Tag Archives: Facebook

Lean In minder erg dan gedacht

Facebook topvrouw Sheryl Sandberg kreeg er ongenadig van langs toen het nieuws uitlekte van Lean In, een boek over hoe vrouwen vooruit kunnen komen in het werk, met bijbehorende website vol tips en voorbeelden. Ze zou teveel privileges hebben om te weten waar ze over sprak, een bitch zijn, niet weten wat vrouwen tegenkomen op de werkvloer, enzovoorts. Nu het boek in de schappen ligt en mensen haar verhaal eindelijk lézen, blijkt het mee te vallen. Sandberg verandert de wereld niet, maar ze heeft wel degelijk nuttige adviezen. Misschien waren al die aanvallen een tikkeltje oneerlijk…?

Katha Pollit van The Nation vergelijkt Sandberg met iemand die net het feminisme heeft ontdekt, en haar enthousiasme deelt met vrienden:

She cites study after study showing that the deck is stacked against women: discrimination is real, the old boy network is real, the difficulties of raising children while working full time are real. She constantly talks about the need for men to be equal partners at home and to support women at work. Yes, Sandberg emphasizes individual initiative: Given the pervasiveness of sexism, how can women help themselves? Her critics don’t want to hear from psychology, and yet it’s true enough that women put themselves down in order to be liked, don’t speak up in public, wait to be asked. Much of what she says struck me as applicable to many women I know, including myself.

Wired wijst erop dat Sandberg de voorbarige hoon zelf al voorspelde:

Most of the attacks centered on Sandberg’s persona rather than the content of the book, and some alleged that the Lean In was more about building up the “Sheryl Sandberg” brand than starting a genuine a conversation about women at work. What was so, so disappointing, as Anna Holmes notes at The New Yorker, is that several of the writers lashing out at Sandberg hadn’t even read the book. To her credit, Sandberg predicted the backlash in the very beginning of Lean In. “I have heard these criticisms in the past and I know that I will hear them — and others — in the future,” she writes. “My hope is that my message will be judged on its merits.”

Sterker nog, omdat ze de hoon voorspelde, doet ze erg haar best op haar persoon gerichte kritiek voor te zijn. Ze is geen wetenschapper, ze kan niet voor iedere vrouw spreken, ze heeft hier en daar inderdaad geluk gehad. The Globe and Mail werd zelfs een beetje moe van al die excuses, maar ziet hierin terug dat vrouwen het inderdaad nooit goed kunnen doen:

She falls into the very trap she cautions her readers to watch out for: worrying too much about being popular, to the detriment of their ambitions. I don’t care if I like Sandberg, I want to read what she has to say. I don’t want her to waste words feeling awkward for being talented and lucky. Why do we expect successful women to speak for every woman? That’s impossible. […] The reaction to her book proves her thesis – women are stuck either way. If Steve Jobs (the last guy to have worried about his likeability factor) had offered to guide a mentorship program, the crowds would have lined up.

Dit mechanisme valt op. Zelfs een massamedium als CNN besteedt inmiddels aandacht aan de dubbele moraal. Een machtige man, prima, maar een vrouw? Dat zijn enge uitzonderingen. Als ze opvallen (wat ze doen, want het is nog steeds niet normaal een vrouw op een hoge post tegen te komen) krijgen ze vooral negatieve reacties – ze zijn onbetrouwbaar. Het klopt niet, een machtige vrouw. Geen kunst om vanuit dat soort vooroordelen alles af te kraken wat iemand als Sandberg eventueel zou willen zeggen.

Terwijl CNN dit probleem uitdiept, zet zakenblad Forbes in een grote kop ronduit dat Sandberg gelijk heeft. Je mag vrouwen best aanmoedigen om zich minder als bescheiden muurbloempjes te gedragen, en meer ruimte in te nemen. Niks mis mee, want Sandberg plaatst die oproep in de context van systematische achterstelling. Ze besteedt expliciet aandacht aan seksisme en machtsongelijkheden, en wil gegeven die situatie vrouwen aanmoedigen er het maximale uit te halen.

Het verhaal van Sandberg en andere buitenlandse deskundigen is heel anders van toon en aard dan de zure Nederlandse opgeheven vingertjes. Wat bij ons vaak gebeurt is dat vrouwen losgekoppeld worden van hun omgeving,  de samenleving. Vervolgens ontstaat ongegrip en volgen er berispingen omdat ‘ze’ het er bij laten zitten – vrouwen zouden niet ambitieus zijn, niet willen, liever thuis voor kinderen willen zorgen. Goh, hoe zou dat komen… Zulke veroordelingen zijn veel lastiger als je vrouwen wél plaatst in een context van een vijandige omgeving en een dubbele moraal. Je moet eerlijk zijn over de obstakels die je tegenkomt, puur omdat je de verkeerde sekse hebt.

Deze discussie blijft van levensbelang. Nederland bungelt niet voor niets onderaan als het gaat om vrouwen op machtige posities. Als het gaat om topvrouwen in het bedrijfsleven kunnen we alleen Saudi Arabië en Japan achter ons laten, bleek onlangs. Ook in de wetenschap toont Nederland zich behoorlijk ouderwets. Binnen die feodale situatie moeten vrouwen er het beste van maken. Daar mag je ze best bij aanmoedigen en inspireren. Maar de rest moet wél mee willen veranderen. Want de enkeling kan niet de hele groep veranderen. Erken je dat niet, dan bouw je het falen al in…

Facebook topvrouw belandt in mijnenveld

’t Boek is nog niet uit of mensen buitelen al over elkaar heen om Facebook-topvrouw Sheryl Sandberg fel te bekritiseren. Op 11 maart 2013 publiceert ze Lean In, een analyse van vrouwen op de werkvloer, adviezen om je ambities waar te maken, en een oproep aan vrouwen om zichzelf over hun angst heen te zetten en hun mond open te doen. Met bijbehorende website. Had ze niet moeten doen. Wie is zij om dit te vertellen, zij met haar miljoenen op de bank, grote villa, betaalde hulptroepen en braaf meewerkende echtgenoot?

Sandberg tijdens een toespraak voor het World Economic Forum.

Wat zegt Sandberg eigenlijk? Voorpublicaties uit het boek doen de ronde, en dan lees je stellingen zoals dit:

“We hold ourselves back in ways both big and small, by lacking self-confidence, by not raising our hands, and by pulling back when we should be leaning in,” Sandberg writes, according to a preview in the New York Times. “We internalise the negative messages we get throughout our lives, the messages that say it’s wrong to be outspoken, aggressive, more powerful than men. We lower our own expectations of what we can achieve.” As a result, she says many women are quietly checking out of their careers, years before they actually start a family. She believes women rarely make a sweeping decision to give up work to look after children, but instead make a string of choices from early on that propel them towards that end result, none the less.

Op zich is er niets mis mee dat Sandberg erop wijst dat vrouwen negatieve boodschappen over zichzelf internaliseren, en vervolgens zichzelf saboteren. De Zesde Clan stelde dit onderwerp op een wat andere manier aan de orde bij een analyse over zelfhaat. Het is een legitiem punt, een belangrijk probleem. Vanwaar dus die ophef? Welke open zenuw raakt Sandberg?

The New York Times schat in dat het verzet ontstond, omdat Sandberg in haar analyse de nadruk teveel legt op individuele vrouwen.  Juist vrouwen die negatieve boodschappen tussen de oortjes hebben zitten, constant te horen krijgen dat ze niet voldoen, dat ze zelf schuld zijn aan hun eigen ontslag/verkrachting/man die te weinig in het huishouden doet etc., etc., kunnen terecht de hakken in het zand zetten als er nog iemand komt die alweer uitspraken doet die neerkomen op ‘vrouwen moeten beter hun best doen’. Het moet een keer ophouden met al die verwijten. Ga weg!

Bovendien kan een zoveelste oproep aan vrouwen ervoor zorgen, dat alle andere partijen die deel uitmaken van het probleem, lekker achterover blijven leunen:

Ms. Sandberg “does what too many successful women before her have done: blaming other women for not trying hard enough,” wrote Avivah Wittenberg-Cox, a consultant who works with companies to improve their gender balance, after watching a video of Ms. Sandberg speaking on the topic at the World Economic Forum in Davos last month. “Every resistant man on the planet will be able to quote her” saying that women simply must become more ambitious, Ms. Cox continued. (Ms. Sandberg writes that she focuses on internal barriers because the external ones get more attention.)

Daarnaast plaatsen sommigen de voorbarige kritiek in een bredere context:

Feminist icon Gloria Steinem, whom Ms. Sandberg thanks in the acknowledgements and cites as inspiration, praises Lean In on her Facebook page, saying that it “addresses internalized oppression, opposes external barriers that create it and urges women to support each other to fight both.” She adds that even the book’s critics “are making a deep if inadvertent point: Only in women is success viewed as a barrier to giving advice.”

Dit kan ook verklaren waarom zoveel kritiek op de inhoud van het boek, eigenlijk neerkomt op persoonlijke verwijten aan het adres van de auteur. Wat weet Sandberg nou van haar onderwerp af? Ze heeft teveel privileges, ze weet niks af van gewone vrouwen. Weg met dat succesvolle wijf, Sandberg moet haar mond houden. The Atlantic wijst er terecht op dat hier iets geks gebeurt:

Sandberg is an easy target: she is successful and extraordinarily rich and is preaching the power of personal ambition and overcoming professional barriers at a time when most Americans – including the high-gloss, Ivy League set – feel they are stomping through molasses to get ahead despite their most determined efforts. But how about commenting on the merits of her argument rather than her class? When was the last time people asked Warren Buffett if it was appropriate to talk about the tax bracket of his secretary? Or Bill Gates if it was appropriate for a billionaire to talk about entrenched global poverty? Or is talking to the really wealthy and the really poor okay, but talking to working-class people not?

Sandberg komt met haar boek zodoende terecht in een mijnenveld waar minachting voor vrouwen, angst voor succesvolle vrouwen, de spanning tussen individu en instituut, en diepgevoelde zelftwijfel zorgen voor een explosieve situatie. Het resultaat? The New Yorker spreekt van een heuse backlash.

Sandberg schaart zich hierdoor in een rijtje van vrouwen die bij voorbaat aangevallen worden om wat ze willen doen of zeggen. Activiste Anita Sarkeesian, die het plan opvatte een serie videofilmpjes te maken over stereotiepe vrouwbeelden in computerspelletjes, en bedolven werd onder haat. Actrice Ashley Judd, die mogelijk de politiek in gaat en er nu al van langs krijgt van conservatieven. Een samenleving die vrouwen in hun hok wil houden, rukt bij voorbaat al uit met hooivorken en brandende fakkels om die enge wijven het zwijgen op te leggen, nog voordat we weten wat ze zouden willen zeggen.

Geen wonder dat zoveel vrouwen wel drie keer nadenken voordat ze willen doen wat Sandberg adviseert. Publiekelijk zichtbaar zijn en ruimte claimen kan vrouwen op zoveel haat komen te staan, dat alleen de allersterksten het aankunnen. Dit mechanisme kun je niet bij vrouwen alleen neerleggen:

A culture where the only people able to contribute to the national conversation are thick-skinned, insensitive, white, straight males who can repel or ignore this ugly trench of abuse is not a culture any thinking person should want to live in.

De samenleving als geheel moet veiliger worden voor vrouwen, zodat zij zich vrijer kunnen bewegen en zich openlijker kunnen uiten. Want zoals de mentaliteit nu is, kunnen vrouwen het nooit goed doen. We zijn met ons allen verantwoordelijk om ervoor te zorgen dat vrouwen meer speelruimte krijgen. Op 11 maart zullen we zien of Sandberg dit element ook heeft meegenomen in haar analyse.

Technologie helpt vrouwen vooruit

Actrice Geena Davis ontvangt 1,2 miljoen dollar van Google om software te ontwikkelen. Het programma zal in staat zijn om de beeldvorming rondom vrouwelijke personages te analyseren in media gericht op kinderen. Denk aan televisieprogramma’s en jeugdfilms. In plaats van langdurig en voor een deel handmatig turven, krijgt het Geena Davis Instituut straks binnen een paar uur de harde feiten op tafel.

Deze analytische software is één van de manieren waarop technologie vrouwen vooruit helpt. Want iedere keer als mensen seksisme aan de kaak willen stellen, volgen de minachtende opmerkingen. O hou toch op, je beeld je iets in, zo erg is het niet. Zo erg is het wel? Bewijs het. Bewijs het! En dat is precies wat Davis doet, en over een jaar of twee nog beter kan doen:

“If we’re able to have a software tool, that means we’re able to speed up a manual, and time-intensive process of assessment and data collection,” Di Nonno said in an interview with Wired. “Why we think this is important is because that only by having the facts can we put a spotlight on how females are portrayed.”

De cijfers en percentages die al wel bekend zijn, wijzen uit dat meisjes en vrouwen er slecht vanaf komen in medialand. Ze krijgen hooguit eenderde van de spreektijd en komen vaak voor in stereotiepe, geseksualiseerde rollen. Dit is iets wat je min of meer objectief kunt turven – script analyseren, wat zeggen personages, beelden bekijken. Met software kan dit proces sneller en nauwkeuriger plaats vinden. Zo ontstaat er minder wantrouwend gezeur over de cijfers en percentages die zulke analyses tonen.

Hoeveel moeilijker is alledaags seksisme aan te tonen? Die opeenstapeling van kleine voorvalletjes, die twijfel genereren – probeert iemand je nou te dissen of ben je overgevoelig? Dat laatste is moeilijk vol te houden als je via internet honderden gelijksoortige incidenten leest. Dan worden opeens patronen zichtbaar. Dankzij zo’n digitale database kun je aantonen  dat je te maken hebt met een omgeving vol mensen met privileges, die vrouwen naar de marge drukken en soms niet eens door hebben dat ze dat doen.

Dat gebeurt ook in omgevingen waarvan je zou denken goh, daar zouden toch de meer verlichte types rond moeten lopen. Helaas, nee hoor, kun je lezen bij een site vol ervaringen van studenten en professoren op universiteiten. Opnieuw patronen, patronen. Zo’n opeenstapeling leidt tot bewustwording, bewustwording leidt in dit geval vaak tot woede, en goed gekanaliseerde woede kan als motor fungeren voor effectieve acties.

In dat ‘we pikken het niet meer’ stadium aangekomen, spelen sociale media opnieuw een grote rol. Sociale media zouden wel eens net zo revolutionair kunnen zijn als de komst van voorbehoedsmiddelen, schat Jane Caro in op de Australische website Crickey:

Far from feminism being dead, as was so confidently stated by so many until very recently, social media and the power it gives women to voice their opinions and band together to offer encouragement and support, has brought it roaring back onto the agenda.

Denk aan de Arabische Lente, die voor een deel via Facebook tot stand kwam – een platform waar vrouwen net zo actief waren als mannen, en dat zegt wat gezien het macho klimaat in veel landen. Denk aan de Amerikaanse presidentskandidaat Romney, die met zijn ‘multomappen vol vrouwen’ door de mand viel als neerbuigende mannelijke baas die niks met vrouwen op de werkvloer kan, en via memes genadeloos werd afgestraft voor zijn blindheid.

Of denk aan effectieve Twitter acties, waarbij Twitterberichten duidelijk maken hoe de situatie ervoor staat en wat de kern van het probleem is. Ook dat leidt tot bewustwording, en tot actie. In die zin is de hashtag machtiger dan het zwaard. Het feminisme gaat onder andere via sociale media vrolijk verder op de ingeslagen weg.

Nieuwsronde

Waar zijn de vrouwen? Niet in het bestuur van Facebook. Niet te horen als voice over bij documentaires en trailers van films. Niet in een opsomming van uitvinders in de techniek. Het lijkt wel alsof alleen een loopbaan als fotomodel geldt als een goede beroepskeuze voor meisjes en vrouwen.Dat en meer in deze nieuwsronde.

  • Nee dames, verkrachting op het werk geldt niet als bedrijfsongeval. Een Belgisch gerechtshof stelde een secretaresse van een ambassade in het ongelijk. Ze moet nu geld terugbetalen aan haar werkgever, die in eerste instantie bepaalde kosten tijdens haar herstelperiode had overgenomen.
  • Nichelle Nichols praat over Star Trek en de impact van haar rol op de samenleving. Nichols schreef geschiedenis. Ze zorgde voor de eerste interraciale kus in een Amerikaanse televisieserie, werd een voorbeeld voor de burgerrechtenbeweging, en werkte later voor NASA waar ze zorgde voor meer diverseit bij de werving van astronauten.
  • Facebook wil iedereen een stem geven, heet het. Nou, voer dan in de praktijk uit wat je roept, schrijft media ondernemer Natalie MacNeal in een open brief san Facebook-voorman Mark Zuckerberg, want vrouwen ontbreken geheel aan de top: ,,Surely you know the value of women in leadership positions, since Sheryl Sandberg has helped elevate Facebook to unprecedented success. Have you asked her what she thinks about women being shut out of the Boardroom at Facebook? I’d also like to remind you that women make up 58 percent of your users.” Ook een groot Amerikaans pensioenfonds heeft zich in de discussie gemengd en roept Facebook op om verder te kijken dan hun kringetje van blank mannen.
  • Blijkbaar is het niet alleen voor Facebook, maar ook voor Best Buy lastig om aan vrouwen te denken. Tijdens de Superbowl, hét reclame evenement van het jaar, maakte de firma een reclamespotje rondom uitvinders in de techniek. Inderdaad, allemaal mannen. Behulpzaam als altijd geeft webmagazine Jezebel namen van vrouwelijke uitvinders die net zo gemakkelijk in dat reclamespotje aan de orde hadden kunnen komen.
  • Over het fenomeen volautomatisch alleen aan mannen denken:  als je erop gaat letten valt het opeens op dat de voice over voor trailers en documentaires zo vaak door mannen ingesproken worden. The New York Times dook in het hoe en waarom, en kwam niet verder dan wat oppervlakkig gezwam over mannenstemmen die meer autoriteit hebben en soortgelijke goedpraterij van iets wat niet goed te praten valt. Women & Hollywood nam het nieuws onmiddellijk over voor haar sexism watch. En terecht.
  • Nederland geldt in de Verenigde Staten als een lichtend voorbeeld van hoe het zou moeten als je voor het leven bent en het abortuspercentage omlaag wilt krijgen: ”Where is the lowest abortion rate? The Netherlands – where abortion (and prostitution) are completely legal. What do they have that we don’t? Accordingly to U.S. News & World Report and the Guttmacher Institute, their low abortion rate is credited to very comprehensive sex education and easy access to contraceptives.” Dank voor de complimenten, V.S..
  • In een ander opzicht is Nederland geen goed voorbeeld, stelt bestuurskundige Shantie Ramlal-Jagmohansingh. Meiden worden gek gemaakt met shows als Hollands Next Top Model, met beelden van luxe, hoge beloningen en fotoshoots op exotische locaties. Dat ze ondertussen afhankelijk zijn van oordelen van anderen over hun uiterlijk, en gewoon een product moeten verkopen, blijft op de achtergrond. Echte invloed op gebeurtenissen in de wereld krijgen ze ook niet. Dus hoe positief is het dat een bestaan als model gepresenteerd wordt als het hoogst haalbare voor meisjes?
  • Acteur Patrick Stewart is één van de helden van de Zesde Clan, omdat hij stelling neemt tegen geweld tegen vrouwen en opvanghuizen in woord en daad steunt. Nu bezuinigingen een einde dreigen te maken aan het werk van blijf van mijn lijf huizen in Engeland, pakt hij de pen op en schrijft een gepassioneerd opiniestuk in the Guardian. Daar linken we je natuurlijk graag naar door…..
  • Scientific American publiceerde een mooi stuk over subtiel seksisme en het ondermijnende effect ervan. Oooo, vrouwen zijn zo zorgzaam, het klinkt als een compliment maar eigenlijk duwt het vrouwen in een hokje. Met complimenten de status quo goedpraten heeft bovendien als effect dat vrouwen minder snel in opstand komen tegen ongelijkheid.
  • Hardlopen, miljoenen vrouwen beoefenen deze sport inmiddels. Maar nog niet zo lang geleden deden sportbonden hun uiterste best om wedstrijden te beperken tot alleen mannen. Pas in 84 konden vrouwen hardlopen op Olympische spelen. Da’s nog helemaal niet zo lang geleden. Vrouwen hadden in het begin een duidelijke achterstand op mannen, maar die haalden ze in een rap tempo in. Het verschil in beste tijd tussen mannen en vrouwen bij marathons liep terug tot tien minuten. Leuke weetjes dit.

Facebook maakt excuses bij Women on Waves

Facebook heeft excuses gemaakt voor het censureren van de pagina van Rebecca Gomperts. De directrice van Women on Waves, de Nederlandse organisatie die wereldwijd opkomt voor het recht op baas in eigen buik, had informatie op haar Facebookprofiel gezet voor vrouwen die in eigen land geen hulp kunnen krijgen bij ongewenste zwangerschappen. Facebook verwijderde de informatie omdat het tegen de huisregels zou zijn.

Facebook stelt nu dat de informatie toch geen inbreuk vormt op de huisregels. Het was een vergissing, medewerkers van het bedrijf hadden een fout gemaakt en Facebook heeft beloofd alle schade zo snel mogelijk te herstellen. Als Gomperts de informatie terugzet op haar pagina, is dat geen probleem. Ze kan ervan verzekerd zijn dat Facebook niks zal doen.

Women on Waves is er van overtuigd dat Facebook zich bedacht heeft dankzij protesten:

Dr. Gomperts reposted the screenshot of the facebook censorship message with the picture and called upon other facebook users to repost the image, which was done by hundreds of facebook users. However this picture was removed again and Gomperts was blocked from using her facebook account for 2 days. After receiving inquiries by journalist, facebook send an email to apologize and acknowledged that the picture did not violate any facebook users regulations.

Facebook censureert informatie over abortus

Facebook censureert pagina’s met informatie over abortus. Dat stelt de organisatie Women on Waves in een persbericht. Women on Waves kreeg van Facebook bericht dat de organisatie de pagina van dokter R. Gomperts had verwijderd, omdat de informatie bij het profiel een verklaring van rechten en verantwoordelijkheden zou schenden. Gomperts, directeur van Women on Waves, had op de pagina onder ander informatie staan over het gebruik van Misoprostol. Dit is een algemeen gebruikt medicijn dat ook geschikt is om vroege zwangerschappen veilig af te breken.

Women on Waves vraagt gebruikers van Facebook om een screenshot van de mededeling op hun eigen pagina te zetten. Zo kan iedereen tegenwicht bieden aan deze vorm van censuur. Volgens de organisatie schendt Facebook zelf regels:

By removing the profile picture, Facebook has severely violated Article 19 of the Universal declaration of Human rights, the right to freedom of information as well as Article 10 of the European convention of human rights, the freedom of expression. Facebook has a social responsibility to guarantee and protect human rights.

Facebook kwam de afgelopen tijd al vaker in het nieuws vanwege het vreemde beleid wat wel en niet mag van deze commerciële firma. Foto van een vrouw die borstvoeding geeft? Obsceen, dus weg ermee. Ophitsende ‘humor’ over vrouwen verkrachten of in haar vagina trappen? Mensen protesteerden massaal tegen deze vorm van vrouwenhaat. Moet kunnen, oordeelde Facebook echter. Want het is maar een grapje, nietwaar? Plus:

In response to calls to take the pages down, the site released a statement declaring that “groups that express an opinion on a state, institution, or set of beliefs — even if that opinion is outrageous or offensive to some — do not by themselves violate our policies.”

Informatie geven over abortus? Dat is compleet eng, dus yikes, weg ermee! Facebook bepaalt wel even wat je wel en niet tegen mag komen op de site. Dat de organisatie de eigen regels per geval anders uitlegt, moeten we voor het gemak maar even vergeten.

Facebook: grappen over verkrachting zijn toppie!

Zijn we net blij dat Facebook pagina’s verwijderde waarin mensen ‘grappige’ dingen riepen over vrouwen verkrachten, komt die ranzigheid net zo vrolijk weer terug. Met toestemming van Facebook. De firma vindt dit soort pagina’s prima, zolang gebruikers er maar een icoontje bijzetten om aan te geven dat het om humor gaat.

De Zesde Clan vindt dit een geweldige tactiek. Je kunt alles zeggen! Zolang je er maar bij zet: humor. Feyenoordfans kunnen eindelijk een pagina aanmaken met als titel ‘alle joden aan het gas’, want zolang je er het humor icoontje bij zet mag niemand hier iets tegen doen. Het is een grapje, kun je niet tegen een grapje??? Pagina’s met titels als ‘je weet dat je dag goed is als je tien Marokkaanse hangjongeren in elkaar hebt geslagen’. Ook toppie! Zolang je het humor icoontje maar niet vergeet! Want het is een geintje! Humor!!!

De Zesde Clan stelt voor dat Facebook het humor-icoontje ook bij de eigen huisregels zet. Dan weten we zeker dat niemand zich iets van verbodsbepalingen over haatzaaierij en agressie aan hoeft te trekken.

Facebook haalt vrouwenhaat weg

‘Wat is tien inches lang en zorgt ervoor dat meisjes seks met me hebben? Mijn mes.’ Dat soort ‘grappige’ titels van Facebook-pagina’s zorgden maandenlang voor protesten. Facebook weigerde dit soort inhoud te verwijderen. Tot nu toe. Want inmiddels blijkt de corporatie de gewraakte pagina’s alsnog, in stilte, weggehaald te hebben, meldt Ms Magazine.

Vorige maand stonden Nederlandse kranten nog vol van de stoere houding van Facebook. Wij verwijderen die ‘verkrachtingspagina’s’ niet, meldde het bedrijf, want het gaat om de vrijheid van meningsuiting. Plus:

‘Het is belangrijk om te benadrukken dat wat de ene persoon beledigend vindt, vermakelijk kan zijn voor een ander. Als je een grove mop vertelt in je stamkroeg word je er ook niet uitgegooid, stond er in een officiële verklaring.

Boze Facebookgebruikers hoonden het bedrijf meteen weg. Want terwijl de site het toestaat dat iemand een groepspagina aanmaakt met als onderwerp ‘You know shes playing hard to get when your chasing her down an alleyway’ (195.161 likes), haalde datzelfde bedrijf groepspagina’s over borstvoeding van het netwerk af. Er stonden namelijk blote borsten op en dat mag niet. Dat is obsceen. Verkrachting ok, borstvoeding niet ok, wat is dat voor logica???

Zulke pagina’s staan bovendien ook haaks op de eigen gebruiksregels van Facebook. De sociale netwerksite verbiedt haatdragende, dreigende taal, evenals agressie en geweld. Wat de denken van titels als “Kicking Sluts in the Vagina,” “I know a silly little bitch that needs a good slap,” en “Riding your Girlfriend softly, Cause you dont want to wake her up? ‘Sletten in hun vagina trappen’ is én haatdagend, én gewelddadig. Het is NIET grappig:

A quick read of the site’s own terms and conditions confirms this is very much not the case. It is there in black and white with, “You will not post content that: is hateful, threatening, or pornographic; incites violence; or contains nudity or graphic or gratuitous violence”. According to Facebook, talking about raping your friend’s girlfriend to see “if she can put up a fight” is neither violent nor hateful, and advocating such a scenario is a “belief”. Not for the first time, we are told rape is something to be trivialised — the special crime that can be actively promoted with the confidence that few will bat an eye.

Change.org kwam daarom in actie en verzamelde 186.000 handtekeningen voor een petitie om de verkrachtingspagina’s weg te krijgen. Ook andere mensen en organisaties voerden actie en stuurden klachten naar Facebook. Na veel tegenstribbelen is die boodschap aangekomen. Facebook verwijderde de gewraakte sites.

Helaas heeft het bedrijf niets gezegd over wat te doen als mensen nieuwe pagina’s vol ‘grappen’ over verkrachting openen. De organisaties achter de internetpetitie eisen daarom dat het Facebook duidelijk aangeeft wat hun standpunt is . Tot nu toe bleef het bij de zoetsappige verklaringen van het type ‘dat nemen we mee, uw punt heeft onze aandacht’ etc. Dat is niet genoeg in een cultuur waarin grappen over vrouwen verkrachten normaal lijken te zijn.

Amsterdam krijgt eigen Slut Walk

Een politieagent vertelde vrouwen in Toronto dat ze zich niet moeten kleden als een slet als ze niet verkracht willen worden. Dat pikten de inwoners van de stad niet....

Amsterdam krijgt een eigen Slut Walk! Op 4 juni kan iedereen meelopen in een optocht van mannen, vrouwen en kinderen in alle stadia van kleding of ontkleding. Epicentrum: de Dam, hartje stad. Boodschap: het gaat niet om de kleding van de vrouw, het gaat erom dat mannen gewoon geen vrouwen moeten verkrachten. Punt. De Nederlandse hoofdstad staat al aangekondigd op de site van de moeder van alle Slut Walks, het Canadese Toronto. We verkeren in gezelschap van steden zoals Adelaide (Australië), Chicago (V.S.), en het Canadese Vancouver. Iedereen die meer wil weten en mee wil doen kan zich aanmelden bij Facebook, waar een actiepagina is aangemaakt voor het evenement. Tijdschrift Opzij schreef er ook al over. Reserveer 4 juni 16.00 uur in je agenda en loop mee!

Veertienjarige begint campagne ‘Ik ben een feministe, want…’

Facebook mag dan begonnen zijn als een grootschalige Harvard-versie van het hete meiden lijstje van de heren van PricewaterhouseCoopers, maar het biedt inmiddels geweldig subversieve mogelijkheden, signaleert Ms Blog. Het tijdschrift besteedt aandacht aan een veertienjarig Amerikaans meisje, Nathalie Hart. Ze werd het zat om steeds te horen ‘tsja, ik ben geen feministe hoor, maar…’ Ze begon een campagne op Facebook. Daarin keert ze de verontschuldigende formule om en maakt er een strijdkreet van: ‘ik ben een feministe, want’.

Onder het motto ‘Reclaim the name’ kan iedereen op de Facebook pagina van Hart de redenen opgeven waarom je jezelf een feminist vindt. Of je man of vrouw bent maakt niet uit, en wat de reden ook is, je kunt het kwijt op die pagina. Als je hier klikt kom je op een beginscherm van Facebook Nederland, met links op de pagina de verwijzing naar de campagne.

Op Ms weblog schrijft Nathalie Hart onder andere:  

The idea was to remove any damning myths associated with the feminist movement by coming out, loud and proud, about the reality of what being a feminist really means. In that way we can recognize our shared ‘herstory’ and remember that only the day we stop listening and learning is the day the movement truly dies.

Geweldige meid, geweldige campagne. Sluit je aan!