Tag Archives: boze feministen

De boel stagneert, laten we maar ophouden. Huh?!?

Wat is er gebeurd met De Volkskrant? In de herinnering van de Zesde Clan was dat altijd een progressief dagblad. Hebben aliens leden van de redactie ontvoerd en hun hersenen vervangen door het brein van een ultra neoliberale bankier? Want terwijl de krant meldt dat de loonkloof tussen man en vrouw toenam van 16 naar 18 procent, geeft diezelfde krant uitgerekend rond 8 maart volop ruimte aan een uitgeblust stukje met de strekking  laten we internationale vrouwendag maar afschaffen. Huh?!?

Als je de berichtgeving rondom Internationale Vrouwendag leest, is het juist tijd voor opstand. Wereldwijd maken vrouwen nog geen twintig procent van de parlementariërs uit. Waarmee de helft van de bevolking dus onvoldoende vertegenwoordigd is in een democratie. Wereldwijd komen de ergste vormen van armoede voor onder vrouwen. Kleine kredieten helpen weinig om hun structurele achterstandspositie op te lossen.

Dichter bij huis gaat het ook mis. Op het werk bijvoorbeeld. In België ontvangt een man in een kaderfunctie duizend euro meer dan zijn vrouwelijke collega. Wil je als vrouw weten hoe het voelt om structureel meer te verdienen dan een man met hetzelfde beroep, dan lukt dat alleen als je pornoactrice wil worden. Hetzelfde geldt voor Nederland, waar bijvoorbeeld mannelijke managers 14% meer loon ontvangen dan vrouwelijke collega’s.

De reactie? Impliciet, namelijk door uitgerekend nu een opiniestuk te plaatsen, steunt De Volkskrant de boodschap dat we Internationale Vrouwendag voortaan maar over moeten slaan. Het heeft toch geen zin. Bepaalde thema’s leven toch niet. Nee, wat we moeten doen is dit:

Pas als politici, burgers, bedrijven en ondernemers zich er echt druk om maken heeft het zin om een Internationale Vrouwendag te organiseren. Zonder draagvlak onder deze groepen zal het nooit wat worden met topvrouwen in Nederland. Tot die tijd blijft het een terugkerende dag met activiteiten voor een kleine club geïnteresseerden.

Oh, dus dát doen we fout. We gaan door, terwijl bedrijven niet op ons zitten te wachten. Excuses! Het spijt ons ontzettend! Laat u zich vooral niet door ons ontrieven. Ga rustig door met de man als norm nemen zodra het over burgers en politiek gaat. We zullen u niet storen terwijl u vrouwen uitsluit, onderbetaalt en ontslaat zodra we het wagen zwanger te raken. Inderdaad, de boel stagneert, en de enige juiste reactie is dan het moede hoofd buigen, op de bank neerploffen en langs alle zeshonderd digitale televisiekanalen zappen.

Zeg Volkskrant, sinds wanneer was internationale vrouwendag bedoeld om braaf te wachten totdat de omgeving mee wil werken? Het feminisme roeide en roeit altijd tegen de stroom in, vechtend tegen de illusie dat we leven in een rechtvaardige wereld. Er is iets heel anders nodig. Zoals de Engelse feministe Laurie Penny schrijft: anno 2012 wordt het hoog tijd, niet om internationale vrouwendag over te slaan, maar om opnieuw flink kwaad te worden:

Like the suffragettes and socialists who called the first International Women’s Day over a century ago, women who believe in a better world are going to have to start thinking in deeds, not words. With women under attack financially, socially and sexually across the developed and developing world, with assaults on jobs, welfare, childcare, contraception and the right to choose, the time for polite conversation is over. It’s time for anger. It’s time for daring, direct action, big demands, big dreams.  […]  Fewer business lunches, more throwing punches. Of course, there will be consequences. Those large armed men aren’t just there for decoration, and the suffragettes who had their breasts twisted and their bones broken in prison 101 years ago knew that full well. But they also knew what we must now begin to remember – that the consequences of staying quiet and ladylike are always far more serious.

UPDATE: wacht, behalve opgeven kunnen we natuurlijk ook vluchten. Wie vooruit wil komen op het werk kan het beste naar Jamaica vliegen. Wie van z’n vrije tijd wil genieten kan in de buurt blijven, want dan is Denemarken de beste keuze.

Mannen en hun angst voor een feministische dialoog

Toeval of niet? Heeft de Zesde Clan net een fel stuk getikt over de neerbuigende verhalen over vrouwen die geheel vrijwillig zelf kiezen voor onbetaald toiletten schoonmaken thuis, komt er een prachtig stuk van de mannelijke feminist Hugo Schwyzer. In de V.S. een bekende spreker, universitair docent, en medewerker van het Good Man Project. Deze laatste activiteit heeft hij echter neergelegd omdat er binnen de mannenbeweging steeds meer een sfeer ontstond van ‘boze feministen doen naar tegen mannen’. Iets waar de Zesde Clan ook op gezette tijden van wordt beticht. Net als de Zesde Clan wijst ook Schwyzer deze ‘ o wat doen die feministen naar’ houding af.

Schwyzer stopte nadat een leider van het mannenproject in eigen artikelen en Twitterberichten feministische opiniemakers neerhaalde als vijandige vrouwen die mannen verbaal in elkaar zouden slaan. Zonder met echte argumenten te komen. Toen vrouwen kritisch reageerden, sprak de site al snel van The Wrath of the Feminists, een taalgebruik waarbij apocalyptische beelden opdoemen, van schuimbekkende dragonders die met opgeheven zwaard op je af stormen etc. Het is oorlog! Die enge wijven zijn aan de winnende hand! Mannen, zoek dekking!!!

(Terzijde: in het echte leven is het eerder andersom. Een vrouw schrijft iets op internet en wordt stelselmatig, aantoonbaar en bewijsbaar bedolven onder de shit van internettrollen. Dat is nog eens intimidatie, inclusief bedreigingen en oproepen tot het verkrachten van de schrijfster. Ook dit geweld houdt vrouwen tegen om zich te uiten. Zie verder: men call me things)

Schwyzer, en met hem andere kritische geesten, zien iets heel anders. Zij herkennen in het vrouwen behandelen mannen zo naar-verhaal van het Good Men Project de retorische truc van gaslighting. Dat is een term om te omschrijven dat iemand hem onwelgevallige argumenten onder de tafel probeert te vegen, te neutraliseren, door de ander af te schilderen als overgevoelig en/of hysterisch. Zo, ze is te boos naar onze smaak, haar toon is verkeerd, ze is gek! Klaar, discussie gesloten. Schwyzer ziet dit terug bij zijn inmiddels ex-collega’s van het Good Man Project en moet er niks van hebben:

There’s a conscious purpose to this sort of behavior.  Joking about getting pelted (or putting on the football helmet) sends a message to women in the classroom – and online: “Tone it down.  Take care of the men and their feelings.  Don’t scare them off, because too much impassioned feminism is scary for guys.”  And you know, as exasperating as it is, this kind of silencing language almost always works. Time and again, I’ve seen it work to silence women in the classroom, or at least cause them to worry about how to phrase things “just right” so as to protect the guys and their feelings.  It’s a key anti-feminist strategy, even if that isn’t the actual intent of the men doing it — it forces women to become conscious caretakers of their male peers by subduing their own frustration and anger.   It reminds young women that they should strive to avoid being one of those “angry feminists” who (literally) scares men off and drives them away

Inderdaad.Het is een van de redenen waarom het feminisme zo’n slecht imago heeft gekregen en waarom je zo vaak van een vrouw hoort ‘ik ben geen feministe hoor, maar…’ en dan volgt er iets wat superfeministisch is, zoals de eis om hetzelfde salaris te ontvangen voor hetzelfde werk. Anno 2011 nog steeds geen vanzelfsprekendheid, niet in Nederland en niet daarbuiten.

De strategie is extra naar omdat iemand die bepaalde privileges heeft, dat zelf niet altijd ziet. Degene die buiten gesloten werd, ziet de ongelijkheid echter des te scherper. Dat heeft gevolgen voor discussies over feminisme, signaleert Schwyzer:

…when men and women argue about gender justice, women are more likely to have insights that men have missed.  Here’s the basic axiom: power conceals itself from those who possess it. And the corollary is that privilege is revealed more clearly to those who don’t have it.  When a man and a woman are arguing about feminism – and the women involved happen to be feminists and the man happens to be an affluent white dude – the chances that he’s the one from whom the truth is more obscured is very high indeed.

Schwyzer ziet een uitweg. Het tegenovergestelde van een man is naar zijn mening niet een vrouw, maar een jongen. Volwassen mannen moeten wat hem betreft ophouden zich kinderachtig en verongelukt te gedragen, en hun verantwoordelijkheid nemen. Alleen dan kunnen ze loskomen van de ‘enge feministen zeggen nare dingen’ mentaliteit:

I believe we live in a culture where too few adult males assert the grown-up virtues of self-control, responsibility, and manifested empathy.  Being “manly” is less about traditional machismo than it is about what the Apostle Paul calls the putting away of childish things.  And one of those childish things adult men put away is the need to deflect, belittle, or exaggerate women’s anger.

Wat zal 2012 een prachtig jaar worden, als meer mannen deze volwassen houding aan kunnen nemen. Kritisch naar zichzelf kijken, kritisch opletten hoe ze vrouwen behandelen, niet verkrachten, niet slaan, en eens een keer luisteren naar wat een vrouw zegt, omdat de kans groot is dat als het gaat om gender en machtsverschillen, zij daar meer over weet dan hij. Dan kunnen we de idealen van de Man Vrouw Maatschappij van Joke Smit en collega’s ook uit de schuur halen, afstoffen en glimmend en wel in onze huiskamer zetten, naast de kerstboom, zodat iedereen er plezier aan beleeft.

Fijne en vredige kerstdagen allemaal!