Tag Archives: kinderopvang

Rijksbegroting: slecht nieuws voor vrouwen

Even een kort berichtje tussendoor. Atria, kenniscentrum voor emancipatie, en Women Inc. lazen de Nederlandse begroting door een genderbril, en zien dat deze regering vrouwen op allerlei manieren in de kou laat staan. Geen effectieve aanpak om de loonkloof tot het verleden te laten behoren. Mantelzorgers, veelal vrouwen, zwaarder belast. Kinderopvang blijft duur. Enzovoorts.

Zoals Atria expliciet stelt: de regering doet het wel voorkomen alsof de begroting neutraal is, maar in de praktijk blijft daar niets van over. Veel zogenaamd neutrale maatregelen treffen vrouwen als groep veel harder dan mannen als groep. Dat betekent indirecte discriminatie. Nederland is niet de enige met een regering die lasten voornamelijk afwentelt op vrouwen. Ook Engeland voerde genderanalyses uit van begrotingen, bezuinigingen en andere maatregelen. Ook daar blijkt iedere keer opnieuw dat vrouwen er als groep beduidend slechter vanaf komen dan mannen.

Iets voor vrouwen om mee te nemen bij de eerstvolgende verkiezingen….

Werkgevers laten vrouwen links liggen

Vrouwen vallen bij veel werkgevers af omdat ze niet flexibel genoeg én van het foute geslacht zijn. Dat blijkt uit een onderzoek over de aansluiting van werklozen op banen aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Het rapport kwam in het nieuws vanwege een harde brief aan de Kamer van staatssecretaris De Krom (m). Daarin schreef hij dat veel werkzoekenden alleen een baan willen waar ze ‘zin in hebben’ en niet te lang willen reizen naar hun werk. Zelfs de Telegraag kopte dat hij overdrijft.

De rapportage van het Leidse onderzoeksbureau Astri wijst uit dat de groep met WW nogal verschilt van de groep met bijstand. De WW-er is vaker man en van oudere leeftijd. Tweederde heeft een partner met een inkomen. De groep met bijstand bestaat uit meer vrouwen en veel meer allochtonen. Tweederde is alleenstaand, waaronder een grote groep alleenstaande ouders. Dat betekent in de praktijk: moeders, want in 2010 vormden zij volgens het CBS 83% van de eenoudergezinnen. Wie in de bijstand zit, staat er dus financieel meestal slechter voor dan wie WW ontvangt. Betaald werk zou beter zijn. Hoe zit het met de aanbodkant?

Uit het rapport blijkt dat werkgevers veelal binnen een maand iemand vinden om hun vacature voor laaggeschoold werk te vervullen. Ze letten vooral op betrouwbaarheid, motivatie, lichamelijke fitheid. Twintig procent van de werkgevers vindt een bepaald geslacht ‘heel belangrijk’, nog eens tien procent noemt sekse een beetje belangrijk. (p. 61) Verderop op dezelfde pagina noteert het rapport:

Man-vrouw, oud-jong, ervaren of groen: als ze het maar goed doen, dan doet het er minder toe. Overigens blijken werkgevers in de praktijk voor het merendeel jonge mannen aan te nemen (zie bijlage tabellen B3.7 t/m B3.9).

De sociaal wenselijke praat komt dus niet terug in de harde cijfers van aangenomen werkzoekenden. Het gewenste geslacht is veelal: man. Vrouwen beginnen dus al met een achterstand, want voor de werkgever zijn zij van het verkeerde geslacht.

Daarnaast vinden werkgevers motivatie belangrijk. Die motivatie leiden ze onder andere af aan de bereidheid om offers te brengen. Flexibele werktijden, onregelmatige werktijden, lange reistijden voor lief nemen. Reistijden zijn breed een probleem, omdat bussen bijvoorbeeld pas vanaf zes uur ’s ochtends rijden, waardoor je te laat komt, of omdat er nauwelijks openbaar vervoer is naar de arbeidsplek. Dit laatste speelt vooral in het Westland. Bovendien is het OV duur. Veel mensen kunnen de reiskosten niet ophoesten.

Vrouwen kunnen daarnaast minder goed aan eisen van flexibele inzetbaarheid voldoen dan mannen, bijvoorbeeld omdat ze voor kinderen moeten zorgen en vast zitten aan de roosters van de kinderopvang. Hun klantmanagers erkennen deze problematiek of weigeren bepaalde moeders zelfs:

”Die dienstroosters zijn met name een belemmering voor moeders: overdag kan kinderopvang, maar dat kan niet makkelijk in het weekend of in de avond in deze gemeente. In Amsterdam kan dat misschien, maar hier niet”. […]  Een consulent bij een werkgeversservicepunt zegt heel kordaat dat ze mensen die kinderopvang via familie of vrienden geregeld hebben afwijst, omdat ze uit ervaring weet dat dit vaak niet voor een langere periode stand houdt.

Daarnaast vinden vrouwen het lastig om voltijds werk aan te nemen, of te beginnen aan een tijdelijke baan. Opnieuw komt dit doordat vrouwen, vaker dan mannen, zorgtaken hebben. Vaak voor kinderen, maar soms ook voor zieke ouders of andere familieleden. Ze redden een fulltime baan niet. Voor hen speelt daarnaast terecht de vraag of zij er op vooruitgaan als ze een deeltijd baan accepteren. Of, erger, een deeltijdbaan met een tijdelijk contract. Loopt zo’n contact af, dan moeten ze daarna opnieuw een uitkering aanvragen. Ze moeten vaak twee tot drie maanden wachten voordat de uitkering begint.

Deze blanke man uit stoere taal in verkiezingstijd. Jammer dat hij zo slecht rapporten leest.

Veel vrouwen hebben geen geld om die wachttijd te overbruggen. Driekwart van de klantmanagers schatten in dat dit voor hun cliënten hoge drempel opwerpt. Dat blijkt ook uit interviews van onderzoeksbureau Astri met uitkeringsgerechtigden:

Ik heb geen (spaar)geld om de maanden te overbruggen voordat ik weer een uitkering heb. Ik ben ook bang voor de gevolgen voor huur- en zorgtoeslag. Ik wil gewoon inkomen hebben, want ik ben bang dat ik anders uit huis wordt gezet. (vrouw, 1 kind, vluchteling met apothekersassistent diploma uit eigen land).

Ik ben erg bang voor de gevolgen die dit soort werk kan hebben voor mijn uitkering. Ik ben erg bang dat ik dan geen uitkering meer krijg en dat ik dan daarna de uitkering opnieuw aan moet vragen. Ik weet ook eigenlijk niet hoe dit moet, dus ik wil dit sowieso niet hoeven doen. (vrouw, 2 kinderen, mbo-opleiding)

Terwijl ze echt wel betaald werk willen verrichten:

Het is fijn om te werken. Ik wil ook graag werken, maar ik kan helaas alleen parttime werken in verband met mijn gezondheid en de zorg voor mijn dochter. Daarom kan ik niet uit de uitke- ring komen. (vrouw, 1 kind, 10 uur per week schoonmaakwerk)

Werken is altijd prettig. Het is veel bevredigender om zelfvoorzienend te zijn dan om alleen maar je handje op te houden. (vrouw 2 kinderen, werkt 21 uur per week in de zorg)

Ik heb bij mijn werk gezegd dat ik meer wilde gaan werken. Dit kon eerst niet en toen ben ik iets anders gaan zoeken. Toen ze op mijn werk erachter kwamen dat ik misschien ontslag wil- de gaan nemen, wilden ze mij toch houden dus nu mag ik ook meer gaan werken binnenkort. (vrouw, 2 kinderen, werkt nu nog 9 uur per week in huishoudelijke zorg)

Het gaat hier om een groep in een moeilijke situatie. Allerlei factoren maken het voor deze vrouwen lastig om aansluiting te vinden op de arbeidsmarkt. Het is daarom zuur dat De Krom zo’n negatief beeld schetst. Dat is niet terecht, vinden allerlei organisaties en gemeenten. De Krom snapt niks van uitkeringsgerechtigden.

De Zesde Clan raadt De Krom aan werkgevers aan te spreken op hun houding en gedrag, in plaats van bijstandsgerechtigden neer te sabelen. Ook kan hij beter ijveren voor een ruimer aanbod in de kinderopvang, en bureaucratische rompslomp aanpakken die het niet lonend maakt om tijdelijke banen te aanvaarden.

Meer geld voor homo emancipatie gaat ten koste van vrouwenemancipatie

Homo emancipatie bevorderen? Prima, maar het extra geld daarvoor komt uit het potje voor vrouwenemancipatie. Dat signaleert Kenniscentrum E-Quality. Het kenniscentrum nam de Nederlandse begroting voor 2012 onder de loep en toont zich teleurgesteld dat de regering op die manier omgaat met deze twee doelstellingen. Bovendien blijken sommige plannen, zoals het grotendeels afschaffen van het PGB, in strijd met het VN Vrouwenverdrag, schrijft E-Quality.

In haar analyse van de begroting voor volgend jaar schrijft het kenniscentrum over de verdeling van geld voor emancipatie:

E-Quality is teleurgesteld dat op die manier homo- en vrouwenemancipatie tegen elkaar worden uitgewisseld. Beide zijn even belangrijk. Versterking van homo-emancipatiebeleid moet niet ten koste gaan van, maar gelijkwaardig worden ingezet naast vrouwenemancipatiebeleid.

Dat gaat dus niet gebeuren. En omdat het geld ergens ingeleverd moet worden, gaat de regering onder andere bezuinigen op ditzelfde kenniscentrum, plus Aletta, Instituut voor Vrouwengeschiedenis. Beide instanties moeten een kwart van hun budget inleveren. Om de bezuinigingen op te vangen willen Aletta en E-Quality samengaan. Door één organisatie te worden willen ze hun werk voor vrouwenemancipatie op peil houden.

Dat zal hard nodig zijn, want uit de analyse van de begroting voor 2012 blijkt dat de regering vrouwen hard treft. De overheid wil zich namelijk terugtrekken en meer verantwoordelijkheid bij de burgers leggen. Klinkt geweldig, maar het betekent dat met name vrouwen in de knel gaan komen. Het betekent tegelijkertijd én meer uren betaald werk verrichten, én daarnaast vrijwilligerswerk doen en mantelzorg verlenen. Plus meer betalen voor kinderopvang. Vrouwen draaien in de praktijk vaak op voor deze kosten, dus als die kosten stijgen is het argument al snel ‘schat, waarom zou je werken, je salaris gaat toch naar de kinderopvang’.

Dan zijn er nog de plannen rondom het persoonsgebonden budget. Die maatregel is volgens E-Quality in strijd met het door de Nederlandse regering ondertekende VN Vrouwenverdrag. Wat is het geval. De regering wil dit PGB grotendeels afschaffen. Dat betekent dat de omgeving meer hulp moet verlenen, maar het betekent ook dat veel mensen hun uit het PGB betaalde baan verliezen. In de praktijk zijn dat voornamelijk vrouwen, circa 20.000 zelfs. ‘Beleid dat de facto vrouwen treft in nadelige zin is in strijd met het VN Vrouwenverdrag’, schrijft E-Quality.

Maar dat is dus wél wat deze regering doet. Hoog tijd voor een proefproces via het Clara Wichmann fonds, zou de Zesde Clan zeggen!

Sekseneutrale crèche stuit meteen op verzet

Het nieuws over een sekseneutrale crèche in Zweden is nog niet bekend geworden, of de eerste kritiek zwelt al aan. De crèche, Egalia,  zou de echte mannelijkheid aantasten doordat jongetjes in een neutrale omgeving geen echte jongens zouden kunnen zijn. Een andere kritiek is dat kinderen in de war zouden kunnen raken over hun identiteit. Ondertussen stemmen Zweedse ouders met hun voeten. Egalia kent zo’n toeloop dat er nu al een wachtlijst is.

Voor de Nederlandse berichtgeving nemen zowel Volkskrant als Trouw hetzelfde korte bericht van een persbureau over. Een pas geopende crèche in de Zweedse hoofdstad Stockholm, Egalia, biedt een sekseneutrale omgeving. Hier geen indeling in roze stoelen met hartjes en blauwe stoeltjes met raketten. Ook gebruiken de begeleiders geen woorden zoals hem of haar, maar een zelf bedacht neutraal woord. Ouders zijn enthousiast. De 33 beschikbare plaatsen zijn vol en er is al een lange wachtlijst.

Uit een bericht op CBS dat Egalia veel praktijken omgooit die elders gangbaar zijn. De begeleiders in de créche leggen de blokken bijvoorbeeld vlakbij de speelgoedkeuken, zodat er voor kinderen geen verschil ontstaat tussen koken en constructie. Beiden zijn ok. Ook staat de crèche volgens directrice Lotta Rajalin stil bij allerlei samenlevingsvormen. Een gezin van man, vrouw en kind is niet de norm, zoals in boekjes, liedjes en spelletjes vaak wel gebruikelijk is.

 Zodra het nieuws van de genderneutrale crèche de media haalde, kwam de kritiek op gang, bericht de New York Times:

Jay Belsky, a child psychologist at the University of California, Davis, said he’s not aware of any other school like Egalia, and he questioned whether it was the right way to go. “The kind of things that boys like to do — run around and turn sticks into swords — will soon be disapproved of,” he said. “So gender neutrality at its worst is emasculating maleness.”

Vreemd, want de inzet van de crèche is een heel andere, laat een medewerkster weten:

“Society expects girls to be girlie, nice and pretty and boys to be manly, rough and outgoing,” says Jenny Johnsson, a 31-year-old teacher. “Egalia gives them a fantastic opportunity to be whoever they want to be.”

Dat jongetjes vrijuit ander gedrag mogen vertonen naast het geijkte rondrennen met houten zwaarden is blijkbaar erg bedreigend. Deze kritiek lijkt voort te komen uit een volautomatische angstreflex, die de kop op steekt zodra mensen het genderkeurslijf losser willen maken. Al dan niet onder het mom van ‘humor‘, beginnen mensen dan meteen te roepen dat ze zo vreselijk bang zijn dat mannen verwijfd raken als die gekkigheid doorzet. Curieus…

Ook De Standaard citeert alleen een negatieve reactie, deze keer een kinderpsychiater uit Gent. Zij heeft een andere angst: dat kinderen in de war raken over hun identiteit, als onduidelijk is of ze een jongetje of een meisje zijn. Dat zou kunnen kloppen als Egalia gelijk stond aan de hele Zweedse samenleving. Maar dat is niet zo. Zodra je de deur uit stapt kom je terecht in een omgeving die bol staat van de rolpatronen. Zoals speelgoedzaken die strikt verdeeld zijn in een roze en een blauw deel – iets waar Zweedse kinderen zelf, in 2009, tegen protesteerden.

Kortom, overal wordt onderscheid gemaakt, en het enige wat Egalia doet is een ruimte aanbieden waar de genadeloze nadruk op sekse wat afzwakt. Dat dit ook positief zou kunnen zijn, komt niet aan bod in de berichtgeving. En dat is jammer.

SGP is vriendelijk voor SGP-achtige vrouwen

Natúúrlijk is de SGP heel vrouwvriendelijk. Kamerlid Dijkgraaf heeft groot gelijk als hij dat zegt in NRC Handelsblad. Alleen vergeet hij er even bij te vermelden dat deze vriendelijke houding alleen geldt voor SGP-vrouwen en vrouwen die dit model voorstaan. Wie wél een beroep wil doen op verworvenheden zoals kinderopvang en het passief kiesrecht komt van een koude kermis thuis. Die keuzes wil de SGP namelijk het liefst afschaffen.

Mensen halen deze zaken vaak door elkaar. Het gaat er niet om of SGP-vrouwen wel of niet mans genoeg zijn. Wat zij doen moeten ze zelf weten. De man accepteren als hoofd van het gezin, kinderen thuis op willen voeden en niet naar de kinderopvang brengen, prima. Niemand legt ze een strobreed in de weg. Het gaat ook niet om het Christelijk geloof. Een radicale moslimpartij die vrouwen wil weren uit het openbare leven zou op dezelfde problemen stuiten.

Waar het om gaat is dat een partij als de SGP waardeoordelen velt over anderen, democratische principes schendt en het eigen model op wil leggen aan mensen die hun leven niet baseren op de Bijbelse uitgangspunten van de SGP. Want dan vindt de partij de andere keuzes de verkeerde keuzes, en beginnen de mannenbroeders andersdenkenden te onderwerpen aan hun verbodsbepalingen en inperkingen.

Het is deze intolerante houding voor alles wat niet behoort tot het model van de SGP die ervoor zorgt dat de partij in botsting komt met de rest van de samenleving. Het gaat erom dat de SGP anderen hún keuzes wil ontnemen. Wil jij wel kinderopvang? Dan heb je pech. De partij wil zo’n voorziening, onder het motto ‘voor het gezin’, het liefst meteen afschaffen. En zolang dat niet lukt in de tussentijd zo duur en onaantrekkelijk mogelijk maken. Homo of lesbo? Dan is het fout om een relatie te hebben, en je mag niet trouwen, laat staan een gezin stichten.

Dat willen inperken van keuzemogelijkheden, al dan niet verankerd in wetten, levert terecht weerstand op. Vrouwen het passief kiesrecht onthouden mag niet in Nederland, om maar eens een voorbeeldje te noemen. Daarmee schendt de partij de grondslag van de democratie. Dat is waarom het hoogste gerechtshof van Nederland de SGP in het ongelijk stelde en de minister van binnenlandse zaken opdroeg een einde te maken aan die praktijk.

Niet dat de partij daar iets mee wil doen. Of de minister. Het resultaat? Nog geen twee weken geleden stemde SGP-er Sjaak Simonse tegen VVD-er Anne Bliek. Hij wilde haar niet in de Provinciale Staten van Flevoland hebben. Omdat ze een vrouw is. Als Simonse iemand met een zwarte huidskleur zou wegstemmen op grond van een zwarte huidskleur, zou iedereen hem een racist genoemd hebben. Dus wat maakt dat Simonse, als hij een vrouw afwijst omdat ze een vrouw is? Juist. Maar hij komt daar mee weg. Deze SGP-er zit nog steeds in Flevoland het politieke klimaat voor Bliek te verzieken.

Dat is de vrouwvriendelijkheid van de SGP: mijn weg, of geen weg. Daar kan het Clara Wichmann Instituut niet genoeg proefprocessen tegen voeren.

Nederland stopt migranten in huishoudklasje

De Apartheid van migrantenvrouwen begint bij de inburgering, merkte kenniscentrum E-quality. Zelfs als ze aangaven dat ze dat niet wilden, deelden gemeenten vrouwen in voor het OGO-traject. Jargon voor Opvoeding, Gezondheid en Onderwijs. Bijna geen enkele man kreeg dit type traject. Niet zo vreemd, want het bereid je voor om thuis voor de kinderen te zorgen en hooguit wat vrijwilligerswerk te doen. E-quality adviseert de Nederlandse regering te stoppen met het verspillen van talent en migrantenvrouwen meer keuze te geven bij de inburgering.

Het indelen van voornamelijk vrouwen bij OGO-trajecten komt volgens E-quality voort uit onbekendheid met de doelgroep. Het kenniscentrum:

E-Quality heeft signalen uit de praktijk gekregen dat vrouwen bij hun intakegesprek (waar wordt bepaald of en welk traject iemand krijgt aangeboden) nogal eens tegen beeldvorming oplopen. Er wordt vaak gedacht dat vrouwelijke migranten zich in een gearrangeerd huwelijk hebben laten manoeuvreren,volgzaam zijn aan hun echtgenoot en weinig ambitie en vooropleidingen hebben. […] Uit onderzoek blijkt echter dat veel van deze vrouwen in de toekomst juist wel willen werken. Ook gaven veel vrouwen aan dat het OGO-traject hen was opgedrongen en dat zij liever een cursus volgden die erop was gericht betaald (deeltijd) werk te vinden.

Naast vooroordelen en de automatische reflex vrouwen op te voeden tot moeder en huisvrouw, ongeacht hun leeftijd, lopen vrouwen meer dan mannen tegen obstakels aan. Zo weigeren relatief veel gemeenten vrouwen een inburgeringstraject aan te bieden als ze zwanger zijn. Ze kunnen daardoor niet beginnen maar moeten maanden wachten. Daarnaast raakt gebrek aan goede kinderopvang vrouwen harder dan mannen. In veel culturen zijn zij namelijk verantwoordelijk voor de zorg voor kinderen. Is er geen opvang, dan gaat de man inburgeren terwijl zijn vrouw thuis blijft.

E-quality pleit er daarom voor te zorgen voor goede kinderopvang, het inburgeringstraject beter aan te laten sluiten bij de wensen en ambities van migrantenvrouwen, en de cursustermijn indien nodig te verlengen met zestien weken. Dan kunnen vrouwen bevallen, opstaan en doorgaan, zonder eerst een jaar te moeten wachten. E-quality hoopt ook dat Nederland het vrouwenghetto van het OGO-traject gewoon afschaft. In plaats daarvan zou de inburgering in het teken moeten staan van meedoen, participeren, in de brede zin van het woord. Dus ook met inachtneming van de mogelijkheid betaald werk te verrichten.

Bezuinigingen staan op gespannen voet met VN Vrouwenverdrag

Een heel aantal bezuinigingen in de nieuwe begroting staan op gespannen voet met het VN Vrouwenverdrag. Dat internationale verdrag wijst maatregelen af die vrouwen harder treffen dan mannen, en daarvan staan er nogal wat in het nieuwe regeerakkoord, signaleert kenniscentrum E-Quality.

In een commentaar op de rijksbegroting zet het kenniscentrum de resultaten op een rij van een analyse van de begroting van een aantal ministeries. Allemaal hebben ze te maken met gezondheid, jeugd, gezin, zorg en economie. Uit de analyse blijkt dat de overheid weinig rekening houdt met de samenstelling van de groepen die te maken krijgen met bezuinigingen. Korten op anticonceptie, kinderopvang en de alleenstaande ouderkorting zijn allemaal bezuinigingen die vrouwen onevenredig treffen. Zo zijn bijna alle alleenstaande ouders vrouw. En anticonceptie uit het basispakket legt de kosten van voorbehoedsmiddelen eenzijdig bij vrouwen.

Op andere gebieden lijken de plannen heel aardig, maar is het raar dat de regering op geen enkele manier meeneemt dat mannen en vrouwen een andere positie innemen in de samenleving. Zo is het leuk dat er meer geïnvesteerd wordt in de aanpak van jongerenoverlast, maar het gaat hier vaak om jongens. Je loopt een grote kans dat het budget naar de jongens gaat, en dat de meisjes vergeten worden. Want die kunnen kampen met net zulke ernstige problemen als de jongens, maar in plaats van op straat mensen lastig te vallen, blijven ze binnen en kwellen zichzelf.

Een ander voorbeeld is huiselijk geweld. Het comité van het VN Vrouwenverdrag heeft al meerdere keren kritiek geuit op de Nederlandse regering, omdat alle plannen hardnekkig genderneutraal beschreven zijn. Terwijl er in de praktijk toch echt een grote invloed is van de machtsverschillen tussen mannen en vrouwen. Ook lijkt korten op de inburgering neutraal, maar helaas hebben allochtone vrouwen veel minder vaak een eigen inkomen dan mannen. Voor hen is de drempel dus veel hoger om de eigen inburgering te betalen.

Het kenniscentrum geeft per aangekondigde maatregel suggesties ter verbetering. Maar het zou ook al schelen als de regering afziet van de aankoop van de Joint Strike Fighter a 68 miljoen euro per stuk. Met zulke bedragen kun je anticonceptie gewoon in het basispakket houden en hoeven bijstandsmoeders niet te beknibbelen op het kopen van brood.

Vrouwen de klos door bezuinigingen

Het NOS journaal van zes uur ’s avonds deed het net nog heel aardig. De regering wil bezuinigen op kinderopvang, dat betekent dat ouders meer moeten betalen, en dat kan weer tot gevolg hebben dat een van de ouders de betaalde baan opzegt. Mooi, genderneutraal verwoordt. Maar in Den Haag spraken diverse politici onomwonden de waarheid: het zijn de vrouwen die de lager betaalde, parttime banen hebben, dus die gaan massaal thuis blijven omdat het werk niet meer loont. En de kinderopvang is niet de enige bezuiniging waar zij veel meer pijn van gaan lijden dan mannen.

De rolpatronen in Nederland zijn zeer hardnekkig. Afgelopen juni liet het CBS nog weten dat steeds meer vrouwen zelfstandig zijn. Het ging om 46 procent van de vrouwen, en zij telden mee omdat hun inkomen boven bijstandsniveau lag. De conclusie is dus: meer dan de helft van de vrouwen is economisch nog steeds onzelfstandig en haalt zelfs het bijstandsniveau niet. Da’s niet best. Bij mannen is 70% zelfstandig.

Wel zag het CBS de voorzichtige trend dat moeders meer uren betaalde arbeid bleven verrichten:

”Het verschil in economische zelfstandigheid komt deels doordat vrouwen dikwijls minder uren gaan werken of stoppen met werken na de komst van kinderen, terwijl weinig mannen hun arbeidspatroon dan aanpassen. Deze rolpatronen zijn echter aan het veranderen. Gesteund door het gunstige economische klimaat kwamen vooral tussen 2006 en 2008 meer vrouwen aan het werk. Ook gaan steeds minder vrouwen korter werken na de geboorte van hun eerste kind.”

Helaas, die economische groei is voorbij. De financiële situatie is nu veel minder stabiel dan twee jaar geleden, en de regering begint te korten op voorzieningen die voor vrouwen belangrijk zijn. Kinderopvang wordt duurder, anticonceptie gaat uit het basispakket van de zorgverzekering, en krukken en rollators moeten senioren zelf maar betalen. Omdat die categorie, senioren, veel meer vrouwen dan mannen telt, treffen dit soort bezuinigingen veel meer oude vrouwen dan oude mannen. En mannen hebben meestal geen anticonceptie nodig om te voorkomen dat ze  zwanger worden.

In Engeland ontstond grote ophef rond bezuinigingsplannen van de regering. De oppositie noemde de ‘ombuigingen’ een women seaking missile, omdat vrouwen veel meer nadeel zullen ondervinden van de bezuinigingen dan mannen. De Fawcett Society liet het er niet bij zitten en onderneemt juridische stappen om de Engelse regering te dwingen de effecten van de bezuinigingsplannen te onderzoeken. Zo moet discriminatie van vrouwen voorkomen of verminderd worden.

In Nederland is zo’n genderanalyse nog niet echt gangbaar. Er is wel ervaring met de zogenaamde Gender Budget Analyse. Je onderzoekt dan een begroting, waar het geld naar toe gaat, wie er profijt van heeft, en hoe dat zit als je kijkt naar mannen en vrouwen. Zes gemeenten lieten zo in 2006 hun uitgaven in de sport onderzoeken, en dat leverde verrassende resultaten op. Zo bleek in Almere maar 36% van het sportbudget ten goede te komen aan vrouwen, en ging het meeste geld naar de mannelijke sporters.

Wat voor uitgaven kan, kan ook voor bezuinigingsmaatregelen, zou je zeggen. Het is het onderzoeken waard.