Tag Archives: GroenLinks

Uitslag verkiezingen wisselend voor vrouwen

Een vrouw, Edith Schippers, mag namens de VVD als verkenner onderzoeken welke formaties een kans maken. Maar de voorlopige uitslag betekent helaas dat het aantal vrouwen in de Tweede Kamer daalt. We krijgen een onervaren, nogal mannelijke kamer, vatte het Montesquieu-instituut samen. Toch zijn er ook hier lichtpuntjes. Zo haalde PvdA-ster Lilianne Ploumen, nummer tien op de kandidatenlijst, dankzij voorkeursstemmen tóch de Tweede Kamer.

Beeld: nos.nl

Hopelijk leveren de laatste bijstellingen van de uitslag, en de voorkeursstemmen, nóg meer vrouwelijke kamerleden op.

UPDATE: voorkeursstemmen brachten drie vrouwen extra in de tweede kamer. Naast Ploumen kregen twee GroenLinks vrouwen een plek, te weten Isabelle Diks en Lisa Westerveld.

Da’s hard nodig. Niet alleen werd een mannenpartij als de PVV tweede, maar daarnaast kregen vrouwenhatende clubjes zoals de SGP versterking van nieuwkomer Thierry Baudet. Deze gefrustreerde seksist praat seksueel geweld tegen vrouwen goed. Ondanks zijn seksistische en racistische praat wist hij toch een zetel te veroveren. Voor hemzelf en zijn maatje advocaat Theo Hiddema, die Wilders een echte krijger noemt en een reddingsboei wil zijn voor kiezers die stemmen op de PVV een beetje té vinden. Brrrrrrrr. O ja, Baudet probeert zijn vrouwenhaat inmiddels af te zwakken, maar wie trapt daar in?

Tegenwicht is dus broodnodig. Dat begint hopelijk met het feit dat we voor het eerst in tijden weer een vrouw krijgen als verkenner naar mogelijke formaties. Minister Edith Schippers. Zij geniet het vertrouwen van de gekozen fractieleiders. Het was ook gaaf dat een andere vrouw dit nieuws bekend maakte, namelijk kamervoorzitster Khadija Arib.

Hiervoor waren meestal mannen aan zet. Zo was Henk Kamp in 2012 de verkenner. Daarnaast lieten mannelijke partijleiders bij voorgaande formaties meestal hun vrouwelijke nummer twee thuis. Ze gingen de onderhandelingen liever in met een op henzelf lijkend maatje. Neem 2012, toen Edith en Jetta niet naast Mark en Diederik zaten. Rutte nam liever zijn nummer 3 mee, Stef Blok, degene die daarna als minister huurders financieel uitkleedde en de woningmarkt opblies.

Terug naar positievere ontwikkelingen. De enige zittende partij met een vrouw aan het roer, de Partij voor de Dieren, vond meer vrouwelijke dan mannelijke kandidaten en verdubbelde in omvang. Sterker nog, de PvdD kreeg daarna ook nog een restzetel. Van twee naar vijf plekken dus. De ploeg zal nu twee mannen en drie vrouwen afvaardigen naar de tweede kamer.

Tot slot boekte GroenLinks de grootste overwinning uit haar geschiedenis. Daarmee laten vrouwen hun stem horen, want uit onderzoek blijkt dat bijna tweederde van de GroenLinks stemmers vrouw is. De partij hecht aan feministische standpunten zoals baas in eigen buik. Daarnaast benutte partijleider Klaver zijn podium tijdens de verkiezingen om te pleiten voor een nieuw kabinet met 50% vrouwen:

Volgens hem wordt daarmee niet alleen recht gedaan aan het talent van vrouwen. Klaver vindt dat zulke afspraken ook een signaal naar de samenleving zijn dat uitsluiting en achterstelling niet worden geaccepteerd. “Je moet ervoor zorgen dat iedereen gelijke kansen heeft en je moet als politiek het goede voorbeeld geven.”

Om uitsluiting en achterstelling aan te pakken moet je ergens beginnen. Beginnen met en in de politiek: prima. Dat mogen meer partijen doen!

SGP en ChristenUnie wakkeren stigma rond abortus aan

Leve de website openbare bekendmakingen.nl. Je vindt daar allerlei stukken van de Tweede Kamer, waaronder de verslagen van debatten. Zoals een debat over Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ook abortus kwam aan de orde, en wat religieus-politieke partijen zoals SGP en ChristenUnie daar begin november over zeiden is niet mals.

Allereerst blijkt uit het verslag dat de SGP gestaag doorgaat met het aanwakkeren van stigma’s en taboes als het gaat om het afbreken van een ongewenste zwangerschap. De partij was onder andere actief tijdens een door religieus rechts georganiseerde ‘week van het leven’, inclusief het aanwakkeren van de mythe als zouden vrouwen regelmatig spijt krijgen van hun beslissing. Feit: vrouwen voelen zich massaal opgelucht en als ze al lijden ervaren, komt dat juist door taboes en hindernissen rond abortus.

Lees mee met de uitwisseling in het debat van november:

Mevrouw Voortman (GroenLinks):

De heer Van der Staaij begon met de nood die vrouwen kunnen ervaren en hoe moeilijk vrouwen het kunnen hebben als ze ongewenst zwanger zijn. Dan ben ik echter wel benieuwd wat hij vindt van het radiospotje dat gemaakt is in het kader van de Week van het Leven. Ik neem aan dat dat met goedkeuring van de SGP is gebeurd. Hierin wordt gezegd dat de keuze of je op vakantie naar Frankrijk of een ander land gaat eigenlijk net zoiets is als de keuze voor abortus of niet. Die vergelijking wordt gemaakt in het spotje. Ik zou graag van de heer Van der Staaij willen weten wat hij daarvan vindt.

De heer Van der Staaij (SGP):

Ik vind het spotje uitstekend, juist omdat het mensen aan het denken zet over dit onderwerp. Dat is wat je wilt bewerkstelligen.

Toe maar. Weekje op vakantie? Abortus? Ach, één pot nat, volgens de SGP. Deze manier van praten over abortus geeft (niet voor het eerst) blijk van een enorme minachting voor vrouwen. De SGP schildert vrouwen af als onverantwoordelijke losbollen (en volgt daarmee het voorbeeld van anti-abortus fanaten uit de V.S., zoals deze man). Dit is geheel in lijn met hun houding tijdens eerdere discussies over abortus, maar het blijft tenenkrommend om dit soort praat aan te moeten horen.

Daarnaast spreekt de ChristenUnie openlijk over de nauwe banden tussen deze politieke partij, Siriz en het VBOK, de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind. In dit weblog heb ik eerder geschreven over de geschiedenis van het VBOK als club van anti-abortus fanaten, de doorstart als Siriz, de allesbehalve neutrale hulp die deze organisatie biedt, en de innige banden tussen deze groep reli-hulpverleners en de ChristenUnie.

Alles draait nog steeds om het uitoefenen van druk op vrouwen, om de zwangerschap door te zetten. De ChristenUnie vindt al die emotionele chantage prima:

Afgelopen week, aan de vooravond aan de Week van het Leven, heeft de ChristenUnie samen met de VBOK (Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind) het tienermoederfonds gelanceerd. Dat fonds springt eigenlijk in het gat dat de overheid laat vallen. We willen deze meiden en hun kinderen de helpende hand bieden, zowel financieel als praktisch. Als je zo jong onbedoeld zwanger bent, staat je wereld op zijn kop. Het is belangrijk dat er dan een plek is waar je naartoe kunt gaan voor een luisterend oor en keuzehulp. […] Kennis en kunde van Siriz mogen wat ons betreft niet door een dwangmatige decentralisatie op het spel worden gezet.

Nauwelijks een woord over FIOM, een instantie die wél neutraal opereert. De ChristenUnie trekt samen op met de VBOK en kijkt, als het gaat om hulpverlening, vooral naar Siriz. Met de ChristenUnie hebben deze twee organisaties een springplank, rechtstreeks de Tweede Kamer in. Het ontbreekt er nog aan dat mevrouw Dik-Faber buttons van deze clubjes op haar revers gaat spelden.

Ondertussen hoopt Fleur Agema van de PVV op een grote winst van haar partij:

Wij hadden al een brexit, wij krijgen POTUS Trump en in maart ga ik voor premier Wilders, want zeg nou zelf, als het gaat om de ouderenzorg, dat kan dit land zo veel beter.

Dat zouden SGP en ChristenUnie geweldig vinden, want ook de PVV wil abortus zo moeilijk mogelijk maken. Dit in een klimaat waarbij progressieve partijen zorgelijk opmerken dat de sfeer rondom abortus guurder wordt in Nederland. GroenLinks zegt hierover:

….zelfbeschikking om eigen keuzes te maken is wat GroenLinks betreft een belangrijke pijler als het gaat om de kwaliteit van leven. De Week van het Leven is echter geen initiatief dat deze diversiteit viert, maar een initiatief om vrouwen die voor de moeilijke keuze staan hoe om te gaan met een ongewenste zwangerschap, juist nog meer in het verdomhoekje te zetten. De indruk wordt immers gewekt dat Nederlandse vrouwen de afgelopen jaren massaal hebben gekozen voor abortus en dat ze de keuze hiervoor net zo makkelijk vinden als de keuze voor de kleur van hun auto. Dat terwijl het precies andersom is. Deze vrouwen hebben het de afgelopen jaren alleen maar moeilijker gekregen. Recent onderzoek van Rutgers toont aan dat de taboe op abortus is toegenomen. Vrouwen hebben het idee dat de keuze hiervoor fout is, iets waarover je niet met je omgeving kunt praten. GroenLinks vindt het van belang om het recht op zelfbeschikking weer actief te koesteren. Het lijkt erop dat we er de afgelopen jaren te weinig aandacht aan besteed hebben en het misschien ook wel voor lief hebben genomen, met als gevolg dat taboegevoel rondom abortus.

Inderdaad, progressieve partijen, wordt wakker! Nederland maakte abortus pas na heel veel strijd legaal in de jaren tachtig. Het is absoluut geen gelopen race dat vrouwen dit zelfbeschikkingsrecht kunnen en mogen behouden. Sterker nog, het klimaat verslechterd dus (zie hierboven).

Als rechts populistische partijen zoals de PVV flink winnen, kunnen zij de handen ineen slaan met diverse christelijke partijen en vrouwen weer terugduwen in de situatie van tweederangs burgers die maar te baren hebben. Ze hebben de macht en bovengenoemd guur klimaat aan hun zijde. Aanhangers doen niet voor niets oproepen dat Christenen vrij zijn om op de PVV te stemmen, onder andere omdat de standpunten rondom abortus mooi overeenkomen.

Het is belangrijk dat partijen die vrouwen wél als volwaardige mensen zien, hier een krachtiger tegengeluid over ontwikkelen en de hypocriete houding van veel anti-abortus politici aan de kaak stellen.

Nieuwsronde: de goed nieuws editie

De moordpartij in Orlando. De moord op Jo Cox, een bevlogen politica uit Engeland. Sjongejonge. Als tegenwicht een schattig wollig kitten én een louter goed nieuws editie. Zodat we moed kunnen houden.

  • Canada maakt het volkslied gender neutraal. Tot voor kort zongen de inwoners van het land luidkeels “True patriot love in all thy sons command”. Waarmee de tekst zei dat vaderlandsliefde in zonen thuishoorde. Door de zin te veranderen in “all of us command” gaat de boodschap gelden voor iedereen, ook meisjes, vrouwen, transgenders enz.
  • Pap werkt buitenshuis voor geld. Mama staat in de keuken. Die jaren vijftig rolpatronen lijken onuitroeibaar en verpesten zelfs lesboekjes voor kleuters. Maar er is hoop. De provincie Vlaams-Brabant liet een leesboekje schrijven en tekenen, waarin alle rolpatronen op de schop gaan. Het boekje moet leerkrachten helpen om het gebruik van stereotiepe beelden over huishouden, de gezinssamenstelling en rollen in de samenleving te doorbreken.
  • GroenLinks wil actief bijdragen aan meer vrouwen in Nederlandse gemeenteraden. Daarom zet de partij een Buddyprogramma op. Tot eind 2016 kunnen geïnteresseerde vrouwen zich melden. GroenLinks koppelt hen vervolgens aan een zittend gemeenteraadslid. Zo kunnen vrouwen zelf ervaren wat gemeentepolitiek betekent, wat je moet kennen en kunnen als raadslid, en hun voordeel doen met tips en adviezen van mensen die dit werk al een tijdje verrichten.
  • De islamitische universiteit Darul Uloom Deoband, in de Indiase deelstaat Uttar Pradesh, heeft het bewust afdrijven van vrouwelijke foetussen illegaal en in strijd met de islam genoemd. Het instituut vaardigde een fatwa uit om dat standpunt te versterken. Hoognodig, want seksistische samenlevingen zetten vrouwen overal onder grote druk om vooral zonen te baren. Doe je dat niet, dan moet en zul je voor die wandaad boeten.
  • Mannen doen gemiddeld veel te weinig in het huishouden. Ze laten de suffe karweitjes zoals de was doen en de wc schrobben lekker over aan hun vrouw. En, vooruitgang: ze zien nu zelf ook in dat ze de handen vaker uit de mouwen mogen schudden. Als het gaat om Vlaamse mannen tenminste, want daar richtte VRT Nieuws zich op. Wie weet komt de maatschappelijke omslag nu op gang.
  • Wil je een film kijken en daarbij NIET overvallen worden door een mannelijke monocultuur? Vrees niet, de scenario database helpt je om films te vinden die hun vrouwelijke personages serieus nemen. Tik genre en gewenste genderverhouding in, en de database geeft je titels die in dat profiel passen. Ook leuk: neem een kijkje bij de Bechdel filmsite. Zoek op titel en de database toont precies of het verhaal in ieder geval twee vrouwelijke personages telt, die een naam hebben en over iets anders dan een man praten.
  • Erika Lust werkt aan een revolutie in de porno industrie. Het plezier van vrouwen moet veel meer voorop staan en de seks mag ook wel vrouwvriendelijker. Daarom maakt ze films met een radicaal andere stijl en toon dan mensen misschien gewend zijn.
  • Lees je graag? Zoek je inspiratie voor nieuwe titels van boeken ” die je gelezen moet hebben”? Engels geen bezwaar? (of zelf even checken of een titel al in het Nederlands is verschenen). Ja, ja, ja, dan geeft website The Writes of Woman je leeslijsten voor alle mensen. Vaak op thema, zoals de aflevering met Spaanstalige schrijfsters, humoristische romans of romans die een beter mens van je maken.

P&O goeroes geven Sap trap na

Jolande Sap, de afgetreden partijleider van GroenLinks, krijgt in de Volkskrant een trap na van twee P&O goeroes. In een stuk over vrouwen in topfuncties zeggen ze dat vrouwen best moedig zijn, en zeker wel kwaliteiten hebben, maar daarmee redden ze het niet. Zie het voorbeeld van Sap. Die was ‘emotioneel en te weinig opportunistisch’ om partijleider te kunnen blijven. Een man had het wel gered.

Voormalig headhunter Rochus van der Meer en P&O directeur Ans Knape -Vosmer geven blijk van een nogal apart wereldbeeld. Volgens hen staat niks, helemaal niks, vrouwen in de weg om de top te bereiken. Alleen al hieruit blijkt dat ze hun eigen vakliteratuur of ervaringen van collega’s  negeren.

Daarnaast gaat het duo uit van een onveranderlijke aard van dé man en dé vrouw, en een bedrijfscultuur die is zoals die is. Het enige mogelijke economische model is het model zoals Van der Meer en Knape-Vosmer dat kennen. Met mensen die pas vooruit komen als ze 80 uur per week betaald werk verrichten, bij de gratie van een huisvrouw thuis. Dat dit model gebaseerd is op normen en waarden die werkende vrouwen structureel in het nadeel brengen, vergeet het duo voor het gemak even.

Vanuit al die zogenaamd vaststaande feiten, en genderongelijkheid negerend, moet het daarom volgens deze P&O goeroes wel aan vrouwen liggen dat ze de top meestal niet halen. Geen Stijl vat de vele oordelen die ze vellen mooi samen:

De vrouw “hecht aan haar ‘comfortzone’“. De vrouw “heeft te veel interesses“. Vrouwen “ambiëren geen leiderschap op een macroschaal“. Vrouwen “zijn emotioneel en te weinig opportunistisch“. De vrouw “zal bereid moeten zijn af te wijken van haar emotionele voorkeur“. En natuurlijk “beperkt de prioriteitenbalans van vrouwen hun inzet“. Concluderend: “De marsroute [naar de top] wordt bepaald door de prioriteitstelling van de vrouw zelf. Zij zal concessies moeten doen op terreinen die haar na aan het hart liggen.” Volgens R&A maakt het dus niet uit hoeveel positieve vrouwendiscriminatie je verzint, vrouwenquota opwerpt en succesvolle mannen + grote bedrijven de schuld geeft. Deze emotionele, breed geïnteresseerde, beperkt inzetbare en ambitieloze wezens met nesteldrang zijn hun eigen grootste tegenstander op weg naar de top.

Ja, het is echt 2012, en dit zijn letterlijke citaten.

Vanuit dit wereldbeeld is het voor hen vanzelfsprekend dat de situatie rond Sap bepaald werd door haar vrouw zijn. Als er een man had gezeten, zou die volgens Van der Meer en Knape-Vosmer nog steeds partijleider van GroenLinks zijn. Omdat een man op deze positie ‘rationeler en minder moedig’ was geweest. Toe maar! Vrouw emotioneel, man rationeel. Hoe seksistisch wil je het hebben?

De enige onderbouwing voor dit alles is dit: ‘onze gezamenlijke werkervaring in het personeelsmanagement en in de werving en selectie’. Dat klinkt leuk. Ze hebben gezien wat ze hebben gezien. Dat zal best, maar het probleem is dat individuele mensen een gekleurd wereldbeeld hebben. Het vergt kritisch, verantwoord uitgevoerd onderzoek om vooroordelen, blinde vlekken en automatische aannames uit te sluiten en het effect van onbewuste discriminatie aan het licht te brengen.

Doe je dat, dan blijkt dat mensen niet door hun biologische aard bepaald worden. Zie onder andere hierhier en hier. Machtsverhoudingen, culturele normen en waarden, historisch gegroeide ongelijkheden en verwachtingen spelen een minstens zo grote rol in het ontstaan van zichtbaar gedrag, wie wel gezien wordt als kandidaat voor de top en leverancier van kwaliteit, en wie niet. Zie onder andere hierhier en hier.

Als het gaat om betaalde arbeid en de doorstroom van vrouwen naar topfuncties, zijn het juist P&O functionarissen en headhunters die een grote rol spelen bij het in stand houden van een ongelijk speelveld op de werkvloer. Zulke functionarissen maken deel uit van een cultuur die, om maar eens wat te noemen, vrouwen structureel een lager loon geeft dan mannen voor hetzelfde werk.

Erger nog, hoe harder mensen roepen dat ze alleen letten op kwaliteit, niet op gender, hoe groter de kans dat ze zich in hun werving en selectie laten leiden door vooroordelen. Zie onder andere hier, hier en hier. Oh, en deze, ook een leuk voorbeeld van het zogenaamde gelijke speelveld voor mannen en vrouwen.

Het is heel kwalijk dat Van der Weg en Ans Knape-Vosmer hun seksistische praat presenteren als neutrale feiten. De werkelijkheid, zoals zichtbaar in aantoonbare patronen en getallen, laat echt iets anders zien dan hun subjectieve beleving doet vermoeden. Als ze hun eigen tekst nog eens goed lezen, gaan ze dat misschien zelf ook inzien.  

De feministische blogosphere van Nederland

Soms kijkt de Zesde Clan een beetje afgunstig naar de engelstalige wereld. Engeland, Canada, de V.S., Australië en Nieuw Zeeland, het zijn landen met miljoenen inwoners die dezelfde taal spreken en op elkaars feministische weblogs komen. Dan is het af en toe behelpen met een Nederlandstalig weblog. Wat hebben we binnen dit kleine taalgebied aan feministische uitingen? Tijd voor een rondgang.

Bron: website Be More.

De Zesde Clan linkt je sowieso al door naar de aan ons bekende blogs die openlijk feministisch zijn. We noemen De Tweede Sekse en Fel Feminisme, het weblog van Aletta, Instituut voor de Vrouwengeschiedenis. In de blogroll vind je ook de link naar Critical Sass. Dit weblog kiest een andere strategie. Het wordt geschreven door mensen die in Nederland wonen en de taal machtig zijn, maar ze schrijven bewust in het Engels. Zo lossen zij het probleem van het kleine achterland op.

Daarnaast besteden verschillende politieke partijen gericht aandacht aan vrouwen. Neem bijvoorbeeld het Vrouwennetwerk van de PvdA, het Femnet van GroenLinks, of het Liberaal Vrouwennetwerk van de VVD.  Een subcategorie hiervan: politici die onder hun eigen naam een eigen blog hebben. Zoals Anja Meulenbelt. Tot de zomer van vorig jaar Eerste Kamerlid van de SP, bekend vanwege haar pionierswerk in de Tweede Feministische Golf, en al jaren actief op haar eigen site. Of GroenLinks Eerste Kamerlid Margreet de Boer. Zij blogt onder de slogan Het Persoonlijke is Politiek.

Tot nu toe hebben we een erg blank lijstje. Hoe zit het met medelanders van Turkse, Marokkaanse, Hindoestaanse of andere herkomst? Het was lastig weblogs of andere uitingen te vinden. De Zesde Clan kwam voornamelijk sites tegen van belangenorganisaties, zoals bijvoorbeeld die van de Marokkaanse Vrouwen Vereniging, MVV. Aan de andere kant kennen bepaalde gemeenschappen levendige ontmoetingsplaatsen, zoals de fora van Maroc.nl of Maghreb Magazine. In chatruimtes, via sms en fora vinden hier levendige discussies plaats en wisselen vrouwen onderling tips uit. Hoe overtuig je je ouders dat je op kamers wil wonen om te studeren, wat doe je met relaties, etc.

Dan zijn er sites die onder de noemer ‘we zijn niet feministisch, maar….’ vallen. Neem bijvoorbeeld Moederfront. Hier verzamelen zich vrouwen die willen dat het werk van vrouwen, en moeders, meer erkenning krijgt. Ze willen niet dat vrouwen gestraft worden voor het moederschap. (Dat gebeurt nu wel, in zulke mate zelfs dat de Commissie Gelijke Behandeling zich geroepen voelde een apart onderzoek in te stellen naar zwangerschapsdiscriminatie.) Ze citeren zelfs de Wet van Sullerot, die stelt dat banen aan status inboeten zodra veel vrouwen het werk doen, en aan status winnen naarmate meer mannen actief zijn. Hoe feministisch wil je het hebben?

Een ander voorbeeld zijn vrouwen die zich richten op één bepaald onderwerp, met een emancipatoir tintje. Zo begon een vrouw de site Vrouw en Bier omdat ze het zat werd dat bierproducenten zich exclusief op mannen richtten. Vrouwen drinken verdorie ook bier, en willen serieus genomen worden als consument. Dus kwam ze in actie, begon een site, en zette onder andere speciale proeverijen op waar vrouwen onderling kunnen genieten van een goed gebrouwen biertje. Ook een site als Vrouwenthrillers valt in deze categorie. Fans van dit genre publiceren hier recensies, kondigen nieuwe uitgaven aan en wijzen elkaar op goede boeken. Indirect geven ze hiermee schrijfsters een steun in de rug en geven hun werk meer bekendheid.

Dit is geen uitputtend overzicht. De Zesde Clan heeft vast allerlei belangwekkende weblogs gemist. Ook hebben we hier geen aandacht besteedt aan sites verbonden aan tijdschriften, zoals Opzij, tijdschrift Lover, of Viva (levendig forum waar allerlei discussies plaats vinden), sites verbonden aan onderwijsinstituten die zich bezig houden met gender / vrouwenstudies, of de sites van kenniscentrum E-quality en de organisatie Woman Inc. Als je dat wel doet en alles bij elkaar optelt, blijkt er een verrassend divers landschap te ontstaan. Overal publiceren vrouwen hun artikelen, discussiëren ze over onderwerpen, en komen ze op voor hun rechten. Dat is hoopgevend!

Afghaanse zusjes vallen onder criteria verwestering

Minimaal tien jaar oud zijn. Minimaal acht jaar in Nederland wonen. Dat zijn de belangrijkste criteria waaronder Nederland Afghaanse meisjes niet meer terug mag sturen naar hun land van herkomst, omdat ze te verwesterd zijn en dús in de problemen komen. Leers heeft dit zelf geschreven in een ambtsbrief. Dat twee Afghaanse zusjes van 15 en 18 jaar terug moeten, is dus eigenlijk heel gek. Want ze zijn ouder dan tien en wonen al negen jaar in Nederland. Ze voldoen aan alle concrete eisen om hier te mogen blijven.

De twee Afghaanse zusjes. Foto: dagblad Twentsche Courant Tubantia

Leers omschreef in zijn ambtsbrief de omstandigheden waaronder meisjes zouden mogen blijven. Behalve de leeftijdseis en de duur van het verblijf, staan er nog wat vaag omschreven normen in. Zoals de samenstelling van het gezin en medische omstandigheden. Dat zijn boterzachte omschrijvingen waar je alle kanten mee op kunt. Waarom wegen die vage eisen zwaarder dan de hele duidelijke criteria voor leeftijd en verblijfsduur?

Niet zo gek dat tweede kamerlid Dibi van GroenLinks in Trouw de uitspraak doet dat de beslissing over Afghaanse meisjes blijkbaar willekeurig verloopt. Hij spreekt ronduit van natte vinger werk. Los van het feit dat de Afghaanse zusjes uit Hengelo terug moeten terwijl Sahar mag blijven, werpt Dibi de vraag op hoe het zit met andere landen. Meisjes uit Iran en Somalië moeten terug, terwijl het daar voor vrouwen ook levensgevaarlijk is. Het is alleen lastig aan te tonen, want Somalië is bijvoorbeeld zo’n chaos dat de overheid, voor zover die bestaat, geen betrouwbare statistieken kan leveren. Toch durft nieuwsagentschap Afrol in een genderprofiel de stelling aan dat vrouwen in het door oorlog verscheurde land zwaar de klos zijn. Om nog maar te zwijgen van Iran, waar iedere mondige vrouw in de gevangenis lijkt te belanden.

Kortom, GroenLinks roept Leers op niemand uit te zetten totdat de tweede kamer de besluitvorming rond het uitwijzen van meisjes grondig besproken heeft. Op z’n minst moet er een helder beleid komen waar iedereen zich aan kan houden. Dibi heeft wel een suggestie: de motie Spekman/Anker uitvoeren, en alle meiden die langer dan acht jaar in Nederland wonen gewoon hier laten blijven. Dan wordt het weer wat eerlijker allemaal.

Afghaanse zusjes in gevaar

Twee Afghaanse meiden, vijftien en 18 jaar, dreigen door de Nederlandse regering terug naar hun land gestuurd te worden. Dibi van GroenLinks dringt er bij Leers op aan even te wachten tot na een debat over de situatie van meisjes die al lange tijd in Nederland wonen. Eerder spaarde minister Leers Sahar, omdat dit meisje na jarenlang verblijf in Nederland te verwesterd zou zijn en in Afghanistan in de problemen kon komen. Hij gaf toen ook aan dat hij ieder geval apart zou beoordelen. Voor de twee zusjes uit Hengelo geldt daarom een andere behandeling. Ook al wonen ze al negen jaar hier, ze kunnen volgens Leers best terug.

Leers is namelijk van mening dat Nederland meisjes aan mag spreken op hun eigen verantwoordelijkheid. Eenmaal terug in Afghanistan mag hij van hen verlangen dat ze zich gedragen zoals het hoort en zelf hun uiterste best doen om geen aanstoot te geven en te integreren in de samenleving. Van de groep van circa 400 meisjes zoals Sahar verwachtte hij er hooguit enkele tientallen tot honderd in Nederland te laten blijven. Van de andere 300 verwachtte Leers dat hij ze gewoon terug kan sturen.

Een raar standpunt, want nota bene zijn eigen ambtenaren onderzochten de situatie en kwamen tot de conclusie dat die door Leers geeiste vergaande aanpassing onmogelijk is. Wat meisjes of jonge vrouwen ook doen, ze zijn door hun jarenlange verblijf in Nederland zo anders geworden dat ze hoe dan ook opvallen. Door hun te vrije manier van bewegen, doordat ze iemand net iets te lang in de ogen kijken, doordat hun normen en waarden niet verenigbaar zijn met de mentaliteit in Afghanistan, die er op neerkomt dat de enige goede vrouw een onzichtbare sloof is die op commando zonen baart.

Leers doet er goed aan zijn eigen stukken nog eens goed door te lezen. Of anders zijn oor te luisteren te leggen bij hooggeplaatste functionarissen in Afghanistan. Of een rapport te lezen van de Verenigde Naties, met een overzicht van alle culturele gewoonten die Afghaanse meisjes en vrouwen in gevaar brengen. Zoals de gewoonte jonge meisjes te verkopen als oplossing voor schulden, het fenomeen van eerwraak, kindbruiden, en de algemene rechteloosheid die zorgt dat mannen beschikken over lijf en leven van vrouwen.

Als je negen jaar in Nederland hebt gewoond, en hier je vormende jaren hebt doorgebracht, denkt Leers dan echt dat je hier nog aan kunt wennen? Afghaanse vrouwen die niet anders gewend zijn lukt dat al niet. Onderzoek bracht aan het licht dat jaarlijks circa 23.000 Afghaanse vrouwen zelfmoord plegen omdat ze hun ‘leven’ niet meer kunnen verdragen. Hopelijk geeft Leers dus gehoor aan de oproep van Dibi. Hopelijk zet hij niet volgende week dinsdag twee meiden van 15 en 18 op het eerste de beste vliegtuig naar Afghanistan. Want het gaat hier letterlijk om een situatie van leven of dood.

Halsema wint Vrouwen in de Media Award

GroenLinks politica Femke Halsema wint de Vrouwen in de Media Award 2010. Zij ontvangt deze onderscheiding omdat ze het afgelopen jaar het meest aanwezig was in krantenkolommen en televisieprogramma’s. De prijs is een initiatief van Vrouwen in de Media en Zij Spreekt, en wordt voor het eerst uitgereikt.

Om te bepalen welke vrouwen het meest voorkwamen in de media, lieten de beide organisaties een onderzoek uitvoeren door de Nederlandse Nieuwsmonitor. Uit hun studie kwam naar voren dat mannen nog steeds het nieuws domineren. Als vrouwen aan bod komen, is dat vooral als politica. Daarna volgen de sportvrouwen. Zo trok Nicolien Sauerbreij veel aandacht met haar uitstekende prestaties op de Olympische Winterspelen. Neem je alles bij elkaar en maak je een ranglijst van mannen én vrouwen, dan komt Halsema op de zevende plaats als eerste vrouw op dat gemengde overzicht voor.

Vrouwen geven het stokje aan elkaar over

Wat een bijzonder gezicht, gisteren. Femke Halsema die aftreedt als partijleider, en haar opvolgster aan Nederland presenteert. De ene vrouw die het stokje overgeeft aan de andere vrouw. Het is een zeldzaamheid in de door blanke mannen gedomineerde politiek.

Jolande Sap, het nieuwe gezicht van GroenLinks.

Niet alleen hebben we een regering die voornamelijk uit die monocultuur put, maar ook binnen politieke partijen draait het vaak om de mannen. De Volkskrant wees er in een artikel van 18 oktober op: ook als je als vrouw zeer hoog op de kieslijst staat, wil dat nog niet zeggen dat je binnen je partij door kunt groeien naar invloedrijke posities. De titel van het stuk zei eigenlijk alles al: de vrouw op nummer twee is er voor de sier en de stemmen. Waarna  er allemaal voorbeelden volgden van vrouwen die door hun partij op nummer twee waren gezet, en vervolgens vrolijk gepasseerd werden door mannen op lagere plaatsen in de kieslijst zodra het ging om het verdelen van baantjes als fractievoorzitter of minister.

Niet bij GroenLinks. Daar stonden op de kieslijst in de top tien zes vrouwen. Daar hebben mensen oog voor talent en leiderschap, en kreeg Jolande Sap de kans door te groeien. Dankzij haar komst als nieuwe leider van GroenLinks blijft het aantal vrouwelijke partijleiders in de tweede kamer op twee staan. Dat is misschien wel een opluchting voor Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren, die anders in haar uppie de helft van de bevolking had moeten vertegenwoordigen.

Sap heeft goede kaarten: van huis uit econome, gekozen tot politiek talent van het jaar, en ze weet hoe het er in het leven aan toe kan gaan, getuige een lang interview met haar van De Volkskrant. Zie ook een veel recenter portret van haar in dagblad Trouw. De Zesde Clan wenst haar veel succes.