Tag Archives: landbouw

Politiek vindt vrouwenprobleempjes onbelangrijk

Wat een interessant mens, sociologe Niraï Melis van Stichting Burger Onderzoek. Melis kwam onlangs nog in het nieuws met een analyse van beeldmateriaal in Nederlandse kranten (buitengewoon stereotiepe foto’s). Maar ze voert meer interessante onderzoeken uit. Zo bleken Nederlandse EU-partijen de situatie in de landbouw bijna 12 keer zo belangrijk te vinden dan seksueel geweld tegen vrouwen. Sterker nog: tussen 2009 en 2014 verdwenen vrouwen bijna geheel uit hun verkiezingsprogramma’s.

Melis analyseerde onlangs de Europese verkiezingsprogramma’s uit 2009 en 2014, van de landelijke partijen die in de EU actief zijn. Terwijl de kranten begin 2014 vol stonden met berichten over wijd verspreid geweld tegen vrouwen, richtten de partijen zich vooral op de landbouw en de bankencrisis. Prioriteiten!

Melis onderzocht de verkiezingsprogramma’s aan de hand van taalgebruik. Wie in het partijprogramma het woord ‘vrouw’ 1 keer noemt, ‘banken’ 22 keer en ‘landbouw’ 24 keer, geeft namelijk prioriteiten aan. Banken en landbouwers zijn belangrijk, die noem je. Vrouwen? Meh, daar heb je het niet over.

Niet alleen geeft woorden tellen inzicht in de status van een onderwerp, de tellingen leveren daarnaast patronen en trends op. Vrouwen en hun probleempjes, zoals minder salaris en meer klappen krijgen, komen niet vaak voor bij de Nederlandse EU-patrijen. En de trend is dalend, zag Melis. De aandacht voor ‘vrouwenonderwerpen’ halveerde tussen 2009 en 2014.

Bij discriminatie verdwijnen vrouwen zelfs uit beeld. In 2009 sloeg het woord ‘discriminatie’ meestal op de systematische achterstelling van vrouwen en allochtonen. In 2014 spreken de partijen voornamelijk van discriminatie tegen etnische minderheden, transgenders en homoseksuelen. Discriminatie tegen vrouwen wordt vrijwel niet meer beschreven. En huiselijk geweld wordt slechts één (1) keer genoemd in een partijprogramma.

Het ziet er niet naar uit dat de politiek snel urgentie gaat voelen bij het aanpakken van situaties die de helft van de bevolking ernstig benadelen. Melis maakte een optelsommetje en kwam tot deze conclusie:

53,8% van de zetels wordt bekleed door een partij die geen aandacht besteed aan discriminatie, geweld tegen vrouwen of gelijke beloning. ( 65,4% als het aantal zetels wordt berekend naar de huidige peilingen voor de 2e Kamer)

Daarbij komen nog de 7,7% zetels, zowel in de EU als omgerekend naar de Nederlandse machtsverhoudingen, van partijen die actief een ouderwets rollenpatroon voorstaan. U weet wel, de partijen die er voor zorgen dat Hij de plannen blijft maken, en Zij het eten (vrij naar Joanna Russ).

Als partijen weer eens lippendienst bewijzen aan vrouwendiscriminatie – goh, hoe komt het toch dat vrouwen geen topposities bemachtigen – mag je dat als kiezer met zeer gepast wantrouwen aanhoren. Want als het puntje bij paaltje komt, boeien die vrouwenprobleempjes de meeste politieke partijen voor geen meter. En doen ze niks.

Nieuwsronde, IPS Gender Wire editie

Een poosje geleden besteedde de Zesde Clan aandacht aan IPS Gender Wire, omdat dit persbureau z’n uiterste best doet om de verhalen te brengen die je bijna nooit hoort. Verhalen over vrouwen uit alle windstreken, die een mening hebben, iets ondernemen, stapje voor stapje de wereld veranderen. In deze editie van de nieuwsronde linkt ons weblog je graag door naar een paar mooie artikelen.

Allereerst Bogotá, de hoofdstad van Colombia. Als de stad al in het nieuws komt, is dat meestal in verband met geweld. Of de eindeloze golf verkrachtingen. Maar temidden van de strijdende bendes, de narcoterreur en ‘gewone’ criminaliteit richtte de 26-jarige Sandra Sánchez een vrijplaats op. Een vreedzame oase waar mensen samen kunnen eten, leren lezen en schrijven, en op een gezellige manier met elkaar in contact kunnen komen.

IPS interviewde Raquel Coello, een Spaanse econome die tegenwoordig de Verenigde Naties adviseert op het terrein van begrotingen en budgetten. Fijn als er allerlei progressieve wetten zijn om vrouwen eerlijke kansen te geven, zegt ze, maar er gebeurt niets als er geen financiële middelen komen om zulke wetten in de praktijk uit te voeren. Ieder land zou z’n begroting moeten nalopen op gender. Want dan blijkt vaak dat het geld en de middelen vooral naar jongens en mannen gaan. In Nederland kennen we dat ook: jongerenwerk blijkt in de praktijk vooral jongenswerk, en toen kenniscentrum E-quality experimenten uitvoerden in Nederlandse gemeenten bleek het sportbudget voor driekwart naar jongens en mannen te gaan. Oeps…

Vrouwen in Nepal besloten hun landbouwmethodes aan te passen aan het veranderende klimaat. In plaats van geïmporteerde zaden herontdekten ze eigen variëteiten die beter tegen droogte en kou kunnen. De vrouwen zetten collectieve banken op om het zaaigoed te verzamelen, bewaren en eerlijk te delen. Op die manier verwachten ze ook in de toekomst voldoende voedsel te hebben om zichzelf en hun families een goede toekomst te geven.

Over gewone mensen in Noord-Korea lees je bijna nooit iets in Nederlandse kranten. IPS sprak met verschillende kenners van het land en met reizigers. Die berichten dat Noord-Koreaanse vrouwen steeds vaker het heft in handen nemen. Hun partner is vaak werkloos of hangt rond in een fabriek die wegens gebrek aan elektriciteit nauwelijks nog iets produceert. Om het gezin financieel draaiende te houden en iets te eten te hebben, trekken steeds meer vrouwen erop uit. Ze gaan spullen verhandelen, zetten markten op of blazen bestaande markten nieuw leven in. Dit zet de traditionele verhoudingen op z’n kop…

Tot slot een indringend interview met Odette Kayirere uit Rwanda. Ze won de Gruber Prijs voor Vrouwenrechten voor haar vrijwilligerswerk. Een aantal jaren geleden vond in Rwanda een genocide plaats nadat spanningen tussen twee bevolkingsgroepen, Hutu’s en Tutsi’s, dramatisch uit de hand liepen. Kayirere was één van de talloze vrouwen die haar man kwijtraakte. Ze richtte een organisatie op om lotgenoten te helpen en gerechtigheid voor de slachtoffers van de massamoord te bewerkstelligen.

Overal ter wereld weten vrouwen te overleven en de situatie te verbeteren, van henzelf en van anderen. Goed dat IPS die verhalen opschrijft en bekend maakt….

Afrikaanse wetenschappers ontvangen beurs van AWARD

Zestig landbouwwetenschappers uit tien verschillende landen ontvangen een beurs van de organisatie African Women in Agricultural Research and Development (AWARD). Daarmee kunnen ze twee jaar lang deelnemen aan een mentorprogramma en krijgen ze cursussen om hun onderzoeksvaardigheden en leiderschapsstijl verder aan te scherpen. Dat meldt de krant East African Business Week.

Eén van de wetenschappers is Ruth Amata, een senior onderzoeker uit Kenia. Ze is verbonden aan het Keniase Landbouw Onderzoeksinstituut en helpt boerinnen bij het verhogen van de voedselproductie, onder andere door onderzoek te doen naar ongediertes en ziektes bij gewassen als de zoete aardappel. Ze is ongelofelijk blij met de beurs: ,, This fellowship will help me link up with and learn from other women scientists who are making an impact, and to develop the leadership skills I need.”

AWARD geeft beurzen sinds 2008, en wordt daarbij gesteund door een fonds van Melinda en Bill Gates. De organisatie heeft nadrukkelijk tot doel duidelijk te maken dat Africa genoeg talentvolle vrouwen kent, die waardevol wetenschappelijk onderzoek doen.  De zestig wetenschappers werden gekozen uit 748 aanvragers.

Zeker op het gebied van de landbouw valt veel te winnen. In de meeste landen zijn de vrouwen verantwoordelijk voor het gezin. Ze bewerken kleine stukjes grond om eten te verbouwen. Een lage oogst betekent honger, zo simpel ligt het. Een betere bestrijding van plagen, of nieuwe landbouwtechnieken om de oogst te vergroten, zorgen ervoor dat mensen beter eten en dus meer mogelijkheden hebben om een bestaan op te bouwen.