Tag Archives: Hey Baby

Twee dagen, vijfhonderd ervaringen, acties?

Gedegen onderzoek naar mannen die vrouwen op straat lastig vallen moet je met een lantaarntje zoeken. Dat veel vrouwen er last van hebben, blijkt echter keer op keer. Nadat filmstudente Sofie Peeters het debat (opnieuw) wagenwijd opengooide met haar documentaire Femme de la Rue, deed NRC een oproep aan Nederlandse vrouwen om ervaringen te delen. In twee dagen tijd ontving de krant circa 500 reacties. In Frankrijk delen vrouwen hun ervaringen via Twitter, en ook daar stromen de reacties binnen.

Overheden reageren geschrokken op de berg signalen van seksuele intimidatie op straat. Nadat België een voorstel lanceerde om mannen die vrouwen lastig vallen op straat, te beboeten met 250 euro, maakt ook Frankrijk seksuele intimidatie strafbaar.  De wet maakt het makkelijker om te bepalen wat seksuele intimidatie is, zodat slachtoffers makkelijker aangifte kunnen doen.

Wat doet Nederland? De ervaringen van vrouwen in ons land doen namelijk niet onder voor die van Belgische of Franse vrouwen. Een greep uit de ervaringen:

Heb zelfs een keer een jongen tegenover me gehad van 14-15 die mij aansprak over m’n borsten die toch wel degelijk heel ver weg gestopt waren. Buiten op de stoep voor mn deur zitten zorgt voor rare situaties en zelfs gewoon in de trein alleen willen zitten is soms te veel gevraagd. Leeftijden verschillen ook gewoon van 15 tot makkelijk 45 jaar.

Wanneer je niet reageert krijg je de verschrikkelijkste verwensingen naar je hoofd geslingerd. Maar liever dat dan wel reageren en vervolgens langer lastig gevallen worden. Ik voelde me vaak gestraft voor het hebben van blond haar. Een gevoel dat direct werd gevolgd door boosheid en machteloosheid. Het is verdomme toch te gek voor woorden dat je in Nederland naar hartelust voor hoer kunt worden uitgescholden zonder dat je daar iets tegen kunt doen?  Ik ben blij dat er wat aandacht komt tegen deze vorm van verbale mishandeling op straat.

Vroeger zette ik me altijd schrap als ik langs een bouwplaats moest, dan kon je op je vingers natellen dat je “goeiemorgen, schatje!” en nagefloten werd. Ik voelde me daar altijd heel ongemakkelijk bij. Ik vond het ook helemaal niet vleiend, want het waren altijd onaantrekkelijke mannen. Je voelt je een soort van woordelijk belaagd door engerds.

op een normale toon zeggen “goh wat zie je er leuk uit, zou je een keertje met mij wat willen gaan drinken” komt vriendelijk over. Het meest gehoorde: “hey vuile hoer wil je met me neuken” vind ik afschuwelijk. Ik heb het zelfs een paar keer meegemaakt dat mij gevraagd werd “wil je met me trouwen dan wil ik wel je pooier zijn”.

Van dat soort dingen. De PvdA publiceerde inmiddels een pleidooi om ook in Nederland seksuele intimidatie op straat strafbaar te maken. Voor de werkvloer heeft Nederland al regels. Voor seksuele intimidatie op straat kent Nederland echter geen enkele wetgeving. Slachtoffers kunnen zodoende geen aangifte doen bij de politie, want die heeft geen wettelijke basis om op te treden. De PvdA wil wetgeving zoals net ingevoerd in Frankrijk.

Opinieblad Elsevier komt met een columnist die een andere oplossing voor staat: brutale immigranten domweg terug naar hun land van herkomst sturen. Dat is precies de kant die Sofie Peeters niet op wil. Ze betreurt het dat extremisten er vandoor dreigen te gaan met de discussie. In een interview met dagblad De Standaard hamert ze erop dat het daadwerkelijke probleem ligt bij groepen jongens en mannen die zich kapot vervelen, doelloos op straat rondhangen, en hun frustraties afreageren op vrouwen. Ze wil dat de overheid werkloosheid tegengaat en die mannen iets zinnigs te doen geeft.

Dat lijkt de Zesde Clan voor de langere termijn een uitstekende aanpak. We zijn ook zeer benieuwd wat de wetgeving tegen seksuele intimidatie oplevert. Als zulke regels effect hebben, zou de Nederlandse overheid er goed aan doen het Franse voorbeeld te volgen. Ok. Gaan we nu even Hey Baby spelen op de computer. Wordt vervolgd.

VERDER LEZEN: De tenenkrommende Steven de Jong van het NRC reduceert de problematiek tot nafluitende bouwvakkers en zie het maar als een compliment, of speelt racisme misschien een rol, mevrouwtje? Dit opiniestuk van publiciste Maja Mischke dient hem puntig en precies van repliek. Dat is fijn, want dan hoeft de Zesde Clan niet op de vele denkfouten en minachtende standpunten van deze korpsbal te wijzen.

De Gereedschapskist: of je maakt er een spelletje van

Misstanden? Vervelende ervaringen? Maak er een spelletje van! Op de computer of de mobiele telefoon kun je je gerechtvaardigde, logische woede vormgeven in een digitaal spel. Maar ook gewone commerciële games kunnen onverwachtse bevrijdende effecten hebben op vrouwen.

Laten we eerst kijken bij computerspelletjes als verzet. Neem India. In geval van huwelijksplannen vragen families geld en goederen aan de familie van de bruid, als dank voor het overnemen van hun waardeloze dochter. Vaak voelen de families van de bruidegom zich niet voldoende gecompenseerd voor deze opoffering. Ze vernederen en mishandelen de bruid. Of mevrouw krijgt een ongelukje achter het fornuis als ze niet voldoende geld oplevert of te lang wacht met het baren van zonen.

Uit woede over deze sociale misstanden lanceerde een datingorganisatie het spel Angry Brides. A la Angry Birds kunnen spelers met een katapult schieten. Maar in plaats van sjagerijnige vogels die varkentjes molesteren, kan de speler nu deegrollers, slippers en pannen smijten naar kerels die veel te veel geld vragen. Bij iedere rake klap verminderen de eisen van de aanstaande bruidegom.

Het spel, als applicatie te downloaden en spelen via een opengestelde Facebook pagina, komt uit de koker van Shaadia, een engelstalige datingsite. Shaadia verklaart dat de organisatie gelooft in liefde en huwelijken waar respect en genegenheid de boventoon voeren. In die wereld is geen plaats voor bruidsschatten eisen. Daarom is de slogan van het spel ook: ‘een vrouw geeft kracht, zorg en alle liefde die je nodig hebt, geen bruidsschat’.

Andere computerspelletjes laten je het effect voelen van alledaagse problemen. Zo komt het veel te vaak voor dat vrouwen door wildvreemden op straat aangesproken worden. Soms grappig en complimenteus, maar soms ook agressief, vijandig en op een onaangename seksuele manier. Hoe voelt dat, wat moet je doen? Het leidde tot Hey Baby, een spel waarin je als vrouw door straten en parken dwaalt en constant aangesproken wordt. Je kunt kiezen of je rustig reageert of een geweer tevoorschijn haalt en mensen overhoop knalt, maar wat er ook gebeurt, je blijft rondlopen en het aanspreken houdt niet op, nooit. Het spel is een soort feministische first person shooter én performance stuk ineen.

Bewustwording komt ook op gang met een app die je laat raden of een bepaald salaris voor bepaald werk het gemiddelde loon is van mannen of van vrouwen. Het Amerikaanse ministerie van werkgelegenheid liet dit type spelletje ontwikkelen ter gelegenheid van Equal Pay Day. Dat is de dag in het nieuwe jaar, waarop vrouwen eindelijk aan het salaris komen wat hun mannelijke collega op 31 december van het jaar daarvoor al had binnengeharkt.

Naast dit type activistische spelletjes, die een politiek doel voor ogen hebben, kun je natuurlijk ook gewone games spelen. De markt biedt zat vrouwenhaat, in de vorm van games zoals Duke Nukem. Slimmere bedrijven brengen echter ook games uit die vrouwelijke personages serieus nemen en een belangrijke rol of de hoofdrol geven. Dat kan onbedoeld een bevrijdend effect hebben. Verschillende fans maakten lijstjes van computerspelletjes die zijzelf als feministisch ervaren. Zoals deze, met grote uitgaven zoals Portal, Dreamfall, Tomb Raider en Beyond Good & Evil. Een gamer bekende zelfs dat Beyond Good&Evil een feministe van haar maakte.

De ‘female Shepard’, FemShep voor fans, beeld uit Mass Effect 3.

Als een spel je laat kiezen of je als man of als vrouw speelt, is de kans bovendien groot dat gamers helemaal blij worden van een sterke vrouw die het spel draagt. Een personage zoals Shepard uit de Mass Effect serie, functioneert in vrouwelijke gedaante als een voorbeeld voor spelers en speelsters:

FemShep doesn’t simper, her chest doesn’t need it’s own Mass Effect Field just so she can walk upright, and her armor covers every damn inch of her. At the same time, I love that the game addresses the fact that she IS a woman, and that while her crew might not think it an issue, there’s always some jackass that can’t see past the boobs to the gun (Harkin in ME1 and the Blue Suns recruiter on Omega in ME2)- but she can handle them, too.

Kijk, met zo iemand wil je je wel in gevaarlijke avonturen begeven. En het leuke is: zowel vrouwen als mannen staan graag in haar schoenen. En kunnen op die manier wennen aan een vrouw die 1. geen lustobject is 2. de leiding heeft en 3. het spl draagt. Ze is in het spel een militair. Ze doet wat militairen doen, als professional. Het is vanzelfsprekend. Dat soort leermomenten kun je niet vaak genoeg hebben.

Internationale Dag tegen Seksuele Intimidatie op straat komt eraan

Nog één nachtje slapen en dan is het zover: zondag 20 maart is het de allereerste internationale dag tegen seksuele intimidatie op straat. Om stil te staan bij deze gelegenheid publiceert internetmagazine Jezebel een essay van een man, een docent op een school, die ingaat op de kleding van vrouwen, het gedrag van mannen, en lastigvallerij op straat. Lees alles via deze link… En voor wie met een online game wil ervaren hoe het voelt om constant aangesproken te worden, is er Hello Baby. Gratis en voor niks, een spel zonder einde en zonder winnaars.

Terug naar Jezebel. De auteur, Hugo Schwyzer, is in de Verenigde Staten bekend van zijn activiteiten voor mannenemancipatie. Hij zegt in het online magazine waar het op staat: omdat er een mythe bestaat dat mannen zichzelf niet kunnen beheersen, wordt de zelfbeheersing afgeschoven op vrouwen. Zij mogen geen aanleiding geven voor verkeerd gedrag bij mannen. Lekkere redenering. Vooral omdat al snel blijkt dat het niet uitmaakt wat een vrouw aan heeft. Luchtige zomerjurk of dikke winterjas, nageroepen word je toch. Hoe dat komt? Het heeft allemaal te maken met macht, schrijft Schwyzer:

Most harassers know damn well that shouting sexual slurs is a lousy seduction strategy. But whether they harass alone or in groups, most men who openly stare, yell, whistle (or worse) aren’t interested in getting laid, though they might happily jump at the chance if it were miraculously given. What they want is the thrilling reminder of their own masculine power.

Het artikel leverde aardig wat commentaar op van Jezebel lezers. Eén persoon vroeg zich af hoe hij dan wel iets kon zeggen tegen een vrouw die hij verder niet kende. Waarop het tips regende van vrouwen. Een greep uit de suggesties:

  • hou het kort en luchtig
  • zorg dat je oprecht klinkt
  • zorg dat je glimlach eerlijk, open en vriendelijk is
  • verwacht geen antwoord van de vrouw in kwestie
  • gebruik geen vulgaire taal of scheldwoorden
  • zeg niks als je achter een vrouw aan loopt of langszij komt, dit valt bijna altijd verkeerd want die vrouw kent je niet en jij achtervolgt haar/dringt je aan haar op
  • opmerking over iemands stijl bevalt veeeeel beter dan commentaar op een lichaamsdeel. Vergelijk ‘heej, leuke schoenen’, met ‘heej, mooie borsten’. Meestal willen vrouwen geen opinies over hun borsten uitwisselen met een man die ze niet kennen.

En tot slot: waarom wil je per se iets van dien aard zeggen tegen een jou onbekende vrouw? Zoals een van de commentatoren op het Jezebel-artikel zegt:

By giving someone an unsolicited opinion of how they look, you’re automatically assuming you’re important enough that they should take what you say the way YOU mean it, and to take it as a compliment. And really, that’s likely almost never the case. There are a very few ways in which that interaction will end with both people feeling good, and about a million ways it could end with at least one person feeling insulted.

 Kortom, als je ook maar even twijfelt, hou het dan bij een glimlach of een vriendelijk knikje met je hoofd, dan heb je de grootste kans dat je niet overkomt als een gluiperd. Succes!

Hey baby: kunst tegen vrouwen nafluiten

In eerste instantie lijkt het gratis online spel Hey Baby een slechte wraakfantasie van een verbitterde vrouw die het zat is om op straat nageroepen te worden. Je loopt ergens, een man komt naar je toe en roept ‘neuken, schatje?’ En in plaats van weg te kijken en iets kalmerends te mompelen, haal je een enorm geweer tevoorschijn en knalt de etterbak overhoop. Ah, heerlijk!

Maar voor dit soort fantasieën is het spel niet ontworpen. Hey Baby komt uit de koker van de in New York gevestigde artiest en producer Suyin Loouie. Het is bedoeld als een interactieve kunstvorm, die kritiek levert op gedrag dat sociaal geaccepteerd lijkt. Een man roept je na, nou dames, geen probleem toch, zie het als een compliment.

Die mogelijkheid geeft het spel ook. De vrouwenfiguur kan kiezen wat ze doet als een man haar aanspreekt. Het wegwuiven, waarna er een wolk hartjes wegdwarrelt en de man verder loopt. Of de man neerschieten. Maar wat je ook doet, de vrouwenfiguur overkomt niets, ze blijft leven, en de volgende man komt en spreekt haar aan. En de volgende. En de volgende.

Op een gegeven moment wordt Hey Baby zodoende een beklemmende ervaring, zoals de recensent van de New York Times merkte. Het spel levert daarmee kritiek op een sociaal fenomeen, vrouwen iets naroepen op straat, en zet je aan het denken. Hoe onschuldig is het eigenlijk, die aandacht van mannen? Hoe moet je als vrouw omgaan met wat de een zal zien als complimenteuze belangstelling, en een ander als opdringerig gedrag en agressie? Juist mannen zouden Hey Baby eens moeten spelen. Het zet je hoe dan ook aan het denken.