Tag Archives: campagne

Siriz trekt zich terug uit anti abortus campagne

Omstreden ”hulpverlener” Siriz heeft zich teruggetrokken uit de Veenendaalse stichting platform Zorg voor Leven. Dit platform houdt zich onder andere bezig met de organisatie van anti abortuscampagne Week voor het Leven. Het afscheid van Siriz staat in het beleidsplan 2019 van de stichting:

De Stichting Siriz en de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind hebben per 13 februari 2019 hun deelname beëindigd.

In december 2018 kwam Siriz volgens de Groene Amsterdammer nog in opspraak ”naar aanleiding van negatieve uitingen over abortus (inmiddels verwijderd) op de website van de Week van het Leven”.

Dat Siriz zich terugtrekt, samen met zusterorganisatie VBOK, is op zich fijn. Tegelijkertijd is dit de zoveelste aanwijzing dat Siriz samen optrekt met de radicale VBOK ( beide organisaties worden in een adem genoemd). En dat Siriz zich naar buiten toe neutraal voordoet, en van de overheid nog steeds omvangrijke subsidies krijgt voor hulpverlening aan ongewenst zwangere vrouwen, maar ondertussen verstrengeld is met anti abortus initiatieven.

Dat deze verstrengeling niet anders kan dan hun “neutrale” hulpverlening aantasten, dringt steeds meer door tot de Tweede Kamer. Als het gaat om de week voor het leven:

Siriz is een van de initiatiefnemers van die campagne. Dit komt de objectiviteit en geloofwaardigheid van de door Siriz geboden keuzehulpverlening niet ten goede, vindt een meerderheid van de Tweede Kamer.

Abortus stoppen is het expliciete doel van het platform en de week durende campagne. Het beleidsplan van Zorg voor Leven omschrijft dat in diplomatieke termen als volgt:

De stichting is op 19 juli 2002 opgericht en heeft ten doel dat de beschermwaardigheid van het menselijk leven als centraal uitgangspunt wordt genomen in het bijzonder in de sector zorg en welzijn, maar ook daarbuiten, en dat deze wordt verankerd in de wetten en maatregelen van de overheid die deze sector en daarbuiten raken. […] De intentie is om in het najaar van 2019 opnieuw een Week van het Leven organiseren. Door leden van het Platform zullen er allerlei activiteiten worden georganiseerd.

Siriz heeft zich nu teruggetrokken uit de organisatie, meer vermeldt de Week van het Leven nog steeds op haar website (raadpleging 31 maart 2019) De organisatie houdt het erop dat Siriz ”via sociale media en door bijdragen in landelijke dagbladen diverse verhalen [publiceert] van vrouwen die te maken hebben gehad met een onbedoelde zwangerschap”. Klinkt neutraal, alleen spreekt Siriz van ‘onbedoeld’ zwangerschappen, veelzeggend omfloerst taalgebruik, en komt het er geheel toevallig altijd op neer dat de vrouwen in de filmpjes besluiten af te zien van abortus en/of enorm gebukt gaan onder vreselijke spijt. Dat past precies bij de insteek van andere anti abortus organisaties en platform Zorg voor Leven.

Het platform maakt in het beleidsplan 2019 verder inzichtelijk dat de SGP en de ChristenUnie meewerken aan de anti abortus campagne, samen met organisaties die trots ‘pro life‘ melden in hun naam. Zoals Stirezo Pro Life, en Pro Life Verzekeringen. Daarnaast blijkt Zorg voor Leven voornamelijk een zaak van witte mannen. Het bestuur telt slechts één vrouw, in de ondersteunende functie van secretaris/penningmeester, en bestaat uit:

  • De heer D.J.H. (Diederik) van Dijk, voorzitter
  • Mevrouw G.J. (Gerda) de Pater, secretaris/penningmeester
  • De heer A.B. (Bart) Bouter, bestuurslid
  • De heer P.C. (Peter) Hildering, bestuurslid
  • De heer S. (Sander) Luitwieler, bestuurslid

Het is niet genoeg dat Siriz zich een aantal weken geleden terugtrok uit dit platform. De organisatie ontvangt nog steeds ruim 1,5 miljoen euro per jaar om direct of indirect hun anti abortus standpunten door te drukken. Dit terwijl daadwerkelijk neutrale organisaties zoals het FIOM de (financiële) steun van de overheid juist steeds meer op zien drogen. Het kabinet doet er goed aan de subsidie af te bouwen of te stoppen, en FIOM meer armslag te geven.

Lego geeft, Lego neemt

De Nederlandse Ellen Kooijman slaagde erin om Lego te bewegen tot het produceren van een set met vrouwelijke wetenschappers. De set was in twee weken uitverkocht. Waarna Lego doodleuk aankondigde dat dit het was. Punt. De set komt niet vast in het assortiment. Wat??? Teken de petitie en zorg ervoor dat kinderen, in het bijzonder meiden, naast het roze gekleurde Lego Friends óók op avontuur kunnen als vrouwen in de wetenschap.

Lego kwam de afgelopen jaren in het nieuws omdat steeds meer weldenkende mensen de stereotiepe productlijnen  van het bedrijf compleet zat waren. Het ironische is dat het bedrijf juist begon met een genderneutrale aanpak, waarbij alles draaide om creativiteit. Pas eind jaren tachtig veranderde de onderneming van koers en zette in op jongens. Het resultaat? Vele, vele sets rondom piraten, de ruimtevaart, ridders en andere vormen van jongensavonturen. Meisjes kwamen óf niet voor in het verhaal, óf verdwenen in een roze ghetto vol schoonheidssalons.

Het verzet nam echter steeds meer toe. Zelfs 7-jarige meisjes begonnen brieven te schrijven om Lego duidelijk te maken dat ze seksistisch bezig zijn. Dan weet je als onderneming dat je een vet probleem hebt. Ook wetenschapster Ellen Kooijman werd het zat. Ze zette een campagne op om Lego te bewegen tot het produceren van een set met vrouwelijke figuurtjes van wetenschappers. Inclusief dinosaurus en een laboratoriumuitrusting.

De actie van Kooijman en consorten kreeg zoveel steun dat het project voldeed aan Lego’s eisen om de set in productie te nemen. Succes! Enorme verkoopcijfers! Enthousiaste ouders en kinderen! Een Lego Academics Twitteraccount over de avonturen van de wetenschapsters! Winst! Uitroepteken! Je zou zeggen: Lego haalt het geld met bakken binnen, maakt de set breed beschikbaar en geeft de wetenschapsters een prominente plek op de planken van winkels.

Maar nee. Net als Hollywood gelooft Lego niet in vrouwen en de kracht van de vrouwelijke portemonnee. Het bedrijf besloot het te laten bij een zeer tijdelijke beschikbaarheid van minder dan twee maanden, en punt, uit. Geen sets meer. Het was nou eenmaal een limited edition. Op is op. Sorry mensen, zo is het nou eenmaal.

Zo is het nou eenmaal? Alsof Lego het over een natuurwet heeft. Lego kan echter op ieder gewenst moment besluiten nieuwe producten te lanceren of eerdere modellen opnieuw uit te geven. Waarom zit het opeens muurvast bij vrouwelijke wetenschappers? Denkt Lego soms dat meisjes niks met wetenschap hebben? Waarom doet het bedrijf zo moeilijk over de continuering van een bewezen succesnummer?

 

Vandaar de petitie om de set opnieuw te produceren en breed aan te bieden in speelgoedwinkels. (Heb je de petitie al ondertekend? Doen hoor! ) Kooijman hoopt dat Lego dan van de gelegenheid gebruik maakt de set nóg beter te maken:

“I strongly discourage wearing make-up in the lab, because it may cause contamination of the samples,” she writes. “I’m surprised they didn’t give her protective gloves though, like the previously released scientist figure had. In my personal version I will definitely change that, because safety comes first!”

‘Feministen moeten dood’

Wereldwijd struikel je over seksisme. Je hoeft maar een paar woorden in te vullen op Google en je stuit al op zaken zoals ‘vrouwen kunn’ – nen niet rijden, niet bouwen, niet kaartlezen, vult de zoekmachine aan. Advertentie grootheid Ogilvy & Mather Dubai gebruikte dit gegeven voor een krachtige reclame voor UN Women. Weblog Sociological Images haakte in op de campagne en breidde de zoekpatronen uit met mannen en feministen. Ook in dit geval liegen de resultaten er niet om. Mannen kunnen geen feminist zijn en zouden niet moeten trouwen. En feministen? Die zijn slecht en moeten dood.

Daar kunnen feministen het mee doen. In het Engelse taalgebied dan, want in het Nederlands valt het wel mee. Als je als zoekterm ‘feministen’ invult, komt Google Nederland met ‘feministen – fok, blog, forum. ‘Feminisme is’ krijgt als aanvullingen islam, of ‘is slecht’.  ‘Feministen zijn’ krijgt geen enkele aanvulling. Google verandert de tekst in plaats daarvan in een vraag: ‘wat zijn feministen’. En ‘feminis’ krijgt keurige aanvullingen die leiden tot de begrippen ‘feministische golf’ en ‘feminisering’.

De dubieuze aanvullingen komen pas op gang als je een zoekvraag met het woord ‘vrouwen’ intikt. De zoektermen ‘vrouwen moeten’ krijgt als eerste aanvulling ‘moeten meer werken’. Daarna volgen ‘moeten het recht krijgen op pepperspray’ en ‘moeten zwijgen in de gemeente’. ‘Vrouwen zijn’ krijgt eerst nog de aanvulling ‘net’ en ‘beter dan mannen’, maar op de derde en vierde plaats volgen ‘zijn raar’ en ‘zijn gemeen’.

Verder laat Google de zoekterm ‘vrouwen kunnen’ meteen volgen door het woordje ‘niet’. We kunnen niet multitasken, niet rijden, niet bouwen en niet kaart lezen. Ook ‘vrouwen mogen’ levert louter beperkingen op. Vrouwen mogen niet vissen, geen auto besturen en geen broek dragen. Vrouwen willen? Nou nee. We willen ‘maar 1 ding’. We willen ‘mannen’ en ‘aandacht’.

Geen wonder dat feministen nauwelijks bestaan volgens de automatische aanvulling. Er gaat al zoveel minachting uit naar vrouwen algemeen, dat er weinig over lijkt te zijn voor feministen. Hmmm… Is dat een goed teken, of een slecht teken???

 

CGB begint campagne tegen vrouwendiscriminatie

Zwanger, je vertelt je baas het nieuws, en opeens krijg je kort daarna ontslag? De Commissie Gelijke Behandeling kwam zulke incidenten te vaak tegen om nog toeval te noemen. Teveel werkgevers discrimineren vrouwen, en dat moet afgelopen zijn. De organisatie begon een campagne onder de treffende titel: flauwekulexcuus. Met informatie en tips ter verbetering wil de CGB het tij keren. De campagne is ook een opmaat voor de publicatie van een onderzoek naar zwangerschapsdicrimintatie in Nederland. De resultaten komen in februari 2012 in de openbaarheid.

Vrouwen kunnen via de site van de campagne en via Twitter ook hun eigen ervaringen met flauwekul smoezen insturen. Of hun eigen cartoon maken in de stijl van de campagne, om het seksisme nog beeldender te maken. De CGB maakte daarvoor een eenvoudig programmaatje. Probeer het zelf!

De CGB begon de campagne omdat achterstelling van vrouwen bij wet verboden is. Wet en praktijk liggen echter mijlenver uit elkaar, ziet de commissie keer op keer:

Vrouwendiscriminatie is een veel voorkomend verschijnsel. Denk aan het niet verlengen van een arbeidscontract vanwege zwangerschap of een gebrekkige bescherming tegen seksuele intimidatie. Ook verdienen vrouwen nog vaak minder dan hun mannelijke collega’s met dezelfde functie en worden zij tijdens sollicitatiegesprekken gevraagd naar het combineren van werk en gezin.

De achterstelling zit soms zo in het systeem ingebakken, dat het CGB apart onderzoek moet doen om de patronen zichtbaar te maken. Zo ontving de commissie zoveel klachten over ongelijke beloning in de zorg, dat de commissie de loonstructuur van algemene ziekenhuizen analyseerde. Zolang bazen de redelijk objectieve regels volgden, viel het met de loonkloof wel mee, merkte de commissie. Dat vrouwen toch twee keer zo vaak dan mannen minder loon voor hetzelfde werk ontvingen, kwam door subjectieve elementen, concludeerden de onderzoekers. Zoals de inschatting hoe goed iemand onderhandelde tijdens de sollicitatiegesprekken.

Als meisje krijg je al het commando: wees lief. Fel onderhandelen past daar niet bij.

Die inschatting valt bijna altijd uit in het nadeel van vrouwen. Economen onderzochten dit fenomeen en vonden twee belangrijke hindernissen. Vrouwen behoren aan anderen te denken en voor anderen te zorgen. Ze moeten lief zijn. Vrouwen raken vanwege die socialisatie innerlijk in conflict met zichzelf als ze aan zichzelf denken. De tweede reden is dat de omgeving vrouwen sociaal straft voor scherp onderhandelen. Anderen beoordelen hen dan als te agressief, geen fijn persoon om mee samen te werken. Mensen zijn daarna minder geneigd haar voor te dragen als een goede kandidaat voor promotie, om maar eens wat te noemen.

Enfin, het onderzoek naar de discriminatie van zwangere vrouwen zal ongetwijfeld nieuwe misstanden aan het licht brengen. Eerder deed België namelijk al onderzoek naar dit fenomeen, en de uitkomsten logen er niet om. Maar liefst 20% van de vrouwen merkte tijdens de zwangerschap dat ze haar baan kwijtraakte, geen promotie kreeg, of alleen terug kon keren in een lagere functie met een bijbehorend lager salaris. Het zou de Zesde Clan niets verbazen als Nederlandse werkgevers zich ongeveer hetzelfde gedragen. In februari 2012 zullen we weten of deze inschatting klopt.

VN Vrouwen houdt eerste internationale weduwendag

Van de circa 245 miljoen weduwen in de wereld leven er rond de 115 miljoen in zeer moeilijke omstandigheden, schat VN Vrouwen in. Armoede en sociale stigma’s tekenen hun leven. Daarom houdt de organisatie vandaag, 23 juni, een Internationale Weduwendag. Het is voor het eerst dat de VN op die manier aandacht besteden aan deze groep. 

De internationale dag voor weduwen maakt deel uit van een speciale campagne, waar de Zesde Clan al eerder nieuws over publiceerde. VN Vrouwen ondersteunt de komende drie jaar zelforganisaties van weduwen in allerlei landen, zoals India, en gaat onderzoek doen naar de positie van weduwen in verschillende culturen. Dit wetenschappelijk onderzoek is nodig, want er blijkt nog niet zoveel bekend te zijn over de positie in allerlei landen. Het blijft nu vaak bij anecdotes of persoonlijke verhalen van weduwen zelf, zoals deze van twee weduwen uit Togo en Mexico.

Op basis van de ervaringen van vrouwen en de resultaten van onderzoek, wil VN Vrouwen proberen discriminerende wetgeving op te heffen en schadelijke culturele praktijken om te buigen. Want iedereen verdient een plekje onder de zon. Ook weduwen.

Ontwerp een poster voor de VN

Geweld tegen vrouwen zat? Wil je op een creatieve manier verzet plegen? Doe dan nu mee aan een ontwerpwedstrijd van de Verenigde Naties. Alle inwoners van de 48 Europese landen kunnen een ontwerp indienen. De enige eis is dat het logo van de campagne ‘Geweld tegen vrouwen, nee’ erop voorkomt. Voor de rest kun je je helemaal uitleven. Je kunt jouw poster inleveren tot en met 31 mei.

Het enige verplichte onderdeel van je ontwerp is dit logo.

De ontwerpactie is bedoeld om de bewustwording rondom geweld tegen vrouwen te bevorderen. Maar voor de ontwerpers zit er ook wat in, want de prijzen liegen er niet om. De inzender van de winnende poster krijgt vijfduizend euro en mag dat bedrag in ontvangst nemen tijdens een feestelijke ceremonie in de Spaanse hoofdstad Madrid. Mensen mogen bovendien via internet stemmen welke poster zij het mooist vinden. De winnaar van die publieksprijs krijgt 1500 euro.

België pakt gender apartheid in de klas aan

Hoe vaak zeggen ouders en docenten niet tegen een jongen: ‘niet huilen, je bent toch een stoere vent?’ Het lijkt nergens over te gaan, maar samen met nog duizend andere van dit soort aanwijzingen krijgen jongens en meisjes er al vroeg ingeramd hoe ze zich dienen te gedragen. Met alle gevolgen van dien. De Belgische lerarenorganisatie Klasse wil een einde maken aan dit soort stereotiepe opvoeding. Met de campagne ‘Meisjes zijn anders, jongens ook’ wil de organisatie zowel docenten als ouders bewust maken van de manier waarop ze kinderen in een genderkeurslijf persen. En dat het ook anders kan.

Klasse wil docenten bewust maken van hun verschillende aanpak van jongens en meisjes. Zo blijkt uit onderzoeken dat leerkrachten meisjes meer herhalingsvragen stellen, terwijl jongens vaker doordenkvragen krijgen. Docenten prijzen jongens om hun intelligentie en meisjes om hun inzet. Voorlichtingsmateriaal voor vervolgopleidingen toont jongens als dokter, ingenieur en piloot, terwijl de meisjes voorbeelden zien van verpleegsters of secretaresses. Ook docenten doen mee aan die genderapartheid. Bij het begeleiden van leerlingen sturen ze jongens vaak onbewust een andere kant op dan meisjes. Hij naar de technische school, zij naar een verzorgend beroep.

Die stereotiepe benadering blijft niet zonder gevolgen. Jongens doen het wat slechter op school, maar komen vaker terecht in opleidingen met status en banen die veel verdienen. Meisjes doen het wat beter op school, maar komen daarna terecht in het roze ghetto van de slechtbetaalde dienstverlenende sector. Klasse wil docenten  een beter doordacht jongens en meisjesbeleid te laten voeren. ,,Dat wil zeggen: balanceren tussen een gelijke aanpak voor jongens en meisjes en waar mogelijk rekening houden met de verschillen,” aldus de organisatie.

Niet alleen docenten krijgen te maken met deze campagne. Klasse neemt ook de ouders mee in de bewustwording. Klasse voor Ouders confronteert 700 000 gezinnen met hun vooroordelen over meisjes en jongens. De campagne wordt ondersteund door nieuwsbrieven, filmpjes en een brochure.

Mannen die vrouwen liefhebben vechten tegen geweld

Witte Lintjes dag! Mannen staan 25 november 2010 centraal op deze internationale dag om geweld tegen vrouwen te stoppen.  Hoe kunnen mannen zich succesvol inzetten? Welke methoden hebben bewezen effect? Het bevolkingsfonds van de Verenigde Naties stelde een handboek op. Gratis te downloaden, inclusief trainingsprogramma. Voertaal is Engels. Wie liever Nederlands leest zou eens een kijkje kunnen nemen bij de site genoeg van geweld.

Genoeg van geweld richt zich onder andere op huiselijk geweld. Iets waar jaarlijks 70.000 mensen aangifte van doen, waarvan 93% vrouwen die door een man mishandeld worden. Mannen zijn dus belangrijk om te stoppen met geweld. Ze kunnen op de site genoeg van geweld een test invullen om te bepalen of agressie in hun relaties met vrouwen een probleem is ja of nee. Ze kunnen ook ervaringen lezen van andere mannen. Zoals Hans, die vond dat het allemaal  best wel meeviel:

“Het valt wel mee, ik vind mezelf niet echt een mishandelaar… Ik heb een goeie baan, ben nog nooit met de politie in contact geweest, heb een leuk sociaal leven, en ineens wil mijn vrouw bij me weg als ik haar niet beter ga behandelen. Ik mishandel haar niet, maar ik probeer haar wel de baas te zijn en wil alles bepalen. En ik voel de behoefte om haar te slaan als ze niet luistert. Ik weet wel dat ik soms te snel kwaad word. Als ik er niks aan verander, weet ik zeker dat ze een keer bij me weggaat.” Hans

De site is ook eerlijk over wat geweld tegen vrouwen oplevert, en wat het kost. Dat klinkt nogal eng economisch, maar mensen ondernemen acties meestal omdat het op de een of andere manier nut heeft voor henzelf. Mannen die vrouwen intimideren, kunnen dat doen omdat ze dan hun zin krijgen, zodat helder blijft wie de baas is in de verhouding, of omdat ze spanningen kwijt raken door zichzelf af te reageren op een ander.

Helaas kost het mannen ook het een en ander: ze verliezen het respect en vertrouwen van vrouwen, gaan zich schamen, of kunnen bang worden dat hun vriendin andere mannen leuker gaat vinden. Mannen moeten, kortom, nadenken over wat ze doen, en waarom ze dat doen, en of ze die keuze nog steeds maken als ze alles op een rijtje zetten.

Mannen die vrouwen respecteren en liefhebben kunnen zich ook aansluiten bij We Can, een internationale campagne tegen geweld die ook in Nederland actief is. Vanaf vandaag tot volgende week donderdag houdt We Can allerlei extra acties. Allerlei landelijke organisaties, zoals vakbond FNV en Oxfam/NOVIB, sluiten zich bij de actieweek aan. De problemen zijn groot, er is genoeg te doen, en er is voldoende steun om in actie te komen. Mannen, waar wachten jullie op?

Helden dragen een wit lintje op 25 november

De Zesde Clan las over een geweldig initiatief van mannen die geweld tegen vrouwen zat zijn. Internationaal geldt 25 november als de dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen. Canadese mannen grepen die datum aan om witte lintjes te dragen, als een teken dat ze zich bewust zijn van de gevaren waar vrouwen aan bloot staan puur omdat ze vrouw zijn. Het blijft niet bij een symbolische handeling alleen. De campagne roept mannen op om liefhebbende partners te zijn, duidelijk stelling te nemen tegen geweld, en een voorbeeld te zijn voor anderen. Kortom, helden zijn het.

Belgische campagneposter voor Witte Lintjes dag 2008.

De mannen kwamen tot hun actie na een moordpartij aan de universiteit van Montreal, in 1991. Een schutter stuurde eerst alle mannen de klas uit en schoot daarna veertien vrouwen neer. De vrouwenhaat spatte er vanaf. Geschokt en onder de indruk besloten mannen iedere 25 november een wit lintje te dragen en na te denken wat hun rol is in geweld en het tegengaan daarvan. Inmiddels is de witte lintjes actie een begrip in Canada, met een uitgebreide campagnesite en suggesties om in woord en daad je betrokkenheid te tonen.

Googelen op witte lintjes campagne 2010 wijst uit dat vooral België actief is.  Documentatiecentrum Rosa geeft meer informatie, inclusief acties en activiteiten in Vlaanderen en Belgisch Limburg. Voor Nederland kon de Zesde Clan geen berichten ontdekken. Blijkbaar is de witte lintjes beweging nog niet tot ons land doorgedrongen. Geen nood, eens moet de eerste keer zijn. Lees je dit blog, voel je je geïnspireerd? Doe dan 25 november mee en laat zien dat je geweld tegen vrouwen afkeurt.

Veertienjarige begint campagne ‘Ik ben een feministe, want…’

Facebook mag dan begonnen zijn als een grootschalige Harvard-versie van het hete meiden lijstje van de heren van PricewaterhouseCoopers, maar het biedt inmiddels geweldig subversieve mogelijkheden, signaleert Ms Blog. Het tijdschrift besteedt aandacht aan een veertienjarig Amerikaans meisje, Nathalie Hart. Ze werd het zat om steeds te horen ‘tsja, ik ben geen feministe hoor, maar…’ Ze begon een campagne op Facebook. Daarin keert ze de verontschuldigende formule om en maakt er een strijdkreet van: ‘ik ben een feministe, want’.

Onder het motto ‘Reclaim the name’ kan iedereen op de Facebook pagina van Hart de redenen opgeven waarom je jezelf een feminist vindt. Of je man of vrouw bent maakt niet uit, en wat de reden ook is, je kunt het kwijt op die pagina. Als je hier klikt kom je op een beginscherm van Facebook Nederland, met links op de pagina de verwijzing naar de campagne.

Op Ms weblog schrijft Nathalie Hart onder andere:  

The idea was to remove any damning myths associated with the feminist movement by coming out, loud and proud, about the reality of what being a feminist really means. In that way we can recognize our shared ‘herstory’ and remember that only the day we stop listening and learning is the day the movement truly dies.

Geweldige meid, geweldige campagne. Sluit je aan!

Republikeinen en media tonen vrouwenhaat in verkiezingstijd

Sinds presidentskandidate Hillary Clinton te horen kreeg dat ze overhemden moest strijken, letten mensen beter op de seksistische tendenzen bij verkiezingen in de Verenigde Staten. Die analisten kunnen hun lol op. Want steeds meer kandidaten, kranten en campagnes zijn de laatste tijd nogal heftig in hun pogingen om vrouwen onder de duim te houden. Onder andere Amanda Marcotte kan in de engelse krant The Guardian moeiteloos het ene na het andere incident opsommen waaruit vrouwenhaat blijkt. Ook campagnesite Name it Change it vult het bijbehorende blog met talloze seksistische uitlatingen in kranten en televisieprogramma’s.

Het overzicht in de Guardian richt zich vooral op standpunten van kandidaten en voorvallen tijdens politieke bijeenkomsten. Zoals conservatieve Republikeinse mannen die een tengere vrouw in elkaar meppen en daar de vrouw de schuld van geven, omdat zij de heren geprovoceerd zou hebben. Helaas is alles vastgelegd op video, dus die vlieger gaat niet op. Ook bespreekt Marcotte de standpunten van diverse kandidaten. Zo pleiten verdacht veel rechtse republikeinen voor een verbod op abortus, ook als de oorzaak is gelegen in verkrachting of incest. Terwijl ze aan de andere kant ook allerlei voorzieningen voor moeders van jonge kinderen willen afbreken. Kind of geen kind, je bent als vrouw altijd de klos.

Het overzicht van Name it Change it richt zich meer op de media. Die blijken vrouwelijke kandidaten nog steeds heel anders te benaderen dan mannelijke. Zo vindt de gezaghebbende krant New York Times de kleding van de vrouwen belangrijker dan hun politieke standpunten, en gebruikte David Letterman zijn goed bekeken talkshow om de democrate Nancy Pelosi eens even flink onderuit te halen vanwege haar vrouwzijn. Niet alleen Name It Change It stels seksisme aan de kaak. Ook traditionele media besteden steeds vaker openlijk aandacht aan dit probleem. ABCnews valt dit soort dingen op, en de Weekly Standard noemde het woord vrouwenhaar zelfs expliciet in een kop boven een artikel.

Die alertheid op seksisme is fijn, maar verklaart nog niet waarom vrouwenhaat zo’n duistere onderstroom vormt bij deze tussentijdse verkiezingen. Marcotte denkt dat de veranderende rol van vrouwen in de Amerikaanse samenleving de aanleiding is. Met name conservatieven maken zich ongerust: de toegenomen zichtbaarheid en invloed van vrouwen zou ten koste gaan van mannen, de mannelijkheid wordt bedreigd, etc. Marcotte constateert dat conservatieve kandidates zoals Palin op die onzekerheden inspelen. Ze beschuldigen hun mannelijke concurrenten ervan dat die geen ballen hebben. Kortom ‘stem op mij want die mannen zijn mietjes’. Fijn, zo’n toonzetting.

De sterke onderstroom van vrouwenhaat is niet het enige probleem waar Amerikanen mee worstelen. De gehele sfeer wordt negatief gekleurd door schreeuwlelijken, opruiende taal, verwijten en beschuldigingen die iedere grond missen. Het brulapengedrag in de politiek en de media leidde ertoe dat nota bene een komiek van de Daily Show een mars voor het herstel van het gezonde verstand organiseerde. Duizenden en nog eens duizenden mensen woonden het evenement bij, beschrijft onder andere salon.com.

De mars is niet politiek bedoeld. Op zijn website schrijft Stewart van de Daily Show dat hij het protest organiseerde omdat schreeuwen vervelend  en contraproductief is, en bovendien slecht voor je keel. Maar natuurlijk krijgt zo’n actie een politieke lading in tijden van verkiezingen. Misschien helpt het om mensen weer na te laten denken voordat ze iets roepen. Dat zou ook de vrouwen kunnen helpen, die nog steeds bloot staan aan seksistische media en standpunten die een directe bedreiging vormen voor de autonomie en het recht op zelfbeschikking van vrouwen.

We Can wil geweld tegen vrouwen stoppen

Iedereen kan geweld tegen vrouwen stoppen, en daar hoef je echt niet je hele leven voor om te gooien. Alert reageren als mensen in je omgeving minachtend met vrouwen omgaan, of gerichter een buurvrouw helpen die mishandeld wordt, kan al veel schelen. Dat is het uitgangspunt van de campagne ‘We Can’.

Onder andere kenniscentrum E-Quality steunt deze campagne. We Can bestaat sinds 2004 en ontstond in Bangladesh. De campagne richt zich op gewone mannen en vrouwen die willen dat de helft van de wereldbevolking met evenveel respect wordt behandeld als de andere helft. In 2007 maakte We Can in Canada haar debuut, en na een voorbereidingstijd is nu Nederland aan de beurt. Onder andere FNV voorvrouw Agnes Jongerius en cabaretière Sara Kroos gingen je al voor, dus aarzel niet.

Op de site kan iedereen een kleine test doen om na te gaan of ook jij iemand bent die zich inzet voor verandering. Als voorstander van verandering neem je openlijk een standpunt in, accepteer je in je eigen omgeving geen geweld tegen vrouwen – ook geen verbale intimidatie of gedoe op straat – en zet je je in om bij jezelf en anderen een andere houding te bewerkstelligen. Als steeds meer mensen iets doen wanneer een vrouw in moeilijkheden verkeert, wordt het lastiger om vrouwen het leven zuur te maken, is het idee. En iedereen kan daar vandaag mee beginnen, met iets kleins.

Ben jij zo’n Changemaker? Met een korte test weet je het. De organisatie stelt allerlei materialen en ideeen voor acties ter beschikking, en houdt gratis workshops om mensen op ideeen te brengen en te helpen weerbaarder te worden. Want niet meer zwijgen maar iets zeggen als mannen luid lachend een vleeskeuring op vrouwen toepassen, vergt moed, en wat goede gesprekstechnieken. Dat valt gelukkig allemaal te leren.

Meer informatie of vragen? Neem contact op met Nicole Doornink (info@wecan.nl of  030 789 20 85).

Zonder titel

Zonder titel