Tag Archives: feministische kunst

Vrouw maakt kunst van haat

Amy Davis Roth durft vrouw te zijn en publiekelijk een mening te hebben, dus net als veel andere vrouwen overspoelen wildvreemden haar met hatelijke boodschappen. Wat te doen? Welnu, Roth is kunstenares, en de haar toegebeten verwensingen vormen fantastisch materiaal om kunstwerken te maken. Haar installatie heet A Woman’s Room online en toont een kantooromgeving, opgetrokken uit haatboodschappen. Te zien tot 13 oktober 2014, in het Center for Inquiry in Los Angeles.

Iedere vrouw reageert anders op de bedreigingen met dood en verkrachting, die routinematig in digitale postbussen rollen zodra ze een mening uit. De feministische journaliste Amanda Marcotte besloot bepaalde functies van Twitter af te sluiten voor eigen gebruik, om zichzelf te beschermen tegen de haat. Andere vrouwen trekken zich volledig terug. Ze stoppen bijvoorbeeld met bloggen.

Iedere keer dat een vrouw zoiets toegeeft reageren internettrollen met vreugde: ,,de dominostenen vallen. We zijn aan het winnen. Het is super!” (vrije vertaling van De Zesde Clan.) Dat maakt het lastig om niet naar de vrouwen te kijken die afhaken, en met het vingertje naar hen te wijzen – waarom laat je de trollen winnen? Blijf! Laat je niet wegjagen!

Vrouwen hebben echter het recht om goed voor zichzelf te zorgen en grenzen te stellen. Bovendien is het belachelijk dat vrouwen een metersdikke huid moeten ontwikkelen om deel te nemen aan iets waar de gemiddelde man zonder problemen vrijuit zijn gang kan gaan. Amy Davis Roth heeft daarom grote kritiek op dit anti vrouwen klimaat en wil stelling nemen tegen deze toestanden:

People say to “ignore it” or “grow a thicker skin” or to “just walk away” when online harassment is brought up. But that advice ignores the fact that women have every right to earn a living and to peacefully exist online without being threatened. This is not about  mere critique as the harassers like to frame it, this is about bullying, intimidation and the stripping away of privacy. It is also about silencing and the idea that women are not allowed to have their own space, their own opinions or even the right to their own bodyparticularly when online.

Als antwoord op deze zooi besloot Roth dat te doen waar ze goed in is. Kunst maken. Om invoelbaar te maken wat er gebeurt als je stelselmatig het doelwit bent van persoonlijke, seksuele intimidatie, of zelfs georganiseerde aanvallen. Ze printte de boodschappen uit en verwerkte ze in bloemen, huiskamerplanten, een huisdier op een poef, kantoorartikelen en andere spullen in een huiselijke omgeving.

Op die manier verbindt ze digitale haat met het dagelijkse leven, hier, nu. Zoals Roth zelf verklaart:

My art exhibit is meant to put you, the viewer, in their shoes if only for a moment. See what it is like to be obsessively judged based on “fuck-ability”, “rape-ability”,  as an object, or alternatively as what seems to be a target in a socially accepted (or otherwise ignored) game of online stalking, harassment and silencing techniques. […] I created this installation to educate the public that the harassment and attacks are a serious problem, online life is real, and we as a society need to address these issues.

Nieuwsronde: culturele editie

Wapenuitrusting van vrouwelijke personages in het computerspel Guild Wars, vrouwelijke superheldinnen, de Oscars, feministische kunst, boeken, en andere culturele zaken in deze editie van de nieuwsronde. Veel plezier!

  • Kenau zal nooit meer een scheldwoord zijn nu het levensverhaal van deze bijzondere vrouw eindelijk een verfilming krijgt. Website kenaudefilm.nl houdt alle ontwikkelingen bij. Op internet staan al foto’s van een indringend kijkende Monic Hendrickx, de actrice en drievoudig Gouden Kalf-winnares die de hoofdrol speelt. Dat belooft wat!
  • In je vrije tijd een computergame spelen, heerlijk. Alleen jammer dat vrouwelijke personages in sommige gevallen geen andere keuze krijgen dan onthullende kleding dragen: ,,As long as my female character has to wear this sort of armor, I know that she isn’t meant for me. She isn’t designed as a character for me, as a female gamer, to enjoy playing. She’s designed for male players to ogle at. And that pretty much sucks.”
  • Rosemarie Buikema, professor Kunst, Cultuur en Diversiteit en voorzitster van het Graduate Gender Programme aan de Universiteit Utrecht, besloot een kunstgalerie in hartje Amsterdam over te nemen. Ze creëert hier een plek waar feminisme en kunst samenkomen. Maar opent tegelijkertijd met werk van twee mannen: ,,Het feit dat we openen met twee mannelijke kunstenaars is puur vanwege een ‘Pauw en Witteman-argument:’ wij kennen hen en hun werk persoonlijk, waardoor we relatief makkelijk en op korte termijn een expositie met deze kunstenaars konden inrichten. Ondertussen zijn we achter de schermen uiteraard aan het onderhandelen met een aantal vrouwelijke kunstenaars, en zijn we erop uit om vooral ook te laten zien hoe vrouwelijke kunstenaars de materie onderzoeken en tot welke vormvernieuwingen zij komen.”
  • Documentatiecentrum Rosa publiceerde een mooie reportage over Betty Friedan en haar boek The Feminine Mystique.  Hoe kwam dit invloedrijke boek vijftig jaar geleden tot stand? Wat waren de effecten van publicatie? Hoe staat het anno 2013 met het feminisme en de situatie van vrouwen? Met talloze links en actuele discussiepunten.
  • Tsja, degenen die bepalen welke film een Oscar krijgt, bestaan voor 77% uit mannen en voor 94% uit blanken, en de kanshebbers zijn ook dit jaar weer voornamelijk blank en mannelijk. Slechts een paar genomineerde films doorstaan de Bechdel test. Niet geheel toevallig domineren mannen ook, omdat zij het geld krijgen. Het lukt vrouwen nauwelijks om investeerders voor hun filmproducties te vinden. Zo hou je de negatieve spiraal in stand….
  • Striptekenaar Will Brooker kreeg zo’n pesthekel aan superheldinnen die eigenlijk fungeerden als veredelde seksbom, dat hij besloot een feministische superheldencomic te maken. Na Batman werkt Brooker zodoende aan Cat, my socalled secret identity. De tekenaar wil minstens vijftien afleveringen produceren. Aflevering 1 kreeg lovende recensies.
  • Modeshows, dat draait toch allemaal om onmogelijk magere modellen? Als je ‘dikker’ bent dan maatje 34 heb je toch niks te zoeken op modegebied? Tijdens de London Fashion Week kun je nu met eigen ogen zien dat mode voor iedereen is, en dat mooie kleding past bij vrouwen in alle vormen en maten.
  • Lynn Hershman Leeson werkte jaren aan haar film Women Art Revolution om recht te doen aan een onderbelichte stroming binnen de kunstgeschiedenis: feministische kunst. Dertig jaar geleden gold performance art in de V.S. als een subversieve bezigheid, en hingen vrouwen alleen in musea als naakt op een schilderij. Tegenwoordig ziet het landschap er iets beter uit. De Guerilla Girls eisten verandering, de financiële situatie van kunstenaressen lijkt iets gunstiger, en musea besteden meer aandacht aan hun werk. Maar er vallen nog werelden te winnen, tekent Ms Magazine op.

Hyein Lee zet de gevestigde orde op z’n kop

Wat is het meest taboedoorbrekende wat je als vrouw kunt doen? Haar op je benen laten groeien en dat tonen aan de hele wereld. Aaaargh!!!! Het is één van de speelse manieren waarop kunstenares en tekenares Hyein Lee de gevestigde orde op z’n kop zet. Haar website, die begint met een plaatje van twee robots die zeggen dat ze in vrede komen (ja ja), biedt een schat aan tekeningen, kunst en een korte internetstrip.

De webcomic heet ‘the girl in the attic’, een directe verwijzing naar de figuur van de waanzinnige vrouw in Victoriaanse literatuur. Die gek geworden vrouw werd vaak verbannen naar een zolderkamertje – denk aan Jane Eyre en de madwoman in the attic in die roman. Het kwam zo vaak voor dat twee professoren, Sandra Gilbert en Susa Gubar, er een heel onderzoek over konden schrijven.

Het is één van de manieren waarop de Amerikaans-Koreaanse Lee uiting geeft aan haar alertheid op de positie van vrouwen. Dat gedachtengoed komt niet uit de lucht vallen. Ms Magazine interviewde haar onlangs, en in dat artikel maakte Lee erg duidelijk dat ze het f-woord graag omarmt:

I know a lot of young women are afraid to call themselves a feminist, even when their ideals are consistent with feminism. I suppose the term ceased to be cool more than a decade ago. I find it a little worrisome because there still is a lot of work to be done for both genders. My comics are mostly about my experiences, whether it is about violence against women or about a young woman searching for love. I don’t consciously think about feminism while I am writing, but the underlying philosophy sometimes seeps out.

Enfin, leuke, veelzijdige site, kunst die de aandacht opeist, en het geeft je weer iets om over na te denken. Voor meer moois: hyein.artificiallyflavoured.com.