Tag Archives: Dexter

Mannelijke blik domineert televisiewereld

Die leuke Amerikaanse series die je volgt via de Nederlandse televisie? Grote kans dat een man de aflevering regisseerde. Nieuwe statistieken uit de V.S. tonen aan dat vrouwen slechts in 15% van de gevallen de leiding hadden bij het opnemen van een episode. De Directors Guild of Amerika baseert deze bevinding op een analyse van 3100 afleveringen van series van kabeltelevisie en netwerken.

Ten opzichte van vorig jaar zijn slechts kleine wijzigingen zichtbaar. Zo stijgt het percentage vrouwen vooral omdat televisiebazen 1 procent meer vrouwen met een gekleurde huid inhuurden om een aflevering te regisseren. Bij de mannen leverden allochtonen juist een procent in. Van alle series komt 73% uit de koker van een blanke mannelijke regisseur.

Sommige series halen zelfs die schamele vijftien procent vrouwen niet. De nieuwe reïncarnatie van de soap Dallas telt tot nu toe nul procent vrouwelijke regisseurs, evenals Leverage, Supernatural, Veep en Workaholics. De populaire show Dexter doet het juist erg goed, met 42% vrouwen aan het roer.

Als producent van een televisieserie doen vrouwen het ietsje beter. In dat geval komen 26% van de series uit de koker van een vrouw. Hoewel je dat niet zou zeggen als je kijkt naar de meest recente uitreiking van de Emmy Awards, waar vrouwen alleen als actrice aan bod kwamen en de hele sfeer droop van het macho mannen onder elkaar gezever:

I can’t remember the last time I saw a more male centric and narcissistic show.  And it started from the top with host Jimmy Kimmel doing his Who’s Afraid of Baby Jane botox disaster bit featuring several high profile actresses in bathrobes (and a naked Lena Dunham eating cake.)  That’s when I knew we were in trouble.

Dit soort cijfers en het bijbehorende klimaat zijn belangrijk omdat het gaat om banen, om gezien worden als competent, kansen krijgen, een inkomen verdienen, aan je loopbaan werken. Het valt daarom des te rauwer op je dak als de DGA aangeeft hoe het komt dat series nog steeds zo vaak een mannenreservaat vormen:

Over the past two years, DGA executives and members of the Diversity Task Force held more than a dozen meetings with production companies specifically to address diversity in hiring. The meetings highlighted the fact that many companies feel more comfortable continuing to hire directors with whom they are already familiar, perhaps explaining why diversity statistics have remained relatively stagnant.

Dat klinkt als een old boys network, waarbij studio’s oude vertrouwde figuren inhuren en anderen buitensluiten, onder het motto ‘wat de boer niet kent dat vreet-ie niet’.

Oh, en voordat iemand gaat roepen dat dit vast komt omdat vrouwen zo schaars en moeilijk te vinden zijn:

We just don’t know anybody,’ doesn’t cut it anymore – the pool of talented and experienced women and minority directors grows every year, and too many of these qualified, capable directors are still overlooked.” The DGA maintains a contact list of experienced women and minority directors to make it easier for producers making hiring decisions. The list can be obtained by any production company by contacting the DGA.

Cijfers bewijzen gelijk Helen Mirren

Helen Mirren won een prijs en bekritiseerde in haar toespraak de praktijken in Hollywood. Zowel in films als televisieseries hebben acteurs de rollen volgens haar voor het uitkiezen, terwijl actrices moeten vechten om de paar vrouwenrollen van iedere productie. Een situatie waar ook Geena Davis de aandacht op vestigde. Webblogster Emily van Smart Girls who do Stupid Things besloot de proef op de som te nemen en sloeg aan het tellen. Wat blijkt? De cijfers geven beide actrices groot gelijk.

Dankzij films als Black Swan en televisieseries als Glee lijken actrices nog kans te maken op goede rollen.

Het weblog voerde een steekproef uit voor de series en films die dit jaar genomineerd waren voor de Golden Globes. De media industrie ziet producties die voor deze prijs in aanmerking willen komen als de norm voor kwaliteit – anders zouden producenten ze niet insturen in de hoop op een nominatie. Emily gebruikte de informatie die de netwerken of filmmaatschappijen zelf gaven. Welke rollen noemden ze op, en hoeveel van die rollen waren voor vrouwen en hoeveel voor mannen?

De rode draad van de analyse is dat één of twee producties de algemene score omhoog weten te tillen. Zoals Glee, de enige televisieserie met meer rollen voor vrouwen dan voor mannen. Of Hollywoodfilms die specifiek gericht zijn op de vrouwelijke markt. Laat je zulke uitzonderingen weg, dan blijven vrouwen meestal steken op rond de 36% van de rollen.

Neem bijvoorbeeld dramaseries. Gemiddeld nemen vrouwen 37% van de rollen voor hun rekening. Dat is dankzij The Good Wife, waar de verhouding 50-50 is, en Mad Men, waar vrouwen 40% van de rollen hebben. Boardwalk Empire, op dit moment uitgezonden op de Nederlandse televisie, is een mannenwereld met slechts 27% zendtijd voor actrices. Dexter, ook populair in Nederland, blijft daar met 29% nog net boven. De situatie lijkt beter in de komische hoek, maar dat komt alleen dankzij Glee. Het is de enige serie met meer rollen voor vrouwen (64%) dan voor mannen. Zonder Glee blijven comedies steken op 36% rollen voor vrouwen.

Films laten hetzelfde beeld zien. Hollywood maakt af en toe een film voor vrouwen. Zoals Black Swan, een film over een ballerina die in moeilijkheden komt als ze een gooi doet naar de rol van de zwarte zwaan in het Zwanenmeer. Hier hebben vier vrouwen de hoofdrollen, en is er slechts één man met een rol van betekenis – een score van 80%. Dat geeft tegenwicht voor mannenfilms zoals Inception, waar de verhoudingen precies omgekeerd zijn (22% rollen voor vrouwen).

Helaas is Inception de regel en Black Swan de uitzondering. Want de andere Golden Globe nominaties geven weinig ruimte aan actrices. The King’s Speech? Slechts 22% rollen voor vrouwen. The Social Network? Actrices hebben 29% van de beschikbare rollen. Alleen komedies doen het beter. Hier maken vrouwen gemiddeld 45% uit van de cast, mede dankzij The Kids are All right, over een lesbisch stel, en Burlesque, met 44% vrouwenrollen.

Emily concludeert:

One could argue that Hollywood reflects reality…most police departments are male-dominated, as are boxing rings, and tech-start ups. That is both true and problematic. Yet, the question remains; why are the male-dominated arenas the ones in which people prefer to play creatively? Because women (self very much included!) will watch a show or movie set in a “male world,” but men will not reciprocate? Projects set in traditionally female worlds (say a preschool or an ice skating team) either don’t get made, don’t get made well, or get made well and don’t get recognized. Any way you cut it, Helen Mirren has a point.