Tag Archives: marginalisering

Een paar artikelen waar ik graag de aandacht op vestig

Eén van de redenen waarom ik dit weblog bij houd, is zodat ik mensen kan doorverwijzen naar vrouwen die belangwekkende meningen uiten, inzicht geven in situaties, en iets vertellen over hun ervaringen. Vlak na elkaar kwam ik drie van zulke artikelen tegen. Een interview met Tamil schrijfster Ambai, en twee artikelen rondom het psychologische klimaat in de V.S. na de winst van Trump.

Journaliste Pooja Pillai interviewde Ambai en dook met haar de diepte in, over haar boeken, de perceptie van haar werk, feminisme, vriendschap tussen vrouwen en de verschillende manieren waarop mensen de nalatenschap van een auteur beheren, afhankelijk van diens sekse. Prachtig interview, geeft heel veel inzicht.

In ander nieuws: de winst van Trump dendert door. Feministe Lindy West publiceerde een artikel – lees het hier – over een nieuwe trend in analyses over de overwinning van deze man. Volgens allerlei (mannelijke) opiniemakers zou hij de Amerikaanse verkiezingen hebben gewonnen omdat politieke correctheid ontoelaatbare vormen aanneemt en sociale bewegingen te fel actie voerden. Pardon:

blaming political correctness for President Trump is […] every battered wife who has been murdered by her husband when she tries to leave. It’s “I wouldn’t have to hurt you if you’d just behave.” It’s a disingenuous rationalisation peddled by people who know they did nothing to help when Trump’s Voltron of hate was gathering steam and are suddenly terrified because the stock market is crashing. […] And what do you actually want us to do on a practical, day-to-day level? [..] Never defend our boundaries until they shrink down and garrote us? It’s not an option. Political correctness is not voluntary; it’s survival.

Toevoeging van mijzelf: het gebruik van het woord ‘overleven’ is niet overdreven in een land waar blanke mannen Trump als hun Alfamannetje ziende Ku Klux Klan Trump’s overwinning wil vieren, Trumpaanhangers mensen doodsbedreigingen sturen via Facebook, mannen vrouwen bestraffend toespreken omdat ze Clinton’s verlies bewenen, de aankomende president klimaatverdragen wil opzeggen, vreemdelingen wil deporteren en allerlei sociale vangnetten wil afschaffen, en instanties een stijging signaleren in het aantal hatecrimes.

Kali Holloway signaleert nog een andere trend. Een koor van mensen, opvallend vaak blank en mannelijk, roepen alle mensen die Clinton steunen op om alles te vergeten en sympathie te hebben met Trump-aanhangers, want deze blanke kiezers hebben het zo moeilijk. Dit plaatst mensen in een moeilijke positie. Begrip tonen en je verzoenen klinkt supernobel, maar wat als de ”tegenpartij” er hele andere gedragsregels op nahoudt, vraagt juriste Marie Henein zich af:

Going high when they go low means you speak only to people who were listening in the first place. It’s like bringing thank-you cards to a knife fight. You’re going to get hurt or worse, lose.

Bovendien vinden veel gemarginaliseerde groepen het moeilijk om sympathie op te wekken voor die klem zittende blanke Trumpstemmer, beargumenteert Kali Holloway in de derde must read:

For a people who have shamed black folks for supposedly always wanting a hand out, for being a problem of the entitlement state, I have never seen people who so firmly believe they are owed something.

Bonus 1: deze Twitterberichten

 12 nov.For years I shamefully failed to realise that men who shout Paki at me from passing cars are actually experiencing a lot of economic anxiety
 20 u20 uur geledenSan Francisco, CA It’s like telling someone in an abusive marriage that since ½ the people in the marriage like beating them, they need to find common ground.

Bonus 2: een aantal journalisten en schrijvers waarschuwen dat Trump een autoritair regeringsmodel vertegenwoordigt. Zo heeft Trump tijdens zijn campagne verschillende keren aangekondigd dat hij wetgeving rondom laster wil verruimen in gevallen waarbij de pers negatieve berichten publiceert.

Bonus 3: de altijd betrouwbare, scherpe John Oliver over het normaliseren van het aanstaande presidentschap van Donald Trump:

Marvel laat Black Widow zitten

Marvel filmstudio’s laat het personage Black Widow vegeteren. Vorig jaar liet de studio al weten dat er geen plannen zijn voor een aparte film rondom deze superheldin. Nu blijkt dat Black Widow opvallend afwezig is op producten rondom The Avengers, Age of Ultron. Twee acteurs, te weten Chris Evans en Jeremy Renner, noemden het personage in een openbaar interview openlijk een slet, en de manier waarop de studio de filmrol van Black Widow invult levert ook kritiek op. Al dan niet persoonlijk op de regisseur gericht. Ophef alom…

Emancipatie op het gebied van werk, geld en macht en concrete rechten is één ding, maar feministen pleiten daarnaast ook voor een psychologische revolutie. Waaronder een omwenteling in de verhalen die we vertellen. Daar loopt het te vaak spaak. Naast de eindeloze reeksen over Superman, Iron Man, Spiderman, de Hulk, enzovoorts, enzovoorts, is het zoeken naar een film rondom een superheldin.

Heb je eindelijk een vrouwelijk personage van betekenis, dan is de kans groot dat ze het romantische element moet verzorgen, of vooral dient als hulpje om het verhaal van de mannelijke held verder te brengen. Al dan niet door dood in een koelkast op te duiken.

Ook Black Widow loopt schade op. Ze is de enige vrouw van betekenis in een groep mannen, waardoor het personage lijdt onder de schadelijke gevolgen van het Smurfin-syndroom. Ook moet ze opvallend vaak mannelijke helden steunen en koesteren. Hield ze eerst het handje vast van Hawkeye, in Age of Ultron is het de beurt aan de Hulk. Die heeft behoefte aan de kalmerende werking van haar bijzondere feminiene gaven. En zo zijn er meer voorbeelden van marginalisering in de rol van Black Widow.

Wat betreft de relatieve onzichtbaarheid van de vrouwelijke hoofdpersoon in commerciële producten: dat gebeurt vaker. Ook Gamora van de Guardians of the Galaxy ontbrak in de reeks producten rondom deze film. Bij de Star Wars producten ontbrak Prinses Leia. Pas toen boze fans met acties dreigden en een petitie indienden, kwam de betrokken filmstudio alsnog over de brug. (Actie ondernemen? Mail speelgoedwinkels.)

Dan de acteurs. Renner en Evans noemden dé vrouwelijke hoofdpersoon in ‘hun’ film een slet, in een openbaar, gefilmd interview.  Dan ben je heeeeeel zeker van je privileges. Daarna excuses maken verandert weinig aan de problematische boodschap:

RENNER: She’s a slut.

EVANS: (laughing) I was about to say something along that line. She’s a complete whore.

RENNER: What a trick, man.

EVANS: (laughing) She’s a slut.

Zeker niet als je in no time voor de tweede keer naar hetzelfde etiket grijpt – ja Renner, ik kijk naar jou. Ondertussen geen woord over het slettenbak-gehalte van Ironman/Tony Stark. Die mag expliciet met vrouwen rommelen en zichzelf trots een playboy noemen. Een dubbele moraal van jewelste: Tony is stoer, Black Widow is een hoer.

Is er nog hoop? Natuurlijk. Mark Ruffalo, die De Hulk speelt, snapt waarom je spullen van de Black Widow wilt zien en riep om méér. Fans ondersteunen dat pleidooi:

“Daar ben ik het mee eens, Mark”, zo reageerde iemand die door de acteur werd geretweet. “Ik heb 2 meiden die van ‘Avengers’ houden en ik wil niet dat ze denken dat het alleen jongens zijn!”

Magazine Cosmopolitan UK nam het initiatief om alle seksistische vragen die journalisten normaliter op Scarlett Johansson afvuren, aan Mark Ruffalo te stellen. Die speelde het spel mee en gaf bedachtzame antwoorden op vragen van het type ‘welk dieet volgde je om in het kostuum van De Hulk te passen‘.

Nog meer hoop: de makers van Saturday Night Live weten hoe Marvel de vrouwtjes wil paaien, als ze ergens in 2043 zover zijn om een film over Black Widow te maken. Wees gerust, lezeressen, ooit komen we aan onze trekken, met de action figures die erbij horen: