Tag Archives: mannenbolwerk

Hoe houd je als vrouw je interesse voor Nederlandse politiek levend?

Denkend aan vrouwen, macht en de situatie in de Nederlandse politiek, denk ik dat we sinds de zogenaamde Gouden Eeuw geen stap verder zijn gekomen. Nog steeds zijn het de mannen die aan tafel de macht verdelen, terwijl ze vriendelijk gedogen dat twee echtgenotes (= vrouwen die steunen en redderen voor hun man of De Zaak) aan de zijlijn toekijken. Mijn neiging om op die stoel in te dommelen en de boel de boel te laten is groot. Maar de gevolgen daarvan kunnen te erg voor woorden zijn. Hoe blijf je als vrouw wakker en geïnteresseerd in de Nederlandse politiek?

Nederland lijkt, als het gaat om genderbewustzijn, blind lijkt te zijn voor de vele belemmeringen die vrouwen ondervinden om van die stoelen af te komen en een plek aan tafel te veroveren. We zijn daar niet uniek in, zie dit stuk van Jane Caro, maar het niveau van het seksedebat is hier echt om te huilen. We blijven steken in de riedel dat mannen domineren, maar da’s geen punt want het is vanzelfsprekend dat het zo gaat en als vrouwen echt willen kunnen ze ook meedoen, dus wat zeuren we.

Het eindresultaat is dat mannen het debat bepalen. Dat heeft gevolgen voor mijn mate van betrokkenheid – en ook bijvoorbeeld die van jongeren en iedereen met een niet-blanke huidkleur, zoals hoogleraar Albert Meijer terecht opmerkt. Maar dit weblog stelt vrouwen centraal. Vrouw = mens = wordt beïnvloed als blanke mannen het debat domineren en alles een ver-van-je-bed-show lijkt. Als vrouw heb ik een grote neiging om te denken: ‘het zal me worst zal wezen of Samson of Asscher partijleider bij de PvdA wordt. Het is hetzelfde laken een pak. Het gaat niet over mij. Gaaaaap!’

Toch is die neiging toto desinteresse gevaarlijk. Het speelt de mannen in de kaart die het debat graag blijven domineren en die de macht stevig in handen houden. Het zorgt ervoor dat de status quo gehandhaafd blijft. Je moet hoop houden om de passiviteit van je af te werpen, stelt Rebecca Solnit:

The status quo would like you to believe it is immutable, inevitable, and invulnerable, and lack of memory of a dynamically changing world reinforces this view. […] One of the essential aspects of depression is the sense that you will always be mired in this misery, that nothing can or will change. … Things don’t always change for the better, but they change, and we can play a role in that change, if we act. Which is where hope comes in, and memory, the collective memory we call history.

Of, als hoop niet helpt, boos worden, adviseert journaliste Masha Gessen. Redenen genoeg om boos te worden en verandering te eisen. Zo ijvert PvdA-leider Samson opeens voor een vrouwelijke premier. Bart Zuidervaart wijst er in dagblad Trouw fijntjes op dat hij daar een beetje laat mee is:

In 2012 had Samsom ook de kans om de nummer twee op de lijst, Jetta Klijnsma, voor te dragen als vice-premier. Hij koos voor Asscher. De partijtop bestaat al vier jaar lang uit enkel mannen, onder leiding van diezelfde Samsom.

Andere partijen bewijzen niet eens die vriendelijke, galante lippendienst door, zoals weblog Powervrouwen dat zo mooi samenvat, een vegenpiet in te vliegen om te verdoezelen dat mannen de lakens uitdelen. Neem de SGP, waar vrouwen bewust ontbreken en de kieslijst dezelfde mannen als altijd bevat. De meeste andere partijen doen alsof gender niet bestaat, zwijgen over macht, zetten een paar vrouwen bij de eerste tien namen. Als iemand zo onaardig is om een probleem te signaleren wijzen mensen met het vingertje naar vrouwen zelf. Moeten ze maar ambitie tonen, of kunnen ze het niet.

Die vrouwen bij de eerste tien kandidaten lijken niet serieus mee te tellen. Een vrouwelijke nummer twee betekent bijvoorbeeld niet dat die vrouw meegaat naar formatiebesprekingen. Net als bij de keuze van een vice-premier gaan de topmannen bijna altijd voor een mannelijk maatje. Vrouwen zijn op die manier in Nederland al decennia de grote afwezigen bij formatiebesprekingen, waar de toekomst van de politiek voor vier jaar wordt vastgelegd.

Bovendien zou het zomaar kunnen dat de winst van Trump types zoals Geert Wilders en Jan Roos steun en moed geeft. Als dat soort Trump-light mannen en hun rechts populistische partijen aan invloed winnen, kunnen vrouwen het schudden. Stel dat veel kiezers in maart 2017 naar de PVV overlopen. Die partij wil abortus moeilijker maken. Weet dat partijen als CDA, ChristenUnie en SGP van harte mee zullen werken aan zulke maatregelen. Inclusief dezelfde minachting en hardvochtige stellingnames, gebaseerd op de mythe van de frivole abortus en onverantwoordelijke, domme vrouwen.

Jan Roos op zijn beurt kiest met de VNL de weg van de gepikeerde mannenrechtenactivisten. Neem een kijkje bij Wij joegen op Mammoeten om een idee te krijgen van die wereld. Roos’ VNL kraait bijvoorbeeld dat blanke mannen worden gediscrimineerd. Ze moeten onterecht het veld ruimen omdat de overheid vrouwen en allochtonen positief discrimineert. Opstand! Weg met die politieke correctheid, alle hens aan dek om de man te redden! Geloof maar dat VNL hier werk van maakt, hoe idioot je hun standpunt ook vindt:

Asserting that programs designed to counteract decades of systematic discrimination are proof that Straight White Males are not operating on the lowest difficulty setting in the game of life is not the winning argument you apparently believe it is. I’ll let you try to figure out why that is on your own.

Dan hebben we nog Thierry Baudet, die van zijn denktank Forum voor Democratie een politieke partij maakt en in maart mee wil doen aan de verkiezingen. Baudet toont zich al jaren een groot fan van de ‘dating’adviezen van Julien Blanc en pleit openlijk voor verkrachting, signaleerde HP/De Tijd in 2014:

In zijn laatste opiniestuk ‘Julien Blanc heeft volkomen gelijk,’ woensdag verschenen op The Post Online, stelt Baudet dat vrouwen in bed niet met respect behandeld willen worden. Jonge vrouwen, volgens Baudet de wreedste diersoort op aarde, bedoelen eigenlijk ‘ja’ als ze ‘nee’ zeggen. Ze willen overrompeld, overheerst en overmand worden. In Nederland noemen we dit overigens, tenzij er sprake is van een erotisch machtsspel, gewoon verkrachting.

Inderdaad. Willen we zulke seksistische mannen stemmen en macht geven  in de tweede kamer? Willen we mannenrechtenactivisten zoals Roos en Baudet de kans geven in Nederland te doen wat Trump en consorten voor de V.S. in petto hebben?

Enfin. Maart 2017. Verkiezingen. Lees de standpunten van de partijen. Breng je stem uit, ook als je denkt dat er weinig te kiezen valt. Stem als het kan op een vrouwelijke kandidaat, om in ieder geval een voet tussen de deur te houden. En mannen, stop met vrouwen afdoen als een wrede diersoort of handige opklapstoel, en maak eens écht ruimte aan die tafel van jullie.

Nederlandse poppodia blijken een mannenbolwerk, maar verandering is mogelijk. Als je maar wil!

Vice telde het aantal vrouwelijke artiesten die deze zomer op het podium stonden van Nederlandse muziekfestivals. Geen enkel evenement haalde 1 op de vijf vrouwen. Het beste scoorde Magneet Festival, met bijna 18% vrouwen. Daarna ging het snel bergafwaarts. Nederland toont daarmee dezelfde situatie als andere westerse landen, waar festivalprogrammeurs meestal ook niet verder komen dan een handjevol vrouwen in een zee van mannen. De podia vormen op die manier een mannenbolwerk, maar zo hoeft het niet te zijn. Wie wil kan makkelijk een eerlijkere verdeling bereiken.

Volgens de telling van Vice hield het na Magneet Festival al snel op met de vrouwen. Dekmantel wist deze zomer 13,33% vrouwelijke dj’s voor elkaar te boksen, maar  daarna kwamen festivals zoals Down the Rabbit Hole, Open Air, Dicky Woodstock, Lowlands en Best Kept Secret niet verder dan een schamele 6%. Gemiddeld was op de twintig grootste festivals maar lieft 94,08% van de artiesten man, concludeert de redactie. Welcome to the Future was dit jaar gekkensluiter met nauwelijks 1,5% vrouwen.

Vice vroeg zich af hoe dit kon, zo weinig vrouwen op podia. Roel Coppen, betrokken bij Best Kept Secret en Indian Summer Festival, is eerlijk en wijt het aan de dominantie van mannen in de muziekindustrie:

“Popmuziek werd populair in een tijd dat mannen het voor het zeggen hadden. In de begindagen had je vrijwel alleen maar mannelijke muzikanten. Dat is nooit helemaal veranderd. Je zag dat bijvoorbeeld ook toen Madonna opkwam. Het duurde heel lang tot iemand haar serieus nam, omdat de muziekwereld van oudsher door mannen is gedomineerd.”

Dat Magneet boven het maaiveld uitkomt, is dankzij programmeurs die expliciet op gender letten. Ze doen hun best vrouwelijke artiesten te contracteren en hebben hun muzikale smaak op een brede en diverse manier ontwikkeld:

Ik denk dat wij het met zijn drieën ook best een brede smaak hebben qua genres, en veel van onze favoriete muzikanten zijn vrouw. Het is fijn om af en toe een andere stem te horen dan die van Frank Ocean.

Wat dat betreft gaan de ontwikkelingen op muziekfestivals gelijk op met ontwikkelingen in het boekenvak en andere culturele uitingen. Van oudsher domineerden mannen de cultuur, en als je niks doet reproduceer je die mannencultuur. Het vergt een bewuste keuze om uit die automatismen te stappen, kwaliteit bewuster te definiëren en actief vrouwen te betrekken bij wat je doet. Dan lukt het prima. Opeens krijg je dan veel meer schrijfsters in je literaire televisieprogramma, kom je tot een 50-50 verhouding bij Zomergasten, heb je een regeringsploeg met 50% vrouwelijke ministers, en staat het podium van je muziekfestival vol vrouwelijke artiesten:

Of 11 bands booked, eight included women. Label co-founder Denholm Whale says that booking a gender-inclusive festival was not difficult or even deliberate. “I just looked at the bands around me, and the bands I listen to, and there were a lot of women,” he says. “A lot of what goes on in the music industry is still controlled by an old guard, older generations continuing to hold the same jobs, keeping the same mindset in the back of their heads, whether it’s conscious or not.”

Waar een wil is, is een weg….

Groot Dictee kiest weer voor een man

Adriaan van Dis. Kees Fens. Gerrit Komrij. Han van Gessel (jaren achter elkaar). Martin Bril. Jan Wolkers. Het gaat maar door. Wat hebben ze gemeen?  Allemaal man en leverancier van de tekst van het Groot Dictee der Nederlandse taal. Kom, moet de organisatie gedacht hebben, laten we in 2013 eens wild doen. We kiezen… een blanke mannelijke auteur! Revolutionair! Spannend! Kees van Kooten. Moeten we met ons allen echt geloven dat behalve Kristien Hemmerechts (editie 2008) geen enkele vrouwelijke auteur goed genoeg is om het dictee te schrijven?

Kristien Hemmerechts, tot nu toe de enige vrouw die het Groot Dictee mocht schrijven. Wie volgt?

De jury had lange tijd een al even eenzijdig, mannelijke samenstelling. Tot en met 1995 bestond het clubje uit Hans van Mierlo, Maarten van den Toorn, Kees Fens en Guido Geerts. In 1996 ontstond er een balans, met twee mannen en twee vrouwen. Hella Haasse en Kristien Hemmerechts namen zitting in de jury, samen met Theo Janssen en Piet van Sterkenburg. Dit duurde slechts twee jaar, waarna het aandeel vrouwen weer jarenlang bleef steken op maximaal 25%, dus 1 persoon. Pas sinds 2011 zitten er opnieuw twee vrouwen in de jury.

Het patroon is duidelijk. Organisatoren van het Grote Dictee, doe er iets aan. Met om te beginnen een vrouwelijke auteur om het dictee van 2014 te schrijven. We hebben genoeg talent rondlopen in Nederland en Vlaanderen.

Paniekzaaiers negeren realiteit en harde bewijzen

Paniek in Nederland. De onderwijsachterstand van jongens is een nationale ramp. Nee wacht, een internationale ramp zelfs. Zandzakken voor de deur!!! De Zesde Clan slaat deze gang van zaken met verbazing gade. Wat houdt mensen in hemelsnaam tegen om in ieder geval voor Nederland kennis te nemen van de feiten, zoals verzameld door onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen en ook opgenomen in de Emancipatiemonitor? De wetenschappers concluderen dat jongens van nu het in principe niet slechter doen op school dan dertig jaar geleden.

De Zesde Clan besteedde al eerder aandacht aan het onderzoek van de Radboud Universiteit. Maar het kan geen kwaad de samenvatting nog een keer te citeren: ,,In termen van cognitieve competenties is in Nederland er geen sprake van een systematische achterstand van jongens in vergelijking tot meisjes, noch in het primair onderwijs, noch in de eerste vier jaar van het voortgezet onderwijs.”

Waar wel verschillen aantoonbaar aanwezig waren, beliep dat verschil een paar procenten. In concrete aantallen leerlingen gaat het bij 4 tot 5 procent om duizenden leerlingen. Dat is veel, maar dat komt vooral doordat het om een grote groep gaat. Kijk je naar de procenten, dan valt het allemaal reuze mee.

Daarbij komt nog dat jongens het na school buitengewoon goed doen op de arbeidsmarkt. Meisjes doen het procentueel gezien iets beter dan jongens op dit moment, maar na hun opleiding kijken ze meteen aan tegen een loonkloof. Lopen ze er tegenaan dat de invloedrijke lagen ware mannenbolwerken zijn. (Pas heel recent beginnen bedrijven te beseffen dat zo’n monocultuur misschien niet handig is.) En moeten vrouwen opereren binnen een samenleving die nog steeds van hen verwacht dat zij een stapje terugdoen voor huishouden en kinderen. Zodat hun kennis en kunde alleen aan bod komen binnen de vier muren van hun woning. Dáár zouden mensen eens een keer van in paniek moeten raken.