Tag Archives: Esquire

Seksisme alarm: Quote en mannen op een missie

Vergelijk de volgende situaties en uitspraken. Vrouw pleit voor de komst van asielzoekers in haar gemeente en krijgt van een spreekkoor van boze mannen te horen: ”daar moet een piemel in”. Vrouw levert sportcommentaar: ”die teef heeft gewoon een piemel nodig”. Willekeurig wie schrijft een feministisch opiniestuk: allerlei varianten van ‘die bitch heeft een goeie beurt nodig‘. Mensen nemen aanstoot aan een artikel wat mannen oproept een bewusteloze vrouw te penetreren: ”haatseks met de haatheks [is] het enige dat haar tot bedaren kan brengen”.

Quote vindt de kritiek niet eerlijk!

Quote besloot tot schelden omdat er kritiek kwam op een artikel waarin redacteuren van Esquire mannen uitleggen hoe ze kunnen uitvinden welk type vrouw ze moeten hebben. Door te doen, in alle omstandigheden. Ook als de vrouw in kwestie, bijnaam ‘dronken Dolly’, bewusteloos raakte van de alcohol:

“Ze stelde zich voor, maar je kon haar naam niet goed verstaan. Jullie liepen naar huis, maar ze struikelde over de stoeprand. Je hielp haar de trap op. Het lukte niet om haar broek soepel uit te doen. Ze viel halverwege in slaap. De katerlucht zal niet te harden zijn. Maar vanavond telt dat allemaal niet – je bent op een missie.”

Onder andere deze passage leidde tot kritiek, omdat het aanzet tot een misdrijf. Er staat geen expliciete oproep tot verkrachting, maar dat hoeft ook niet. De situatie is duidelijk. De vrouw kán geen toestemming geven voor seks. Maar je doet het toch, omdat je op een missie bent. Als mannelijke lezer weet je dan genoeg. Hint hint, nudge nudge, pak dat wijf.

Dat is geweld. Seksueel geweld. Verkrachting. In een context waarbij vrouwen veel vaker dan mannen het slachtoffer zijn van precies die misdaad, maar daar vaak geen aangifte van durven te doen omdat dan de hel losbarst en je het er bovendien wel zelf naar gemaakt zult hebben.

Esquire haalde het gewraakte artikel offline en de hoofdredacteur betuigde spijt. Zo niet Quote. Die publiceerde het stuk met een verklaring dat er niks mis mee is, en wie toch kritiek heeft is een haatheks. Haatheks was voor mij een nieuwe term. Google geeft niet veel ‘hits’ voor dit woord. Ik vond een kop van Geenstijl.nl: ‘Lilian Ploumen is een asociale haarheks‘. Waarom is niet helemaal helder, maar Geenstijl vindt haar ”van binnen totaal verrot”, dus daar.

Ik vond ook een weblog waarbij columniste Elma Drayer met ‘haatheks’ aangeduid wordt, omdat ze blijk zou geven van ”maniertjes in haar teksten, die suggestie van verwondering als het om verzuring gaat, dat misplaatste sarcasme – mijn haren gaan altijd recht overeind staan.” Dan is daar nog website Krapuul, waar PVV-er Laurence Stassen het moet ontgelden. Ze zou een haatheks zijn omdat ze een nazi zou zijn en ‘hysterisch over moskeeën krijst’

Wat dit kleine rondje duidelijk maakt is dat het woord haatheks gericht gebruikt wordt tegen vrouwen die irritatie opwekken, vanwege hun schrijfstijl, hun innerlijke verrotheid, hun hysterisch gekrijs.

Quote heeft uiteraard allerlei redenen om heel stoer tegen de schenen van die politiek correcte haatheksen te trappen en het onschuldige stukje lekker puh tóch online te houden. Het zijn drogredenen die feministen zo vaak horen dat er inmiddels hulpmiddelen zijn om lezers te verwijzen naar de uitleg waarom het een kulargument is. Scheelt lappen tekst. Het was maar een geintje? Zie hier. Het is een kwestie van smaak (dus doe niet zo op je teentjes getrapt)? Zie hier. Vrouwen zijn zelf seksistisch dus waar praten we over? Zie hier. Vrouwen zoeken expres naar seksisme om boos te worden? Zie hier. Je hebt kritiek, wij kunnen daar niet tegen en nu moet er een haatpiemel in? Zie hier.

Ik vind het stuitend dat de redactie van Quote het nodig vindt om dezelfde taal uit te slaan als internettrollen. Ik vind het stuitend dat de redactie net doet alsof woorden geen betekenis hebben en machtsverschillen niet bestaan. Ik vind het stuitend dat de redactie zich verschuilt achter dezelfde smoezen waar feministen al sinds de middeleeuwen doorheen prikken. Seksisme alarm!

Openlijk seksisme, het is bijna een opluchting

Het is bijna verfrissend als mensen of organisaties hun seksisme openlijk etaleren. Dan wordt het veel moeilijker minachting voor vrouwen te ontkennen. Alex Blimes, hoofdredacteur van de Britse editie van het tijdschrift Esquire, zei bijvoorbeeld hardop wat hij dacht. Vrouwen vervullen in dit blad de rol van ornament. Het blad publiceert foto’s van vrouwen op dezelfde manier als foto’s voor luxe auto’s en andere consumptiegoederen. Ondertussen besloot de Nederlandse bioloog Midas Dekkers de zuiderburen te shockeren met zijn verklaring van de loonkloof, en passant iedere serieuze discussie over het beschamende salarisverschol tussen mannen en vrouwen dood slaand.

Esquire ziet geen verschil tussen een lekkere vrouw en een lekkere auto. Het zijn beide consumptiegoederen.

Hoofdredacteur Blimes maakte zijn opmerkingen over vrouwen tijdens een Advertising Week Europe conferentie in London. Er bestaan opnames van zijn optreden, dus ontkennen zit er niet in voor de hoofdredacteur. De krant Globe and Mail meldt dat hij zelfs nog olie op het vuur gooide:

Bilmes digs his grave right up to the end of the video, boasting that Esquire, unlike fashion magazines, publishes photos of “older women” – by which he means 40. That statement draws audible gasps from the audience. No man would deny he likes to look at women because they’re sexy, but few would celebrate the objectification of women and boast of contributing to it. Bilmes never offers a counterpoint to the tangible harm done by treating women as objects similar to cars or offers any proof at all that he sees them any other way. His only response is, well, other people do it too, and some of those are women! His entire talk is a fatuous putdown.

In de commentaren barstte de gebruikelijke discussie los. Blimes sprak de waarheid, wat vervelend nou dat sommige overgevoelige types hier niet tegen kunnen. Je mag er niks van zeggen want mannen worden ook als object behandeld (het  klassieke ‘ja maar de mannen dan’ argument). Vrouwen zijn geniepige wezens: er mooi uitzien en naar complimenten vissen, maar doe je dat dan maak je een seksobject van ze en gaan ze klagen. Enzovoorts. Je kunt er zo een feministische bingokaart mee vullen.

Midas Dekkers ging ondertussen in debat met de Belgische minister Freya Van den Bossche. Onderwerp van discussie was de loonkloof tussen mannen en vrouwen. De verschillen in salaris zijn zo groot dat vrouwen tot gisteren nodig hadden om net zo veel te verdienen als een man in 2012. Dekkers sloeg Van en Bossche om de oren met een verklaring die als volgt luidde:

er zijn nogal wat vakken waarin vrouwen minder goed werk leveren dan mannen. Dat komt omdat er tussen mannen en vrouwen verschillen bestaan. En wat is het belangrijkste verschil? […]… je kan ook zeggen dat mannen wél vier weken op vier gesteld zijn, en dat vrouwen dus eigenlijk maar driekwart van hun loon zouden mogen verdienen. Maar als je grapjes gaat maken over de hormonen van vrouwen, dan krijg je de wind van voren. Dus dat zeg ik niet.’ Maar hij zei het lekker tóch. En ging meteen nog een stap verder. ‘Als ik in een meeting zit met vier vrouwen, dan weet ik statistisch zeker dat één van die vier vrouwen niet helemaal in haar element is. Maar ik weet niet dewelke. Dat is toch een probleem?’

Hormonen! Menstruatie! Inderdaad, de vrouw als tweederangs wezen op de werkvloer, slaaf van haar biologie. En bedankt. Was het satire? Een provocatie? De Standaard probeerde Dekkers aan de telefoon te krijgen voor een nadere toelichting, maar dat lukte niet. Ondertussen slaagde hij er wél in een serieuze discussie over een ernstig probleem volkomen te traineren.

Zelfs als het om ‘humor’ zou gaan, bereikte de bioloog hetzelfde effect als internettrollen. Die slaan iedere discussie ook dood door extreme dingen te roepen. Als het klinkt als seksisme, ruikt als seksisme, hetzelfde effect heeft als seksisme.… wat zou het dan zijn? Seksisme. Ook als Dekkers van zichzelf vindt dat hij helemaal niet seksistisch is, richtte hij schade aan.

En dan hebben we het nog niet gehad over een geruchtmakende verkrachtingszaak in de Verenigde Staten, waar de focus vooral lag op het ‘feit’ dat het zo zielig is voor verkrachters als ze veroordeeld worden voor verkrachting, en had het slachtoffer niet beter op moeten letten. Of de trailer van de komende Star Trek film, die halverwege zonder enige aanleiding een wijdbeens staande, bijna naakte vrouw toont. Verborgen in dat beeld zat een link naar een tot nu toe niet gepubliceerde poster. Op die manier belonen de reclamejongens fans die op halfnaakte vrouwen geilen. Weten we meteen ook weer voor welke doelgroep de film gemaakt werd – sorry, vrouwelijke Star Trek fans, het gaat niet om jullie!

Tsja. Het was weer een zware week voor de helft van de mensheid, maar in ieder geval helpt het als vrouwenhaters openlijk optreden. Dan worden ze zichtbaar, net zoals bij de VN conferentie om geweld tegen vrouwen aan te pakken. Dat helpt bij het bestrijden van ondergronds voortwoekerende vrouwendiscriminatie. Het zorgt voor verandering. Dus, heren, bedankt daarvoor!