Tag Archives: bruidsschat

India vecht tegen bruidsschat

Officieel mogen families in India geen bruidsschat eisen, maar de praktijk is weerbarstig. Vrouwen die een dochter baren krijgen er van langs, en gezinnen die een dochter uithuwelijken moeten krom liggen om geldbedragen en goederen zoals koelkasten en televisies te geven. Er komt echter steeds meer verzet tegen deze praktijk. In Moslim-kringen ontstond een nieuw initiatief, de Dahez Roko Abhiyan (DRA). Deze Stop Bruidsschat- organisatie koppelt mannen en vrouwen aan families die bewust afzien van de betaling.

De traditie van de bruidsschat verandert dochters in schadeposten. Eenmaal in het huis van de bruidegom krijgen ze vaak een slechte behandeling. Als hun familie de bruidsprijs niet kan betalen, neemt de familie van de bruidegom bijvoorbeeld wraak op haar. Jaarlijks registreert de Indiase overheid 8000 sterfgevallen, waarbij de dood van de vrouw te maken had met ruzies over de bruidsprijs. Onnodig te zeggen dat het aantal doden in werkelijkheid veel hoger ligt. Sommige deskundigen stellen dat er ieder uur een vrouw sterft vanwege toestanden rond de bruidsschat.

Omdat families zo zwaar de klos zijn als er een dochter komt, leidt de bruidsschat ook tot het aborteren van foetussen. Zodra een gezin er achter komt dat een vrouw zwanger is van een meisje, staan vrouwen onder zware druk om de zwangere naar een kliniek te brengen om het probleem op te lossen. Deze praktijk hangt samen met een algemene minachting voor vrouwen. Zonen geven status en bovendien brengen ze geld in en een gratis voetveeg en werkkracht binnen als hij trouwt.

De overheid begon het probleem van de bruidsschat serieus te nemen en lanceerde campagnes. Zo zagen bezoekers van bioscopen vorig jaar filmpjes, waarin een gemeen kijkende vrouw de kijkers eraan herinnert dat zij in feite voor hun zoon betaalde met haar bruidsschat. Ze kocht hem, hij is nu haar eigendom, ze kan met hem doen wat ze wil. Ieieieieieieiiek!!!! Daarnaast lanceerden activisten Angry Brides, een game om op je smartphone te spelen en tegelijkertijd de boodschap te krijgen dat je vrouwen niet voor een prijs moet verhandelen.

De DRA pakt de zaken op een andere manier aan. Medewerkers van deze campagne bezoeken in Moslim kringen families en bespreken de praktijk van de bruidsschat met hen. Ze proberen gezinnen ertoe te bewegen af te zien van het vragen of betalen van een bruidsprijs. Ook brengt de organisatie trouwlustigen bij elkaar. Zo ontstaan huwelijken waarbij beide families uitspreken dat ze afzien van een bruidsschat. Ook geven families soms een bruidsschat terug, als die in het verleden betaald was.

In sommige regio’s kelderde de bruidsschat-eis van bijna iedereen, naar 5%. Hindoeistische families kregen lucht van de succesvolle campagne en willen kijken of deze aanpak ook in hun milieu werkt. De DRA campagneleden hopen dat de praktijk snel verleden tijd wordt:

“Our DRA came up as an experiment among Muslims. The campaign has met with massive success. Now, we will be happier if we see it spread among Hindus as well,” he said. “We know parents of girls in Hindu society also suffer because of the pressure of dowry. How happy they would be if the practice were abolished.”

De Gereedschapskist: of je maakt er een spelletje van

Misstanden? Vervelende ervaringen? Maak er een spelletje van! Op de computer of de mobiele telefoon kun je je gerechtvaardigde, logische woede vormgeven in een digitaal spel. Maar ook gewone commerciële games kunnen onverwachtse bevrijdende effecten hebben op vrouwen.

Laten we eerst kijken bij computerspelletjes als verzet. Neem India. In geval van huwelijksplannen vragen families geld en goederen aan de familie van de bruid, als dank voor het overnemen van hun waardeloze dochter. Vaak voelen de families van de bruidegom zich niet voldoende gecompenseerd voor deze opoffering. Ze vernederen en mishandelen de bruid. Of mevrouw krijgt een ongelukje achter het fornuis als ze niet voldoende geld oplevert of te lang wacht met het baren van zonen.

Uit woede over deze sociale misstanden lanceerde een datingorganisatie het spel Angry Brides. A la Angry Birds kunnen spelers met een katapult schieten. Maar in plaats van sjagerijnige vogels die varkentjes molesteren, kan de speler nu deegrollers, slippers en pannen smijten naar kerels die veel te veel geld vragen. Bij iedere rake klap verminderen de eisen van de aanstaande bruidegom.

Het spel, als applicatie te downloaden en spelen via een opengestelde Facebook pagina, komt uit de koker van Shaadia, een engelstalige datingsite. Shaadia verklaart dat de organisatie gelooft in liefde en huwelijken waar respect en genegenheid de boventoon voeren. In die wereld is geen plaats voor bruidsschatten eisen. Daarom is de slogan van het spel ook: ‘een vrouw geeft kracht, zorg en alle liefde die je nodig hebt, geen bruidsschat’.

Andere computerspelletjes laten je het effect voelen van alledaagse problemen. Zo komt het veel te vaak voor dat vrouwen door wildvreemden op straat aangesproken worden. Soms grappig en complimenteus, maar soms ook agressief, vijandig en op een onaangename seksuele manier. Hoe voelt dat, wat moet je doen? Het leidde tot Hey Baby, een spel waarin je als vrouw door straten en parken dwaalt en constant aangesproken wordt. Je kunt kiezen of je rustig reageert of een geweer tevoorschijn haalt en mensen overhoop knalt, maar wat er ook gebeurt, je blijft rondlopen en het aanspreken houdt niet op, nooit. Het spel is een soort feministische first person shooter én performance stuk ineen.

Bewustwording komt ook op gang met een app die je laat raden of een bepaald salaris voor bepaald werk het gemiddelde loon is van mannen of van vrouwen. Het Amerikaanse ministerie van werkgelegenheid liet dit type spelletje ontwikkelen ter gelegenheid van Equal Pay Day. Dat is de dag in het nieuwe jaar, waarop vrouwen eindelijk aan het salaris komen wat hun mannelijke collega op 31 december van het jaar daarvoor al had binnengeharkt.

Naast dit type activistische spelletjes, die een politiek doel voor ogen hebben, kun je natuurlijk ook gewone games spelen. De markt biedt zat vrouwenhaat, in de vorm van games zoals Duke Nukem. Slimmere bedrijven brengen echter ook games uit die vrouwelijke personages serieus nemen en een belangrijke rol of de hoofdrol geven. Dat kan onbedoeld een bevrijdend effect hebben. Verschillende fans maakten lijstjes van computerspelletjes die zijzelf als feministisch ervaren. Zoals deze, met grote uitgaven zoals Portal, Dreamfall, Tomb Raider en Beyond Good & Evil. Een gamer bekende zelfs dat Beyond Good&Evil een feministe van haar maakte.

De ‘female Shepard’, FemShep voor fans, beeld uit Mass Effect 3.

Als een spel je laat kiezen of je als man of als vrouw speelt, is de kans bovendien groot dat gamers helemaal blij worden van een sterke vrouw die het spel draagt. Een personage zoals Shepard uit de Mass Effect serie, functioneert in vrouwelijke gedaante als een voorbeeld voor spelers en speelsters:

FemShep doesn’t simper, her chest doesn’t need it’s own Mass Effect Field just so she can walk upright, and her armor covers every damn inch of her. At the same time, I love that the game addresses the fact that she IS a woman, and that while her crew might not think it an issue, there’s always some jackass that can’t see past the boobs to the gun (Harkin in ME1 and the Blue Suns recruiter on Omega in ME2)- but she can handle them, too.

Kijk, met zo iemand wil je je wel in gevaarlijke avonturen begeven. En het leuke is: zowel vrouwen als mannen staan graag in haar schoenen. En kunnen op die manier wennen aan een vrouw die 1. geen lustobject is 2. de leiding heeft en 3. het spl draagt. Ze is in het spel een militair. Ze doet wat militairen doen, als professional. Het is vanzelfsprekend. Dat soort leermomenten kun je niet vaak genoeg hebben.

Vrouwen vechten terug

Wereldwijd staan vrouwen er niet zo goed voor. Zo heeft een verkrachte Afghaanse vrouw twee keuzes: 12 jaar de cel in, of trouwen met haar verkrachter – en dan vaak alsnog enorme persoonlijke veiligheidsrisico’s lopen. Echter, geef vrouwen een klein beetje ruimte, en ze vechten terug. De Zesde Clan kwam de afgelopen weken een aantal inspirerende voorbeelden tegen. Hoort zegt het voort….

  • Een bruidsschat eisen is verboden in Bangladesh. Dat weerhoudt families er echter niet van alsnog geld en goederen van een vrouw of haar familie te eisen. Farzana Yasmin pikte dat gedrag niet. Tien minuten na haar huwelijk vroeg ze een scheiding aan omdat haar kersverse echtgenoot een bruidsschat eiste. Voor zover bekend is Yasmin de eerste vrouw in Bangladesh die zo publiekelijk een principieel standpunt inneemt tegen de bruidsschat.
  • Naar school gaan. Het lijkt zo gewoon, maar in Pakistan staan meisjes bloot aan bomaanslagen als ze iets willen leren. De Taliban zijn namelijk erg sterk in dit land. En zij zijn erop tegen als meisjes zich intellectueel ontwikkelen. Ondanks de gevaren blijven meisjes echter naar school gaan: ,,”We are braver than the Taliban,” said Hasina Quraish, 10, who wants to be a college lecturer. “They are brutal people, not good Muslims.”
  • Vrouwenhandel is geen ver van je bed show. Het komt helaas gewoon voor in Nederland, en volgens onderzoeksjournaliste Maria Genova doen instanties en overheden veel te weinig om deze misstand aan te pakken. Genova schreef een zwartboek over mensenhandel en bood dat gisteren aan bij de Tweede Kamer.
  • Voor de tweede keer in de geschiedenis heeft Canada een vrouw als hoofd van een provincie. Kathy Dunderdale versloeg alle concurrentie en staat nu aan het hoofd van Newfoundland en Labrador. Ze had niet verwacht dat het twintig jaar zou duren voordat er opnieuw een vrouw op die functie zou komen. Dunderdale wil haar overwinning onder andere  gebruiken om de positie van vrouwen in de politiek te versterken: ,,These things aren’t a matter of evolution,” she said. “A lot of people think that they are, and yet gains made by women over the years have been hard-fought and won. And that continues.”
  • De mansplainer! Hij is er nog steeds, en nog steeds staan vrouwen op om dit soort mannen te zeggen dat ze maar ergens anders naartoe moeten met hun neerbuigende  betweterigheid.
  • Een Canadese non begon een opvanghuis voor vrouwen in Winnipeg. Het gaat om bijvoorbeeld vluchtelingen en asielzoekers, of vrouwen die dakloos raakten. De motivatie van de inmiddels 65-jarige is eenvoudig: ,,If you have a safe home, then everything else makes sense. You can build on that. If we don’t have a place to go home tonight it doesn’t matter what resources are available.”

Inderdaad: