Tag Archives: Noord-Korea

Nieuwsronde: strijdbare editie

Glazen kliffen, marketing van boeken, Zomergasten bereikt een verhouding van 50% man en 50% vrouw,  Amerikaanse staten die hun anti-abortus wetten terug moeten draaien, dat en meer in deze strijdbare editie van de nieuwsronde.

Hedy d’Ancona doet mee aan Zomergasten

  • Meisjes van acht snappen het al: de manier waarop je een boek in de markt zet, doet iets met zowel de lezers als de auteurs. Nadat The Bell Jar van Silvia Plath een chick-lit kaft kreeg, met woedende reacties tot gevolg, zou je denken dat uitgeverijen beter weten. Maar nee. Journaliste Suki Kim ging undercover en woonde een jaar in Noord-Korea om de situatie in het land van binnenuit te beschrijven. Haar uitgever besloot echter om haar boek niet te bestempelen tot werk van een verslaggever, maar als persoonlijke memoires. Op die manier ondermijnde de marketing haar professionaliteit en haar deskundigheid. Kim laat het er niet bij zitten en protesteert openlijk.
  • Zomergasten krijgt een behoorlijk diverse editie. Presentator Arjen Lubach, schrijfster Griet op de Beeck, oud-politica en feministe Hedy d’Ancona, hoogleraar gerontologie Andrea Maier, premier Mark Rutte en activist Abou Jahjah (een omstreden keuze) krijgen allemaal drie uur om een avond televisie te verzorgen. Oftewel 50% vrouwen. Complimenten, VPRO!
  • Misschien kunnen andere redacties een voorbeeld nemen aan Zomergasten, want bij het Groot Dictee is het bijvoorbeeld nog steeds een eenheidsworst. Opnieuw schrijft een blanke man de tekst van het dictee. Moeten we met ons allen echt geloven dat behalve Kristien Hemmerechts (editie 2008) en Lieve Joris (2016) geen enkele vrouwelijke auteur goed genoeg is om het dictee te schrijven? Sinds 1991? Komop zeg!
  • Nog een goed voorbeeld: de groep mensen die films een Oscar toekent, lag onder vuur omdat het vooral blanke mannen waren. Ze luisterden naar de kritiek. De groep breidt uit en nodigde honderden nieuwe leden uit, waarvan 46% vrouwen en 41% mensen met een niet-blanke huid. Als de groep die kiest meer diversiteit bereikt, wordt de kans groter dat ”andersoortige films” en ”andere mensen” *kuch vrouwen zijn mensen kuch* prijzen winnen.
  • Als vrouwen meer lof en eer winnen, krijgen ze misschien meer kansen. Nu ontvangen ze voor hetzelfde soort productie veel lagere budgetten, en hun films draaien in veel minder bioscopen dan gelijksoortige films van mannelijke collega’s. Hoog tijd dat hier verandering in komt.
  • Nadat de allerhoogste rechters in de V.S. de vloer aanveegden met wetgeving die het vrouwen onmogelijk maakt hun recht op abortus daadwerkelijk uit te oefenen, moeten conservatieven in allerlei staten hun keutels intrekken. Zo blokkeerde een rechter in Florida een wet die klinieken zou beroven van fondsen en hen zou dwingen peperdure operatiekamers op te tuigen (voor niks, want abortus is een van de veiligste procedures die er bestaan). Ook in Indiana stak een federale rechter een stokje voor anti-abortus wetgeving. Alabama, Kansas, Louisiana, Mississippi, Oklahoma en Wisconsin volgen waarschijnlijk binnenkort.
  • Verder in de V.S.: dé voorvechtster voor vrouwenrechten, presidentskandidaat Clinton, kan op warme steun van veel vrouwen rekenen. Progressieve mannen laten het echter afweten. Die andere Democratische kandidaat, Bernie Sanders, trok zich na zijn verlies nog steeds niet officieel terug en 22% van zijn potentiële kiezers zouden liever voor Trump stemmen dan Clinton. Hoe kunnen mannen van het Bernie-kamp zich als feministisch en progressief presenteren, terwijl ze tegelijkertijd  terugdeinzen om op een vrouw te stemmen? Waar blijven ze?
  • Terug in Nederland: redacteur Daphne van Rossum lanceert hashtag #ikbennietverkrachtmaar naar aanleiding van seksueel geweld tegen meisjes en vrouwen. Onder andere op muziekfestivals gaat het mis. Prima dat vrouwen het zwijgen doorbreken, maar andere partijen zijn ook aan zet. Misschien kan de overheid het succes van de ‘wees niet die vent’-campagne kopiëren. Die p.r. campagne leidde tot tien procent minder aanrandingen in Vancouver, Canada. Onder andere door de groep aan te spreken die de daders levert. Ideetje!
  • Leuk, al die vrouwen die in de nasleep van de Brexit het politieke podium beklimmen. Maar er zit een adder onder het gras. Stereotypering van vrouwen als redder, want ze zijn zo begripvol en ze communiceren zo goed en wat fijn dat ze de rotzooi opruimen. En de glazen klif – een kans pakken, maar wel voor plekken die een veel groter risico op mislukking met zich meebrengen.
  • ….En webmagazine Jezebel gaat ondertussen stug door met het bestrijden van vrouwenhater Donald Trump, met prachtige omschrijvingen zoals ”Donald Trump, our favorite fascist wad of upchucked puree carports” of ”gold-tipped mucus plug Donald Trump” (uuuurgh, smerig!!!!) of‘GOP presumptive nominee and melted Claymation villain Donald Trump”.

 

Nieuwsronde, IPS Gender Wire editie

Een poosje geleden besteedde de Zesde Clan aandacht aan IPS Gender Wire, omdat dit persbureau z’n uiterste best doet om de verhalen te brengen die je bijna nooit hoort. Verhalen over vrouwen uit alle windstreken, die een mening hebben, iets ondernemen, stapje voor stapje de wereld veranderen. In deze editie van de nieuwsronde linkt ons weblog je graag door naar een paar mooie artikelen.

Allereerst Bogotá, de hoofdstad van Colombia. Als de stad al in het nieuws komt, is dat meestal in verband met geweld. Of de eindeloze golf verkrachtingen. Maar temidden van de strijdende bendes, de narcoterreur en ‘gewone’ criminaliteit richtte de 26-jarige Sandra Sánchez een vrijplaats op. Een vreedzame oase waar mensen samen kunnen eten, leren lezen en schrijven, en op een gezellige manier met elkaar in contact kunnen komen.

IPS interviewde Raquel Coello, een Spaanse econome die tegenwoordig de Verenigde Naties adviseert op het terrein van begrotingen en budgetten. Fijn als er allerlei progressieve wetten zijn om vrouwen eerlijke kansen te geven, zegt ze, maar er gebeurt niets als er geen financiële middelen komen om zulke wetten in de praktijk uit te voeren. Ieder land zou z’n begroting moeten nalopen op gender. Want dan blijkt vaak dat het geld en de middelen vooral naar jongens en mannen gaan. In Nederland kennen we dat ook: jongerenwerk blijkt in de praktijk vooral jongenswerk, en toen kenniscentrum E-quality experimenten uitvoerden in Nederlandse gemeenten bleek het sportbudget voor driekwart naar jongens en mannen te gaan. Oeps…

Vrouwen in Nepal besloten hun landbouwmethodes aan te passen aan het veranderende klimaat. In plaats van geïmporteerde zaden herontdekten ze eigen variëteiten die beter tegen droogte en kou kunnen. De vrouwen zetten collectieve banken op om het zaaigoed te verzamelen, bewaren en eerlijk te delen. Op die manier verwachten ze ook in de toekomst voldoende voedsel te hebben om zichzelf en hun families een goede toekomst te geven.

Over gewone mensen in Noord-Korea lees je bijna nooit iets in Nederlandse kranten. IPS sprak met verschillende kenners van het land en met reizigers. Die berichten dat Noord-Koreaanse vrouwen steeds vaker het heft in handen nemen. Hun partner is vaak werkloos of hangt rond in een fabriek die wegens gebrek aan elektriciteit nauwelijks nog iets produceert. Om het gezin financieel draaiende te houden en iets te eten te hebben, trekken steeds meer vrouwen erop uit. Ze gaan spullen verhandelen, zetten markten op of blazen bestaande markten nieuw leven in. Dit zet de traditionele verhoudingen op z’n kop…

Tot slot een indringend interview met Odette Kayirere uit Rwanda. Ze won de Gruber Prijs voor Vrouwenrechten voor haar vrijwilligerswerk. Een aantal jaren geleden vond in Rwanda een genocide plaats nadat spanningen tussen twee bevolkingsgroepen, Hutu’s en Tutsi’s, dramatisch uit de hand liepen. Kayirere was één van de talloze vrouwen die haar man kwijtraakte. Ze richtte een organisatie op om lotgenoten te helpen en gerechtigheid voor de slachtoffers van de massamoord te bewerkstelligen.

Overal ter wereld weten vrouwen te overleven en de situatie te verbeteren, van henzelf en van anderen. Goed dat IPS die verhalen opschrijft en bekend maakt….