Tag Archives: James Triptree

Locus Awards zien vrouwen staan

De winnaars van Locus Awards zijn bekend, en schrijfsters deden het goed. Zowel de eer van de beste SF -als Fantasyroman ging naar een vrouw, net als het beste korte verhaal en het beste non-fictie werk. Alleen bij Young Adult, een genre waar schrijfsters domineren, kreeg vreemd genoeg geen enkele vrouw eer van haar werk. Hoe dan ook, zoek je een goed boek om je zomervakantie op te fleuren, dan leveren dit soort prijzen fijne tips op. Lees je mee?

Ann Leckie is hopelijk een beetje bekend bij fans van het SF genre. Ze schreef een trilogie rond een hoofdpersoon die eigenlijk een groot oorlog-ruimteschip was, maar het door omstandigheden moet doen met een menselijk lijf. Dit terwijl ze een interplanetair conflict moet beslechten. Haar werk is in het Nederlands vertaald, met titels als ‘Het Bewind van de Radch’. Ze won voor eerdere delen de Hugo Award. Voor Ancillary Mercy, het slotstuk, ontving ze nu de Locus voor beste SF roman.

Ook in het Fantasygenre konden schrijfsters op lof en eer rekenen. Naomi Novik won met Uprooted een Locus. Haar verhaal draait om een Pools aandoend gebied waar meisjes mee moeten doen aan een loterij. Wie ”wint” gaat het bos in om daar tien jaar bij een geheimzinnige tovenaar te verblijven. Actrice en producente Ellen DeGeneres heeft inmiddels de rechten gekocht en wil het verhaal verfilmen.

Kattenplaatjes, asjeblieft, komt uit de koker van Naomi Kritzer. Ze schreef een komisch kort verhaal over een kunstmatige intelligentie (A.I.) die mensen behulpzaam wil zijn op een geheel eigen manier. Lezers konden dat wel waarderen:

The narrative is absorbing. We’re drawn into their lives and feel the AI’s frustration when things don’t work as expected. This is also that rare bird, the completely positive story. I’m going to give it four and a half stars. […] An interesting question: Does humor ever win the Nebula? The Hugo?

In ieder geval wel de Locus.

Vrouwen deden het daarnaast ook goed bij de non-fictie boeken over het genre. Redactrices Alisa Krasnostein en Alexandra Pierce wonnen een Locus met de bundel ‘Brieven aan Triptree’. Het gaat zowel om ‘echte’ brieven, die diverse auteurs in hun tijd aan Triptree stuurden, als om fictieve brieven die huidige auteurs postuum aan haar opdragen. Bij de kunstboeken kreeg Julie Dillon een Locus, voor haar overzichtswerk Julie Dillon’s Imagined Realms, Book 2: Earth and Sky

Andere boeken haalden het net niet, maar kregen wel een nominatie. Zoals  Women of Wonder: Celebrating Women Creators of Fantastic Art, onder redactie van Cathy Fenner. Nancy Kress viel ook bijna in de prijzen, met een collectie van haar verhalen (The Best of Nancy Kress).

Bij de categorie Beste Fantasyroman waren, naast de winnares, ook alle genomineerden schrijfsters. Dat klopt met de verhoudingen in dit genre, waar vrouwen domineren. Elizabeth Bear kreeg net geen Locus voor haar boek Karen Memory. Evenals Elizabeth Hand met Wylding Hall, de door mij zeer bewonderde N.K. Jemisin met The Fifth Season en Aliette de Bodard met The House of Shattered Wings.

In de categorie Young Adult gebeurde opvallend genoeg iets anders. Hoewel dit genre, net als Fantasy, wordt gedomineerd door schrijfsters, won een man en kregen diverse andere mannen een nominatie. Dat leidde tot gefronste wenkbrauwen:

“YA, including YA fantasy, is a vastly female-dominated age category, but there’s a history of male authors being picked out for awards or heralded as champions of the age category,” Katz expanded on her argument to me via email. “Yet another all-male slate reinforces the message that an art form primarily practised by women and girls only becomes noteworthy when a man gets in on it.”

Wil je Fantasyschrijfsters lezen, kijk dan vooral even naar de lijst in dit artikel. Want er is genoeg.

Rondje boeken

Heb je, net als de Zesde Clan, geen zin om te wachten totdat een uitgeverij tijd heeft voor een Nederlandse vertaling? En vind je het prima om in het Engels te lezen? De Zesde Clan loopt regelmatig een boekhandel binnen en komt dan nog wel eens iets leuks tegen. Daarom vanaf nu op gezette tijden een rondje boeken.

Deze keer drie boeken:

Notes from the cracked ceiling. Auteur en journaliste Anne E. Kornblut zat in 2008 op de eerste rij toen Hillary Clinton een gooi deed naar het presidentschap. In haar positief ontvangen boek analyseert ze hoe die campagne verliep, wat er goed en fout ging, en hoe gender een zeer nadelig effect had op Clinton’s kansen. In het tweede deel van het boek analyseert Kornblutt wat er voor nodig zodat vrouwen wél verkiezingen winnen in een eerlijk verlopen race. Ze sprak hierbij onder andere met grootheden zoals Janet Napolitano en Nancy Pelosi. Zie ook deze special over het boek in de Washington Post.

James Triptree Jr. – The Double Life of Alice B. Sheldon, van Julie Phillips. Toch een Hollands tintje, want auteur Julie Phillips woont en werkt in Amsterdam. Ze schreef een prachtige biografie over science fiction schrijfster Alice Sheldon, die furore maakte onder een mannelijk pseudoniem. Wat bracht deze vrouw ertoe zich te hullen in geheimzinnigheid en onder een mannennaam te opereren? Welke thema’s behandelen haar boeken, en hoe verhield zich dat tot het leven van de auteur? Een prachtig portret van een pionier in het sf genre. Phillips won met dit boek in 2007 een Hugo Award in de categorie beste secundaire literatuur.

Living Dolls, the return of sexism, van Natasha Walter. De enige klacht over dit boek was dat Walter nog véél verder had kunnen gaan. De auteur analyseert het ondermijnende effect van het schoonheidsideaal op vrouwen en meisjes. Die staan onder een constante, enorme druk waarbij alles draait om hun uiterlijk. Ze moeten afvallen, sexy zijn, een loopbaan als fotomodel als het hoogst haalbare zien, al hun tijd besteden aan het uitzoeken van de juiste kleding en de juiste make up omdat ze anders niet acceptabel zijn voor hun omgeving.

Natasha Walter, de auteur van Living Dolls.

In de recensie van The Guardian:

Walter is especially scathing about the way that our culture’s antagonism towards women is being framed, of all things, as feminist. One woman who became a prostitute tells Walter: “I believed what everyone said, that all this promiscuous sex was so empowering.” It is when focusing on our hypersexualised culture that Walter truly shines. She debunks the popular myth that pole and lap dancing are simply empowered “choices” through interviews with, and stories of, young women who are living those choices. Any doubts about whether our sex culture hurts women are shot down by the reality Walter details.

Alledrie van harte aanbevolen. Veel leesplezier!