Tag Archives: dagblad Spits

De man als norm deel 9385509

Zit je rustig in het openbaar vervoer de Spits van 1 november te lezen, krijg je opeens een stukje voor ogen van journalist Alrik de Jong over de nieuwste iPhone met virtuele assistent Siri. Na een lofzang op de ingebouwde fotocamera volgen er een paar alinea’s over de wonderen van Siri. Handig! Want je kunt deze applicatie je vriendin laten sms-en dat ze de piepers vast jast.

Wat gebeurt hier? Iedere journalist gebruikt bewust of onbewust een soort fictieve lezer. Je schrijft een tekst voor een doelgroep en op de kenmerken van die groep stem je je berichtgeving af. Een algemene krant als Spits heeft een wat minder duidelijk profiel voor ogen dan een tijdschrift. De Zesde Clan kon zodoende tot halverwege het artikel nog denken dat de journalist misschien een algemeen publiek voor ogen had tijdens het schrijven. Nederlanders, het volk waarvan circa de helft uit vrouwen bestaat.

Als de Zesde Clan echter leest ‘sms mijn vriendin dat ze de piepers vast jast’,  dan worden wij opeens ruw uit die droom geholpen. Wij zijn niet de fictieve lezer van Spits. De journalist sluit de helft van de bevolking uit. Hij heeft een man voor ogen. Een heteroman, die thuis een vriendin klaar heeft zitten om op sms-bevel aardappels te schillen. Een man die Siri daarna gebruikt om wiskundige dilemma’s voor te leggen. Nog zo’n activiteit die in Nederland een duidelijke genderlading heeft (je weet wel, jongens en mannen zijn goed in wiskunde, terwijl meisjesbreinen bevriezen zodra ze een wiskundesom waarnemen).

Hippe rubriek hoor, de games en gadgets sectie van dagblad Spits. Alleen jammer dat de rubriek dit soort seksisme uit het stenen tijdperk als vanzelfsprekend toelaat

Slutwalk Amsterdam: de riolen gaan open

Anonieme commentatoren zijn na de Slutwalk Amsterdam loos gegaan. Op basis van berichtgeving in onder andere Spits kwakten naamloze haters teksten op internet zoals ‘die snollen moeten gewoon is accepteren dat ze een dienstverlenende functie hebben in het leven’. En ‘geef ze een vinger…. Na de emancipatie gaat alles bergafwaarts met die kutten’.

Het is al vaker opgemerkt: de anonimiteit van internet zorgt ervoor dat mensen minder remmingen voelen. Ze lezen iets en zetten er een ongenuanceerd commentaar onder. De ene site heeft daar meer last van dan andere sites. Geen Stijl is ervoor gemaakt – wie daar heen surft weet dat de ene boude opmerking de andere opvolgt. Van neutralere nieuwskanalen zou je iets anders mogen verwachten. Maar helaas. Onder andere Spits geeft deze trollen ruim baan.

Hun reacties op de Slutwalk liegen er niet om. Commentatoren die het netjes houden zijn er zeker wel. Zoals de anonieme bijdrage ‘goed dat dit gedaan wordt, belachelijk dat het nodig is’ of ‘voor mijn part lopen ze in hun nakie rond’. De opmerking ‘leek meer een optocht van potten en poten’? Ook best.

Maar dan gaat het riool open. ‘Napalm op die hele bijeenkomst’, roept een hater. En ‘die sletten laten zich alleen maar nemen voor het geld’. En het hatelijke ‘die wijven gaan nog wel, maar die verklede kerels mogen ze wel afzinken voor de kust. Jeeezus wat een koppen’.

Zulke haat levert een probleem op. Veel mensen hebben geen zin daar iets mee te doen. Snel uit je handen laten vallen, die hete aardappel. Met opmerkingen als o, daar moet je de humor van inzien. Of ‘het zijn maar anonieme lui die wat roepen’ kun je de boel de boel laten. Maar dit type haat zet een intolerante toon: napalm erop, afzinken voor de kust. Het schept een voorbeeld: dit mag je blijkbaar ongestoord schreeuwen. En zorgt daarmee voor een verruwing van het debat.

Juist met een gevoelig onderwerp als seksueel geweld, seksuele vrijheid, zou je wensen dat mensen niet meteen vervallen in automatische haatreacties. Helaas. De riolen zijn open en we hebben weer een kans gemist om fatsoenlijk met elkaar om te gaan. Het is duidelijk dat Slutwalks broodnodig blijven. Op naar Londen op 11 juni dan maar…..

Een heksenjacht herken je als je er eentje ziet

Leve Trouw. Dat dagblad plaatste een opiniestuk van promovendus Remco van Mulligen, waarin hij alle mensen die de afgelopen dagen karaktermoord pleegden op Gretta Duisenberg terug hun hok in schopt. Hij is één van de weinigen die een heksenjacht herkent als hij er één ziet. (Niet vreemd, want Mulligen studeerde aan de VU, afdeling kerkgeschiedenis.) Hij is één van de weinigen die op de zeepkist ging staan en verzet bood. Terecht. Wat Duisenberg op basis van roddel, achterklap en misverstanden over zich heen kreeg, was en is ongelofelijk.

Kijk uit! Aan één roddel heeft Ellian al genoeg om iemand uit te maken voor debiel en antisemiet.

Neem Spits. Deze krant, dagelijks gelezen door miljoenen forenzen, bracht als een vaststaand feit dat Gretta Duisenberg de twee minuten stilte van de dodenherdenking in een restaurant zou hebben verstoord. Bewijzen ho maar. Enige zelfreflectie over bronnen, wie zegt wat en wie kan waar belang bij hebben, ook ho maar.

Na de als feit gepresenteerde bewering krijgt iemand als hoogleraar Afshin Ellian alle ruimte om loos te gaan. Deze prof sociale cohesie, burgerschap en multiculturaliteit – iemand die beter zou moeten weten – mag haar indirect voor gek verklaren door haar expliciet een joodse psychiater aan te raden. Hij noemt haar debiel en antisemitisch. Spits versterkt dit alles nog eens door de woorden debiel en antisemitisch over te nemen in de kop.

In een ander verhaal doet Spits er nog een schepje bovenop. De krant reageert op een verhaal in de Volkskrant, waaruit duidelijk blijkt dat bevooroordeelde, gekleurde waarnemers gebeurtenissen verdraaiden en gesproken woorden verkeerd verstonden. Voor Spits maakt dat allemaal niet uit. Deze krant neemt nog steeds met grote stelligheid aan dat Duisenberg wel degelijk iets vreselijks deed, en omschrijft haar vervolgens in zeer beladen termen.

Zo spreekt de krant van haar geklaag. Zeggen dat vrouwen klagen is een retorisch trucje waarmee vrouwen al eeuwenlang in een hoek worden gezet. Duisenberg ‘klaagt’ niet alleen, ze zou volgens Spits ook ‘cynisch commentaar’ hebben geleverd. Al ontkent ze dit zelf, Spits weet wel beter. De auteur veroorlooft zich verder suffe woordgrapjes, zoals ‘persona non Gretta’, en beschrijft haar als een ‘fervent anti-Israël activist’. Dat zijn nogal wat etiketten, die de auteur van het stukje hier op Duisenberg plakt.

Dagblad Spits doet vrolijk mee aan de hetze.

Mulligen heeft geen goed woord over voor journalisten en geciteerden die zo omgaan met een mens:

Tot mijn verbijstering zie ik, als het om deze vrouw gaat, bij elk nieuwsfeitje de meest nette mensen terugvallen tot de wet van het schoolplein. Zie je wel, de antisemiet! Kruisig haar! […] Het verbijstert me hoe makkelijk beschaafde mensen, ook christenen, vervolgens klakkeloos uitgaan van wat een minimaal aantal verder onbekende getuigen gehoord meent te hebben.

De Zesde Clan is het roerend met Mulligen eens. We herplaatsen ook graag het door hem in zijn opiniestuk aangehaalde verslag van een andere getuige:

Wij zaten in het restaurant, vlakbij Duisenberg, toen het gebeurde […]. Een een of andere slimmerd had tijdens de 2 min stilte zijn telefoon niet op ‘stil’ gezet en na een dikke minuut ging zijn ringtone. Veel gasten, waaronder Duisenberg, dachten dat het de muziek van het restaurant was, waarop mensen begonnen te praten. Duisenberg en ook anderen vroegen zich hardop af of de twee minuten al om waren. Vervolgens viel Duisenberg van haar stoel. Tot onze verbazing werd luid geapplaudisseerd door een groep mensen in het restaurant (achteraf bleek de eigenaresse met gevolg) en werd zij gewoon uitgescholden. Schandalig. Wij liet de obers weten dat zij wat tegen die gasten moesten zeggen, dat dat toch niet kon. […] Dit is duidelijk een smerige publiciteitsstunt. Los van de politieke ideeen van Duisenberg, ga je zo niet met mensen om.

We zouden als mensheid zo onderhand beter moeten weten. De Middeleeuwen, met al die heksenverbrandingen, zijn voorbij. Als je het niet eens bent met iemands politieke standpunten en acties, kun je zo iemand bestrijden met argumenten. Je gaat iemand niet op basis van roddels afschilderen als gek en debiel. Dat heet karaktermoord, en dat is erg onsmakelijk. Dank, Mulligen, dat je hier even op wijst.