Tag Archives: hoog opgeleide vrouwen

De genadeloze focus op de single vrouw

Wat een bijzonder leuk toeval. Een artikel in het NRC over ongetrouwde hoogopgeleide vrouwen, met als teneur ‘vrouwtjes, als jullie niet inbinden kom je nooit aan de man’. Tegelijkertijd publiceerde een Engelse krant een artikel die dit type berichtgeving radicaal naar de prullenbak verwijst. De onderliggende boodschap aan vrouwen is namelijk altijd dat ze té zijn. Te hoog opgeleid, te geëmancipeerd, te veeleisend. Ze  moeten trouwen en genoegen nemen met minder. En dat is seksistisch, lieve lezers.

Die goeie ouwe tijd, toen je niks te kiezen had……

Het NRC zet de toon al meteen met de kop. Vrouwen wees gewillig, want geschikte mannen zijn schaars. Oei! Dit gaat naadloos over in de volgende intro:

Emancipatie heeft een prijs. Jonge vrouwen die in de grote stad gaan studeren, merken het op college en in de kroeg: mannen met dito kenniskapitaal zijn, anders dan voorheen, in de minderheid. Voor de hoogopgeleide man een prettig uitgangspunt, want zij kunnen weer de seksuele mores bepalen.

Vrouwen krijgen in drie zinnen twee keer straf van het NRC. Best knap! Eén keer omdat ze het waagden te emanciperen – waarbij de schrijver, Steven de Jong, niet uitlegt wat dat volgens hem inhoudt, emanciperen. Het moet echter iets heel naars zijn, want je betaalt er een prijs voor. En een tweede keer omdat ze vaker dan mannen een hoge opleiding heben. Dit is een schoolvoorbeeld van vooruitgang voor vrouwen beschrijven in termen van falen.

Om te voorkomen dat iemand de auteur van seksisme kan betichten, citeert hij daarna een aantal mensen. Niet zomaar willekeurige mensen, nee, alleen zij die de constructie ‘hoog opgeleide vrouw als probleem’  onderschrijven. Die vrouwen blijven alleen en beweren dat ze dat prima vinden. Ja ja. Ze wijzen mannen af ‘omdat die naar koekjes ruiken’. Nou jaaaa, hoe durft ze, dat loeder.

Nee, dan Rusland. Daar heerste na de tweede wereldoorlog ook een mannentekort. En hoe ging het daar destijds? Vrouwen kenden hun plek toen nog. Die vonden dat ze goed zaten als ze een man troffen die geen alcoholist was en hen niet sloeg. Ah ja, fijn, die nostalgie naar vroeger, toen alles beter was. Daar kunnen die hoogopgeleide vrouwen het mee doen. Ze moeten een man scoren, want dat is het enige wat telt.

Tamara Winfrey Harris signaleert in The Guardian dat dit discours niet beperkt blijft tot hoogopgeleide blanke vrouwen. Zwarte- en moslimvrouwen moeten dezelfde boodschap aanhoren. Winfrey moet hier niets van hebben:

While race and religion have their parts to play in the narrative, what is truly at work here is sexism: the sexist way society views a woman’s role in romantic entanglements. A woman’s worth comes from being chosen, not choosing. Men will be men, so it is believed; as women, our focus should be on adapting to men, notdemanding partners who fulfill our needs. This is a view that transcends race and religion.

O help, snel, een alcoholistische man die me slaat! Alles is beter dan geen man!

Het leuke van dit soort stereotiepe verhalen over de alleenstaande vrouw als probleem is, dat de auteurs vaak zelf hun eigen sprookje ondermijnen in hun eigen stuk. Zo ook bij de opsteller van het NRC-artikel. Meteen na de intro, waarin hij vrouwen op hun kop geeft vanwege te geëmancipeerd en te hoog opgeleid, meldt hij zelf al behulpzaam dat het overschot aan jonge hoogopgeleide vrouwen alleen zichtbaar is in een beperkt aantal steden.

De basis voor het artikel blijkt dus een paar steden te zijn en dat is het dan. Huh??? Ja, legt De Jong uit, in andere grote steden, zoals Eindhoven, domineren exacte opleidingen. Daar wonen juist meer hoogopgeleide mannen dan vrouwen.

Wacht, stop de pers! Dus daar kunnen vrouwen de seksuele mores bepalen? Waarom lezen we daar niks over? En waarom zouden mannen of vrouwen altijd hetero zijn? Hoe zit het met lesbiënnes? De kop had ook kunnen zijn ‘Amsterdamse lesbiënnes wanen zich in paradijs’. Of ‘Eindhovense homo’s kampen met keuzestress’ vanwege het grote aanbod jonge goed opgeleide mannen.  Maar dat lezen we niet.

Het stuk roept nog meer vragen op. Wat houdt een hoog opgeleide vrouw tegen om via internet te daten, of naar Eindhoven te reizen als daar zoveel hoogopgeleide mannen rondlopen? Hoe zit het met het platteland? Blijven daar alle laag opgeleide mensen zitten? Hoe pakken die mannen en vrouwen de jacht op partners dan aan?

Waarom zou je de status van alleenstaande trouwens willen beschrijven in termen van ach en wee? Die fundamentele vraag blijft buiten beeld. Plus, als je dat al wil doen, waarom is single zijn dan voornamelijk een probleem waar vrouwen mee zitten? Da’s een dubbele moraal, De Jong…. Helaas. We lezen er niks over. Niet gehinderd door feiten of logica schept De Jong op een kunstmatige manier voor een  kunstmatig afgebakende groep vrouwen een kunstmatig mannentekort. Het resultaat is onlogisch en onsmakelijk.

NRC, je leek altijd zo’n goede krant. Wil je dit asjeblieft nooit meer doen?

Advertenties