Tag Archives: moslima’s

Zaak Simons staat niet op zichzelf

De zaak Sylvana Simons houdt de gemoederen bezig. Gelukkig beginnen er in de media analyses te komen die haar situatie voorzien van een bredere context. Want wat haar overkomt, staat niet op zichzelf. Het hangt samen met bekende patronen rondom seksisme en racisme, en met territoriumdrift van de groep die het openbare debat gewend was te domineren. Een overzicht van de betere artikelen:

Bron: Joop.nl

Slechts een paar bronnen halen de analyses uit het niveau van persoonlijke anekdotes en inzichten, en plaatsen de woede tegen Simons in een bredere context. Zo haalde tijdschrift Linda een onderzoek aan van het Britse dagblad The Guardian. Deze krant analyseerde tienduizenden commentaren op opiniestukken van verslaggevers, en toonde keihard aan dat mensen de standpunten van hun gekleurde, vrouwelijke medewerksters met de meeste haat neersloegen. Van de top tien doelwitten vielen er acht in die categorie. De andere twee plekken gingen naar mannen met een gekleurde huid.

Wie leveren al die haat? Veel commentaren zijn anoniem. Her en der duiken echter wel degelijk namen op. Linda noemt radio dj Giel Beelen en voetbalcommentator Johan Derksen als expliciete leveranciers van haat tegen Simons. Een 37-jarige man uit Kudelstaart bekende de maker te zijn van bewerkte beelden waardoor het lijkt alsof mensen Simons lynchen.

Ziet u het patroon? Blanke mannen. Het NRC ging te rade bij kinderpsychiater Glenn Helberg:

Het zijn opvallend veel witte mannen die zich aangevallen voelen, zegt Glenn Helberg, kinderpsychiater en voorzitter van het Overlegorgaan Caribische Nederlanders (OCaN). „Zij voelen de drang de eigen groep waarmee jij je identificeert, te verdedigen tegen de ánder. Dat is een heel primitief gevoel. Sylvana Simons is niet alleen de ánder omdat ze zwart is, ze is ook nog vrouw. Seksisme, racisme én islamofobie spelen een rol. Want ze zit nu bij een partij die opkomt voor moslims. Zij symboliseert die drie angsten.”

Webmagazine Vileine schreef hier trouwens in mei dit jaar al over, al die blanke mannelijke opiniemakers die steigeren zodra Simons in beeld komt en hele columns wijden aan hun weerzin tegen haar.

Dat duidt op nog iets anders. Radio, debatprogramma’s op de televisie, het politieke debat, kranten, tijdschriften, op een paar uitzonderingen en niche-genres na domineren blanke mannen. Dat vond iedereen lange tijd normaal, totdat de tweede feministische golf losbrak, emancipatiebewegingen aan kracht wonnen en allerlei groepen meer diversiteit eisten. Deze ontwikkeling leidt ertoe dat blanke mannen nog steeds domineren, maar daar steeds minder vaak mee weg komen. De Correspondent:

…de man die dacht machtig en onaantastbaar te zijn, niet langer wegkomt met gedrag wat tot in het recente verleden geaccepteerd of geslikt werd. Witte mannen moeten een toontje lager zingen, omdat ook vrouwen, minderheden en mensen met een lagere sociale klasse hun plek opeisen. Daarom roeren veel van dit soort mannen zich. Door zich te beklagen dat hun grappen niet meer geaccepteerd worden of hun woorden altijd verkeerd uitgelegd worden. Door een seksistische, badinerende tweet de wereld in te slingeren.

Of een lynchfoto van Sylvana Simons te maken, zodat ”die bitch” haar plek weer weet. Zelfs het ‘daar moet een piemel in’ komt weer langs, want als mannen een vrouw klein willen maken doen ze dat het liefst door middel van dreigen met haatseks. Zie ook de walgelijke reactie van Quote op een al even walgelijk artikel in Esquire, waar een journalist seksueel geweld tegen dronken, bewusteloze vrouwen aanmoedigde – en daar mogen wij vrouwen niks van zeggen, anders volgt haatseks.

Seksisme, racisme, islamologie en de woede van blanke mannen omdat ze niet meer als vanzelfsprekend het openbare debat domineren, het is een krachtige cocktail. Simons is niet de eerste of de enige die met die giftige cocktail in aanraking komt. Velen gingen haar voor. Hoogleraar Gloria Wekker, die aangevallen wordt op haar toon omdat mensen de uitkomsten van haar wetenschappelijke onderzoek naar racisme niet pruimen. Mannen en een enkele vrouw die moslima’s verbaal aanvallen op straat en in het openbaar vervoer. De haat tegen Ayaan Hirsi Ali. Het gaat door totdat we inzien wat er achter ligt….

Bonus: reacties op uitspraken over racisme en seksisme van Sylvana, bewijzen haar gelijk. Zie ook Lewis’ Law: commentaren over ieder artikel over feminisme rechtvaardigen het feminisme. Later iets aangepast zodat de wet beter aansluit bij andere internet-wetmatigheden (zoals Godwins Law):

As the comment section of any article about feminism grows, the probability of someone saying something utterly vile, stupid and/or ignorant about women – something that justifies the existence of feminism – approaches one.”

Verander ‘feminisme’ in ‘racisme’ en je bent er.

Laat vrouwen met rust

Franse steden die de ‘boerkini’ verbieden omdat dit kledingstuk onderdrukkend zou zijn. Geen knielaarzen en geen rokjes tot boven de knie op het werk dragen, anders volgt ontslag. Verplicht hoge hakken dragen, anders volgt ontslag. Te strakke broeken of t-shirts die je sleutelbeen bloot laten, o nee, dat kan niet op school. Het gaat maar door. Laat meisjes en vrouwen toch eens met rust!

Waar een man tijdens zijn werk als televisiepresentator rustig een jaar lang hetzelfde slechtzittende pak aan kan trekken zonder dat er een haan naar kraait, kunnen vrouwen niks doen zonder dat het überkritisch commentaar regent. Erger nog, regelmatig ontaardt de kritiek in draconische ge- en verbodsbepalingen. Soms omdat de kleding teveel bedekt, dan weer omdat kleding te veel bloot laat, dan weer omdat een baas plotseling vindt dat hij of zij z’n dominantie moet tonen, maakt niet uit, er valt altijd wat te mekkeren over vrouwen, wat ze doen en wat ze dragen.

Mannen die eerlijk zijn, geven zelf ook toe dat zij ongestoord kledingkeuzes kunnen maken, terwijl vrouwen onder een vijandig vergrootglas liggen. Zo zei de tv-presentator met zijn goedkope pak:

“No one has noticed; no one gives a s—,” Stefanovic said to Fairfax Media. “But women, they wear the wrong color and they get pulled up. They say the wrong thing and there’s thousands of tweets written about them. Women are judged much more harshly and keenly for what they do, what they say and what they wear.”

Maar al te vaak blijkt, bij een nadere analyse, dat mensen zich afreageren op vrouwen, terwijl er iets heel anders speelt. Bijvoorbeeld: angst voor verandering, onzekerheid over je identiteit als land, angst voor moslims en/of de islam. Dat erkennen en er op een constructieve manier mee omgaan is lastig. Vrouwen kledingvoorschriften opleggen daarentegen is zo gebeurd.

Of, andere variant: gaat het helemaal niet om zoiets als een boerkini, maar om een ruzie tussen dorpelingen, waarna de gemeenschap het makkelijker vindt om naar rare buitenstaanders te wijzen. Want met je buren moet je nog jaren verder, terwijl die badgasten volgende week weer weg zijn.

Ander voorbeeld: bij veel voorschriften voor vrouwen gaat het eigenlijk om mannen die op een volwassen manier met hun lustgevoelens moeten leren omgaan. Maar da’s vervelend. Dan moet je als man zelf aan de slag. Nee, veel makkelijker om vrouwen op te zadelen met dwingende kledingvoorschriften: zíj moet er voor zorgen dat híj zijn handen thuis houdt. Ben je er als man weer vanaf, en als er toch seksueel geweld volgt (want dat ligt niet aan kleding) kun je naar de vrouw wijzen: zij gaf aanstoot. Zij zat fout.

Omdat er zo vaak sprake is van een seksistische dubbele moraal, omdat er meestal allerlei andere redenen en emoties schuilgaan achter de kledingge- en verboden voor vrouwen, omdat het een volstrekt onrechtvaardige druk legt op vrouwen, om al die redenen ben ik het eens met Aleid Truijens dat vrouwenkleding verbieden altijd een slecht idee is.

Mensen, zoek aub uit waarom je zo geobsedeerd bent door vrouwenkleding en dat wat zou moeten of niet zou moeten op dat gebied. Breng dat aan het licht. Doe dáár wat mee. En laat ons met rust met je voorschriften en kledingverboden. Wij vrouwen hebben al genoeg andere shit aan ons hoofd.

Nederlandse ontwerpster haalt internationale pers

Modeontwerpster Cindy van den Bremen heeft de internationale pers gehaald. Ze ontwierp bedekkende sportkleding zodat Islamistische meisjes en vrouwen kunnen deelnemen aan officiële voetbalwedstrijden. Voetbalbond FIFA diskwalificeerde eerder een team uit Iran, omdat de deelneemsters een hijab droegen. Dat mag niet, onder andere vanwege veiligheidsredenen. Van den Bremen ontwierp een versie die wél voldoet aan de veiligheidsnormen.

Het ontwerp van Cindy van den Bremen, verschillende versies van haar zogenaamde Capster.

Van den Bremen’s werk is opgenomen in de collectie van het Amerikaanse museum voor moderne kunst en design MOMA. Onder andere Al Arabiya, The National en de BBC besteedde aandacht aan haar werk. Haar ontwerp is van belang, omdat het verbod op de hijab in de praktijk zorgt voor uitsluiting van meisjes uit diverse landen:

If the hijab ban stays, some of these players will not be able to take their talents far beyond their home ground – a concern to former Jordanian women’s team coach Hesterine de Reus. “I struggled a lot to get girls involved in the game in Jordan. We have to encourage Muslim girls to start playing. “Their participation in sport is low anyway, and I think in football we make it worse with the existence of these rules.”

Het ontwerp van Van den Bremen is gemaakt van soepel materiaal. De draagster hoeft geen knopen te maken of haarpinnen te gebruiken om de hijab vast te zetten. Door gebruik te maken van Velcro blijft het deel bij het hoofd goed zitten, terwijl het makkelijk genoeg los komt als een tegenstander eraan gaat rukken. Zo blijft de kans op verwurging of verstikking tot het minimum beperkt.

Van den Bremen vertelt aan de BBC:

designer Cindy van den Bremen insists her hijab is designed to empower women and give them the freedom to choose. “Most of the women and girls I spoke to were very keen to wear a hijab on the pitch, contradicting the image I had. “We think it’s a woman’s choice whether they want to cover themselves and not anyone else’s – including Fifa.”

Haar werk past in een traditie van pogingen om ervoor te zorgen dat overkoepelende sportinstanties het houden op de veiligheid, en verder met hun handen af blijven van de kledingkeuze van vrouwen, maakt ze ook duidelijk in The National:

“In the West, there is so much connected to this piece of fabric that it is not fair anymore,” to Muslim women Dutch designer Cindy van den Bremen said last week […]  “I really want to express the fact that I am not pro or against the hijab. I am pro-choice”, she said.

Cindy van den Bremen.

Nederland legt dwingende kledingvoorschriften op

Nederland verbiedt de boerka. Na België en Frankrijk zijn wij nu het derde land waar de regering kledingvoorschriften bij wet gaat afdwingen. Omdat niemand beschuldigd wil worden van afkeer van een bepaalde bevolkingsgroep, stellen de regels officieel dat gezichtsbedekkende kleding niet mag. Behalve boerka’s mogen mensen ook geen integraalhelmen opzetten of bivakmuts dragen. Die nuancering moet de wet door Tweede en Eerste Kamer loodsen.

De zogenaamde nikab bitches in Frankrijk kozen performance acties als middel om te protesteren.

Minister Liesbeth Spies legt in Trouw uit dat Nederland een open samenleving is waar mensen elkaar ook open tegemoet moeten treden. Iedereen moet kunnen participeren. Klinkt mooi, maar de regering wil dit afdwingen met strafbepalingen. De regering negeert met deze vrijheidsbeperking allerlei argumenten tegen zo’n drastische ingreep in het persoonlijke leven van mensen.

Filosofische argumenten bijvoorbeeld, omdat het verbod via allerlei rare redenaties tot stand komt en botst met andere praktijken. Waarom bijvoorbeeld wel de boerka verbieden, maar hoge hakken niet? Die zijn minstens zo schadelijk voor vrouwen als een boerka, en belemmeren de participatie. Probeer maar eens een kilometer op stiletto’s te lopen. Dat vergt jaren oefenen. En wat als het vriest en je hebt jezelf lekker ingepakt met een muts en een das? Krijg je dan ook boetes? Zou wel moeten, want ook dan is je gezicht bijna volledig bedekt.

De wetgeving walst ook over de betrokken vrouwen heen. Wetenschappelijk onderzoek, in het bezit van de regering, laat zien dat vrouwen zelf om allerlei redenen kiezen voor dit soort verhullende kleding. Vaak ging er een jarenlange religieuze zoektocht aan vooraf, ontdekte hoogleraar Annelies Moors. Echtgenoten of familieleden zijn vaak tegen, omdat ze bang zijn voor het sociale stigma dat om een boerka of nikab dragende vrouw hangt. De vrouw neemt die weerstand meestal op de koop toe. Moors gaf daarom twee jaar geleden al aan dat een verbod louter averechts werkt. Ze noemde een verbod, of andere beperkende bepalingen, symboolpolitiek. Met de realiteit heeft het niks te maken. Sterker nog:

Mochten er toch vrouwen zijn die tegen hun zin een gezichtssluier dragen, dan worden zij, volgens Moors, door de politieke plannen slechts harder getroffen. „Als ze van hun echtgenoten hun nikab moeten blijven dragen en straks nergens meer welkom zijn, worden ze nog afhankelijker. Dan gaat de voordeur dicht en zien we ze helemaal nooit meer.” Als de politiek vrouwenonderdrukking wil tegengaan, moeten de pijlen daarop worden gericht. Dus bijvoorbeeld op de slachtoffers van huiselijk geweld en mensenhandel, stelt Moors.

De regering negeert ook de juridische kant. Nota bene de Raad van State reageerde uiterst kritisch op de plannen voor een boerkaverbod. Je moet zeer zwaarwegende redenen hebben om de vrijheid van godsdienst aan te tasten. Vaak is het een moeilijke zoektocht naar de juiste balans. In een eerdere casus rondom godsdienstvrijheid oordeelde de De Raad van State dat politieke partij SGP geen basale democratische rechten, zoals het passief kiesrecht, mag onthouden aan vrouwen. De vrijheid van godsdienst moest hier wijken voor een groter goed, zoals het volwaardig kunnen deelnemen aan de democratie en je houden aan internationale verdragen.

Kledingkeuze is echter iets van een geheel andere orde. Een verbod op bepaalde kleding vormt een te grote inbreuk op de religie van mensen. De regering trekt zich echter niks aan van alle hierboven genoemde overwegingen. De landsbestuurders leggen hun oor liever te luisteren bij Jan met de Pet. Die schrijft bijvoorbeeld:

Ten eerste ziet zo’n verknipt tafellaken om je bakkes er gewoon niet uit en ten tweede wil je als westerse man zo’n moslima gewoon in haar facial kijken om te checken of je haar zou doen achter het fietsenhok. Zo zijn wij. En eindelijk snapt de Nederlandse politiek dat ook eens. Dus deze zomer zijn er allemaal lekkere hete moslim chickies te bewonderen op het strand en in het park.

Tsja, dan is de discussie inderdaad gesloten.