Tag Archives: femicide

Corona: zorgen om huiselijk geweld nemen toe

Overal waar de COVID-19 epidemie aanleiding geeft tot maatregelen om mensen binnen te houden, begint huiselijk geweld op te spelen. Deze vorm van agressie kent een sterke gender-component. Het zijn in meerderheid mannen die vrouwen mishandelen, en vrouwelijke slachtoffers lijden onder ernstiger geweld dan mannelijke slachtoffers. Overal zien hulpverlenersorganisaties de problematiek toenemen. In Frankrijk stelt de regering inmiddels hotels open voor vrouwen die hun mishandelaar moeten ontvluchten.

Voor vrouwen is thuis vaak een onveilige plek. Het is de locatie waar mannen incest plegen, en vrouwen en kinderen slaan. Binnen blijven betekent voor vrouwen vaak dat ze thuis opgesloten zijn met hun mishandelaar en, in extreme gevallen, hun moordenaar. Zoiets als een epidemie vergroot spanningen. Thuis opeens je kinderen moeten scholen betekent extra spanningen. Niet even een ommetje kunnen maken als er ruzies dreigen, vergroot spanningen. In die situatie krijgen mannen die toch al gewend waren om uit te halen, nog meer dan anders de neiging zich af te reageren op de vrouwen en kinderen in hun omgeving. Niet vreemd dus dat de alarmsignalen toenemen naarmate een al dan niet ‘intelligente’ lockdown voortduurt.

In Nederland ziet de politie meer gevallen van huiselijk geweld sinds het begin van de Corona uitbraak. Cijfers zijn nog niet voorhanden, maar professionals maken zich zorgen. Slachtoffers en omstanders die zich zorgen maken kunnen bellen met Veilig Thuis (ook anoniem) via 0800-2000. Verder roept Veilig Thuis Groningen mensen op om bij twijfel een signalenkaart in te vullen, vindbaar via www.signalenkaart.nl. Op die manier kun je wat gerichter een melding doen als je het idee hebt dat het mis is bij de buren. Dat is geen klikken, dat is zorgen voor elkaar en erger voorkomen.

In andere landen houden overheden wél gericht cijfers bij. Zo kent Spanje een speciaal ministerie voor Vrouwenzaken, geldt gendergerelateerd geweld als prioriteit, en houden instanties de trend bij. Een door de overheid ingestelde hotline kreeg 270 procent meer telefoontjes over huiselijk geweld dan voor het begin van de Corona epidemie. Het percentage meldingen van huiselijk geweld steeg met 18%. Daarnaast vermoorden agressieve mannen ‘hun’ vrouwen. In 2020 betreurde het land tot nu toe 17 dode vrouwen. Spanje houdt femicide bij vanaf 2003, en vanaf dat jaar tot nu staat de officiële teller op 1050 dode vrouwen. Dat is alsof iemand iedereen op Vlieland heeft uitgemoord, zodat het eiland leeg en ontvolkt achterblijft.

Om het tij te keren proberen allerlei landen maatregelen te nemen. Volgens de Amerikaanse krant Washington Post stelde de regering van Groenland bijvoorbeeld een verbod op alcohol in, in een poging de agressie van mannen te verminderen. In Frankrijk krijgen vrouwen niet alleen een plekje in een hotel, maar zijn er ook hulpposten ingericht in supermarkten. Vrouwen die in nood verkeren, kunnen daar een wachtwoord zeggen en krijgen dan hulp aangeboden. Maar overal is de teneur hetzelfde: de beschikbare hulpverlening was ontoereikend en blijft ontoereikend:

“The supports aren’t working,” said Renata Field, a coordinator for Domestic Violence NSW in Australia. “So why would they work during a crisis?” Her organization has recorded a 40 percent increase in requests for court advocacy services in recent weeks.

Statistieken brengen femicide in Engeland aan het licht

Mannen vermoordden in zeven jaar tijd bijna duizend vrouwen in Engeland en Wales. Dat blijkt uit statistieken, verzamelt door de organisaties Women’s Aid en NIA. De moorden volgen een vast patroon. In de helft van de gevallen gebruikte de man een steekwapen. In driekwart van de gevallen kende de moordenaar zijn slachtoffer zeer goed – het was een partner, ex-partner of een zoon van de vrouw.

Deze zogenaamde ‘Femicide Census’ betekent een volgende stap in het zichtbaar maken van geweld tegen vrouwen. In eerste instantie ploegden particuliere vrouwen lokale kranten door en probeerden in kaart te brengen hoe vaak vrouwen het onderspit dolven. Dat gebeurde eerder ook in de V.S. Daar kamden redacteuren van de Huffington Post lokale media uit en verzamelden alle dode vrouwen (en vaak ook kinderen) die ze in de maand januari 2016 vonden: 112 doden. In 89 procent van de gevallen was de dader een man, 77% van de slachtoffers was een vrouw.

Uit de Engelse cijfers blijkt dat mannen het vooral gemunt hebben op vrouwen in de leeftijd van 36 tot 45 jaar, of als ze ouder zijn dan 66. Bij de groep van 66 jaar en ouder verklaart de moordenaar vaak dat hij uit medelijden handelde of haar een genadige dood schonk. Tijdschrift The New Statesman:

… although the sincerity of that mercy can be judged by one of the male killers quoted in the census: “‘I did not want her to become a decrepit old hag.”

De femicide census identificeerde ook een categorie genaamd ‘symbolische vrouw’:

The most chilling category of victim, though, is perhaps the group of five called “symbolic woman”, which means “cases where a man sought to kill a woman – any woman”. In the purest sense, these are women who were killed for being women, by men who chose them as the outlet for misogynist aggression.

Grote kans dat de man die onlangs in Finland een vrouwelijke burgemeester en twee journalistes doodde, ook zo’n symbolische vrouw zocht. En vond. En doodde.

Dit geweld tegen vrouwen is hardnekkig. In 2011 kwamen de Verenigde Naties erachter dat het aantal vermoorde vrouwen akelig stabiel blijft en in sommige gebieden zelfs stijgt. Engelse cijfers wijzen op een sterke daling in het aantal misdaden tegen mannen, terwijl het aantal geweldsincidenten tegen vrouwen juist steeg. En dat de stijgende lijn begon op het moment dat de regering bezuinigde op Blijf van mijn Lijf huizen en andere hulp aan mishandelde vrouwen. Toeval?

 

Vrouwen zijn niet meer de helft van de bevolking

Vrouwen zijn niet meer de helft van de wereldbevolking. Dat blijkt uit cijfers van de Verenigde Naties. Mondiaal leven er 57 miljoen meer mannen dan vrouwen op aarde. Feministen zoals Gloria Steinem willen dat deze situatie meer aandacht krijgt. Ze lanceerde project Women op Viceland, een serie documentaires. Want geweld tegen vrouwen is de voornaamste oorzaak van de huidige onbalans, concludeert ze. Daar moet een einde aan komen.

vrouwen Keulen protest

Vrouwen verliezen op allerlei manieren het leven. De gevolgen van verkrachting als oorlogswapen hakken erin bij de vrouwelijke sekse, evenals huiselijk geweld, het ingrijpend besnijden van meisjes, en diverse vormen van femicide. Denk aan het laten sterven van meisjesbaby’s en de massale verdwijning van vrouwen in landen zoals Mexico. Concrete voorbeelden: bij zwangere vrouwen is vermoord worden door een man doodsoorzaak nummer 1. In Mexico vermoorden onbekenden gemiddeld 7 vrouwen per dag. De VN schatten in 2012 het aantal ”vermiste” meisjesbaby’s op circa 200 miljoen.

Ook indirect geweld levert schade op. Zo moeten meisjes op een veel te jonge leeftijd trouwen. Meestal hebben ze niets te zeggen over of in dat huwelijk. Daarna sterven veel teveel kindbruiden aan de gevolgen van verkrachting, zwangerschap en baby’s baren, terwijl hun lichaam nog niet volgroeid is. Het is geen directe moord, maar desalniettemin noemt Unicef zo’n vroeg huwelijk een doodstraf voor meisjes.

Naast het fysieke geweld spelen psychologische factoren een rol. In veel landen hebben vrouwen een tweede- of zelfs derderangs status. Vrouwen leren al jong dat ze niks waard zijn, niks kunnen verwachten van het leven, en niks kunnen doen om aan hun slechte situatie te ontsnappen. Ze internaliseren het seksisme in de samenleving. Seksueel geweld en mishandeling ondermijnen hun gevoel voor eigenwaarde nog verder. Dit alles drijft vrouwen te vaak tot zelfhaat en zelfdoding.

Vreemd genoeg krijgen al deze vormen van dood en geweld nauwelijks structurele aandacht. Zo besteden de media regelmatig aandacht aan de barre situatie op het Indiase platteland. Boeren (mannen) plegen zelfmoord omdat ze schulden, droogte en/of mislukte oogsten niet aankunnen. Waar je echter bijna niemand over hoort is dat Indiase huisvrouwen viermaal zo vaak zelfmoord plegen dan deze boeren. Ze bezwijken onder andere aan huiselijk geweld, perikelen rond de bruidsprijs en een te zware werklast.

Deskundigen denken dat gender een grote rol speelt bij dit wegkijken en negeren:

Kalpana Sharma, a researcher and journalist, says the lack of coverage has to largely do with the “invisibility of gender” in the Indian media.  “This, in some ways, is worse than misogyny. There is a lack of engagement with issues relating to women, and the media is not even aware of the problem,” she says. The story of India’s “desperate housewives”, as Mr Mayer describes them, needs to be urgently researched and told.

Deze vreemde stilte regeert ook bij huiselijk geweld, signaleert onder andere website Jezebel. Het doodschieten van een gorilla in een Amerikaanse dierentuin krijgt op dit moment veel meer aandacht dan de tientallen mannen die hun vriendin of ex-vriendin rond diezelfde tijd doodden. Jezebel scande kleine nieuwsberichtjes op lokale sites en kwam, mede geholpen door lezers die in de commentaren nieuwe gevallen noemden, in een week tijd zonder enige moeite op tientallen vermoorde vrouwen. Niemand windt zich daar over op:

A week like this of any other kind of incident—mass shootings, publicized incidents of bullying, canoeing accidents—would probably occasion some editorials, some discussion on the morning talk shows, maybe even a grim press conference from the president, vowing not to stand for any more. Consider, for example, that we are now on day seven of a news cycle about a dead gorilla. But because this is simply violence, murder, mayhem enacted on women—the same kind as always—we won’t see any of that here.

Broodnodig dus dus dat feministen zoals Steinem en, in Nederland, organisaties zoals We Can de vele vormen van geweld tegen vrouwen hoog op de agenda willen krijgen.

 

Vrouwen maken femicide zichtbaar

Hartziektes? Kanker? Nee. Eén van de grootste gezondheidsrisico’s voor vrouwen betreft geweld van mannen. Dat lijkt een ver van je bed show, totdat de slachtoffers van deze femicide, de moord op meisjes en vrouwen, een naam en een gezicht krijgen. Ziedaar de Femicide Census, een overzicht van vrouwen die door een man vermoord werden. Misschien moet Nederland hetzelfde gaan doen. Want ook in ons land is de dode door huiselijk geweld meestal een vrouw.

Nederland kent dit soort initiatieven nog niet, maar in Engeland en Spanje stonden mensen op om deze vorm van vrouwenmoord zichtbaar te maken. In Engeland begon Karen Ingala Smith in 2012 de losse incidenten met elkaar te verbinden, zodat het patroon zichtbaar werd. Ze trof de moorden aan in korte berichtjes en achteloze mededelingen. Pas toen ze de losse incidenten op een rij zette, werd ‘opeens’ akelig zichtbaar hoeveel vrouwen het loodje legden vanwege partnergeweld, het eindstation van structureel geweld tegen vrouwen.

Smith wilde het niet laten bij een individuele actie. Ze zette een petitie op om te pleiten voor een structurele registratie van door mannen vermoorde vrouwen. Ziedaar, de Femicide Census. Women’s Aid en Refuge, twee non-profit organisaties, houden de site actueel en proberen mede op die manier de bewustwording op gang te brengen.

Ook Spanje houdt al enkele jaren lijsten bij van vermoorde vrouwen. Dit is het land waar vrouwenmishandelaars steun krijgen in de vorm van spreekkoren met ‘het is niet jouw schuld, je deed er goed aan, zij was een hoer’. De regering erkent de structurele problemen en houdt gedetailleerde statistieken bij. Bij de Spaanse variant van het CBS gaan de tellingen verder terug en kun je zien dat het jaarlijkse dodental tussen 1999 en 2013 tussen de 60 en 75 ligt.

Hoe vaart Nederland? Als ‘het Saudi Arabië van Europa’ (citaat: Frits Barend, zie artikel over Jinek) lijken hulpverleners en andere betrokkenen allergisch voor iets wat riekt naar feministische ideeën. Ze hechten weinig betekenis aan de sekse van de meeste daders (man).  Die genderblindheid heeft grote gevolgen. De aanpak van huiselijk geweld in Nederland loopt averij op, bleek uit een recent onderzoek in opdracht van de regering.

Er bestaat in Nederland niets wat lijkt op de Femicide Census. Elseviers gaf een overzicht van moorden uit 2014. Je moet zoeken tussen de afrekeningen in het criminele circuit, uitgaansgeweld en psychisch zieken, in bijna alle gevallen mannen die mensen vermoorden. Tussendoor tref je echter gevallen zoals dit aan:

  • 10-1 Zevenbergen In zijn woning wurgt, steekt en schopt de 39-jarige William R. zijn 36-jarige ex-vrouw Claudia Oskam. Daarna dumpt hij haar lichaam in het water op een fabrieksterrein, waar ze twee dagen later op zijn aanwijzingen wordt gevonden.
  • 11-1 Roermond Een 48-jarige vrouw die 8 januari in haar woning was neergestoken, overlijdt in het ziekenhuis. De politie arresteert haar 49-jarige partner.
  • 21-1 Geertruidenberg Familie vindt in hun flat het lijk van een 50-jarige vrouw. Haar 50-jarige ex-man is verdachte.
  • 23-1 Hengelo Na excessief drugs- en alcoholgebruik slaat de 28-jarige Michael E. zijn 27-jarige vriendin Sharmila Kanhai en verstikt haar door op haar te gaan zitten.
  • 31-3 Oosterhout De 42-jarige Nicole Halma overlijdt in het ziekenhuis. Ze is gewurgd, met een hamer geslagen en gestoken. Haar 10-jarige zoontje raakt gewond. Haar 41-jarige partner John S. handelde mogelijk onder invloed van antidepressiva.
  • 11-5 Steenwijk In de tuin voor haar huis steekt de 33-jarige D. zijn even oude partner Jeanilet Aniceta na een korte achtervolging neer. Ze overlijdt in het ziekenhuis. De man had net een huisverbod gekregen.
  • 17-5 Amsterdam In hun woning is de 24-jarige Antilliaanse Jamina Nepomuceno doodgeslagen door haar 41-jarige vriend Patrick J.
  • 29-5 Leidschendam-Voorburg De 18-jarige Melissa Finke is in een woning doodgestoken. Verdachte is een 22-jarige man.
  • 23-6 Groningen In haar woning ligt het lijk van de hoogzwangere Swaniek Wouda (39). Haar 41-jarige partner Benjamin N. is verdachte.
  • 27-6 Leeuwarden In haar woning steekt de 45-jarige Rik M. na een avond vol drank en drugs zijn 38-jarige ex-vriendin Miranda Olivier dood.
  • 22-7 Amsterdam In Zuidoost is de 28-jarige Sabrina Roberts neergestoken. Ze overlijdt in het ziekenhuis. [..] Een 53-jarige man is verdacht.
  • 31-7 Hilversum In een woning ligt het lijk van een 74-jarige vrouw. Haar 80-jarige vriend Dick R. – bewoner van het huis – is verdachte.
  • 20-10 Emmeloord (gemeente Noordoostpolder) In een brandend chalet ligt het lijk van de 18-jarige Tessa van Bokhorst. De volgende dag arresteert de politie een 36-jarige verdachte (een man uit Urk).
  • 26-10 Arnhem  In een flatwoning ligt het lijk van een 71-jarige vrouw. Een 61-jarige man geldt als verdachte.
  • 26-10 Eindhoven In het centrum brengt de 22-jarige Koen B. zijn 17-jarige ex-vriendin Juliette Bouhof om het leven.
  • 15-11 Almelo In een flat ligt het lijk van de 37-jarige Fabiana Sobrinho. Een 43-jarige man geldt als verdachte.

Daar hebben we het over. En dit is slechts het topje van de ijsberg…

De Gereedschapskist: of je maakt er een spelletje van

Misstanden? Vervelende ervaringen? Maak er een spelletje van! Op de computer of de mobiele telefoon kun je je gerechtvaardigde, logische woede vormgeven in een digitaal spel. Maar ook gewone commerciële games kunnen onverwachtse bevrijdende effecten hebben op vrouwen.

Laten we eerst kijken bij computerspelletjes als verzet. Neem India. In geval van huwelijksplannen vragen families geld en goederen aan de familie van de bruid, als dank voor het overnemen van hun waardeloze dochter. Vaak voelen de families van de bruidegom zich niet voldoende gecompenseerd voor deze opoffering. Ze vernederen en mishandelen de bruid. Of mevrouw krijgt een ongelukje achter het fornuis als ze niet voldoende geld oplevert of te lang wacht met het baren van zonen.

Uit woede over deze sociale misstanden lanceerde een datingorganisatie het spel Angry Brides. A la Angry Birds kunnen spelers met een katapult schieten. Maar in plaats van sjagerijnige vogels die varkentjes molesteren, kan de speler nu deegrollers, slippers en pannen smijten naar kerels die veel te veel geld vragen. Bij iedere rake klap verminderen de eisen van de aanstaande bruidegom.

Het spel, als applicatie te downloaden en spelen via een opengestelde Facebook pagina, komt uit de koker van Shaadia, een engelstalige datingsite. Shaadia verklaart dat de organisatie gelooft in liefde en huwelijken waar respect en genegenheid de boventoon voeren. In die wereld is geen plaats voor bruidsschatten eisen. Daarom is de slogan van het spel ook: ‘een vrouw geeft kracht, zorg en alle liefde die je nodig hebt, geen bruidsschat’.

Andere computerspelletjes laten je het effect voelen van alledaagse problemen. Zo komt het veel te vaak voor dat vrouwen door wildvreemden op straat aangesproken worden. Soms grappig en complimenteus, maar soms ook agressief, vijandig en op een onaangename seksuele manier. Hoe voelt dat, wat moet je doen? Het leidde tot Hey Baby, een spel waarin je als vrouw door straten en parken dwaalt en constant aangesproken wordt. Je kunt kiezen of je rustig reageert of een geweer tevoorschijn haalt en mensen overhoop knalt, maar wat er ook gebeurt, je blijft rondlopen en het aanspreken houdt niet op, nooit. Het spel is een soort feministische first person shooter én performance stuk ineen.

Bewustwording komt ook op gang met een app die je laat raden of een bepaald salaris voor bepaald werk het gemiddelde loon is van mannen of van vrouwen. Het Amerikaanse ministerie van werkgelegenheid liet dit type spelletje ontwikkelen ter gelegenheid van Equal Pay Day. Dat is de dag in het nieuwe jaar, waarop vrouwen eindelijk aan het salaris komen wat hun mannelijke collega op 31 december van het jaar daarvoor al had binnengeharkt.

Naast dit type activistische spelletjes, die een politiek doel voor ogen hebben, kun je natuurlijk ook gewone games spelen. De markt biedt zat vrouwenhaat, in de vorm van games zoals Duke Nukem. Slimmere bedrijven brengen echter ook games uit die vrouwelijke personages serieus nemen en een belangrijke rol of de hoofdrol geven. Dat kan onbedoeld een bevrijdend effect hebben. Verschillende fans maakten lijstjes van computerspelletjes die zijzelf als feministisch ervaren. Zoals deze, met grote uitgaven zoals Portal, Dreamfall, Tomb Raider en Beyond Good & Evil. Een gamer bekende zelfs dat Beyond Good&Evil een feministe van haar maakte.

De ‘female Shepard’, FemShep voor fans, beeld uit Mass Effect 3.

Als een spel je laat kiezen of je als man of als vrouw speelt, is de kans bovendien groot dat gamers helemaal blij worden van een sterke vrouw die het spel draagt. Een personage zoals Shepard uit de Mass Effect serie, functioneert in vrouwelijke gedaante als een voorbeeld voor spelers en speelsters:

FemShep doesn’t simper, her chest doesn’t need it’s own Mass Effect Field just so she can walk upright, and her armor covers every damn inch of her. At the same time, I love that the game addresses the fact that she IS a woman, and that while her crew might not think it an issue, there’s always some jackass that can’t see past the boobs to the gun (Harkin in ME1 and the Blue Suns recruiter on Omega in ME2)- but she can handle them, too.

Kijk, met zo iemand wil je je wel in gevaarlijke avonturen begeven. En het leuke is: zowel vrouwen als mannen staan graag in haar schoenen. En kunnen op die manier wennen aan een vrouw die 1. geen lustobject is 2. de leiding heeft en 3. het spl draagt. Ze is in het spel een militair. Ze doet wat militairen doen, als professional. Het is vanzelfsprekend. Dat soort leermomenten kun je niet vaak genoeg hebben.

Mexicaanse vrouwen nemen het heft in handen

Negentig procent van de NGO’s (non governmental organizations) in Mexico worden opgezet door vrouwen. Dat meldt IPS Gender Wire. Met het oprichten van al die organisaties hebben ze een duidelijk doel: de positie van vrouwen verbeteren en een einde te maken aan geweld tegen vrouwen. Twee zaken die met elkaar samen hangen. Want hoe kun je een fatsoenlijk leven opbouwen als de kans groot is dat je omkomt door geweld?

Eén van de vele slachtoffers van de femicide in Juarez, Mexico.

Dat geweld neemt in Mexico vele vormen aan. Een al jaren slepend schandaal zijn de moorden in grensstadjes met de V.S., zoals Juarez. Zoveel vrouwen verdwijnen daar dat de media inmiddels spreken van een femicide in die streek.

Seksueel geweld en huiselijk geweld zijn twee andere bedreigingen waar teveel vrouwen mee te maken krijgen. De organisatie Human Rights Watch concludeerde in 2009 dat de Mexicaanse regering te weinig doet om vrouwen hier tegen te beschermen. In geval van verkrachting checken agenten of het slachtoffer wel kuis genoeg leefde, en als een man een vrouw in elkaar slaat moet hij dat een paar keer achter elkaar doen voordat de politie misschien in actie komt.

Al dat geweld zorgt ervoor dat mensen de agressie normaal gaan vinden, signaleert journaliste en activiste Lydia Cacho Ribeira:

Even though some legal measures have been put in place to prevent and punish gender-based violence, the implementation has been very limited and impunity remains the norm for murder or other crimes against women, according to human rights groups.  However, Cacho stressed that there is a growing feminist movement in Mexico to empower women and to discuss gender violence, including that perpetrated by the military.

Die beweging uit zich in het feit dat vrouwen zich gaan organiseren. Ze richten pressiegroepen en blijf van mijn lijf huizen op, voeren campagne en vragen aandacht voor het geweld. Ze riskeren daarmee letterlijk hun leven. Zo verzette Susana Chavez zich tegen de vele moorden op vrouwen in Juarez. Ze voerde actie om de autoriteiten te dwingen deze misdaden serieus te onderzoeken en de schuldigen te vinden. Begin dit jaar werd ze vermoord.

Ook Camacho werd door onbekenden met de dood bedreigd en kreeg te maken met arrestatie en marteling door de politie. Niet dat ze zich daar door laat afschrikken. Aan Gender Wire vertelde ze:

She could have given in to fear and stopped doing what she does, after being tortured and having survived a murder attempt in her car while she was driving with friends and her husband, but she chose another path. “I guess one day I just understood that, one of the things they do, like the mobsters, the government officials… is to put a lot of pressure for me to live in such a state of fear,” she said. “So one day I said, what the hell, they won’t be able to do it. It’s just the last of my liberties is that, is my freedom. If they take away my job, and the way I am as a citizen and as an activist, they would be taking my freedom away, and I won’t let them.”

India kan meisjes niet beschermen

Rijk? Dan laat je onderzoek doen. Blijkt de vrouw zwanger te zijn van een meisje, dan volgt abortus. Arm? Dan wordt het meisje wel geboren, maar geeft de familie haar niet de zorg die ze nodig heeft. De ongewenste dochter sterft zodoende verdacht vaak. In India leidt dit tot de scheefste verhouding ooit gemeten tussen jongetjes en meisjes. Op iedere duizend zonen zijn er maar 914 dochters, blijkt uit de nieuwste cijfers van de regering.

Normaal gesproken zorgt de natuur ervoor dat op iedere duizend jongetjes 950 meisjes geboren worden. Omdat jongensbaby’s zwakker zijn, sterven ze vaker. Uiteindelijk blijven er dan evenveel huwbare mannen als vrouwen over. In India is de mens echter aan het rotzooien geslagen. Het getal ligt niet op 950, maar op 914. Grafieken tonen aan dat de daling versneld doorzette nadat pre natale onderzoeken en abortus breed beschikbaar kwamen.

Ook het Guttmacher instituut uit de Verenigde Staten wijst abortus als oorzaak aan van de scheve verhouding. Dat is echter niet de oorzaak, maar een symptoom van de vrouwenhaat in India. Meisjesbaby’s zijn niet gewenst, omdat ze geld kosten. Ze moeten later een hoge bruidschat meenemen als dank dat een jongen met ze wil trouwen. Voor de gezinnen met een dochter kunnen de financiële gevolgen ernstig zijn, tot failliet gaan aan toe.

Alles is beter dan een meisje, dus als abortus te duur is of niet beschikbaar, vallen arme gezinnen terug op indirecte methoden. De schaarse middelen gaan naar de jongen. Hij krijgt goede medische zorg en voldoende eten. Het meisje moet het zien te redden met wat er overblijft, en dat is soms niet genoeg. Het resultaat is dat 73 op de duizend meisjes sterven tegen 64 op de duizend jongens. Tegennatuurlijk, want zoals gezegd zijn meisjesbaby’s juist sterker dan jongens.

De cijfers laten bovendien verschillende verontrustende patronen zien. Zowel het Guttmacher Institute als ActionAid signaleren dat meisjes het vaakst verdwijnen bij gezinnen die al een of twee dochters hadden. Het verschil loopt dan opeens op naar 700 meisjesbaby’s per duizend jongens. Het maakt ook uit of een meisje economisch nut kan hebben. Het platteland telt veel activiteiten die gelden als vrouwenwerk, dus blijven meisjes hier iets vaker in leven. Geïndustrialiseerde streken daarentegen betekenen slecht nieuws. Hier is veel mannenwerk en weinig werk waarvan mensen vinden dat vrouwen dat moeten doen. Het meisje heeft dan minder economisch nut en verdwijnt vaker.

De Indiase regering probeert het tij te keren met maatregelen die het hebben van een meisje aantrekkelijker moeten maken. Verschillende organisaties zien echter dat de politieke wil ontbreekt om er iets aan te doen. Zo kent iedereen artsen die een abortus uitvoeren als de foetus een meisje blijkt te zijn, maar heeft de overheid tot nu toe niets met die kennis gedaan. Het bleef tot nu toe bij postercampagnes. En die helpen niet als een dochter je faillissement betekent. Het is zeer de vraag of de regering nu wél wakker schrikt.