramma gisteren besprak, signaleert dat termen als stevig flirten allemaal manieren zijn om wat er gebeurt te reduceren tot iets onschuldigs:

And then David Pujadas, the host, comes up with this: “We talk about harassment, not heavy flirting – surely there’s a difference.” Oh. And what is this subtle yet crucial nuance? There: “heavy flirting” doesn’t matter. In the workplace, in the street, in a nightclub – it’s tolerable. Except, why would it be something that anyone should have to endure? Does Pujadas get heavily flirted with in his job? Does he come home feeling vaguely nauseated by someone else’s desires? Does he sweep sexist jokes under the carpet? What does he know of the lose-lose strategy an unwanted proposal brings: when saying yes means forthcoming retaliation, and saying no means retaliation too. He is a straight man in a world run by straight men and has not the faintest idea of the obstacles “flirting” throws up, and even less of the trouble it can cause.

Die redenering doet bovendien nog iets anders, merkt de Belgische krant De Morgen op. We weten niet wat er gebeurde in die New Yorkse hotelkamer, maar er is genoeg bekend over het algemene gedrag van Strauss-Kahn, en de manier waarop hij tegen vrouwen aankijkt: als een object. De boel afdoen met ‘ach het was maar wat geflirt’ ontneemt mensen het zicht op die seksistische houding.

Het is niet voor niks dat The Guardian en De Morgen stil staan bij ongewenste intimiteiten en wat dat betekent voor vrouwen op kantoor.  In veel organisaties vormen vrouwen, zeker in de hogere regionen, een minderheid. Bij gebrek aan vrouwelijke mentoren moeten ze het vak leren van mannen. Daarvoor is het nodig in hun gezelschap te verkeren, ook één op één in een kamer. Als dat niet kan omdat sommige mannen hun poten niet thuis kunnen houden, stokt hun loopbaan. Vanwege de kans op schandalen worden vrouwelijke managers in dat geval nog erger buitengesloten dan nu vaak al het geval is. Seks op kantoor schaadt zodoende vooral vrouwen, concludeerde de Harvard Business Review vorig jaar.

Maar ook zonder ambities op een topbaan vergiftigen seksuele avances de werksfeer voor vrouwen. Neem het IMF, de organisatie van Strauss-Kahn. Vrouwen daar waren compleet de klos als een man zijn oog op hen liet vallen. Een uitgelekte studie naar de werkcultuur bij het IMF toonde aan dat het instituut grensoverschrijdend gedrag van managers niet aanpakte. Vrouwen die een klacht indienden over het gedrag van een superieur kregen te horen dat ze geduld moesten hebben – de man zou met pensioen gaan, of de lastigvallerij zou vanzelf ophouden.

Werkneemsters zijn deze organisatiecultuur zo zat dat ze luidkeels roepen om een vrouw aan het roer. Die roept al die hitsige alfamannetjes hopelijk een halt toe. Wie weet lukt dat. Inmiddels is bekend geworden dat Christine Lagarde zich kandidaat stelt als opvolgster van DSK.

UPDATE: Strauss-Kahn’s advocatenteam gooit het er inmiddels op dat het kamermeisje zelf wel zin had in een potje ‘stevig flirten’. Columniste Elma Drayer maakt in Trouw korte metten met die smoes.