Tag Archives: moeders

Correct taalgebruik versluiert probleem alleenstaande moeders

Slechte berichten, onder andere in de Volkskrant: alleenstaande ouders gaan er honderden euro’s op achteruit. Vanwege bezuinigingen vallen allerlei subsidies en tegemoetkomingen weg voor mensen met een kind van 12 jaar of ouder. Klinkt netjes he? Alleenstaande ouder, mensen…. Maar zulk politiek correct taalgebruik verhult waar het eigenlijk om gaat. Die alleenstaande ouder is bijna altijd een vrouw. Deze bezuiniging treft vrouwen zodoende veel harder dan mannen. Dat heet in goed Nederlands: indirecte discriminatie.

Even wat cijfers. Volgens het CBS stijgt de omvang van de groep alleenstaande ouders gestaag en telt Nederland tegen de half miljoen van dit soort huishoudens. De stijging hangt samen met het eveneens stijgende aantal echtscheidingen. Gaan man en vrouw uit elkaar, dan bleven de kinderen in 2008 in 85% van de gevallen bij de moeder wonen. Vervolgens ontmoeten mannen sneller een nieuwe partner dan vrouwen. Want, nog steeds in de woorden van het CBS: ‘de aanwezigheid van thuiswonende kinderen vermindert de kans op het zoeken en vinden van een partner.’ En die kids woonden dus meestal bij mams.

Okee, echtscheidingen. Wat gebeurt er dan met het inkomen? Zoals kenniscentrum E-quality onlangs nog duidelijk maakte staan vrouwen er over het algemeen slechter voor dan mannen als het gaat om werk en inkomen. Zeker als er kinderen komen schieten hij en zij in traditionele rolpatronen. Als er iemand stopt of minder uren betaald werk verricht, dan is dat vrij automatisch de vrouw. Ook in 2009 veranderde de geboorte van een kind bijna niets voor mannen.De overgrote meerderheid blijft gewoon fulltime werken.

Alles bij elkaar zorgen deze patronen ervoor dat mannen na een scheiding op z’n minst 1800 euro per maand te besteden hebben. Vrouwen beschikken over hooguit 1300 euro, maar vaak veel minder. Dit becijferde het NIBUD vorig jaar. Uit dat onderzoek bleek ook dat vaders maar in de helft van de gevallen alimentatie betaalden voor de kinderen die zij verwekten. De andere vijftig procent weigerde, of kon wegkomen met niks betalen omdat het stel indertijd geen afspraken had gemaakt over wat te doen in geval van een scheiding. Of omdat hij en zij geen huwelijk sloten maar samen woonden zonder samenlevingscontract. 

Als je kijkt naar het effect van deze bezuiging in termen van gender, is het duidelijk een discriminerende maatregel die vrouwen veel harder treft dan mannen. Het lijkt wel een beetje op die women seeking missile waar organisaties in Engeland tegen te hoop lopen. Het politiek correcte gebruik van ‘ouders’ en ‘mensen’ versluiert de seksistische lading van de bezuiniging.

Als de regering dan toch iets wil doen, kunnen ze beter vaders aanspreken op hun financiële verantwoordelijkheid. Want hoe kan het dat de helft van de mannen na een scheiding geen cent meer geeft voor zijn kinderen?

‘Pretkeizersnede’ blijkt kul

Laten we even lezen wat een verslaggever van de Volkskrant een paar jaar terug te zeggen had over vrouwen die bevallen met een keizersnede. Komt-ie:

McDonald’s, kant- en klaarmaaltijden, een pret-keizersnede. Het gemak dient de mens, medische techniek is dienend. Niet wachten tot de baby is uitgeteld maar operatief halen zonder kleurscheuren. Via een flinke snee in de buikwand, boven het schaambeen. Op het moment dat het uitkomt, ingepland in het operatieschema. De voordelen zijn voor de vrouw, de mogelijke nadelen voor de baby.

Een flinke snee in de buikwand? Auw, dat klinkt helemaal niet prettig! Dat klinkt eerder als een zware ingreep, waar je een flink litteken aan over houdt. En hoezo die belangentegenstelling tussen moeder en kind? Waar zijn de argumenten of het bewijs?

Dit houd je over aan een keizersnede.

Desondanks staat Nederland niet alleen in de negatieve beeldvorming rond vrouwen die bevallen met een keizersnede. In Engeland bijvoorbeeld heet dit: ‘too posh to push’, oftewel ze voelen zich te goed om te persen. In beide gevallen schilderen de media een beeld van luie varkens, die geen pijn willen lijden en alleen aan zichzelf denken. Ze shoppen en vragen uit gemakzucht om een keizersnede, of omdat de carrière voor gaat.

Maar wat blijkt, groot nieuws in Engeland: een uitgebreid onderzoek bij meer dan 180 ziekenhuizen, bij meer dan 600.000 geboorten, wijst uit dat vrouwen met een keizersnede bevallen vanwege noodzakelijke medische redenen. En ook in Nederland blijkt dat je kunt discussieren over het tijdstip waarop de arts een keizersnede inzet, maar ook hier gaat het om medisch noodzakelijk handelen. Dat plaats vindt in 15% van de bevallingen, tegen 24% in Engeland. En te maken heeft met stuitliggingen, medische complicaties bij de bevalling en andere zwaarwegende belangen.

‘Ingreep vindt plaats omdat het medisch noodzakelijk is’ zou geen groot nieuws mogen zijn. Maar als je als aanstaande moeder zo negatief wordt weggezet, moet je wel blij zijn met de aandacht voor dit wetenschappelijk bewijs. Dan houden deze waardeoordelen hopelijk een keertje op.

Nieuwe rubriek: de lezing van…

Overal op het wereldwijde web zijn prachtige toespraken te vinden van vrouwen. Advocaten, hoogleraren, ervaringsdeskundigen, politici, vrouwen die iets meemaakten en ergens iets van vinden. Vaak verdwijnen die toespraken – er is voor zover De Zesde Clan kan nagaan in Nederland geen site waar ze verzameld worden. Daarom een nieuwe rubriek: de lezing van. Met een link naar een lezing en een korte introductie over het onderwerp.

Om de lezer niet meteen met een pak papier om de oren te slaan, linken we in deze eerste aflevering door naar een korte lezing van advocate Gabi van Driem. Zij sprak deze rede uit in 2004, tijdens een congres van de vereniging Vrouw en Recht. Gabi van Driem is al meer dan een kwart eeuw actief om vrouwen bewust te maken van hun bestaande rechten, die rechten te verdedigen en waar mogelijk uit te breiden. Ze stond bijvoorbeeld aan de wieg van het straatverbod.

In deze toespraak voor Vrouw en Recht gaat ze in op de zorg voor kinderen, regelingen voor de voogdij na een scheiding, en de gevolgen van een toegenomen eis van de vader om maximale omgangsrechten te verkrijgen. Dat lukt mannen steeds beter, signaleert Van Driem. Maar tegenover die toegenomen rechten staan weinig tot geen plichten voor de vader. Ook nu nog een zeer actueel thema, met grote emotionele gevolgen voor vaders, moeders en kinderen.