Tag Archives: lokale democratie

Aandeel vrouwen kruipt vooruit in gemeenteland

Nederlandse gemeenteraden tellen iets meer vrouwen. Hun aandeel kruipt omhoog, van 22% in 1994 naar 28,3 procent nu, in 2014. Zes procent meer vrouwelijke raadsleden in twintig jaar, phew! Maar ok, het is vooruitgang.

Als het gaat om wethouders zijn de resultaten wisselend. Eindhoven doet het erg goed. De burgemeester is een man, maar van de zeven wethouders zijn er vier vrouw. Plaatsen als Rotterdam en Nieuwegein hebben echter nog een lange weg te gaan. Zij bieden een select blank mannenclubje.

Misschien dat ook hier, ondanks de honderd procent mannencollege’s, een beetje vooruitgang blijkt. Onder andere het college van Rotterdam kwam bijvoorbeeld onder vuur te liggen:

Zo. Ze zijn weer lekker samen. De mannen. Ze moeten elkaar tenslotte wel een beetje steunen, hoor. Het is ook niet gemakkelijk – het blijft toch een gevalletje van ‘ze willen ons wel, maar ze moeten ons niet’ he? Dat wijf van Pastors kwam nog even lastig doen, maar die is kaltgestellt. En terecht. Had ze maar niet samen met Marco moeten zijn. Wel een beetje mal dat de vraag nooit andersom wordt gesteld. Dat Pastors bijvoorbeeld een stapje opzij had gezet voor een nieuwe wethouder. Hij is toch zo begaan met de stad? Maar nee, zo werkt het niet.

Zulke kritiek zou je twintig jaar geleden niet gehoord hebben. Nu wel. Want een groepje blanke mannen van zekere leeftijd vormt geen afspiegeling van de samenleving, en geeft aan dat er iets scheef zit met de volksvertegenwoordiging. Steeds meer mensen zien dat in.

Mannenraad Tubbergen wringt zich in bochten

Oei, dat kwam hard aan. Moeten verklaren waarom de ene na de andere vrouw uit de gemeenteraad van Tubbergen verdwijnt, zodat anno 2012 louter mannen nog actief zijn in de lokale democratie. Tegelijkertijd is het een teken van vooruitgang dat de heren zich zo zorgelijk achter hun oren krabben. In tegenstelling tot honderd jaar geleden ervaren ze het namelijk als een probleem. Waar zijn de vrouwen, en hoe krijgen we ze terug?

Voormalig stadhuis, Tubbergen.

Tubbergen deed het niet altijd zo slecht. In de vorige raadsperiode zat er een vrouw op zes van de negentien zetels. Een paar van hen moesten echter weg omdat ze drie termijnen vol hadden gemaakt. Zodoende bleven drie vrouwen over. Die hebben echter alledrie besloten weg te gaan. In de berichtgeving noemt Tubbergen een aantal verklaringen voor het besluit van deze drie:

Baan en gezin trekken een te zware wissel. ‘Ze willen wel meedraaien in commissies, maar niet in de raad.’ Maar mannen hebben toch ook een baan en een gezin? ‘Ja, maar van een vrouw wordt toch meer verwacht thuis. Zo gaat dat toch.’

Okeeeeee, zo gaat dat toch….?  De raad is inmiddels druk bezig met het opstellen van een actieplan om opnieuw vrouwen in de raad te krijgen. Het is de vraag of dit een cultuur kan doorbreken waarin vrouwen nog vooral thuis achter het aanrecht behoren te staan, volgens de verwachtingen van de omgeving. Vanuit de raad zal de revolutie in ieder geval niet beginnen. Ondanks het actieplan verwacht een woordvoerder namelijk niet dat er deze raadsperiode nog iets verandert aan de situatie:

“We hebben nog wel 2 vrouwen op het oog in commissies. De regel is echter dat je de eerstvolgende kandidaat op de kieslijst benaderd. Dat is een man.