Tag Archives: literaire prijs

Vijftig Tinten Grijs maakt geen kans op slechte seks prijs

Een naakte dame, gedrapeerd over een boek. Dat is de Bad Sex in Fiction Award, jaarlijks uitgereikt voor de meest tenenkrommende passage uit een roman. Helaas voor de fans: Vijftig Tinten Grijs maakt geen enkele kans op deze onderscheiding. Volgens de jury betreft het erotica, en alleen ‘gewone’ romans mogen meedoen. Plus, de auteur heeft al genoeg bekendheid gekregen. Op 4 december weten we wie met de ‘eer’ gaat strijken.

The Literary Review’s editors actually decided to exclude the bestseller from this year’s shortlist, because the prize’s rubric explicitly bans erotica (and maybe Twilight fan fiction?) but also because they unabashedly hate it. “I don’t think she needs any more publicity, does she?” Literary Review senior editor Jonathan Beckman said of E.J James. Catty!

Ook J.K. Rowling maakt geen kans. Na een heftige discussie besloot de jury dat haar eerste roman voor volwassen niet voldoet aan de criteria, en te goed geschreven is. Want om kans te maken op de Slechte Seks Prijs moet je een verschrikkelijke passage weten te produceren, vol walgelijke metaforen en kromme zinnen.

Zoals David Guterson, die de gevreesde onderscheiding ontving voor:

In the shower, Ed stood with his hands at the back of his head, like someone just arrested, while she abused him with a bar of soap. After a while he shut his eyes, and Diane, wielding her fingernails now and staring at his face, helped him out with two practiced hands, one squeezing the family jewels, the other vigorous with the soap-and-warm-water treatment. It didn’t take long for the beautiful and perfect Ed King to ejaculate for the fifth time in twelve hours, while looking like Roman public-bath statuary. Then they rinsed, dried, dressed, and went to an expensive restaurant for lunch.”

Neeeeeeeeee! Genade!!!

Ook 2012 leverde weer juweeltjes op. De zeer bekende auteur Tom Wolfe staat voor de tweede keer op de lijst genomineerden, onder andere dankzij deze zin:

Now his big generative jockey was inside her pelvic saddle, riding, riding, riding, and she was eagerly swallowing it swallowing it swallowing it with the saddle’s own lips and maw – all this without a word.

Brrrrrr. Paul Mason heeft ook moeite met het beschrijven van de daad:

He began thrusting wildly in the general direction of her chrysanthemum, but missing — his paunchy frame shuddering with the efford of remaining rigid and upside down.

Het zal nog een hele klus worden voor de jury om dit jaar een winnaar aan te wijzen.

UPDATE En de winnaar is…. schrijfster Nancy Huston.

Advertenties

Internationale poëzieprijs krijgt vrouwelijke winnaar

Wat er ook gebeurt, de Edwin Morganprijs krijgt gegarandeerd een winnares. De schortlist telt namelijk alleen de namen van dichteressen. De Edwin Morganprijs is genoemd naar de gelijknamige Engelse dichter, die vorig jaar overleed, en heeft een internationaal karakter. Ruim 900 auteurs uit alle windstreken leverden gedichten in om in aanmerking te komen voor de uiteindelijke selectie.

De shortlist telt de namen van Jane Yeh, Jane McKie, Gillian Andrews, Lydia MacPherson en Sarah Jackson. Hun genomineerde gedichten behandelen onder andere thema’s uit de klassieke oudheid (de mythe van Medusa), het verlies van een geliefde, en vaders en dochters. De winnaar krijgt 5000 pond, en een tweede plaats levert duizend pond op. Het is daarmee één van de prijzen die het meeste geld oplevert, merkt de Edwin Morgan stichting op. Vandaar dat honderden hoopvolle auteurs werk insturen.

Tricia Sullivan ziet schrijfsters verdwijnen uit science fiction

De wereld van de science fiction telt steeds minder gezaghebbende schrijfsters. Auteur Tricia Sullivan merkt op dat steeds minder vrouwen belangrijke prijzen winnen. Een ander teken is dat uitgeverij Gollancz alleen mannelijke auteurs opnam in een nieuwe serie met heruitgaven van tien SF-klassieke romans. De site Torque Control heeft een goed overzicht van de hele discussie over schrijfsters en SF.

De tanende invloed van schrijfsters verbaasde Sullivan:

I went and looked it up and here’s what I found: gender parity in the judges has been spotty over time, but in recent years there’s generally pretty good ratio of women:men on the juries.  One would think this would mean more women on the shortlist and winning awards.  Not so. […]  Since 2003 there has been only one year with more than one female author on the ballot.  What are the odds of a woman being chosen when the judges’s shortlist is 80% male or more?  I do not know why this is the case, but I wonder whether, with science fiction declining greatly in the US, there may not be enough women playing the SF game right now.  Only the most successful writers can survive in this climate, and that probably means women are being forced out at a higher rate than men. 

Sullivan verklaart die dalende trend niet alleen met slechte economische omstandigheden. Ze merkt ook op dat auteurs steeds meer overhellen naar de fantasy-kant. Ze komen dan niet meer in aanmerking voor de A.C. Clarke Award.  Hoewel die prijs ook niet altijd voor SF uitgereikt wordt, zegt Sullivan:

And of course, since 2001 China Mieville has won three times.  That does skew things toward the boys.  But he has won with two fantasies and what is purported to be a crime novel, so that rather stretches the idea of what a science fiction prize is all about.  I’m not sure why Stephanie Swainston’s work or Cathryn M. Valente’s Palimpset isn’t received as SF on the same basis as China’s, for example.

Gelukkig komt er ook een tegenreactie op gang. Zo konden lezers via een online vragenlijst de tien beste SF-klassiekers van vrouwen kiezen, als tegenhanger voor de mannenlijst van Gollancz. Sullivan zelf gooide in 2010 hoge ogen met haar nieuwste boek, Lightborn. Schrijfsters die een SF-roman publiceren, doen het in commercieel opzicht erg goed. Maar de literaire prijzen? Die gaan naar de mannen. Hoog tijd dat daar verandering in komt.

Schrijfsters maken goede kans op Costa prijs

De vijf nominaties voor de Costa Book of the Year Award kennen dit jaar een hoog gehalte schrijfsters en boeken met thema’s waarbij meisjes en vrouwen centraal staan. Van de vijf boeken zijn er drie geschreven door vrouwen. De schrijfsters behandelen thema’s als moederschap, borstkanker en de moord op meisjesbaby’s in India. Omdat ze in hun categorie de beste zijn ontvangen ze ieder bijna 8000 dollar, maar als ze de prijs voor boek van het jaar winnen komt daar nog eens 39.000 dollar bovenop. Een goeie stimulans om vooral door te schrijven en dichten.

De Costaprijs wordt uitgereikt op 25 januari in Londen. Misschien kennen sommige de onderscheiding beter onder de oude naam, Whitbread Book Award. Dit geldt als één van de belangrijkste prijzen in de Engelstalige literaire wereld. Op de nominatie staan de beste werken uit verschillende categoriën. Naast roman is dat ook beste debuut, beste dichtbundel, kinderboek en biografie. Een jury selecteert uit die winnaars van hun categorie het meest indrukwekkende boek van het jaar.

The Guardian heeft een mooi overzicht van de vijf genomineerde boeken, met korte inhoudsbeschrijving en de mogelijkheid een paar pagina’s te lezen. Korte samenvatting: in de categorie roman won Maggie O’Farrell voor haar boek The Hand that First held Mine, over twee vrouwen en hun worsteling met het moederschap. Kishwar Desai leverde het beste debuut af met haar roman Witness the Night. Gebruikmakend van het genre van de detective, gaat ze aan de hand van een misdaad in een Indiaas dorp in op de ondergrondse stroming van meisjesmoord. Jo Shapcott tenslotte won de prijs voor beste dichtbundel. In het werk Of Mutability verwerkte ze onder andere haar ervaring met borstkanker.

Vorig jaar won een dichter de grote Costaprijs. Het ging om A Scattering van Christopher Reid. Hij droeg de bundel op aan zijn echtgenote, die vier jaar eerder overleed.