Tag Archives: mannenemancipatie

Seksueel geweld: mannen krijgen het door

Hashtag #zeghet levert nog dagelijks schrijnende ervaringsverhalen op van vrouwen die te maken kregen met seksuele intimidatie en geweld. Bij de reacties staan veel twitterberichten van mannen die zich op hun pik getrapt voelen. Ook mannen die zich verbazen over de hoeveelheid ellende die vrouwen melden. Is het echt zo erg? Ja, het is echt zo erg. En steeds meer mannen krijgen dat door.

Mannen leven in een andere wereld dan vrouwen (*kuch* male privilege *kuch*). Ze lopen minder risico op straatintimidatie, ongewenste intimiteiten, aanranding en verkrachting. Dat maakt het moeilijker om je in te leven in de situatie van een ander:

Veel mannen lieten op Twitter weten dat ze schrokken van de omvang van het probleem, van de verhalen die ze plotseling van naasten hoorden. 

Schrik, ”plotseling” iets horen, dat zijn termen die passen bij fenomenen zoals ‘de schellen vallen van je ogen’, er vallen kwartjes, er gaat mensen een lampje op. Da’s top. Want mannen zijn mensen met gevoel en verstand. Waarom zouden zij niet in staat zijn te snappen dat vrouwen in rotposities terecht kunnen komen?

Neem Sam Gerrits. Die signaleert vanuit zijn eigen werkervaringen en contacten met cliënten dat seksuele intimidatie en verkrachting diepe sporen nalaten in de psyche van meisjes en vrouwen. Hij juicht #zeghet toe, omdat de actie zorgt voor bewustwording. De berichten doorbreken het stilzwijgen rondom seksueel geweld. Dat draagt bij tot begrip:

Ik denk niet dat ik de enige man ben die onder de indruk was van de #zeghet verhalen op Twitter. […] En dan heb ik het nog niet eens over de mannen die gisteren door #zeghet dingen spontaan zijn gaan snappen. Vriendjes die ineens door hebben waarom hun meisje zo overspannen reageert op bepaalde grappen, mannen die voor het eerst horen waarom hun vrouw nooit naar die en die kroeg wil.

#Zeghet hielp ook Peter Kwint om te beseffen dat hij echt in een andere wereld leeft dan vrouwen.   Dat vrouwen meer dan mannen in aanraking komen met intimidatie, aanranding en verkrachting kon hij ”met een beetje empathie nog wel raden”. Maar dat het zo vaak voorkomt, en zo veel, en ook bij vrouwen die hij kent en van wie hij nooit eerder iets hoorde, dát raakte hem. Hij noemt zichzelf nu bewuster dan voorheen.

Met hun artikelen dragen deze mannen bij aan meer bewustwording. Hard nodig, want bij seksueel geweld helpt het niet om vrouwen te adviseren hun gedrag, kledingkeuze en bewegingsvrijheid aan te passen. Sterker nog, dit kan leiden tot impliciete verwijten aan vrouwen, of zelfs beschuldigingen van het type ‘had je maar’. Ook geeft het geen pas om aan te zetten met dooddoeners van het type ‘mannen zijn nou eenmaal mannen’. In het filmpje: ‘beren zijn nou eenmaal beren’. Ja, en? Moeten we dan stil blijven zitten en de andere kant opkijken, want tsja, boys will be boys?

Seksuele intimidatie en geweld gaan ons allemaal aan. Mannen maken net zo goed deel uit van sociale mores die seksueel geweld in de taboesfeer houden en vrouwen er de schuld van geven. Daarom vind ik het zo fijn om de berichten van mannen als Kwint en Gerrits te lezen. Het is een eerste stap. Wie weet gaan ze hun maten voortaan aanspreken op seksistisch gedrag. Wie weet roepen ze vaker dan voorheen mensen tot de orde die de ervaringen van vrouwen wegwuiven.

Het hoeft helemaal niet groots en meeslepends te zijn. Veranderingen beginnen bij jezelf, met kleine handelingen, een opmerking hier, een steuntje in de rug daar. Met een beetje geluk breiden dit soort goede voorbeelden zich uit tot alle lagen van de bevolking. Wie weet kunnen wij vrouwen dan ongestoord over straat lopen. Rustig ons werk doen, zonder bang te zijn voor betastingen en ongewenste seksuele aandacht. Gerust een date regelen met een leuke man, zonder vrees voor aanranding of verkrachting. Wat zou dat heerlijk zijn.

UPDATE: nog een man die wakker schrok. James Worthy las de berichten op #zeghet, en begon zichzelf het een en ander af te vragen:

Dat hele #zeghet gebeuren op Twitter heeft mij enorm aan het denken gezet over mezelf en of ik weleens grensoverschrijdend bezig ben geweest. Ik belde een ex op en vroeg aan haar of haar grenzen nog intact waren toen ze mij dumpte. Het bleef lang stil, totdat ze begon te praten. “Het leek soms net of de lattenbodem iedere avond stuk moest. Als ik mijn kleren uittrok, verdwaalde je vrijwel direct in een soort mist die schizofreen maakte.” Ik belde nog een ex, en nog een ex en toen belde ik mijn vrouw. En allemaal hadden ze het over die mistbanken.

Het brengt hem tot een nieuwe definitie van mannelijkheid als het gaat om relaties met vrouwen. Heel goed.

Feminisme is terug van nooit weggeweest

Vindt er een nieuwe feministische lente plaats? vraagt de New Internationalist zich af. Het lijkt er wel op. Het gonst en het bruist. Organisaties eisen actie tegen de loonkloof, wijzen erop dat seksueel en huiselijk geweld een genderprobleem zijn. Vrouwen zorgen ervoor dat er een vrouwenportret op bankbiljetten blijft, en proberen de publieke agenda te beïnvloeden. Ook bruist het in de wetenschap, met een enorme diversiteit aan feministische onderzoeken.

Ieder tijdperk vraagt om een andere vorm van feminisme. Soms vinden er zoveel acties tegelijkertijd plaats dat het aanvoelt als een golf. Andere periodes kennen een wat rustiger karakter. Soms moet het feministische gedachtengoed ietwat ondergronds gaan, omdat machtige groepen stelling nemen tegen revolutionaire ideeën van het type ‘vrouwen zijn mensen’. Vaak gebeurt dat uit angst: vrouwen hebben niet gewonnen, maar stel dát ze winnen…? Huuuuuu! Want als feministen winnen, kan natuurlijk niets anders dan de Apocalypse volgen:

….we all need to remember that visionary feminist goal which is not of a women running the world as is, but a women doing our part to change the world so that freedom and justice, the opportunity to have optimal well-being, can be equally shared by everyone – female and male.

Waarna het feminisme, de backlash overleeft hebbende, de strijd weer oppakt, en mensen spreken van een nieuwe golf. De vierde, inmiddels. Deze golf benut moderne technieken. Vrouwen gebruiken sociale media om een schijnwerper te richten op allerlei vormen van seksisme en discriminatie. Op die manier krijgen de dominante verhalenvertellers van de westerse wereld, de blanke, goed opgeleide mannen met een goed inkomen, (opnieuw) te maken met een krachtig tegengeluid. Vrouwen plaatsen tegenover de blik van de mannen hun eigen blik, en dat levert een hele andere kijk op de wereld op.

Qahera, een Islamitische superhelden comic.

Dankzij internet en/of social media kunnen vrouwen zich makkelijker mobiliseren, actie voeren en aandacht vragen voor allerlei kwesties. Dat zijn er nogal wat. De huidige vierde golf heeft een mix in zich van oude en nieuwe thema’s, aldus New Internationalist. De aloude strijd tegen geweld, bijvoorbeeld, maar ook nieuwe accenten:

It feels as if feminism has a more populist bent today. It’s alright to be feminist and like Beyoncé. Men are increasingly encouraged to join the struggle for gender equity. There are pushes for more women on corporate boards or to run for high office. ‘It’s not what we in second-wave feminism thought we would work on,’ chuckles Joni Seager, ‘but I think it’s complementary in a “small steps” kind of way. It opens up the old debate: do we want to be the Barbarians at the gate or the people in the boardroom? I say both.’

De Zesde Clan zou daar aan willen toevoegen dat er nog een ander nieuw element in komt. Nu vrouwen steeds vaker een zelfstandig bestaan kunnen opbouwen, ontstaat er psychologisch en praktisch meer ruimte om zeer kritisch naar mannen te kijken en hun gedrag te benoemen. Vrouwen roepen mannen steeds openlijker op om stelling te nemen. Zij zijn te vaak onderdeel van de structurele achterstelling van vrouwen en dat kan niet langer.

Mannen kunnen juist een cruciale rol spelen bij de oplossingen. Bijvoorbeeld door, heel simpel, vriendelijker te zijn voor vrouwen en zich te gedragen als een fatsoenlijk mens (m.a.w.: niet slaan, niet verkrachten, niet moedwillig vrouwen onderbetalen en ontslaan zodra ze zwanger worden). En door zeer kritisch te kijken naar mannelijkheid, hoe zich dat uit, wat dat betekent voor zaken als zorg voor kinderen, betaalde en onbetaalde arbeid, vrouwen hun succes gunnen, zonder dat je ze daarna heimelijk afstraft als castrerende bitch. Enzovoorts.

Als mannen aan de slag gaan met hun privileges zou dat zoooooveel schelen… Vrouwen weten dat, daarom doen ze expliciet een beroep op hun verantwoordelijkheidsgevoel. Nu de mannen nog.

Mannelijke feministen roeien tegen de stroom in

Mag de Zesde Clan even een paar open deuren ingooien? Want soms lijken we het even te vergeten. Komen ze: Mannen zijn mensen. Vrouwen zijn mensen. Als mensen aan machtsstructuren morrelen, vormen ze een bedreiging voor de groepen die van het bestaande systeem profiteren en baat hebben bij de instandhouding ervan. Je hoeft niet in complotten te denken, om logischerwijs in te zien dat de leden van zo’n zich bedreigd voelende groep in het geweer komen.

Gary Barker, 7 maart 2012 in Amsterdam.

Waarom beginnen we hierover? Omdat de Amerikaanse activist Gary Barker in Nederland was voor de 35ste Globaliseringslezing. Hij sprak over mannen, emancipatie en feminisme. In zijn lezing stelde hij gangbare noties van mannelijkheid aan de kaak, en vertelde hij iets over zijn werk om mannen los te weken uit het macho keurslijf. Dat is een boodschap die niet goed valt. Onder andere NRC Handelsblad schreef op een nogal teleurstellende manier over de globaliseringslezing en de boodschap van Barker.

Wat te doen? Grappen maken? Een doorwrochte analyse tikken over de foutieve aannames, verdraaiingen en gaten in de logica? Of dit alles welgemoed negeren en gewoon verder gaan? Laten we dat laatste maar eens proberen. De Zesde Clan verwijst je graag naar een reportage van De Volkskrant, en naar het weblog van feministe Anja Meulenbelt, die de lezing op 7 maart bijwoonde en er een eigen verslag over schreef, en naar een video waarin Gary Barker iets vertelt over mannen, mannelijkheid en geweld tegen vrouwen. Zijn aandeel in onderstaande video begint vanaf de vijfde minuut.

Leef en leer, zoals de Amerikanen zeggen. Leef en leer je mee?

Mannen en hun angst voor een feministische dialoog

Toeval of niet? Heeft de Zesde Clan net een fel stuk getikt over de neerbuigende verhalen over vrouwen die geheel vrijwillig zelf kiezen voor onbetaald toiletten schoonmaken thuis, komt er een prachtig stuk van de mannelijke feminist Hugo Schwyzer. In de V.S. een bekende spreker, universitair docent, en medewerker van het Good Man Project. Deze laatste activiteit heeft hij echter neergelegd omdat er binnen de mannenbeweging steeds meer een sfeer ontstond van ‘boze feministen doen naar tegen mannen’. Iets waar de Zesde Clan ook op gezette tijden van wordt beticht. Net als de Zesde Clan wijst ook Schwyzer deze ‘ o wat doen die feministen naar’ houding af.

Schwyzer stopte nadat een leider van het mannenproject in eigen artikelen en Twitterberichten feministische opiniemakers neerhaalde als vijandige vrouwen die mannen verbaal in elkaar zouden slaan. Zonder met echte argumenten te komen. Toen vrouwen kritisch reageerden, sprak de site al snel van The Wrath of the Feminists, een taalgebruik waarbij apocalyptische beelden opdoemen, van schuimbekkende dragonders die met opgeheven zwaard op je af stormen etc. Het is oorlog! Die enge wijven zijn aan de winnende hand! Mannen, zoek dekking!!!

(Terzijde: in het echte leven is het eerder andersom. Een vrouw schrijft iets op internet en wordt stelselmatig, aantoonbaar en bewijsbaar bedolven onder de shit van internettrollen. Dat is nog eens intimidatie, inclusief bedreigingen en oproepen tot het verkrachten van de schrijfster. Ook dit geweld houdt vrouwen tegen om zich te uiten. Zie verder: men call me things)

Schwyzer, en met hem andere kritische geesten, zien iets heel anders. Zij herkennen in het vrouwen behandelen mannen zo naar-verhaal van het Good Men Project de retorische truc van gaslighting. Dat is een term om te omschrijven dat iemand hem onwelgevallige argumenten onder de tafel probeert te vegen, te neutraliseren, door de ander af te schilderen als overgevoelig en/of hysterisch. Zo, ze is te boos naar onze smaak, haar toon is verkeerd, ze is gek! Klaar, discussie gesloten. Schwyzer ziet dit terug bij zijn inmiddels ex-collega’s van het Good Man Project en moet er niks van hebben:

There’s a conscious purpose to this sort of behavior.  Joking about getting pelted (or putting on the football helmet) sends a message to women in the classroom – and online: “Tone it down.  Take care of the men and their feelings.  Don’t scare them off, because too much impassioned feminism is scary for guys.”  And you know, as exasperating as it is, this kind of silencing language almost always works. Time and again, I’ve seen it work to silence women in the classroom, or at least cause them to worry about how to phrase things “just right” so as to protect the guys and their feelings.  It’s a key anti-feminist strategy, even if that isn’t the actual intent of the men doing it — it forces women to become conscious caretakers of their male peers by subduing their own frustration and anger.   It reminds young women that they should strive to avoid being one of those “angry feminists” who (literally) scares men off and drives them away

Inderdaad.Het is een van de redenen waarom het feminisme zo’n slecht imago heeft gekregen en waarom je zo vaak van een vrouw hoort ‘ik ben geen feministe hoor, maar…’ en dan volgt er iets wat superfeministisch is, zoals de eis om hetzelfde salaris te ontvangen voor hetzelfde werk. Anno 2011 nog steeds geen vanzelfsprekendheid, niet in Nederland en niet daarbuiten.

De strategie is extra naar omdat iemand die bepaalde privileges heeft, dat zelf niet altijd ziet. Degene die buiten gesloten werd, ziet de ongelijkheid echter des te scherper. Dat heeft gevolgen voor discussies over feminisme, signaleert Schwyzer:

…when men and women argue about gender justice, women are more likely to have insights that men have missed.  Here’s the basic axiom: power conceals itself from those who possess it. And the corollary is that privilege is revealed more clearly to those who don’t have it.  When a man and a woman are arguing about feminism – and the women involved happen to be feminists and the man happens to be an affluent white dude – the chances that he’s the one from whom the truth is more obscured is very high indeed.

Schwyzer ziet een uitweg. Het tegenovergestelde van een man is naar zijn mening niet een vrouw, maar een jongen. Volwassen mannen moeten wat hem betreft ophouden zich kinderachtig en verongelukt te gedragen, en hun verantwoordelijkheid nemen. Alleen dan kunnen ze loskomen van de ‘enge feministen zeggen nare dingen’ mentaliteit:

I believe we live in a culture where too few adult males assert the grown-up virtues of self-control, responsibility, and manifested empathy.  Being “manly” is less about traditional machismo than it is about what the Apostle Paul calls the putting away of childish things.  And one of those childish things adult men put away is the need to deflect, belittle, or exaggerate women’s anger.

Wat zal 2012 een prachtig jaar worden, als meer mannen deze volwassen houding aan kunnen nemen. Kritisch naar zichzelf kijken, kritisch opletten hoe ze vrouwen behandelen, niet verkrachten, niet slaan, en eens een keer luisteren naar wat een vrouw zegt, omdat de kans groot is dat als het gaat om gender en machtsverschillen, zij daar meer over weet dan hij. Dan kunnen we de idealen van de Man Vrouw Maatschappij van Joke Smit en collega’s ook uit de schuur halen, afstoffen en glimmend en wel in onze huiskamer zetten, naast de kerstboom, zodat iedereen er plezier aan beleeft.

Fijne en vredige kerstdagen allemaal!

 

Internationale Dag tegen Seksuele Intimidatie op straat komt eraan

Nog één nachtje slapen en dan is het zover: zondag 20 maart is het de allereerste internationale dag tegen seksuele intimidatie op straat. Om stil te staan bij deze gelegenheid publiceert internetmagazine Jezebel een essay van een man, een docent op een school, die ingaat op de kleding van vrouwen, het gedrag van mannen, en lastigvallerij op straat. Lees alles via deze link… En voor wie met een online game wil ervaren hoe het voelt om constant aangesproken te worden, is er Hello Baby. Gratis en voor niks, een spel zonder einde en zonder winnaars.

Terug naar Jezebel. De auteur, Hugo Schwyzer, is in de Verenigde Staten bekend van zijn activiteiten voor mannenemancipatie. Hij zegt in het online magazine waar het op staat: omdat er een mythe bestaat dat mannen zichzelf niet kunnen beheersen, wordt de zelfbeheersing afgeschoven op vrouwen. Zij mogen geen aanleiding geven voor verkeerd gedrag bij mannen. Lekkere redenering. Vooral omdat al snel blijkt dat het niet uitmaakt wat een vrouw aan heeft. Luchtige zomerjurk of dikke winterjas, nageroepen word je toch. Hoe dat komt? Het heeft allemaal te maken met macht, schrijft Schwyzer:

Most harassers know damn well that shouting sexual slurs is a lousy seduction strategy. But whether they harass alone or in groups, most men who openly stare, yell, whistle (or worse) aren’t interested in getting laid, though they might happily jump at the chance if it were miraculously given. What they want is the thrilling reminder of their own masculine power.

Het artikel leverde aardig wat commentaar op van Jezebel lezers. Eén persoon vroeg zich af hoe hij dan wel iets kon zeggen tegen een vrouw die hij verder niet kende. Waarop het tips regende van vrouwen. Een greep uit de suggesties:

  • hou het kort en luchtig
  • zorg dat je oprecht klinkt
  • zorg dat je glimlach eerlijk, open en vriendelijk is
  • verwacht geen antwoord van de vrouw in kwestie
  • gebruik geen vulgaire taal of scheldwoorden
  • zeg niks als je achter een vrouw aan loopt of langszij komt, dit valt bijna altijd verkeerd want die vrouw kent je niet en jij achtervolgt haar/dringt je aan haar op
  • opmerking over iemands stijl bevalt veeeeel beter dan commentaar op een lichaamsdeel. Vergelijk ‘heej, leuke schoenen’, met ‘heej, mooie borsten’. Meestal willen vrouwen geen opinies over hun borsten uitwisselen met een man die ze niet kennen.

En tot slot: waarom wil je per se iets van dien aard zeggen tegen een jou onbekende vrouw? Zoals een van de commentatoren op het Jezebel-artikel zegt:

By giving someone an unsolicited opinion of how they look, you’re automatically assuming you’re important enough that they should take what you say the way YOU mean it, and to take it as a compliment. And really, that’s likely almost never the case. There are a very few ways in which that interaction will end with both people feeling good, and about a million ways it could end with at least one person feeling insulted.

 Kortom, als je ook maar even twijfelt, hou het dan bij een glimlach of een vriendelijk knikje met je hoofd, dan heb je de grootste kans dat je niet overkomt als een gluiperd. Succes!

De lezing van… Tony Porter

Meestal komen vrouwen aan het woord in de rubriek De Lezing Van. Deze keer echter niet. Weblog Shakesville schreef een speech uit die Tony Porter hield in de serie TED-lezingen. TED, van Technology, Entertainment, Design, is een non-profit organisatie die sprekers uitnodigt voor korte lezingen van maximaal een minuut of twintig. De organisatie maakt opnames en verspreidt de video’s via internet.

Tony Porter kwam aan het woord omdat hij in de Verenigde Staten één van de weinige mannen is die openlijk spreekt over de rol die mannen kunnen spelen in het doorbreken van stereotiepe rolpatronen. Hij is verbonden aan de organisatie A Call to Men. Porter hield zijn lezing begin december op een conferentie en riep mannen bij die gelegenheid op om hun verantwoordelijkheid te nemen in het bestrijden van discriminatie, seksisme en seksueel geweld tegen vrouwen. De video en de uitgeschreven speech staan beiden op Shakesville.

Mannen die vrouwen liefhebben vechten tegen geweld

Witte Lintjes dag! Mannen staan 25 november 2010 centraal op deze internationale dag om geweld tegen vrouwen te stoppen.  Hoe kunnen mannen zich succesvol inzetten? Welke methoden hebben bewezen effect? Het bevolkingsfonds van de Verenigde Naties stelde een handboek op. Gratis te downloaden, inclusief trainingsprogramma. Voertaal is Engels. Wie liever Nederlands leest zou eens een kijkje kunnen nemen bij de site genoeg van geweld.

Genoeg van geweld richt zich onder andere op huiselijk geweld. Iets waar jaarlijks 70.000 mensen aangifte van doen, waarvan 93% vrouwen die door een man mishandeld worden. Mannen zijn dus belangrijk om te stoppen met geweld. Ze kunnen op de site genoeg van geweld een test invullen om te bepalen of agressie in hun relaties met vrouwen een probleem is ja of nee. Ze kunnen ook ervaringen lezen van andere mannen. Zoals Hans, die vond dat het allemaal  best wel meeviel:

“Het valt wel mee, ik vind mezelf niet echt een mishandelaar… Ik heb een goeie baan, ben nog nooit met de politie in contact geweest, heb een leuk sociaal leven, en ineens wil mijn vrouw bij me weg als ik haar niet beter ga behandelen. Ik mishandel haar niet, maar ik probeer haar wel de baas te zijn en wil alles bepalen. En ik voel de behoefte om haar te slaan als ze niet luistert. Ik weet wel dat ik soms te snel kwaad word. Als ik er niks aan verander, weet ik zeker dat ze een keer bij me weggaat.” Hans

De site is ook eerlijk over wat geweld tegen vrouwen oplevert, en wat het kost. Dat klinkt nogal eng economisch, maar mensen ondernemen acties meestal omdat het op de een of andere manier nut heeft voor henzelf. Mannen die vrouwen intimideren, kunnen dat doen omdat ze dan hun zin krijgen, zodat helder blijft wie de baas is in de verhouding, of omdat ze spanningen kwijt raken door zichzelf af te reageren op een ander.

Helaas kost het mannen ook het een en ander: ze verliezen het respect en vertrouwen van vrouwen, gaan zich schamen, of kunnen bang worden dat hun vriendin andere mannen leuker gaat vinden. Mannen moeten, kortom, nadenken over wat ze doen, en waarom ze dat doen, en of ze die keuze nog steeds maken als ze alles op een rijtje zetten.

Mannen die vrouwen respecteren en liefhebben kunnen zich ook aansluiten bij We Can, een internationale campagne tegen geweld die ook in Nederland actief is. Vanaf vandaag tot volgende week donderdag houdt We Can allerlei extra acties. Allerlei landelijke organisaties, zoals vakbond FNV en Oxfam/NOVIB, sluiten zich bij de actieweek aan. De problemen zijn groot, er is genoeg te doen, en er is voldoende steun om in actie te komen. Mannen, waar wachten jullie op?

Mannen hard nodig om geweld te stoppen

Mannen moeten en kunnen een veel actievere rol spelen in het tegengaan van geweld tegen andere mannen, vrouwen en kinderen. Hoe? Dat is onderzocht door een groep wetenschappers, waaronder een kinderpsycholoog en een socioloog, met steun van een Zweedse organisatie voor ontwikkelingssamenwerking, Sida. De auteurs keken onder andere naar succesvolle tradities en maatregelen in andere landen, om te achterhalen wat werkt om mannelijke agressie in te dammen.

In sommige landen wordt het mannen erg makkelijk gemaakt een positieve rol op zich te nemen. Zo nodigen advocaten in Kenia mannen uit om genitale verminking bij meisjes tegen te gaan. Women News Network besteedt aandacht aan deze oproep en noteert dat mannen een belangrijke rol spelen bij de instandhouding van deze pijnlijke ingreep:

“In our Somali Community FGM is normal,” says Somali born Kenyan man, Mr. Abdulahi Osman, in complete opposition to 72 year old Ms. Salome Wanjiru’s modern ideas. “The women bear us children and the ones I know who have undergone the cut are in good health. I have two wives who underwent the cut. They satisfy my physical needs and that is the most important part of it.”

De auteurs van het rapport van Sida doen een aantal voorstellen om te stimuleren dat meer mannen zich bewust worden van hun aandeel in het geweld. De open deur is natuurlijk: als mannen nou eens zouden stoppen met verkrachten en slaan. Maar helaas is mannelijke agressie in veel culturen een geaccepteerde vorm van gedrag. Verkracht? Meisje, je vroeg erom. Mishandeld? Huisvrouw, had je het eten maar niet moeten laten aanbranden. Kortom, bewustwording is nodig om iedereen in te laten zien dat geweld niet normaal is.

De onderzoekers pleiten er daarom voor in taalgebruik en in beschrijvingen van situaties duidelijk te maken wie wat doet, en mannelijk geweld op die manier zichtbaar te maken. Voorbeeldje:  is de kop ‘helft partners deelt wel eens een klap uit’ of gaat het eigenlijk om mannen die hun echtgenote slaan.

Ten tweede pleiten ze ervoor dat mannen een veel actievere rol gaan spelen in het tegengaan van ongelijkwaardigheid tussen de seksen. Want hoe schever de machtsverhoudingen liggen, hoe sneller mannen vinden dat ze het recht hebben om vrouwen te behandelen als gebruiksvoorwerpen. Mannen zouden dus bij wijze van spreken massaal moeten gaan doneren aan Mama Cash, of via hulporganisaties een meisje sponsoren zodat ze naar school kan gaan.

Andere onderzoekers wijzen erop dat mannen ook op een kleinschalige, alledaagse manier een enorm belangrijke rol kunnen spelen in het indammen van de geweldscultuur. Zo heeft Hugo Schwyzer, universitair docent Vrouwenstudies,  twee eenvoudige adviezen voor de rol van vrouwvriendelijke mannen: 1. Kom in beweging en 2. leer om vrouwen de ruimte te geven. In het engels: step up and step back.

Step up betekent dat je in actie komt en op je eigen manier bijdraagt aan een wereld die gelijkwaardiger is. Hij sluit zich daarmee aan bij de opstellers van het rapport, met als toevoeging dat Schwyzer pleit voor  relatief kleine handelingen die toch een groot effect kunnen hebben. Bijvoorbeeld: je staat met een groepje vrienden in een kroeg, en een van de mannen begint opmerkingen te maken van het type: ‘zoooo, dat hete ding daar zou ik wel willen pakken’. Een moedige man lacht dan niet mee, maar zegt hardop dat hij het vervelend vindt dat er zo over vrouwen gesproken wordt. Zoiets vergt moed. Zoiets kan vriendschappen op het spel zetten. Maar door niet mee te doen aan seksistisch gedrag geef je andere mannen het voorbeeld hoe je jezelf vrouwvriendelijker op kunt stellen.

Step back betekent vrouwen de ruimte geven. Schwyzer maakt vaak mee dat mannen zich op willen stellen als de Redder van de vrouw, of een vaderfiguur die haar wel even zal leren hoe het in elkaar zit met de wereld. Voordat je het weet ben je als man opnieuw bezig vrouwen monddood te maken. Dus laat vrouwen eens een keertje uitspreken, neem serieus wat ze zegt, vraag gewoon eens aan haar wat je kunt doen om te helpen, en doe dat, is zijn advies.

Dus, mannen, lees het rapport en ga aan de slag, want er is een wereld te winnen…

Mannen en paaldansen = spektakel

Eigenlijk kan dit ook onder het kopje Zonder Titel, want de beelden spreken voor zichzelf:

Zonder titel