Tag Archives: IOC

Vrouwelijke schansspringers veroveren Olympische Spelen

Hoera! Na negentig jaar en talloze acties, inclusief rechtszaken, mogen vrouwen eindelijk bij Olympische Spelen op ski’s van een schans afglijden en sprongen maken. Onder andere website Jezebel viert feest. Weer een glazen plafond gesneuveld. Weer een ongelijkheid opgeheven. Toch is het een bitterzoete overwinning. Want het IOC geeft vrouwen nog steeds niet dezelfde behandeling als mannen als het om schansspringen gaat.

Carina Vogt, eerste Olympische kampioene op het onderdeel schansspringen.

Vrouwen die schansspringen? Dat kon niet goed zijn voor hun gezondheid, meenden mannelijke artsen en andere autoriteiten jarenlang. Niemand maakte zich zorgen om de knieën en testikels van mannen. Maar vrouwen? Hun baarmoeder zou uit hun lijf vallen. Bovendien zou schansspringen haaks staan op de bestemming van de vrouw, te weten kinderen baren en het huishouden doen.

Met dit soort vooroordelen lukte het decennia lang om vrouwen uit te sluiten van wedstrijden op de hoogste niveaus. Nadat fabels over schade aan baarmoeders definitief niet meer konden (zó 1998, dat argument!) gooide het IOC het op een gebrek aan niveau van de atletes. Een cirkelredenering van jewelste. Je marginaliseert een bepaalde tak van sport, de sport lijdt daaronder, en vervolgens benut je die schade om te klagen dat de sport niet aan de eisen voldoet.

Canadese schansspringsters pikten het niet dat ze in 2010, op basis van dit soort smoezen, nog steeds uitgesloten werden van de Olympische winterspelen. Nota bene in eigen land (Vancouver). Ze spanden een rechtszaak aan. De rechter erkende dat het IOC zich schuldig maakte aan genderdiscriminatie. De internationale organisatie hoeft zich echter niet te houden aan de Canadese wetgeving, dus pech, dames.

Niet aflatende druk en kritische berichtgeving in de media zorgden ervoor dat het IOC van standpunt begon te veranderen. In 2011 kwam het hoge woord eruit: vrouwen mochten eindelijk de competitie aangaan op Olympisch niveau. Hoera! Dinsdag 11 februari 2014 schreef de Duitse Carina Vogt zodoende sportgeschiedenis door als eerste vrouw goud te veroveren op dit onderdeel van de Olympische Spelen.

De sport heeft echter nog steeds te kampen met discriminatie. Mannen mogen deelnemen op drie onderdelen. Kleine schans, grote schans, en een team-competitie. Vrouwen mogen alleen deelnemen op de kleine schans. Mannen mogen 50 atleten afvaardigen. Vrouwen mogen slechts 30 atletes afvaardigen. Grote namen, die met een groep van vijftig verzekerd zouden zijn van een welverdiende plek, vallen nu buiten de boot en kunnen alsnog niet deelnemen.

Jezebel sabelt dit onderscheid neer:

 the continued restrictions, based on ski jumping’s self-reinforcing myths, show that the women still have to fight to reach real parity with the men. That ongoing inequality causes other problems, too: Less recognition, both by formal organizations and by the public, means less money, which means fewer resources and less training  which means fewer athletes being developed to the kind of level necessary to expand the sport.   […] everything has the air of a sop, as if IOC were patting the girls on the head and saying: “Yes, OK, we’ll give you this one concession. Now shut up and let the men do their thing.”

Dat maakt de Spelen van 2014 een bitterzoete overwinning. De strijd is nog lang niet gestreden…. Maar het begin is er.   En dat is zeker weten een groot feest waard.

Olympische sporter vecht ongelijkheid aan

Waarom mogen mannen wel kanoën op de Olympische Spelen, en vrouwen niet? Waarom kunnen mannen op  de Olympische Spelen in tien gewichtsklassen boksen, en vrouwen maar in drie? Een Engelse atlete is dit soort discriminatie zat en stapt naar de rechter: ,,We gaan voor het hele Olympische programma, niet alleen kanoën. Totdat iedereen inziet dat dit niet eerlijk is.”

Samantha Rippington wil kunnen kanoën op Olympisch niveau.

De Engelse atlete heet Samantha Rippington. Ze spant een rechtszaak aan tegen de organisatoren van de Olympische Spelen in Londen, omdat die verzuimden de programmering te analyseren op gelijkheid. In Engeland is het gebruikelijk dat te doen. Bij zo’n analyse kijken onderzoekers onder andere naar de verhouding tussen de seksen, of de impact van beleid op gender. Eerder deed de Fawcett Society met betrekking tot voorgestelde bezuinigingen al een beroep op dit type onderzoek, omdat de organisatie inschatte dat vrouwen veel zwaarder getroffen werden dan mannen.

Rippington wil dat de Olympische Spelen in kaart brengen hoe zij omgaan met mannelijke en vrouwelijke atletes, en waarom zij tot op de dag van vandaag vrouwen uitsluiten van bepaalde sporten. Dat heeft in het verleden succes gehad. Op de winterspelen mochten vrouwen niet schansspringen, terwijl mannen dat wel mochten. Na een slepende rechtszaak besloot het  Olympisch comité IOC vrouwen vanaf 2014 deel te laten nemen op dit onderdeel. Die Olympische status is belangrijk voor de ontwikkeling van de sport:

Now that women are allowed to jump in the Olympics, “it will absolutely grow the sport by leaps and bounds,” said Deedee Corradini, the president of the women’s ski jumping foundation and the former mayor of Salt Lake City. “It was always a chicken-and-egg problem. Once the girls know that they’re in the Olympics, more and more want the opportunity to do better.” Corradini said their work was not done. Women will still not jump in a team event or on the large hill during the Olympics. And Nordic combined, which consists of cross-country skiing and jumping, does not allow women.

Rippington signaleert bij de kanosport eenzelfde soort kip-ei situatie:

Women’s canoeing “has been developing year on year” she said, “but it’s a chicken-and-egg situation. Until we get into the Olympics, there is no funding. We’re really, really finding that at the moment.” […] “All I am asking is that Locog answer two simple questions: is it discriminatory for there to be five men’s Olympic canoe events but none for women? And should that situation continue?”

De atlete hoopt dat de rechtszaak de druk op het IOC laat toenemen. Om allerlei vage redenen vrouwen uitsluiten kan anno 2012 echt niet meer.  Volgend jaar stelt het comité het programma voor de zomerspelen van 2016 vast. Het zou mooi zijn als de heren vrouwen dan eindelijk toelaten tot kanoën, en vrouwen in de takken van sport die al wel voor hen open staan, mee laten doen in net zoveel categorieën als de mannen.