Tag Archives: boycot

Mannen zeggen nee tegen mannenpanel

Organiseer je een evenement zonder vrouwelijke sprekers? Dan wordt de kans steeds groter dat de door jou uitgenodigde man ‘nee’ zegt en voor de eer bedankt. Steeds meer sprekers ondertekenen het manifest ‘zeg nee tegen een mannenpanel‘. De vrijwillige verklaring is een initiatief van media-deskundigen Janneke van Heugten, Petra Stienen en Marga Miltenburg. Louter blanke mannen bieden levert steeds meer schaamte op, signaleert Van Heugten. Een goed teken, want die schaamte is een belangrijke voorwaarde voor sociale omwentelingen. Het kan écht niet meer.

De drie vrouwen volgen met hun initiatief voorbeelden uit landen , waar soortgelijke protesten ontstonden. Vanuit de hoek van feministische filosofen ontstond bijvoorbeeld de ‘Gendered Conference Campaign‘. De campagne stelt eenzijdig samengestelde congressen aan de kaak en geeft organisatoren tips om meer diversiteit te bereiken. In het verlengde daarvan ontstonden Tumblrs die bijhouden hoeveel congressen louter mannen bieden. Ook begonnen mannelijke sprekers publiekelijk te verklaren dat zij niet meer meedoen als al hun mede-sprekers man zijn, en vaak ook nog blanke mannen.

Dat heeft effect. Magazine Quartz signaleerde vorig jaar dat deze boycot momentum krijgt en organisatoren er toe aan zet hun onbewuste vooroordelen en discriminatoire selectieprocessen aan te pakken. Zelfs de Verenigde Naties doen inmiddels mee aan het boycotten van de mannelijke monocultuur bij congressen en evenementen.

Ook in Nederland komt er steeds meer kritiek op situaties waarbij mannen met andere mannen over allerlei onderwerpen praten. Ikzelf doe dit ook, heel recent nog met een festival over economie en filosofie. Ikzelf kreeg geen reactie, maar de Nederlandse tak van een organisatie voor feministische filosofen, SWIP Nederland, wél. Zij kregen de gebruikelijke smoesjes te horen. Zoals: de organisatoren wilden alleen op kwaliteit letten. O ja, en geheel toevallig leidde dat tot allemaal blanke mannen. Waarna de aap uit de mouw kwam: het kan de organisatie niet schelen dat ze een mannelijke monocultuur bevorderen. Diversiteit? Boeien!

Helder! Werk aan de winkel! Ook voor mannen. In Nederland gaven tot nu toe prominente sprekers zoals Wim Pijbes, Frénk van der Linden, Pieter Hilhorst, Alexander Rinnooy Kan, en Thom de Graaf aan dat zij congressen en mediaoptredens zullen weigeren, als er alleen mannen zijn uitgenodigd. Dat is een krachtig signaal.

Een ander winstpunt is dat de boycot aan het licht brengt hoe incestueus het sprekerscircuit er in veel landen uit ziet. Zo kondigden vijf Australische sprekers vorig jaar aan dat zij mannenpanels voortaan weigeren. Ze voegden daar aan toe dat zij met hun groepje een groot deel van de markt domineren:

The men—Matt Church, Jason Fox, Adam Fraser, Dan Gregory, and Darren Hill—are researchers and lecturers in leadership, performance, motivation, and self-help. “The five of us are arguably the most booked speakers in the conference industry and that gives us a certain amount of power in the conversation,” Dan Gregory, a behavioral researcher, told the Sydney Morning Herald.

Top dat mannen zich bij ons vrouwen aansluiten in de roep om meer diversiteit. Er moet een einde komen aan dat ons-kent-ons circuit en organisatoren die steeds dezelfde mannelijke sprekers uitnodigen en alle andere mogelijke sprekers niet zien staan. Hoe meer mensen eisen dat vrouwen en mensen met een gekleurde huid een plek aan tafel krijgen, hoe groter de kans dat de situatie in sprekersland verbetert.

Advertenties

Mad Max ontdekt het feminisme

Kom voor de feministische empowerment, blijf voor de opgepimpte nachtmerrieachtige voertuigen, juichen internetmagazines zoals Slate.com. De film die zulke lovende kritieken krijgt? Mad Max, Fury Road. Recensenten beoordelen de film zeer positief, en tonen zich regelmatig blij verrast dat vrouwen in deze op het oog nogal macho film zo’n prominente rol spelen. Naast Max heeft Furiosa (Charlize Theron) namelijk een hoofdrol als een eenarmige vrouw die seksslavinnen redt uit handen van de slechterik van dienst.

Dat het zo opvalt als een film vrouwen centraal stelt en vrouwen andere vrouwen laat redden, zegt iets over de algemene situatie in Hollywood. Deze Amerikaanse filmindustrie marginaliseert vrouwen zo structureel, dat de American Civil Liberties Union (ACLU) inmiddels officieel om een juridisch onderzoek heeft gevraagd.

Zo niet bij Mad Max. Regisseur George Miller doet niet aan het marginaliseren van vrouwen. Hij schakelde voor Fury Road zelfs toneelschrijfster Eve Ensler in (bekend van De Vaginamonologen) om op een eerlijke manier te tonen hoe vrouwen kunnen reageren op seksuele trauma’s. Furiosa draagt het verhaal, signaleren recensies. En ze staat niet alleen. Op een gegeven moment krijgt ze steun van een groep vrouwen, die op hun manier vechten om te overleven in een vijandige wereld.

Dit alles leidt tot omschrijvingen van de film als een 21ste eeuwse feministische versie van John Ford’s klassieker Stagecoach, met Theron als een feministische krijgster in een feministische actiefilm. Natuurlijk leidt het f-woord prompt tot verzet. De woorden ‘feministische propaganda’ vielen – ja, het is propaganda, oordeelt de National Post, maar alleen als je een internettrol bent:

To these men, strong women represent a loss of their power or control — or maybe even the fear of being left behind altogether. So they act out, bullying those who champion equality and the right not to treat others as sub-human, instead of listening, making room, or even saying they’re sorry.

Desondanks, of juist daarom, roepen mannenrechtenactivisten inmiddels op tot een boycot. Ze vinden dat de aandacht voor vrouwelijke personages het actiegenre voor eeuwig verpest. Bovendien, niemand geeft Mad Max bevelen, zeker niet een of ander stom wijf. Daarnaast is het gewoon afschuwelijk als een film vrouwen als mensen ziet. Echt, de horror!!!

Weblog We Hunted the Mammoth heeft nog veel meer voorbeelden van dit type kritiek. Helaas voor hen vatten veel mensen hun oproep tot een boycot juist op als een extra reden om de film te zien. Bonus: deze mannen zetten zichzelf voor schut als hypocriet. Als feministen kritiek hebben luidt de reactie vaak ‘zeur niet, ’t is maar een film’. Nu de rollen omgedraaid zijn, is prompt het huis te klein:

… by admitting they’re threatened by Charlize Theron and Emilia Clarke’s bad-assery, Clarey and his commenters are also agreeing that the media we consume and the stories we tell are hugely important. Thanks for the movie recommendations, bros.