Tag Archives: communicatie

Vrouwen zwijgen vaker als zij in de minderheid zijn

Zet een paar vrouwen en een heel stel mannen bij elkaar. Zeg dat het een bijeenkomst is om bij meerderheid van stemmen een beslissing te nemen. En zie: mannen praten, veel en luid, en vrouwen, om te beginnen al in de minderheid, trekken zich verbaal terug. Met andere woorden, ze spreken veel minder dan de mannen. Dat blijkt uit onderzoek van de Brigham Young University en Princeton.

Dat het om een cultureel fenomeen gaat bleek toen de onderzoekers de situatie veranderden. Op het moment dat ze aangaven dat er een unaniem besluit moest komen, veranderde de situatie acuut:

The time inequality disappeared when researchers instructed participants to decide by a unanimous vote instead of majority rule. Results showed that the consensus-building approach was particularly empowering for women who were outnumbered by men in their group. Study co-author Tali Mendelberg of Princeton says these findings apply to many different settings.

Het wegvallen van de vrouwelijke stem blijkt grote gevolgen te hebben. Zodra een unanieme beslissing nodig was en vrouwen wél spreektijd claimden, veranderde de besluitvorming en kwamen de gemengde groepen op hele andere oplossingen uit:

…Notably, the groups arrived at different decisions depending on women’s participation – swinging the group’s stance on the level of generosity given to the lowest member of the group. “When women participated more, they brought unique and helpful perspectives to the issue under discussion,” Karpowitz said. “We’re not just losing the voice of someone who would say the same things as everybody else in the conversation.”

Webmagazine Jezebel speculeert dat het ‘vrouwen die zichzelf als minderheid kleiner maken en mannen die het woord vasthouden-fenomeen’ past bij allerlei andere maatschappelijke verschijnselen, die inhouden dat mannen de norm zijn en dat vrouwen wel drie keer na moeten denken voordat ze iets stoms doen. Het past bij beeldvorming over de expert en de leider als een wijze man, dus vrouwen beginnen al als ‘de ander’. Het past bij een fenomeen zoals mansplaining.

Het waargenomen gedrag past ook bij de vele manieren waarop vrouwen leren dat ze bescheiden, hulpvaardig en verzorgend moeten zijn, want anders dan. Jezebel:

Perhaps most significantly, it just goes back to that hoary old double standard—when men speak up to be heard they are confident and assertive; when women do it we’re shrill and bitchy. It’s a cliche, but it’s true. And it leaves us in this chicken/egg situation—we have to somehow change our behavior (i.e. stop conceding and start talking) while simultaneously changing the perception of us (i.e. asserting that assertiveness does not equal bitchiness). But how do you assert that your assertiveness isn’t bitchiness to a culture that perceives assertiveness as bitchiness? And how do you start talking to change the perception of how you talk when that perception is actively keeping you from talking? Answer: UGH, I HAVE NO IDEA.

Desondanks is het goed dat een wetenschappelijk verantwoord uitgevoerde studie harde feiten biedt. Want een door vele vrouwen doorleefde realiteit, krijgt nu eindelijk handen en voeten. Heel erg nuttig:

Womanhood is full of frustrating hunches, and society is full of people who want to pooh-pooh those hunches. “I’m pretty sureI’m being treated like shit right now because of my vagina,” we women say. “Shut UP, women! Because men get injured in industrial accidents! Therefore, equality reigns!” the pooh-poohers reply. There’s almost nothing as satisfying as having one’s hunches backed up by science.

Mannen en vrouwen ergeren zich aan dezelfde vage taal

De Zesde Clan trof een leuk berichtje aan over vage taal en de termen waar mannen en vrouwen zich aan ergeren. Wat blijkt? Volgens de site vaagtaal zouden beide seksen zich aan verschillende uitdrukkingen ergeren, maar als je verder leest blijkt dat de top tien bijna hetzelfde is. Zo staan bij zowel mannen als vrouwen de volgende woorden in de top drie: ‘doe je ding’, ‘gewoon een stukje’ en ‘wees proactief’.

‘Doe je ding’ staat bij beide seksen op nummer één. De nummers twee en drie staan bij mannen in de omgekeerde volgorde ten opzichte van de vrouwen. Ook ‘heel erg mooi, zeg maar’ en ‘denk eens out-of the box’ leveren ergernis op bij zowel mannen als vrouwen. Pas in de onderste regionen blijkt dat vrouwen zich aan andere uitdrukkingen ergeren dan mannen. Zo hebben mannen hebben niks met ‘zorg met stepped care model’, terwijl deze vage taal niet in het lijstje van de vrouwen voorkomt.  Vrouwen ergeren zich juist aan ‘ergens een plasje over doen’ – een uitdrukking waar de mannen geen probleem mee hebben.

Vaagtaal denkt dat dominantie bij deze laatste uitdrukking een rol speelt. De site hield een enquête en daaruit bleek:

Opvallend is dat niet alleen vrouwen dit soort machotaal vaag vinden. Ook lager opgeleiden voelen zich al snel ondergezeken als iemand een verbaal plasje over ze doet.

Groep neemt betere beslissingen als er vrouwen in zitten

Individuen kunnen superintelligent zijn, maar dat betekent nog niet dat je goede beslissingen krijgt als je zes van die slimmerikken bij elkaar zet. Groepen nemen de beste beslissingen als er vrouwen bij de discussie betrokken zijn, ontdekte onderzoekster Anita Woolley van de Carnegie Mellon University in Pennsylvania. En: hoe meer vrouwen in de groep, des te beter het resultaat.

Het was al langer bekend dat bedrijven met vrouwen in de top beter presteren dan bedrijven met alleen mannen in het bestuur, maar er was nog niet zoveel bekend over de processen die leiden tot dat positieve resultaat. Woolley’s team heeft nu een tipje van de sluier opgelicht. De onderzoekers zetten 700 mensen bij elkaar in kleine groepjes, en liet die groepjes een puzzel oplossen. Anderen kregen de opdracht een moreel dilemma te bespreken en tot een gezamenlijk standpunt te komen.

Het bleek dat  vrouwen, mits in voldoende mate aanwezig, de groepscultuur positief beïnvloeden zodat de onderlinge samenwerking verbetert. Leden luisteren dan beter naar elkaar, ook de stille types komen aan het woord, en zodoende benut de groep de aanwezige talenten en kennis optimaal. In dagblad Globe and Mail  bekende Woolley dat ze dit mechanisme niet had verwacht:

They found that groups that worked well were ones where members interacted and participated equally. They tended to include more women. “We didn’t expect that the proportion of women would be a significant influence, but we found that it was,” Prof. Woolley, an organizational psychologist, said in an interview. “The effect was linear, meaning the more women, the better.”

Globe and Mail legde de resultaten van het onderzoek voor aan verschillende communicatie experts. Die waren vol lof over de sociale vaardigheden van vrouwen: de groepjes zouden beter presteren omdat vrouwen goed kunnen luisteren, opletten hoe hun gesprekspartners erbij zitten, en mensen aanmoedigen iets te zeggen. De vrouw als smeerolie. Maar onder andere Lynda Leonard, senior vice-president  bij de Information Technology Association of Canada in Ottawa, zag ook een directe link in de ervaring van veel vrouwen dat ze regelmatig genegeerd worden in groepen:

”Women know what it’s like not to be heard. You learn that there is a lot of value going around the table that’s untapped. You may be a fairly low-ranking scientist or engineer and still might have a skill set that can make or break a project.”

Eindelijk, een woord voor neerbuigende mannen

Stel je voor. Jij, vrouw, zit in de auto achter het stuur met naast je een man. Je rijdt over de A2 en alles gaat prima. Toch gaat de man naast je uitgebreid uitleggen hoe je moet autorijden, waar je op moet letten, en wat je allemaal fout doet met autorijden. Terwijl hij doorbabbelt voel je dat je steeds pissiger wordt, en een beetje onzeker, en als je niet uitkijkt ga je van ergernis nog fouten maken ook. En dat zou koren op de molen zijn van de prater naast je. Aargh!! Wat is dit?

Welnu, dit is nou een man die aan mansplaining doet. De Zesde Clan kwam dit woord tegen en was er meteen helemaal weg van. Mansplaining is de mannelijke kunst van het op een neerbuigende manier dingen uitleggen aan een vrouw, of haar duidelijk maken dat ze iets helemaal verkeerd ziet, er daarbij vanuit gaande dat hij als man natuurlijk het gelijk aan zijn kant heeft. Zijn versie van de realiteit staat boven haar versie van de realiteit.  

Maar, is het dan niet gewoon een betweter? Betweters roepen ook genoeg ergernis op, en dat kunnen ook vr0uwen zijn. Dat vreselijke mens op het schoolplein die jou even gaat vertellen hoe je een luier verwisselt, bijvoorbeeld. Nee. Bij de mansplainer spelen verschillen in status tussen mannen en vrouwen een cruciale rol. Zuska legt dit geweldig uit in haar weblog:

Think about the men you know. Do any of them display that delightful mixture of privilege and ignorance that leads to condescending, inaccurate explanations, delivered with the rock-solid conviction of rightness and that slimy certainty that of course he is right, because he is the man in this conversation?That dude is a mansplainer.

Haar uitleg leverde een stortvloed aan commentaren op. Waarbij vrouwen met talloze voorbeelden van mansplainende mannen kwamen, en met name de mannen gingen mansplainen waarom de vrouwen dat toch echt verkeerd zagen. Hilariteit alom. De Zesde Clan is in ieder geval blij dat er nu een woord bestaat om dit arrogante, minachtende gedrag een naam te geven en voor het voetlicht te brengen. Leve internet.