Tag Archives: genetische aanleg

Kinderbreinen zijn kneedbaar

Ook in Nederland beginnen wetenschappers zich steeds meer te verzetten tegen de dominante verhalen over mars en venus. Het meest recente salvo komt van hoogleraar Educational Neuropsychology Lydia Krabbendam, die op basis van verantwoord uitgevoerd onderzoek tot de conclusie komt dat kinderbreinen kneedbaar zijn. Culturele signalen en genetische aanleg beïnvloeden elkaar in hoge mate. Ze krijgt een Vici-beurs van anderhalf miljoen euro om dit belangrijke onderzoek voort te zetten.

Lydia Krabbendam.

Krabbendam houdt het algemeen en vriendelijk bij de vraag of ze het Nederlandse onderwijs ouderwets vindt als het gaat om hoe we jongens en meisjes daar behandelen. Ze benadrukt wel dat ouders en school veel alerter op vooroordelen moeten zijn. Want hoe meer je de verschillen tussen jongens en meisjes benadrukt, hoe groter ze daadwerkelijk worden, concludeert ze.

Dat is een belangrijk feit, want in de praktijk blijkt keer op keer dat culturele aannames over de jongen en het meisje een grote rol spelen. Docenten nemen bijvoorbeeld standaard aan dat meisjes slechter zijn in wiskunde, ongeacht hun daadwerkelijke resultaten in de praktijk:

That bias is probably so ingrained that the teachers themselves don’t even notice it’s there, but an invisible bias can still cause visible problems for vulnerable girls. Sure, teachers aren’t literally sending the girls out to try on wigs during math class, but it’s discouraging to feel—however subtly—that your mentor doesn’t have confidence in your abilities or expectations for your success. We’re getting into dangerous self-fulfilling prophecy territory here. Hooray! As if self-perpetuating math anxiety wasn’t enough.

In Nederland kampen we bovendien met een sterke conservatieve stroming, die de vrouwenemancipatie de schuld geeft van allerlei problemen. Vertegenwoordigers van deze stroming willen het liefste terug naar de jaren vijftig, toen jongens nog echte jongens waren en mannen de seksualiteit van vrouwen bewaakten. Er zijn zelfs voorzitters van schoolbesturen die zonder goede onderbouwing pleiten voor gescheiden onderwijs, onder andere omdat jongens bij taal in de war raken van goede schoolresultaten van meisjes. De stakkers.

Enfin, met haar werk sluit Krabbendam zich aan bij betrouwbare wetenschappers zoals Cordelia Fine en Rebecca Jordan-Young, die het neuroseksisme van ‘jongens en meisjes zitten nu eenmaal zus en zo in elkaar’ al langer bestrijden op basis van solide onderzoek. Je zou zeggen dat onderwijzers kennis willen nemen van hun werk, en van de goede ontwikkelingen in buurland België. Daar snappen ze dat iedere leerling een individu is, en dat je dus moet uitkijken jongens of meisjes in hun eigen roze of blauwe keurslijf op te sluiten.

Bij alle bezuinigingen op onderwijs en wetenschap is het top dat Krabbendam voorlopig verder kan met haar onderzoek. Leve de feiten!