Tag Archives: glossies

Photoshop verandert je kijk op de werkelijkheid

”Als er niet expliciet bij een foto staat dat het beeld onbewerkt bleef, kun je er van uit gaan dat alles bewerkt is met Photoshop”. Dat is de waarschuwing van vier mannen die zelf wilden ervaren hoe het is om als model gefotografeerd te worden, waarna anderen het beeld aanpassen aan een heersend schoonheidsideaal. Ze vonden het een schokkende, dehumaniserende ervaring. Welkom bij de club!

Website BuzzFeed beschikt over de zogenaamde Try Guys. Vier mannen die vanalles uitproberen. Voor een van de meest recente afleveringen van hun rubriek wilden ze weten wat het effect is van heersende ideaalbeelden over het uiterlijk van vrouwen. Vrouwen liggen onder een genadeloos vergrootglas. Onder andere actrice Jennifer Aniston protesteert tegen die druk en wijst erop dat mensen een vreemd beeld krijgen van vrouwen en hoe hun lichamen moeten zijn, door al die verwrongen eisen en idealen.

Hoog tijd dus voor de Try Guys om in de voetsporen van vrouwelijke beroemdheden te stappen. Ze ondergingen een fotoshoot, waarbij ze fameuze poses imiteerden van vrouwen zoals Madonna. Vervolgens zagen ze hoe de beelden een metamorfose ondergingen. Verbijstering, verwarring en vervreemding van hun eigen lijf waren het gevolg.

Zo kon één van de mannen, Zach Korenveld, niet goed overweg met de vele commando’s die hij kreeg tijdens de fotoshoot:

“Be angular and hard but be soft and be seductive but innocent and it’s like what are you ― I can’t be all of these things at once,” he said.

Een andere man, Keith Habersberger, imiteerde een advertentiefoto voor lingeriemerk Victoria’s Secret:

Hij had grote moeite met zijn verandering van mens in seksobject:

“This is a hypersexualized position, and my face is not a part of who I am at all in this,” he said. “I’m an object. My face won’t even be in the photo.”

Hoewel mannen ook sexy moeten poseren, zijn vooral vrouwen doelwit van seksualisering.  Goed dat Habersberger als man een keer ervaart hoe dat is, en dat je menselijkheid verdwijnt als je alleen als een stel sexy onderdelen gezien wordt.

Ook Ned Fulmer merkte dat zijn gevoel mens te zijn, averij op liep. Hij imiteerde een bekende foto van Madonna:

..en merkte na afloop op:

The Try Guys were all surprised by the photoshopped image of Fulmer, which he said made him look “like a vampire.” He also wasn’t a fan of the photo shoot process itself. “I just felt so beaten down and like there were expectations of me that I couldn’t meet,” he said.

Kortom, wat je ziet in allerlei glossy’s en damesbladen, is fictie. Maar omdat je nooit het plaatje zag voordat iemand met Photoshop begon, raak je dat inzicht snel kwijt en denk je dat de foto’s redelijk dicht bij de werkelijkheid staan. Nee dus. Goed om daar weer even aan herinnerd te worden….

UPDATE zie ook tijdschrift Opzij over dit experiment.

Cosmopolitan blijkt tweesnijdend zwaard

Glossy tijdschrift Cosmopolitan nodigt vrouwen uit om zelf keuzes te maken, maar ze moeten wel díe keuzes maken die volgens het blad de juiste zijn. Met name op het gebied van het uiterlijk stelt het blad steeds hogere eisen, waar vrouwen aan MOETEN voldoen. Anders falen ze als individu. Het blad blijkt, volgens een eindscriptie van Jordy Haantjes en Amerikaans onderzoek naar de reactie van lezeressen, op die manier te fungeren als een tweesnijdend zwaard – bevrijdend én beperkend tegelijkertijd.

Haantjes deed een kwalitatief onderzoek naar het discours van dit blad over vrouwelijkheid en de manieren waarop je uiting geeft aan die identiteit. Ze ging niet in op de manier waarop lezeressen het blad ervaren, daarover later. Puur gekeken naar de inhoud viel het Haantjes op dat bepaalde onderwerpen zoals gezondheid in 1982 prominent op de agenda stonden. Tegen 2009 viel dit onderwerp echter af. De Nederlandse editie van Cosmopolitan legde steeds meer de nadruk op beroemdheden en het uiterlijk van vrouwen.

Ook de toon veranderde:

de benadering naar de lezeres toe werd tegenstrijdiger: van een milde, overtuigende en sterk informerende toon werd er overgegaan op een enerzijds inspirerende, anderzijds bevelende toon met een scherp randje. Waar de lezeres het eerst nodig had om geïnformeerd en overtuigd te worden over van haar capaciteiten en keuzemogelijkheden, wordt zij nu geacht in staat te zijn zelf keuzes te maken, doch wordt er nu veel harder geoordeeld over welke keuzes dit zouden moeten zijn.

Hoewel de toon en inhoud van het blad veranderde, bleef het gebruik van foto’s hetzelfde. In de gehele onderzoeksperiode schitterden gekleurde mensen door afwezigheid. Ook beeldde Cosmopolitan vrouwen vaak uit in een traditionele rol. De enige uitzondering vormden foto’s en illustraties bij seksuele onderwerpen. Dan toonde deze glossy vrouwen in een dominante positie.

Amerikaans onderzoek wijst uit dat die nadruk op plezier in en rond het bed, in combinatie met de herhaalde mantra van vrije keuze, maakt dat groepen lezers bladen als Cosmopolitan ervaren als bevrijdend voor vrouwen:

“Participants briefly exposed to Cosmopolitan more strongly endorsed a view that female sexual assertiveness is for a woman’s own pleasure,” as opposed to a man’s pleasure. That’s just about the opposite of what Cosmo’s drive-your-man-wild headlines would suggest. They were also less likely “to view premarital sexual intercourse as risky,” which could be good or bad, depending on your perspective — “and were more supportive of sexually assertive women who prioritized their own pleasure.”

Die tegenstrijdigheid – bevelen voor het maken van de juiste keuze versus seksuele revolutie in bed – past prima in terugblikken op het blad en op de oprichtster van Cosmopolitan, Helen Gurley Brown. Zij heeft, net als haar magazine, altijd een tegenstrijdige en complexe relatie gehad met vrouwen en de maatschappij. In de tijd van de oprichting van het blad was de nadruk op seksuele vreugde voor vrouwen absoluut revolutionair. De nadruk op moeten voldoen aan ideaalbeelden, binnen een heteoseksuele relatie, en falen als individu als het leven toch niet zo maakbaar blijkt, maken het blad echter tegelijkertijd problematisch, aldus Haantjes:

…de verantwoordelijkheid en druk die vrouwen hiermee wordt opgelegd door te stellen dat alles in de wereld maakbaar is, is groot en beperkend. Gaat de realiteitszin niet verloren door constant te stellen dat alles in het leven maakbaar is? Is het geen ondermijning van de eigenwaarde van de lezeres om haar constant het idee te geven dat ze de verantwoordelijkheid heeft voor de perfectie van haar leven?

Goeie vragen, die pleiten voor meer onderzoek.

Dat mooie bikinilijf heb je nu al

Het warme weer komt eraan, en prompt begint het jaarlijkse gelazer over een bikini klaar lijf. Zo’n lijf heb je niet, nee, daar moet je hard voor werken. Wij vrouwen moeten alles ontharen behalve het haar op ons hoofd, we moeten streng op dieet om af te slanken, we moeten aan de zelfbruiners, zorgvuldig badkleding uitkiezen, onze voeten extra verzorgen en teennagels lakken. Pas als we dat en meer allemaal gedaan hebben, mogen we misschien naar het strand en ons daar in het openbaar vertonen. Want tsja, vrouwenlijven, getver!!!!

Het bikiniklare lijf. De fotograaf houdt het hoofd zorgvuldig buiten beeld, want als je gaat nadenken en je realiseert wat je allemaal moet doen om zover te komen ren je gillend weg. En dan kunnen fabrikanten niks aan je verdienen.

En waarom? Veel bladen doen net alsof maandenlang je lijf aanpakken een natuurwet is, maar af en toe licht iemand een tipje van de sluier op. Zoals Nicole Litjes, hoofdredacteur van Fabulous, een blad van cosmeticaketen Douglas. Ze schrijft in het voorwoord van dit reclameblad:

Over een paar weken ga ik met vriendinnen naar de zon en zij – en ikzelf ook- verwachten natuurlijk dat ik me dan volledig ‘zon-klaar’ zal vertonen. Dus ik ben druk aan het smeren en prepareren.

Wat als Litjes niet druk zou smeren en prepareren. Wat zou er dan gebeuren? De Zesde Clan probeert zich dit voor te stellen. ‘Zeg Nicole, we hebben het er over gehad met elkaar, maar je kunt niet mee op vakantie. Je bent te dik, te bleek en te harig.’ Wat?!? Maar ik ken je al twintig jaar! Ik heb je door je nare echtscheiding heen gesleept, we gaan al tien jaar samen naar het strand, hoezo kan ik nu niet mee? ‘Tsja Nicole, we kunnen ons niet in jouw gezelschap vertonen hoor. Je bent niet zon-klaar.’. ‘Maar… maar… ik heb een verantwoordelijke baan als hoofdredactrice, ik hou van romans van Mensje van Keulen, ik ben een goed mens…’ ‘Dat maakt niks uit. Had je je teennagels maar moeten lakken in de nieuwste modekleuren. We willen niet dat je mee op vakantie gaat, punt uit.’

Wat voor vriendinnen zijn dat? Hoe komt het dat alles wat de persoonlijkheid van een mens uit maakt, gereduceerd wordt tot wel of geen vetrolletjes? Wat houdt vriendschap in als een haartje op de verkeerde plek meteen leidt tot uitsluiting en gevoelens van schaamte?

Het antwoord staat een paar pagina’s verderop. Een hele industrie staat klaar om je ‘zon-klaar’ te maken. Alleen al je benen vergen minimaal vier weken voorbereiding. Douglas vindt dat vrouwen daarbij gebruik moeten maken van een Firm Corrector van Biotherm (48 euro), een Slimming Anti Cellulite crème (20 euro) of een Lift-Minceur (47 euro), een Buttock Enhancer (25 euro), zelfbruiners van gemiddeld 37 euro, een Leg Fluid (29 euro) en als finishing touch een Phyto-Touche Gel Teinté Corps van 74,50 euro. Totaal bijna driehonderd euro, alleen al voor je benen. Kassa!

Het is de oude truc: zorg ervoor dat je je schaamt voor je lijf, haal er sociale controle bij (‘vriendinnen’ die verwachten dat je zon-klaar bent, want anders dan), en maak dat je allerlei producten aanschaft. Niet alleen Douglas brengt deze boodschap, maar ook Marie Claire, Libelle, Cosmopolitan, Elle, noem ze maar op. Ieder jaar kun je de klok erop gelijk zetten. Zelfs een redelijk serieus opinieblad zoals Elsevier doet mee. Is jouw haar al zomerklaar? Zijn jouw benen al zomerklaar? Is je lijf al zomerklaar? Nou? NOU?!?!

Internetmagazine Jezebel stelt een alternatieve aanpak voor. Die komt neer op: laat ze oplazeren, ‘just rock what you got’. Wie weet kan dat helpen. Of neem een voorbeeld aan Emer O’Toole die 18 maanden geleden besloot al haar haar overal gewoon te laten groeien, zonder dat er iets ergs gebeurde. Mensen hielden en houden nog steeds van haar! O, en damesbladen met hun dieetterreur mijden als de pest kan ook vast geen kwaad. Want dat felbegeerde bikinilichaam? Dat heb je nu al. Da’s gewoon je eigen lijf, zoals het is.