Tag Archives: CNN

Nieuwsronde: stripdagen Haarlem, abortus en alternatieve geschiedenis

Opnieuw een mooi essay van de door mij zeer bewonderde Rebecca Solnit. Een vrouwelijke leider uit Malawi komt in actie tegen kinderhuwelijken. Slate magazine over de gewoonte van sommige mannen om vrouwen ongewenst te kussen in het openbaar of op podia. Vrouwen in de wetenschap: aanmoedigen is niet genoeg. Dat en nog veel meer in deze nieuwsronde.

stripdagen haarlem

  • Tijdens de Stripdagen in Haarlem organiseert tijdschrift Lover de expositie Drawing Modern Feminism. ”Feminisme [is] de inhoud en stripjournalistiek de vorm”, meldt het blad. Voorproefje zien? Klik hier.
  • Oorlog, helaas een dominant fenomeen op de planeet aarde. Website io9 verzamelde elf boeken over oorlog, de ervaringen van soldaten en militaire geschiedenis die je beslist moet lezen als je een goed beeld wil krijgen. Vier boeken behandelen expliciet de bijdragen van soldates en de rol van gender op het slagveld. Zo krijgen de Russische pilotes uit de tweede wereldoorlog erkenning.
  • Oorlog nu: Eén van de commandanten die ISIS bevechten is de Koerdische Rojda Felat. Op dit moment probeert ze de Syrische stad Raqqa te heroveren op de extremisten. Hoog tijd, want ISIS-medewerkers houden vrouwen als slavinnen en proberen ze via Facebook te verkopen. En dat is maar het topje van de ijsberg van wreedheden tegen vrouwen en de algemene marginalisering van vrouwen onder de strikte Sharia wetgeving. De val van ISIS kan niet snel genoeg gebeuren.
  • Rebecca Solnit hield een toespraak over journalistiek. Teveel media gaan voor  de gevestigde verhalen. Echte journalisten daarentegen hebben de moed om gevestigde patronen te doorbreken. Ze luisteren naar voorheen ongehoorde stemmen. Ze vertellen de verhalen die machtigen niet leuk vinden. Ze brengen wantoestanden aan het licht en maken het zodoende mogelijk om veranderingen te bewerkstelligen.
  • Een voorbeeld daarvan vormt de verslaggeving rondom mannen die vrouwen onverwachts kussen in het openbaar. Hun acties leverden tot nu toe applaus op. Cannes lijkt echter verandering te brengen in die status quo. Tijdschriften zoals Slate spreken opeens openlijk over de stille agressie van de ongewenste kus naar aanleiding van Lapo Elkann. Deze man misbruikte een prijsuitreiking in Cannes om actrice Umma Thurman op het podium met zijn speeksel te belagen. Hij vergat even dat de tijden veranderen.
  • De gemiddelde deskundige die op de Amerikaanse kabeltelevisie over abortus praat is man, blank, en een verkoper van ultrarechtse leugens om baas in eigen buik voor vrouwen af te schaffen. Dat blijkt uit een uitgebreid onderzoek van organisatie Media Matters. Onder andere Fox Nieuws en CNN leggen de rode loper uit voor dit type spreker.
  • Engelse vrouwen studeren inmiddels vaker dan mannen af in de zogenaamde ”harde” wetenschappen. Zodra ze aan het werk willen gaat het echter mis. Vrouwen stromen in grote getallen uit en sinds 2009 daalt het aantal wetenschappelijke publicaties van vrouwen. Ja, duh, zegt Jenny Gristock in een prachtig artikel voor The Guardian, ze lopen stuk op seksistische organisatiestructuren. En dan zwijgen we nog maar over seksueel geweld, structurele minachting en andere uitingen van vrouwenhaat.
  • Leve Theresa Kachindamoto, een Chief uit het Dedza district in Malawi. Zodra ze aan de macht kwam nam ze een wet aan die kindhuwelijken in haar gebied illegaal maakt. Ze zorgde ervoor dat vijftig zogenaamde ”onder-chiefs” dit verbod actief uitdragen en draaide bovendien 850 kindhuwelijken terug. Joop.nl noemt haar de held die Malawi nodig heeft.
  • Uh oh.. Antwerpen begint een campagne tegen seksuele intimidatie op straat. Top dat het stadsbestuur dat doet. Maar, vraagt blogster Amelie zich af, waarom reduceren de slogans vrouwen tot de dochter, partner, moeder van? Je zou niet van seksuele intimidatie af moeten zien omdat de vrouw in kwestie je zus had kunnen zijn, merkt Amelie terecht op, maar omdat ze een mens is, die niet zit te wachten op je straatintimidatie.
  • De Engelse omroep BBC beweerde in een uitzending dat alternatieve SF/Fantasy geschiedenisverhalen een mannendomein zijn. Fans van het genre geven de BBC graag bijscholing en doen een rondje schrijfsters die het verleden een andere wending gaven. Sophia McDougall (wat als het Romeinse Rijk gewoon voort zou bestaan?), Shannon Selin (wat als Napoleon had kunnen ontsnappen en naar de V.S. was gegaan?), Jo Walton (wat als Engeland zich mee had laten sleuren door het Nazisme? Wat als president Kennedy in 1963 zou zijn gesneuveld?) Enzovoorts.

Tieners trappen deur in bij presidentieel debat

Drie Amerikaanse meiden van zestien, Emma Axelrod, Sammi Siegel, en Elena Tsemberi, hoorden op school dat twintig jaar geleden voor het laatst een vrouw een presidentieel verkiezingsdebat op de televisie leidde. Daarna vervulden alleen mannelijke televisiepersoonlijkheden deze eervolle taak. Belachelijk, vonden ze. Hun hele leven lang nog nooit een vrouw als moderator. Ze zetten een petitie op om ervoor te pleiten dat het een vrouw werd. Al snel hadden ze ruim 100.000 handtekeningen. En nog geen twee weken later werd er inderdaad een vrouwelijke televisiejournalist aangewezen. Candy Crowley, van zender CNN, leidt het tweede debat.

Deze drie activistes doorbraken het glazen plafond.

Zeker binnen de media zijn er in de V.S. zoveel competente kandidaten waar je uit kunt kiezen, dat de traditionele klacht ‘ we kennen geen vrouwen die ervoor in aanmerking zouden komen’ niet op ging. Alleen bleven die vele competente vrouwen op de een of andere manier buiten beeld. Er waren mensen van buiten voor nodig om deze situatie aan te klagen en televisiestations tot actie te dwingen:

Frustration at a lack of equal treatment is an open secret among women who work in television news. But several prominent women in the field declined to comment on the controversy, explaining that they were reluctant to appear as if they were complaining or promoting themselves. So in effect, the New Jersey teenagers are saying what the most powerful women in television rarely do out loud — that in newscasts, men are still often treated as if they have more authority than women.

Niet zo vreemd dat er meiden van zestien voor nodig waren. Zij hebben (nog) niets te verliezen. Maar sinds Women don’t Ask weten we dat professionals, als ze een bepaald niveau in hun werk willen bereiken, het zich niet kunnen veroorloven om stampij te maken. Het is te makkelijk om te roepen ‘in twintig jaar tijd hadden die vrouwelijke journalisten zichzelf aan kunnen melden’. Nee, veel vrouwen kijken wel linker uit. Ze weten dondersgoed wat er speelt. Gedraag je assertief, en voordat je het weet volgt sociale staf:

Behavior that can lead a man to be seen as ambitious or a go-getter can brand a woman as too pushy and aggressive. She may be called rude names, receive negative evaluations based solely on her personal style instead of her work and find herself closed out of networks or opportunities from which she might benefit. My boss was pleased that I asked him for what I wanted. A lot of women aren’t so lucky.

Dus, goed dat een paar assertieve meiden deze negatieve kip-ei situatie konden doorbreken. Als Obama en Romney elkaar op de televisie verbaal te lijf gaan, komen er eindelijk vrouwen aan te pas om vragen te stellen en het debat te leiden. Hoera!